Bokserski Klub Radnički 018 Niš

Između sedam najboljih ekipa, zauzeo je drugo mesto i ubrzo postao član Druge savezne lige. U tim takmičenjima najveći uspeh su imali bokseri Mitrović (muva kategorija) i Stefanović (teška), koji su pobedili sve svoje rivale. U takmičenjima sa kvalitetniim ekipama, Radnički napreduje, tako da 1952. osvaja Bokserski kup NR Srbije. Iako novajlija 1955/56. godine Radnički zauzima drugo mesto u Prvoj saveznoj ligi, iza Vojvodine. Isti uspeh ponoviće i 1957. godine, ostavivši iza sebe Radnički Beograd, Crvenu zvezdu, Dinamo, Vojvodinu. I sledećih godina sve do 1960. Radnički je u vrhu bokserskog sporta, ne ispuštajući drugo mesto na tabeli prvoligaša. Godine 1961/1962. postaje šampion Jugoslavije u boksu. Ovaj uspeh ostvarila je ekipa boksera: Enver Mustafić, Bektaš Saćipović, Milomir Lazarević, Ljubomir Janković, Boško Stanković, Ivan Pavić, Sebastijan Harfman, Ljubomir Stefanović, Dragiša Stanković i Miša Milivojević, sa trenerom Lozanovićem na čelu. Ubrzo posle toga trener Milibor Lozanović, sa pomoćnikom Živkom Veselinovićem, osniva boksersku školu, iz koje će izaći novi mladi šampioni, koji će narede decenije braniti boje kluba, ali i boje Jugoslavije u boksu: Saćipović, Lalović, Otović, Jović, Stanković-Čelik, Boško Stanković, Čanak i Mustafić. Njima će se pridružiti još neki zaljubljenici plemenite veštine iz drugih klubova. godine na pojedinačnim prvenstvima zemlje imali su najviše uspeha bokseri Tomislav Kelava (velter kategorija, petostruki prvak Srbije i Jugoslavije), Mirko Macura (prvak Jugoslavije) i Ljuba Stefanović (teška kategorija, prvak Srbije).