21/07/2026
Wat als ... die langverwachte, mooie zomer
niet loopt zoals je had gehoopt,
en je feed overspoeld wordt met
de mooiste vakantiekiekjes,
sfeerbeelden van zomerevents,
zwempartijen en last-minute aanbiedingen?
Grote kans dat je eindigt
in een portie ongezond zelfbeklag.
Zoals hier afgelopen weekend.
De gsm bracht afleiding, maar wel de verkeerde ...
En het ergste? Ik koos er zelf voor. 🙈
Misschien is dit wel herkenbaar
als jij momenteel ook door een lastige periode gaat.
't Is niet omdat het zomer is,
dat iedereen 'heppie de peppie' rondloopt.
Misschien mogen we ook dat opnieuw normaliseren?
Laat alles er maar gewoon zijn.
En leg je gsm wat vaker opzij,
zodat je daarna de kleine gelukskes weer kunt zien.
Zoals een taske koffie en de zon op je snoet. ❤️
Liefs, Stephanie
15/07/2026
🩷 Vandaag is roze 🩷
Nooit gedacht dat ik dit vanochtend zou voelen,
want gisteren nog werd
een resterend stukje tumor verwijderd.
Andermaal geen walk in the park.
Maar vandaag voel ik opnieuw de juiste energie
(fleurige kleurtjes werken altijd voor een HSP),
en bovenal veel dankbaarheid.
Het klinkt misschien gek,
want de onzekerheid en angst van de voorbije weken
zijn met geen pen te beschrijven.
Al die emoties gaf ik de ruimte:
in alleentijd, in piekerkwartiertjes, meditaties
en mooie gesprekken.
Het leert me opnieuw
dat diepe dalen nodig zijn
om de pieken bewuster te omarmen,
🩷 Dankbaarheid dus...
voor het eindrapport van de dokter,
dat de kans op chemo bijzonder klein inschat
en nu uitgaat van radiotherapie,
gevolgd door 5 jaar hormoontherapie.
Zonder dit traject te willen verbloemen...
geen chemo maakt een groot verschil
voor mijn lichaam, mezelf en mijn omgeving.
Hiermee is een ton gewicht van mijn schouders gevallen,
al toont zich dat voorlopig niet op de weegschaal. 😉
🩷 Dankbaarheid voor mijn lief lijf dat na twee burn-outs ook nu weer keihard werkt om terug te komen.
🩷 Dankbaarheid voor de menselijke kant van mijn huisarts, oncoloog en het zorgend personeel in het UZ Gent. Mijn respect is groot.
🩷 Dankbaarheid omdat ik me zo gedragen mag voelen:
Door mijn hubby, die er dag en nacht 200% is,
Mila en Lenn die mijn dagen kleuren,
Mijn liefste mama
die al wekenlang het werk verlicht voor ons gezin,
Mijn stoere papa die nu in alles toont
dat kwetsbaarheid mannen extra cute maakt,
Mijn liefste broer en schoonzus
die de kids trakteren op een midweek,
Mijn schoonmama, nonkel Guido en Moeke Sabrina
die bijspringen waar ze kunnen,
Mijn tante en vriendinnen,
ervaringsdeskundigen, die met raad en daad bijstaan,
Vrienden die inchecken,
boodschappen doen, maaltijden brengen
of de kids eens op sleeptouw nemen,
(Groot)ouders van vriendjes
die kampjes en speelnamiddagen regelen,
Collega's die digitale koffies opzetten,
Buren die inchecken over de haag ...
Als je goed kijkt,
zijn er altijd roze randjes te vinden.
Waar ben jij vandaag dankbaar voor?
Liefs, Stephanie 🌸
02/07/2026
Wachten.
Een levenshouding, dixit Dirk De Wachter.
Ik kocht zijn nieuwste parel begin dit jaar.
Hij belandde op de boekenstapel en
ik vond nooit een goed moment om er in te duiken.
Tot mijn diagnose.
'Wachten' is niet enkel lectuur geworden,
maar de rode draad sinds 6 mei 2026.
En ik besef dat dit wel nog even zo blijft.
Het maakt wel dat je elke stap
richting herstel dubbel zo hard omarmt.
Zo knalden gisteren niet alleen onze Duivels,
ook ik mocht mijn eerste grote col afvinken.
