09/03/2026
💔Dit is mijn moeilijkste post ooit, zowel op dit profiel als coach, voor mezelf en mijn gezin persoonlijk. Het is een post die ik al even uitstel en waar ik enorm tegenop zie maar de zon schijnt en het is tijd....
Lieve Lola,💫
In 2015 kwam jij in ons gezin wonen als lieve kleine puppy. Grote vriend Balou moest even aan je wennen, maar al snel vond hij in jou een energiek speelkameraadje.
Hij volgde je...
Jij leidde...
maar vooral mijn lieve meid: jij zorgde. Dat beseften we toen nog niet ten volle...
Iedereen leerde jullie kennen als het schattige due Balou en Lola, de schattige grote witte Labradoodle en de levendige bruine Cocker. Wat bracht jij leven in de brouwerij... Samen op pad, rennen, spelen, deugenietenstreken uithalen, zelf met twee alleen erop uit trekken,...
Alles had je direct opgemerkt, alles had je gevoeld.
Wat was jij een lieve knuffelaar, een invasie in onze ‘personal space’. Je werd de trouwe echte vriend van iedereen. Soms kwam je grappige koppig trekje naar boven. Wat was je slim en voelde je elke emotie aan, een echte sfeervoeler.
Onze gelukjes en verdriet: je wist het, je voelde en dan zorgde je....
💖 Deze kracht werd een prachtig talent. Als therapie hond binnen mijn coachingpraktijk was je rol fenomenaal, prachtig, ontroerend,...jij voelde en deed wat nodig was.
Je ging nog meer zorgen en beschermen:
voor Balou, want die wordt een dagje ouder,
voor onze kinderen...
voor ons
Je diende afscheid te nemen op je mooiste moment, op een dag mee naar de praktijk, op een dag spelen in de tuin met Balou, op een dag liggend en genietend in het zonnetje, op een dag vol in je kracht, heel onverwacht
Lieve Lola,
Je straalt verder in ons hart, voor altijd en voor iedereen
Meisje, je wordt gemist,
Dikke knuffel van ons, jouw gezin, Inez, Bart, Ries, Nore en Liv en iedereen uit mijn praktijk die van jouw knuffels mocht genieten
dikke p**t en lik van Balou en Filou
💫💖🌈
official
09/03/2026