09/09/2026
* Keek op de Week - 3de provinciale C •
Aangezien ik bep**lde reeksen niet uitvoerig bespreek, wil ik hier toch enkele spelers en clubs in de spotlights zetten.
Zowel Sente A als Sente B zijn met een perfecte 6/6 aan de competitie begonnen. De race naar de — toch wel te verwachten — titel is ingezet! Bij Sente A steelt Leclercq voorlopig de show. Bij F.C. Goalgetters Sint-Laureins B heeft Creve maar liefst 4 van de 8 gemaakte rozen achter zijn naam staan. De man heeft duidelijk zijn vizier scherpgesteld.
Ook Standaard Muide heeft het maximum van de punten beet. Daar is De Wilde verantwoordelijk voor 4 van de 9 rozen. De naam zegt het al: genadeloos voor de tegenstander!
In 2de B zien we maar liefst vier ploegen met het maximum van 6/6. Met onder andere de te verwachten kleppers KSV Sottegem en Kluisbergen Sportief erbij. Verrassingen? Voorlopig niet bep**ld. De gevestigde waarden hebben hun ambities meteen op tafel gegooid.
In 4de krijgen we dan weer een pak nieuwe ploegen voorgeschoteld. VC Jong Lede sprokkelt 4/6, terwijl Olympic Burst verrassend met lege handen achterblijft: 0/6. En alsof dat nog niet pijnlijk genoeg is, staat Gencerbirligi Zele met hetzelfde bilan te kijken. Werk aan de winkel dus!
Dan mijn eigen kapper zijn ploeg: Excelsior Balgerhoeke pakt 3/6. Niet slecht, maar ook niet meteen om de champagnekurken te laten knallen. Helaas is Mehmet de kapper zelf gekwetst. Een flinke aderlating… Al hopen we vooral dat hij snel weer zijn schaar kan hanteren én zijn ploeg naar betere tijden kan leiden. 😉
En dan KAV Dendermonde. Die traditieclub prijkt zowaar helemaal bovenaan. Zou de wedergeboorte van deze slapende reus eindelijk ingezet zijn? We gunnen het Fritz Achaleke van harte. Misschien wordt hij wel dé man die KAV Dendermonde opnieuw op de kaart zet. Eén ding is zeker: als hij daarin slaagt, mag de champagne stilaan koud gezet worden. De oude glorie lonkt!
5,5 kilometer. Zó ver ligt KVV Cercle Melle van KFC Edeboys. Op papier dus een wandelafstandje. Al moet ik u eerlijk zeggen: op een echte derbydag lijkt die afstand plots véél kleiner… Zeker wanneer de ene ploeg op het veld staat en de andere blijkbaar nog onderweg is. 😏
Een sterk Cercle Melle tegenover een uitermate zwak Edeboys. Veel meer derbygevoel dan dat zat er voorlopig niet in. ‘Een derby speel je niet, die win je’ — een slogan die ze bij Edeboys deze week gerust groot boven de kleedkamerdeur mogen hangen.
Melle had na de draw tegen Beervelde duidelijk iets recht te zetten en deed dat met overtuiging. Of beter gezegd: met de sloophamer. 8-0(!) werd het, met een onvervalste hattrick van Aelbrecht Cnop. Een namiddagje werk dus voor Cercle, een namiddagje puinruimen voor Edeboys.
Maar laat ons niet meteen de alarmbel luiden in Edeboys, 3/6 zijn nog altijd de cijfers.
SK Lochristi is een ploeg die resoluut voor de prijzen moet gaan. Daar twijfelt volgens mij niemand aan. Zij trokken richting het SK Wichelen - Wolven van Bruno Buyl, en daar beginnen we meteen aan een klein nostalgisch intermezzo. Want ooit, als kleine jongen, ging ik kijken naar Royal Racing Club Heirnis Gent, oftewel ‘de Racing’. Toen stond Luc Vanderschommen in doel en liep Bruno Buyl als spits rond. Gouden tijden waren dat. Toen was er nog gewoon sprake van 4de klasse en leek het allemaal zoveel eenvoudiger. Geen gedoe, geen poespas. Gewoon voetbal. Maar goed, we zijn ondertussen een paar voetbalverdiepingen lager beland: 3de provinciale. En daar moet Buyl na deze wedstrijd misschien toch gedacht hebben: ‘Had ik ook maar een spits zoals Vandedrinck…’
Want die Niels Vandedrinck had duidelijk zijn vizier scherpgesteld. In minuut 28 tekende hij voor de 0-1 en alsof hij het thuispubliek nog wat extra wilde jennen, maakte hij in minuut 89 doodleuk ook de 0-4. Tussendoor nette hij de 0-2 en 0-3 eveneens. De tegentreffer van Jaffar? Die mocht er nog eentje bijzetten voor de statistieken, maar aan het resultaat veranderde het geen moer. Lochristi dus op schema: 6 op 6. Twee matchen gespeeld, twee gewonnen en ondertussen duidelijk gemaakt dat ze niet naar Wichelen kwamen het gezellig te maken. Als dit de voorbode is van wat nog moet komen, dan mogen de concurrenten stilaan beginnen rekenen.
