CrickStan

حیف و صد حیف که حق چندین جوان دیگر ضایع می شود!
این کار رحمت شاه هرگز فراموش کسی نخواهد شد.
۷ بازی و فقط ۲۹ دوش در این فصل لیگ شپگیزه برای شاه جی
رحمت شاه از اخترام زیادی در تیم ملی برای همه ما برخوردار است، ولی کم کم آن احترام را از بین می برد.
بازیکنانی مثل: رحمت، حشمت و اکرام عیلخیل هرگز برای بازی های بیست آوره ساخته نشده اند.
حاجی رحمت شاه در لیگ شپگیزه هم اوپنینگ کرد، هم کپتانی کرد و هم کل لیگ را بازی کرد.
اگر رحمت شاه ذره ای هم به فکر آبروی خود باشد سال بعد در لیگ شپگیزه بازی نخواهد کرد.
وقتی لیگ برتر کرکت افغانستان APL برگزار شود، در عجبم آیا تیمی وجود خواهد داشت که این بازیکنان را بخرد؟
هرگز نه!
Hedayatullah Barakzai

فردا فینال لیگ شپگیزه بین تیم های سپین غر و آمو شارک برگزار خواهد شد.
احتمالاً در میدان کرکت رحمت ولی مسرور جای خالی باقی نماند پس توصیه میکنم این بازی را حتما تماشا کنید.
و هرکس بهترین بازیکن فینال را در همین پوست حدس بزند تصویر آن را نشر خواهیم کرد.
Hedayatullah Barakzai

لیست بیشترین دوش لیگ شپگیزه در این فصل؛
این بار کرکت بورد باید توجه جدی روی محمد اکرم داشته باشد، هیچ بازیکنی حتی گربز مانند محمد اکرم اینقدر با جرئت بازی نمی کند.
این را بخاطری میگویم که گربز تجربه بین المللی زیادی دارد ولی محمد اکرم با تجربه کمی که دارد همانند سوریاوانشی و دیگر بازیکنان جوان هندی بازی می کند.
با دل و جرئت بازی کردن بحثی خیلی خوبی است ولی وقتی بتوانی اینینگز های طولانی هم بازی کنی، لیاقت بازی در زمین های بزرگتر را داری.
و محمد اکرم این خصوصیات را دارد.
Hedayatullah Barakzai

شاید انتقادی محکمی باشد ولی باید برای حشمت الله شهیدی لقب بی وجدان را داد!
حشمت مایه ننگ و بار دوش تیم ملی است و هیچ کس بجز چند فرد سود جو از حضور او در تیم ملی راضی نیستند.
سال های متوالی است که با عملکرد ضعیف خود تیم را دچار ضعف و نا امیدی کرده است و حتی به این فکر است تا سال های زیاد دیگری نیز در تیم باشد.
بیایید از بازیکنان هندی صحبت کنیم؛ وقتی در دو بازی ندرخشی بازی سوم ات آخرین چانس ات و نیز اگر در بازی سوم درخشیدی باید در بازی چهارم و پنج هم بدرخشی در غیر از آن از تیم دراپ می شوی.
ولی شاه حشمت ما با بی شرمی تمام تیم را در گروگان خود گرفته است و به میلیون ها نفر هموطنان ما به دیده ای تحقیر می بیند و با احساسات ملت بازی می کند.
با وجود مخالفت های زیادی که بعد از سیریز مقابل هند با حشمت به وجود آمد و بنابر گزارش ها قرار بود از کپتانی برکنار شود، حالا معلوم می شود که حشمت دوباره در سیریز مقابل ایرلند نیز جایگاه خود را حفظ خواهد کرد.
مطمئن استم ملت به چشم یک منفور همیشه به حشمت نگاه خواهند کرد.
Hedayatullah Barakzai

زندگینامه شاپور زدران !

شاپور زدران؛ از روستای لوگر تا قله‌ های کریکت افغانستان

در دل کوه‌ های افغانستان، جایی که سال‌ ها جنگ، مهاجرت و سختی بر زندگی مردم سایه افکنده بود، داستان مردی رقم خورد که با اراده، تلاش و عشق به وطن، نام خود را در تاریخ کریکت افغانستان جاودانه ساخت؛ شاپور زدران، یکی از پیشگامان و اسطوره‌ های کریکت کشور.

مردی با قامت بلند، مو های بلند و توپ‌ اندازی آتشین که سال‌ ها یکی از ستون‌ های اصلی تیم ملی افغانستان بود و سهم بزرگی در رساندن کریکت افغانستان به سطح جهانی داشت. داستان زندگی او، از روز های دشوار پناهندگی آغاز شد و تا افتخار آفرینی در جام جهانی و در نهایت وداعی غم‌ انگیز اما پرافتخار ادامه یافت.