De borstbesparende operatie is goed verlopen.
Hoe goed is dat?!
Ik ben klaar om thuis in alle rust te herstellen,
dichtbij al wie me lief is.
Ondanks het warme bad
van de dokters en het verplegend personeel
hier in het UZ Gent,
is het echt nergens beter dan thuis.
Hersteltijd voor lichaam en geest nu,
terug op adem komen en weer ... wachten.
Want mid juli weten we welke zomer
de dokters voor ons in petto hebben.
De kunst in al dat wachten blijkt
ook in dit proces
dichtbij jezelf blijven.
Ademhalingsoefeningen, meditatie
en schrijven zijn mijn ankers.
Samen met het zien van alles wat er al is:
de kleine gelukjes, de glimmers
en de hartverwarmende nabijheid uit alle hoeken.
Het maakt al dat wachten niet korter,
maar wel een heel stuk zachter.
Het duwt een mens vooruit
wanneer alles wankelt.
Liefs, Stephanie 🌸
28/06/2026
Amor fati.
Oftewel: 'Liefde voor het lot'.
Ik fronste mijn wenkbrauwen
toen de liefste Joke het begrip introduceerde
tijdens mijn coachingopleiding.
Maar...
sindsdien zingt de oppermachtige controlefreak in mij
wel een toontje lager
en neem ik Amor Fati mee in alles wat ik doe.
Zo ook de afgelopen weken.
Waarin ik krampachtig bleef hangen in 'het anders willen'.
En dat kost bakken energie.
Het voedt piekergedrag en vergroot je angsten.
Het krampachtig anders willen,
maakt je wereld klein,
je blik enger,
en geeft andere perspectieven simpelweg geen kans.
Daarom brengt Amor Fati rust.
Het staat voor het
omarmen van alle hoogtes en laagtes in het leven.
Genieten van de fijne momenten en de kleine gelukjes,
én meebewegen in de storm,
zonder dat alles kost wat kost te willen veranderen.
Controle is een illusie,
ook al laat onze maakbare maatschappij
ons maar al te graag iets anders geloven.
Als jij op dit moment een krampachtige strijd voert,
groot of klein,
hoop ik dat Amor Fati ook jou iets mag brengen.
Om in vol vertrouwen,
en met een open blik
stap voor stap verder te gaan.
Liefs,
Stephanie
20/06/2026
❤️ Ik zie je graag. ❤️
4 woorden die zoveel in beweging zetten,
maar die we in onze drukke maatschappij
weinig uitspreken.
Misschien omdat we alles vanzelfsprekend zijn gaan vinden?
Ik ben er zelf ook schuldig aan.
Maar sinds ik mama werd,
herhaal ik ze wel vaker.
Geïnspireerd door mijn lieve schoonmama,
die elk bezoekje of telefoontje afsluit
met "Ik zie je graag".
Ik vind dat nog altijd opmerkelijk
en zo'n ongelooflijk schone gewoonte.
De voorbije weken
heb ik die vier woorden
zo vaak mogen lezen en voelen.
Als alles ineens niet meer zo vanzelfsprekend is,
krijgt kwetsbaarheid ruimte.
Wie de woorden niet vond,
liet het me wel voelen.
En geloof me,
dat doet ongelooflijk veel deugd.
Ik ben dankbaar voor iedereen die er is.
In gedachten, in praktische hulp, in kleine en grote gebaren.
En dus wil ik al die mensen zeggen:
ik zie je graag.
Als je de tijd nam om mijn post te lezen,
bedenk dan eens aan wie jij al veel te lang niet meer gezegd hebt hoe graag je ze ziet.
Misschien is vandaag wel een goed moment.
Alles is liefde. ❤️
Stephanie
03/06/2026
Groeicoach sluit tijdelijk de deuren.
Dit is het soort berichtjes waarvan je hoopt dat je ze nooit hoeft te schrijven ...
Een tijdje geleden ontdekte ik iets in mijn borst.
Ik stelde mezelf gerust dat het een opgezette klier was.
Het leven raasde voort
en ik had wel honderd andere dingen aan mijn hoofd.
Toch bleef het subtiel mijn aandacht trekken.
