Fan Klub Na Gerrard-Liverpool

Fan Klub Na Gerrard-Liverpool

Share

Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Fan Klub Na Gerrard-Liverpool, Sports League, Liverpool.

Ливерпул е професионален фудбалски клуб кој се наоѓа во Ливерпул, Англија кој игра во Премиер лигата и е еден од од најуспешните во историјата на англискиот фудбал, со најмногу освоени трофеи од другите Англиски клубови. Ливерпул вкупно има освоено осумнаесет титули во лигата, седум ФА купови , седум Лига куп, три УЕФА купови и пет Европски купови, според англискиот регистар.
Клубот е основан во 1

Want your business to be the top-listed Gym/sports Facility in Liverpool?

Click here to claim your Sponsored Listing.

Location

Category

Website

Address

Liverpool

General information

Историја


Фудбалскиот клуб Ливерпул бил основан по многубројните расправии помеѓу комететот на Евертон и Џон Хоулдинг, сопственикот на земјиштето на Енфилд и председател на Евертон. Ф.К Евертон е основан и игра на Енфилд уште од 1884 до 1892. Катализаторот што ги интензивирше караниците беше кога соседниот земјопоседник сакал да изгради пат преку новоизградениот главен терен. Битна разлика се појавила во тоа како клубот требало да се на насочува кога клубот се префрлил на страната Енфилд. Мотивот на холдингот бил оценет како стекнување на лични финансии. Еверетон кој играше единаесет години на Енфилд беше одвоен од холдингот и Енфилд и беше преместен на новиот стадион Гудисон Парк. Ф.К Ливерпул беше основан од страна на холдингот за да игра на напуштениот Енфилд. Оригиналното име требаше да биде Ф.К Евертон и Алетик Граундс или накратко Евертон Атлетик, но беше променето во Ф.К Ливерпул во јуни 1892 година кога Фудбалското Здружение одби да го признае тимот како Евертон. Клубот во првата сезона ја освои Ланкашир лигата и успешно се пријавија за приклучувње на втората лига во следната сезона. Беа први во лигата па ги унапредија во првата лига. Ја освоија првата титула во 1900-1901 , и повторно беа шампиони во 1905-1906 година. За прв пат стигнаа во финале на ФА купот во 1914 година, но изгубија со 1-0 против Бурнлеј. Клубот повторно победи во првенството во 1921-1922 и 1922-1923, но потоа клубот не освои ниту еден трофеј дури до 1946-1947 кога победија во лигата по петти пат. Клубот стигна до финалето на ФА купот во 1950 , но изгуби против Арсенал. Ливерпул беше вратен во втората лига во сеозната 1953-1954. Во овој период тие доживеа пораз со 2-1 во ФА купот против Ворчестер Сити кој не беше во лигата во сезоната 1958-1959. Не многу долго по срамниот резултат, Бил Шенкли беше избран како менаџер и отпушти 24 играчи. Тој исто така ја замени собата која беше посебно користена како складиште за обувки на Енфилд во соба кадешто тренерите ќе можат да зборуваат за стратегиите пиејќи чај ( и други пијалоци ). Таму Шенкли започна да го преправа тимот заедно со други членови на собата за обувки , основачите Џо Феган, Ројбен Бенет и Боб Пејсли. Унапредување во прва лига постигнаа во 1961-1962, кога клубот го освои својот прв ФА куп во предходната сезона. Клубот победи во лигата и во УЕФА купот во 1972-1973 и повторно ФА купот една година подоцна, по ова , Шенкли отиде во пензија и го наследи заменикот Боб Пејсли. Пејсли беше уште поуспешен за разлика од Шенкли, па клубот победи во лигата и во УЕФА купот во 1975-1976, негова втора сезона како менаџер. Следната сезона ја задржаа титулата, победиа на европскиот куп за прв пат , но изгубија во финалето на ФА купот. Ливерпул се задржа следната сезона во европскиот куп и следната година повторно победи во лигатасо 68 поени – домашен запис, со примени само 16 голови во 42 натпревари. За време на деветтата сезона Пејсли раководеше со клубот , Ливерпул освои 21 трофеј, вклучувајќи три Европски купа, УЕФА куп , шест титули во лигата и три едно по друго лига купови. Единствениот домашен трофеј што го испушти беше ФА купот. Пејсли се пензионираше во 1983 година ( како и Шенкли ) контролирајќи ги уздите на ветераните во собата за