ریشه‌ ها؛ از لوگر تا پشاور

شاپور زدران در ۸ ژوئیه ۱۹۸۷ در ولایت لوگر افغانستان متولد شد. دوران کودکی او، مانند میلیون‌ ها افغان دیگر، با جنگ و ناامنی همراه بود و خانواده‌اش ناچار شدند به شهر پشاور پاکستان مهاجرت کنند.

در اردوگاه‌ های مهاجران و زمین‌ های خاکی پشاور بود که عشق او به کریکت شکل گرفت. او همراه با دوستانی که بعد ها هم‌ تیمی‌ هایش در تیم ملی شدند؛ از جمله محمد نبی، اصغر افغان و دولت زدران، ساعت‌ های طولانی به تمرین میپرداخت.

شاپور از سال ۲۰۰۱ با توپ سخت بازی را آغاز کرد. در آن زمان، آرزویش بازی برای پاکستان بود و شعیب اختر را الگوی خود میدانست.اما سرنوشت مسیر دیگری برای او رقم زد. با آغاز فعالیت اقبال سکندر به عنوان مربی تیم ملی افغانستان، شاپور مخفیانه در آزمون‌ های انتخابی تیم ملی شرکت کرد.

او بعد ها در گفت‌ و گویی گفته بود:

«حدود ۵۰۰ بازیکن در آزمون حضور داشتند. فکر میکردم هیچ شانسی ندارم، اما دعا کردم و در میان ۵۰ نفر برتر قرار گرفتم. خانواده‌ام حتی نمیدانستند چرا به افغانستان آمده‌ام.»

همین لحظه، آغاز مسیر پرافتخار او در کریکت افغانستان بود.

آغاز دوران حرفه‌ای

شاپور خیلی زود استعداد خود را نشان داد و در مسابقات ACC Trophy برای تیم ملی افغانستان به میدان رفت. نخستین بازی یک‌روزه بین‌ المللی (ODI) خود را در سال ۲۰۰۹ برابر هلند انجام داد و در همان مسابقه با کسب ۴ ویکت در برابر ۲۴ دوش، بهترین عملکرد دوران حرفه‌ای خود در مسابقات یک‌ روزه را ثبت کرد.

او با قد ۱۸۹ سانتی‌ متری، بالینگ سریع دست چپ، پرش مناسب توپ و سبک خاص توپ‌ اندازی، خیلی زود به یکی از خطرناک‌ ترین بالر های افغانستان تبدیل شد.

در طول دوران حرفه‌ای خود، ۴۴ مسابقه یک‌ روزه و ۳۶ مسابقه بیست‌ آوره برای تیم ملی افغانستان انجام داد و نزدیک به ۸۰ ویکت به دست آورد.

درخشش در بزرگ‌ترین میدان‌های جهان

شاپور زدران در چهار دوره جام جهانی بیست‌ آوره و همچنین جام جهانی ۲۰۱۵ حضور داشت.

جام جهانی ۲۰۱۵ بدون شک یکی از درخشان‌ ترین فصل‌ های دوران ورزشی او بود. او با کسب ۱۰ ویکت، بهترین ویکت‌ گیر افغانستان در آن رقابت‌ ها شد.

فراموش‌ نشدنی‌ ترین لحظه، دیدار برابر اسکاتلند بود؛ جایی که ابتدا چهار ویکت گرفت و سپس با زدن دوش‌ های سرنوشت‌ساز، نقش مهمی در نخستین پیروزی تاریخ افغانستان در جام جهانی ایفا کرد.

آن پیروزی تنها یک برد ورزشی نبود؛ بلکه برای میلیون‌ ها افغان، نماد امید، اتحاد و سربلندی بود.

در کنار ستاره‌ هایی چون محمد نبی و اصغر افغان، شاپور از ستون‌ های اصلی تیمی بود که افغانستان را از رقابت‌ های سطح پایین به عضویت کامل شورای بین‌ المللی کریکت (ICC) رساند و الهام‌ بخش نسل جدید بازیکنان، از جمله راشد خان، شد.

زندگی شخصی

خارج از میدان، شاپور شخصیتی مهربان، خوش‌ اخلاق و شوخ‌ طبع داشت. هم‌ تیمی‌ ها و دوستانش همواره از او به عنوان فردی یاد میکردند که با لبخند و شوخی، فضای تیم را صمیمی و پر انرژی میساخت.

او بزرگ‌ ترین فرزند خانواده بود و مسئولیت سنگینی در قبال خانواده‌ اش داشت. شاپور متأهل بود و همسرش در روز های سخت بیماری، همواره در کنار او حضور داشت.

حتی پس از خداحافظی از کریکت بین‌ المللی در سال ۲۰۲۰ نیز ارتباطش را با این ورزش حفظ کرد و همواره در کنار نسل جوان کریکت افغانستان بود.