De andere grote titelkandidaat is KSK Oudegem. Coach Koppens mocht de garde van De Meyere ontvangen en wist vooraf maar al te goed: na de nederlaag op de openingsspeeldag tegen Lochristi was puntenverlies simpelweg geen optie. Bij KVV Windeke ontbraken met Lenaert en Ndiaye bovendien twee opvallende namen. Een meevaller voor Oudegem? Misschien wel. Maar vooral: Oudegem moest reageren. En dat deden ze. Halfweg de eerste helft zette Uyttersprot de thuisploeg op 1-0. Geen paniek, geen spektakelvoetbal, gewoon de klus verder afmaken. Binnen het kwartier na de rust was het opnieuw raak: Meskens maakte er 2-0 van en gaf Windeke meteen een flinke tik. In het laatste kwartier mocht Schockaert de boeken definitief sluiten met de 3-0. Case closed. Drie punten binnen, de nul gehouden en vooral: de eerste nederlaag weggepoetst. Oudegem staat nu op 3/6, maar de boodschap aan de concurrentie is duidelijk: de inhaalrace is begonnen. Lochristi mag dan perfect gestart zijn, Koppens en zijn mannen zijn nog lang niet van plan om de titel zomaar cadeau te doen.
Voor het seizoen had ik toch serieuze vraagtekens bij de kern van Fc Dynamo Beervelde. Mijn twijfels zijn na twee speeldagen nog altijd niet volledig weggewerkt, maar met 4/6 begin ik mij toch af te vragen of ik deze mannen niet wat te snel heb afgeschreven. Misschien zit er meer muziek in deze ploeg dan gedacht. Onder impuls van capi Bracke trok FC Dynamo Beervelde richting VW Gijzel-Oosterzele. En net als vorige week was het Halit Pala die de score opende voor Beervelde. Lang konden ze daar echter niet van genieten. Stevens hing de bordjes vrijwel meteen opnieuw gelijk. En nu stel ik mij toch de vraag: zou dat de zoon van coach Stevens zijn? Toeval? Familiebedrijf? We houden het in de gaten. Dynamo liet zich alvast niet van de wijs brengen. Integendeel. Nog voor de rust zette Van Der Sypt Beervelde opnieuw op voorsprong: 1-2.
Na de koffie vielen er geen rozen meer, maar dat hoefde ook niet voor Dynamo. De buit was binnen en de ploeg van Bracke mag met een knappe 4/6 terugblikken op zijn seizoensstart.
VG Oosterzele blijft ondertussen achter met 1/6. Niet meteen de start waarop ze gehoopt hadden. Bij Beervelde daarentegen beginnen mijn voorseizoense twijfels stilaan plaats te maken voor een beetje respect. Misschien moeten we Dynamo toch maar serieus beginnen nemen…
KFC Juventus Schoonaarde B tegen FC SKV Overmere. Alleen die naam al verdient wat extra aandacht. Als Wikipedia mij deze keer niet in de steek laat, bestaat de club al sinds 1966. Een mooie leeftijd, al hebben ze wat mij betreft één grote fout gemaakt: blauw als clubkleur. Komaan zeg… Juventus zonder zwart-witte strepen? Dat is als frieten zonder mayonaise. Als je dan toch Juventus heet, doe het dan ineens zoals het échte Juve. Soit, genoeg gezeverd over kleuren. Op naar de geelblauwe van Overmere, die op bezoek mochten bij Schoonaarde B. Pas laat in de tweede helft was het raak: Van Mol zette Overmere op 0-1. Nog vijf minuten op de klok en Schoonaarde leek stilaan naar een pijnlijke nederlaag te moeten kijken.
Maar daar dacht invaller Yorre Van Limbergen duidelijk anders over. Met nog amper vijf minuten te spelen haalde hij de trekker over en knalde hij de 1-1 tegen de netten. Derby gered, puntje binnen en Overmere mag zich afvragen hoe ze die voorsprong nog uit handen hebben kunnen geven.
Een late mokerslag voor Overmere, een gouden reddingsboei voor Schoonaarde B.