обувки, заменик тренерот Џо Феган. Ливерпул освои три трофеи со раководството на Феган во неговата прва сезона: лигата, лига купот и европскиот куп , беа првите во Англија кои ги освоија трите трофеи во една сезона. Ливерпул повторно стигна до финалето во европскиот куп во 1985 година. Натпреварот беше против Јувентус на стадионот Хејсел. Пред почетокот на натпреварот , беше предизвикана несреќа : фановите на Ливерпул ја пробија оградата која ги одделуваше двете групи на поддржувачите и нападнатите фановите на Јувентус. Поради настаната тежина на луѓето дојде до рушење на ѕидот, при што починале 39 фанови, повеќето италјанци. Натпреварот течеше без внимание и Ливерпул изгуби од Јувентус со 1-0. На англиските клубови поради тоа пет години им беше забрането учеството во европските натпревари ; Ливерпул доби 10 годишна забрана, која подоцна беше намалена на шест години. 14 од нивните фанови беа осудени за убиства без умисла. Феган се откажа по катастрофата и Кени Далглиш беше назначен како менаџер на тимот. Во тоа време , клубот усвои други три првенства и два ФА купа, вклучуваќи ја лигата и купот „ Двојно “ во 1985-1986. Успехот на Ливерпул се заесни со катастрофата Хилсбороу : во полуфиналето на ФА купот против Нотингам Форест на 15 април 1989, стотина фанови на Ливерпул беа нападнати. 94 фанови починаа тој ден ; 95тата жртва почина во болницата од повредите четири дена подоцна, а 96тиот почина скоро 4 години подоцна без да му се врати свеста. По трагедијата во Хилсбороу имаше контрола од страна на владата за сигурноста на стадионот. Познато како извештајот Тејлор, го даде начинот на законодавство кој го побара управниот тим за сите стадиуми со седишта. Извештајот покажал дека главната причина за несреќите било преполнувањето со народ што ја покажува неодговорноста на полицијата. Во 1989 Ливерпул повторно беше присутен во еден од најдраматичниот завршеток на сезоната на сите времиња, со што клубот ја изгуби титулата за постигнати голови и во последната минута од сезоната беше поразен на домашен терен од конечниот победник Арсенал. Далглиш ја цитираше катастрофата во Хилсбороу и нејзината реперкусија како причина за неговата оставка во 1991. Него го замени поранешниот фудбалер Грејм Соунес. Покрај освојувањето на ФА купот во 1992, Соунес постигна мал успех и беше заменет од поранешните членови на Собата за обувки, Рој Еванс. Еванс напредуваше на подобро : неговиот единствен трофеј беше победата во Лига купот во 1995 година. Најистакната беше победата од 4-3 со Нјукасл Јунајтед на Енфилд на 3 април 1996 година, што во април 2003 година беше наречен како натпревар на декадата на доделувањето на десетте сезонски награди во Премиер лигата. Џерард Хулиер беше назначен за заменик менаџер во 1998-1999 , но откако Еванс се откажа во ноември 1998 година одговорноста падна на него. Во неговата втора сезона Ливерпул победи три пати на ФА купот, Лига купот и УЕФА купот. Во сезоната 2001-2003 година, кога Хулиер претрпе тешка операција на срцето, Ливерпул заврши како втор веднаш по Арсенал. Во следната сезона паднаа очекувањата па Хулиер беше заменет од страна на Рафаел Бенитез. Клубот заврши како петти во неговата првата сезона но победи на УЕФА шампионатот со што го победи Милан со 3-2 со пеналот откако натпреварот заврши 3-3. Следната сезона Ливерпул заврши како заврши како трет со 82 поени – нивниот највисок збир од 1988. Тие го усвоија УЕФА купот откако победија на Шампионатот предходната сезона, откако го победија Вест Хем Јунајтед со пенал и натпреварот заврши со 3-3. Во 2006-2007, потрагата по инвестиции за клубот дојде до крајот кога американските бизнисмени Џорџ Жилет и Том Хикс станаа сопственици на Ливерпул со договор што клубот го процени и неподмирените долгови од 218,9 милијони фунти. Таа сезона, клубот стигна до финалето на Шампионатот, но овој пат изгубија од АЦ Милан со 2-1. Во сезоната 2008-2009 година Ливерпул постигна најмногу поени во Премиер лигата вкупно 86 поени и завршија веднаш до Манчестер Јунајтед.