آخرین نبرد

در اواخر سال ۲۰۲۵، شاپور با بیماری سختی رو به‌ رو شد. پس از درمان‌ های اولیه در افغانستان، برای ادامه درمان به هند منتقل شد.

او با یک بیماری نادر سیستم ایمنی و عفونت‌ های شدید مبارزه کرد و ماه‌ ها با امید به بهبودی جنگید، اما سرانجام در ۷ ژوئیه ۲۰۲۶، تنها یک روز پیش از تولد ۳۹ سالگی‌ اش، در شهر دهلی نو چشم از جهان فروبست.

خبر درگذشت او، مردم افغانستان و جامعه جهانی کریکت را در اندوه فرو برد. مراسم تشییع پیکرش با حضور هزاران نفر برگزار شد و چهره‌ های سرشناس کریکت جهان، از جمله راشد خان، یووراج سینگ، راوی شاستری و شورای بین‌ المللی کریکت (ICC)، با انتشار پیام‌ هایی یاد او را گرامی داشتند.

میراث جاودانه

شاپور زدران تنها یک کریکت‌ باز نبود؛ او نماد اراده، استقامت و امید یک ملت بود.

او از میان سخت ترین شرایط زندگی برخاست، پیراهن تیم ملی افغانستان را با افتخار بر تن کرد و نقش بزرگی در شناساندن کریکت افغانستان به جهان داشت.

سرعت توپ‌ هایش، روحیه جنگندگی، لبخند همیشگی و عشق بی‌ پایانش به افغانستان، برای همیشه در خاطره مردم این سرزمین باقی خواهد ماند.

روحت شاد، شاپور زدران.

تو فقط ویکت‌ ها را نگرفتی؛ بلکه قلب میلیون‌ ها افغان را نیز تسخیر کردی و نامت برای همیشه در تاریخ ورزش افغانستان جاودانه خواهد ماند.

مامون ولیزاده

معراج‌ الدین، بازیکن ۱۸ ساله تیم ملی کرکت ازبکستان، پس از ختم بازی به زبان پشتو صحبت کرد که واقعاً جالب و قابل توجه بود. اینکه یک بازیکن ازبکستانی چگونه و از کجا زبان پشتو را یاد گرفته است، برای بسیاری‌ ها جالب شد.

همچنان معراج‌ الدین در این بازی نمایش بسیار خوبی برای تیم ازبکستان داشت؛ در بخش بالینگ توانست ۲ ویکیت به دست بیاورد و در بخش بیتینگ نیز با یک بازی درخشان ۶۴ دوش کسب کرد و نقش مهمی در عملکرد تیمش داشت.

مامون ولیزاده

یک تشکر ویژه از مردم مهمان‌ نواز و دوست‌ داشتنی ولایت خوست! 🇦🇫👏

واقعاً مردم خوست با پذیرایی گرم، برخورد صمیمی و تشویق فوق‌العاده از تیم کرکت ازبکستان، نمایندگی بسیار خوبی از مردم افغانستان کردند و باعث سربلندی کشور شدند.

این استقبال زیبا و رفتار دوستانه بدون شک سال‌ ها در خاطرات بازیکنان و اعضای تیم کرکت ازبکستان باقی خواهد ماند. سپاس از مردم با فرهنگ و مهمان‌ نواز خوست که چهره زیبایی از افغانستان را به نمایش گذاشتند. ❤️

مامون ولیزاده

ازبکستان واقعاً بیشتر از چیزی که انتظار میرفت، تأثیر گذار ظاهر شد.

آنها آشنایی بسیار خوبی با قوانین کرکت نشان دادند و استفاده درست از بازیکنان و فیلدر ها در موقعیت‌ های مناسب، همچنان به‌کار گیری انواع بال‌ ها مانند لیگ‌ کاتر، سولر و غیره، نشان‌ دهنده یک تیم منظم و با برنامه بود. نکته جالبتر این است که این تیم کاملاً متشکل از بازیکنان داخلی خود ازبکستان است.

با وجود اینکه کرکت در این کشور هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد، اما با این روند شاید به‌ زودی در کنار تیم‌ های درجه دوم کرکت مانند نپال، امارات و دیگر تیم‌ های مشابه در یک سطح قرار بگیرند.

چیزی که بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، لباس‌ های زیبا با رنگ‌ های متفاوت و همچنین داشتن اسپانسر در چنین سطحی بود که واقعاً قابل تحسین است. اگر آنها از همین حالا حمایت مالی و اسپانسر داشته باشند، مسیر پیشرفت‌ شان میتواند بسیار سریع‌ تر شود.

مامون ولیزاده

تصویر خودش حرف میزند !

از اعضای صفحه کسی میکروفن خوب و با قیمت مناسب سراغ دارید؟
اگر میشناسید در کدام‌ ولایت!