Dus maakte ik een afspraak bij de dokter.
Na een reeks onderzoeken bleek de klier
helaas niet zo onschuldig als ik had gehoopt.
De komende tijd staan behandelingen
en mijn herstel op de eerste plaats.
Wanneer ik kan hervatten, is nog niet duidelijk.
Ik ben ontzettend dankbaar voor de warme woorden, knuffels, attenties en helpende handen die ons nu omringen.
Ze maken deze periode zoveel zachter voor ons gezin.
Misschien mag mijn verhaal ook
een liefdevolle reminder zijn voor jou.
Luister naar je lichaam.
Neem kleine signalen serieus.
En stel onderzoeken niet uit
wanneer iets je aandacht blijft vragen.
Soms fluistert je lichaam eerst.
Tot het niet anders kan dan luider spreken.
Alle liefs,
Stephanie 🌸
12/05/2026
Intussen met meer dan 500 000.
Niet meer weg te denken uit de media.
Het mikpunt van forse besparingen.
Maar achter dat cijfer zitten mensen.
Mensen die vanaf dag één
vooral hun gewone leven terug willen.
Hun routine.
Hun inkomen.
Hun perspectief.
Mensen die gefrustreerd raken
omdat hun hoofd vooruit wil,
terwijl hun lichaam hen terugfluit.
Deze mensen verdienen de negatieve krantenkoppen niet.
Maakt het systeem wanpraktijken mogelijk?
Waarschijnlijk wel.
Zijn er mensen die jarenlang door de mazen van het net glippen?
Ongetwijfeld.
Maar die ontmoet ik in de praktijk niet.
Want duurzaam herstel vraagt engagement en bakken geduld.
Hervormingen zijn nodig.
Maar die hebben weinig slaagkans als we enkel focussen op de "profiteurs".
Als alle partijen in het ecosysteem straks hun schouders zetten onder preventie en en duurzame re-integratie,
creëren we een sterk verhaal.
Dat is waar ik in geloof.
Daarom zet de workshop "duurzame re-integratie na burn-out" opnieuw op de agenda.
Wil je als eerste de datum en praktische info ontvangen?
Zet jezelf vrijblijvend op de interesselijst via de link in comments.
Liefs, S.
11/05/2026
Waarom zijn er bij de langdurig zieken zoveel burn-outs en depressies?
Het aantal langdurig zieken met een burn-out of depressie blijft stijgen. Jongeren, vrouwen en zelfstandigen zijn daarbij oververtegenwoordigd. 'Het leven is een stuk complexer geworden en dat leidt tot chronische stress.'
29/03/2026
Wat is rust waard
als je lichaam in overleefmodus blijft?
Zolang je zenuwstelstel
in staat van paraatheid staat,
voelt rusten als mission impossible.
Hooguit tank je wat energie bij
om daarna weer te hernemen
waar je gebleven was.
Wat vraagt dit proces dan wél?
Jouw aanwezigheid.🙏
Dat je leert vertragen
waar je anders doorgaat.
Dat je elke dag even stilstaat
bij hoe het écht met je gaat.
Dat je leert voelen
wat er speelt in je lichaam.
Dat je ruimte maakt
voor wat goed voelt voor jou.
Niet voor wat verwacht wordt.
Niet door meer te doen,
maar door je systeem stap voor stap
weer tot rust te laten komen.
Naar jezelf.
Naar je lichaam.
Daar begint duurzaam herstel.
Herkenbaar? ❤️
Bewaar dit voor een moment
waarop je voelt dat rust alleen niet meer volstaat.
08/03/2026
🌟 Shoutout naar alle vrouwen
die ik de afgelopen jaren mocht begeleiden.
Sterke vrouwen.
Zoekende vrouwen.
Vrouwen die opnieuw willen voelen wat klopt.
In een wereld waar alles sneller moet,
en onzekerheid dagelijks wordt gevoed.
Internationale Vrouwendag gaat voor mij
over jezelf niet vergeten onderweg,
over elkaar zien,
en elkaar dragen als het leven schuurt.
De mooiste investering is die in jezelf.
En daar zet ik met veel goesting
mijn schouders onder.
Tot hoofd en hart weer
in dezelfde richting bewegen.
Fijne vrouwendag, ladies! 🌸