Стадион

Ливерпул игра на Енфилд уште од неговото освновање во 1892 година. Енфилд е изграден во 1884 година на земјиште блиску до Стенли Парк и на почетокот беше користен од Евертон. Тие го напуштија земјиштето во 1892 година поради спорот за закупнината на Енфилд, Џон Холдинг, одлучи да основа нов клуб што ќе игра на тоа земјиште. Капацитетот на стадионот изнесуваше 20 000 , но и покрај тоа на првиот натпревар на Ливерпул беа присутни само 100 гледачи.
Во 1906, целосното земјиште формално беше преиначен во Спајон Коп, по еден брег во Натал. Брегот беше местото на битката на Спајон Коп во Втората Бур војна, кадешто починале преку 300 мажи со управувањето на Ланкашир, а повеќето од нив биле од Ливерпул. Најмногу тој можеше да издржи 28 000 гледачи и представуваше еден од најголемите стадиони во светот. Многу стадиони во Англија имале стадиони именувани како Спајон Коп , но Енфилд беше најголемиот Коп во државата во тоа време ; можеше да издржи најмногу публика за разлика од другите фудбалски стадиони. Капацитетот беше значително намален поради безбедносни причини, кои доведоа до несреќата во Хилсбороу. Во 1994година беше целосно реконструиран како стадион целосно со седишта и представува единствен стадион со намален капацитет на 12 390.
Патот до Енфилд се наоѓа на спротивната страна од Коп и овде се сместуваат фановите на гостинските екипи. Повторно е реконструиран во 1998 со капацитет од 9 074 и тоа е најновата трибина на Енфилд. Двете трибини на него се главната трибина која има капацитет од 12 227 и средшната трибина која има капацитет од 11 762. Главната трибина е најстариот дел од Енфилд и беше најмалку променета од нејзиното реконструирање во 1973 година. Централната трибина порано била позната како Кемлин Роад пред да биде реновирана за годишнината на стадионот во 1992 година. Со преуредувањето, куќите на Кемлин Роад биле срушени, а адресите станале непостоечки. Капацитетот на стадионот изнесува 45 276. Проценет е како четвтри стадион во УЕФА листата на стадиони. На 30 јули 2004 година , градскиот совет на Ливерпул му даде дозвола на клубот да изгради нов стадион со 60 000 седишта во Стенли паркот само на 270 m оддалечено од Енфилд и на 8 септември 2006 година спред понудувачката, советот одлучи на Ливерпул да му даде 999 годишна кирија врз земјиштето. Преземањето на клубот во февруари 2007 година од страна на Џорџ Жилет и Том Хикс , стадионот беше редизајниран. Во ноември 2007 година , новиот дизајн бил одобрен од страна на советот и подготовките на теренот започнале во јуни 2008 година. ХКС инженеринг требало да го изградат новиот стадион. Изградбата не започнала поради тоа што сопствениците не биле во состојба да го финансираат проектот.