Nog een derby! Deze keer tussen KFV Hedes en VSV Gent. Een duel met behoorlijk wat volk dat beide kampen kent. De dochters van keeperstrainer Hamacher hebben in het verleden al voor beide clubs gesupporterd, maar zijn ondertussen toch grotendeels vastgeroest aan Hedes. En ze zijn lang niet de enigen: ook Diericx, Roeland, Banovic en Vanhuffel droegen ooit de kleuren van VSV. Aan de overzijde was het vooral coach Eeckhaut die terugkeerde naar zijn heimat. Nostalgie troef dus, maar daar bleef op het veld weinig van over.
Na amper 11 minuten stond VSV op voorsprong. Diericx devieerde een bal ongelukkig in eigen doel. Een cadeautje, en VSV zei uiteraard geen nee. Tot Haerens na amper 18 minuten een tweede gele kaart slikte. Rood dus. Tien tegen elf en als coach krijg je op zo'n moment gewoon stenen kl**en. Hedes rook bloed. Onder impuls van spits Vanhuffel begonnen de thuisfans zich stilaan op te warmen voor een feestje. Voor de rust werd de achterstand volledig omgebogen naar een 2-1 voorsprong. VSV had zichzelf stevig in de voet geschoten. Na de koffie probeerden de bezoekers de meubelen alsnog te redden. De Meyer brak door, maar werd neergehaald door Banovic. Ook rood! Daar gingen we dan: 10 tegen 10 in deze heerlijke derby. En VSV bleef erin geloven. In de laatste tien minuten was het dan eindelijk raak voor Kareltje De Waele, die zijn eerste roos voor VSV mocht vieren. De gelijkmaker kwam op het juiste moment en zorgde ervoor dat beide ploegen uiteindelijk met één punt naar huis konden.
Een billijk gelijkspel in een derby die werkelijk alles had: een owngoal, rood, een comeback, nog meer rood en een late gelijkmaker. Meer moet dat niet zijn.
Doorslaar verloor op speeldag 1, Tenstar won op speeldag 1. Ideale ingrediënten dus voor een duel waarin beide ploegen hun goede start wilden bevestigen of hun kater wilden doorspoelen. Bij Tenstar geen Triple D en Vanstraeseele moest opnieuw tevreden zijn met een plaatsje op de bank. Of dat de oorzaak was van wat er daarna gebeurde? Geen idee. Wat ik wél weet: na amper een dik kwartier was de wedstrijd eigenlijk al gespeeld.
Wat de defensie van Tenstar precies aan het uitsteken was, blijft een raadsel. Of het allemaal aan hun verdediging lag, durf ik zelfs niet te zeggen. Maar één ding stond als een p**l boven water: SKLD B stond na een dik kwartier al 3-0 voor. Bam.
Momodou Daffeh had toen twee rozen tegen de netten gejaagd, De Beule deed er eentje bij. Game over? Eigenlijk wel.
Na de koffie kregen we nog een wedstrijd die vooral voor de statistieken werd gespeeld. Beide ploegen konden nog één keer prikken, maar aan de uitslag veranderde dat geen moer.
4-1 dus. Doorslaar B heeft zijn eerste punten beet, terwijl Tenstar na zijn mooie openingsdag meteen een stevige realitycheck krijgt. Van 3 punten naar een stevige pandoering: welkom in de competitie!
Lukas Poppe is een icoon bij KFC HO Kalken. Sfeermaker, uitstekende baller én bovenal een kerel die iedereen graag in zijn buurt heeft. Door zijn langdurige blessure moet hij de komende weken matchritme opdoen bij de B-ploeg. Een straf voor sommigen, maar Poppe himself? Die maakt er gewoon het beste van. Onder zijn leiding trokken de youngsters van Kalken ten strijde tegen Kvv Schelde Serskamp-Schellebelle B. En laat ons eerlijk zijn: de motor van Schelde draait voorlopig nog wat op drie cilinders. Aan kwaliteit voorin nochtans geen gebrek. Met spitsen als Sarasyn - Daniel en zelfs Mathias Mathias loopt er genoeg klasse rond om een wedstrijd open te breken. Geen pannenkoeken dus.
Toch bleef het lange tijd angstvallig stil op het scorebord. 0-0, tot de ingevallen Quinten De Graeve de ban brak. Amper drie minuten op het veld en meteen raak! Zijn eerste roos voor het fanionteam en meteen eentje die goud waard bleek. Klasse, Q!
En Poppe? Die kon natuurlijk niet achterblijven. Nauwelijks vijf minuten later zette de strijdersmodus zich aan en verdubbelde hij de score.
2-0. Game, set, match.
Kalken B pakt zo zijn eerste driepunter van het seizoen. Met Poppe als dirigent en de youngsters die blijven knokken, lijkt de B-ploeg stilaan wakker te worden. En als Lukas straks opnieuw helemaal fit is, heeft Kalken er misschien gewoon nóg een troef bij.
🎥 uit de wedstrijd Kaprijke - Belzele