Навивачи


За време на сезоната 2008-2009 година, Ливерпул ја имаше четврта по големина публика во лигата на англискиот фудбал : 44.318 , што е 96,8 % од дозволениот капацитет. Обожавателите на Ливерпул честопати се нарекуваат како „ Копајтс “ и се однесува на фановите кои порано стоеле, а сега седат на копот на Енфилд. Песната „ Никогаш нема да ве оставиме сами “, оригиналот е од Роџерс и Хамерштајн , музика Кејроусел а подоцна е снимена од страна на музичарите од Ливерпул, Гери и Д Писмејкерс како химна на клубот и е испеана од страна на публиката на Енфилд во почетокот на 1960 година. Од тогаш се здоби со слава помеѓу фановите на другите клубови низ светот. Насловот на песната го разубавува врвот на Шенкли Гејтс, кој беше прикажен на 2 август 1982 година во спомен на поранешниот менаџер Бил Шенкли. Делот „Никогаш нема да ве оставиме сами “ на Шенкли Гејтс исто така е поставен на амблемот на клубот. Долгогодишната ривалност на Ливерпул е со соседната Мерсејсајд екипа, Евертон, со кои го изведуваат Мерсејсајд дербито. Ова потекнува од составот на Ливерпул и спорот со службениците во Евертон, а потоа од сопствениците на Енфилд. Религиозните разлики се сметале како резултат на поделбата, и покрај тоа што и двете екипи потекнуваат од Методистичко потекло, што ја нарушува мислата за поделба на Католоци и Протестанти. Мерсејсајд дербито вообичаено постојано е распродадено. Најмногу играчи се исклучуваат за разлика од било кој друг натпревар во историјата на Премиер лигата. Тоа е едно од неколкуте локални дербија кадешто нема раздвојување на фановите. Ливерпул е ривал и со неговите соседи Манчестер Јунајтед. Најмногу поради уживањето во успехот на двете екипи и близината на двата града. Ривалноста е толку остра што последиот трнасфер помеѓу овие два клуба бил на Фил Хиснал во 1964 година, кога тој заминал од Ливерпул во Манчестер Јунајтед. Навивачите на клубот биле присутни на два големи трагични настани. Првиот бил катастрофата на стадионот Хејсел, на кој 39 фанови на Јувентус биле убиени. Тие биле згмечени во аголот од страна на фановите на Ливерпул кои притискале во нивна насока, големиот број на фанови во аголот предизвикало да дојде до рушење на ѕидот. По УЕФА финалето, вината за несреќата беше само врз фановите на Ливерпул и на англиските клубови им било забрането пет години да учествуваат на европските натпревари , а на Ливерпул им беше дадена плус уште една година, шест години забрана. Имало 27 уапсени под сомнение на случајно убиство – единствените изречени казни за случајот на Хејсел. Мнозинството од овие луѓе биле од Мерсејсајд. Некои од нив имале предходни обвиненија за насилства поврзани со фудбал. Во 1989 година , по петмесечната проба во Белгија, на четиринаесет фанови на Ливерпул им била дадена тригодишна казна за ненамерни убиства. Половина од условите биле суспендирани и не е јасно колку луѓе ја ислужиле својата казна. Втората била за време на полуфиналето во ФА купот во 1989 година помеѓу Ливерпул и Нотингем Форест, при што починале 96 фанови на Ливерпул поради пренатрупување и стана познато како катастрофата во Хилсбороу. Весникот Сан напиша статија наречена „ Вистината “ во кој изјавува дека фановите на Ливерпул ограбувале и мочале врз мртвите тела и дека ја нападнале полицијата. Подоцнежните истражувања покажале дека тврдењата се неточни и ова довело до бојкот на целиот град врз весникот. Многу организации биле вклучени како резултат на катастрофата во кампањата Правдата за Хилсбороу , која прикажува лишување од живот на фамилии, преживеани и навивачи, кои војувале за правда за починатите 96 луѓе во Шефилд на 15 април 1989 година.


Истакнати играчи

Во 2006, била направена листа од страна на ФК Ливерпул ТВ на „100 играчи кои го раздрмале Копот “ како резултат на испрашаните фанови : „ Преку 110.000 навивачи по притисок ги номинираа своите Топ 10 играчи “. Кени Далглиш се најде на врвот на листата заедно со Стивен Жерард како втор и Иан Раш како трет. Најдобро пласираниот странски играч на листата бил данскиот среден играч Јан Молби,на 16тото место. Британските весници често се отповикувале на листата кога пишувале за кариерата на играчите.


Менаџери

Ливерпул има 17 постојани менаџери и еден куратор менаџер уште од почетокот на утврдувањето на клубот, В.Е Берклеј и Џон Мек Кена како професионални менаџери во 1892 година. Најмногу на функција како менаџер се задржал Том Ватсон, кој бил 19 години менаџер на Ливерпул од 1896 до 1915 година. Бил Шенкли бил менаџер на клубот на толку натпревари како ниеден менаџер, тој бил на функција на 783 натпревари. Кени Далглиш бил првиот менаџер за игра во англискиот фудбал кога бил назначен на функција во 1985 година. Боб Пејсли,кој освоил 19 трофеи под негово раководство бил првиот најуспешен клупски менаџер.









Печести

Ливерпул го има освоено англиското првенство 18 пати,ФА купот 7 пати и Лига купот рекордни 7 пати. Клубот има остварено Лига и ФА куп „ Двојно “ во 1986 година и го има освоено Лига купот и Европскиот куп два пати во 1977 и 1984 година. Тие исто така го имаат освоено Лига купот во 1984 година за да постигнат уникатен триплер, подвиг кој го повториле (иако со различни трофеи ) во 2001 кога го освоиле ФА купот, Лига купот и УЕФА купот. Ливерпул го има 5 пати освоено Европскиот куп, најбитниот натпревар на клубовите во Европа што представува рекорд за Англија. Само Реал Мадрид и Милан имаат победено на ова такмичење во повеќе случаи. Петтиот триумф на клубот значело дека тие веднаш го освоиле трофејот и им бил доделен оригинален победнички амблем. Клубот го има освоено УЕФА купот , три пати европските натпревари во втората лига, рекорд кој го делат заедно со Јувентус и Интернационале.