Robsterblog

Czy Wy to widzicie?

Strzelają, kreują, dominują, wyglądają na ludzi, którzy cieszą się grą w piłkę. Bez męczenia buły i zbędnych grymasów. Pod wpływem chwili ta koszulka przestała ważyć, plącząc wszystkie synapsy, a zaczęła dodawać sił.

Lekkość w dochodzeniu do sytuacji strzeleckich, kontrataki w stylu spuszczonych psów ze smyczy, stałe fragmenty gry oparte na pomysłowości i odpowiednim wykonaniu.

Pieprzony Carras po cichu wszedł i zamierza ślubować swój 5-letni rekord braku porażki za sterami United. Ustawiając do pionu od Guardioli po Artete.

Na boisku był taki sam. W cieniu, zawsze za plecami największych nazwisk, a gdy przychodziło do podsumowań permanentnie w ścisłej czołówce. Ahh te przeszywające dwie formacje podania.

Może właśnie kogoś takiego potrzebowała grupa milionerów w szatni? Nie zamordyste, nie wizjonera. Gościa trochę z cienia, ale z pomysłem, bo te wszystkie zwycięstwa oparte na ściśle uknutym planie, który wydobywa z piłkarzy to co najlepsze.

Golimy na zero, proszę Państwa.

Zakopcie ten klub...

Ale to się fajnie ogląda 🔥

Deja vu? Byliśmy w tym miejscu już kilkanaście razy?

Widok zmarnowanego, zdemotywowanego, zmęczonego, wyprutego z witalnych sił człowieka, który wzrusza ramionami, stojąc przed mikrofonem.

Próbując odpowiadać na pytanie dziennikarzy i tłumaczyć kolejne niepowodzenie. Bo "coś musi się zmienić". "Musimy być inni". Ale co musimy zmienić i jacy musimy być? Cmentarzysko Manchesteru United wciąga kolejnego menadżera. Mendażera, który sprawia wrażenie osoby mającej dość ciągłego powtarzania tych samych pryncypiów swoim piłkarzom.

Ci którzy chcieli Amorima, okażą się tymi pragnącymi jego odejścia. Cykl życia w tym klubie znów zatacza koło. Znów przepaliliśmy pieniądze. Znów nie rozpoczęliśmy budowy, mając nadzieję na zmiany.

Znów musi zmienić się tak wiele, w tak krótkim czasie. Dbajcie o siebie Diabły.

Kolejny oklep. Kolejny wstyd. Z najbardziej wykwintnych ucz, po grzebanie w śmietniku bez uzębienia.

Lata lecą, czas mija, a ten klub ze stwierdzenia "gorzej być nie może" sprawia nieracjonalne przedstawienie rzeczywistości. Gorzej być może i będzie.

Krew człowieka zalewa, że ktoś tak słaby, jak Maguire przyszedł do klubu za gigantyczne pieniądze, był przez tyle czasu kapitanem, dziś mówimy o przedłużeniu kontraktu, a on jak nie myślał na boisku, tak dalej ma 0 IQ boiskowej inteligencji.

I nikomu to nie przeszkadza, bo ostatnio ładnie dośrodkował, a w zasadzie to się podniósł z fali hejtu.

Ten klub, który tak bardzo kochamy w pewien sposób straciliśmy bezpowrotnie.

Diabelski scenariusz.

Ruben Amorim: "Możesz spojrzeć na Nasz skład poprzez profile zawodników. Teraz wyobraź sobie talent Rashforda. Nasza drużyna powinna być o wiele lepsza z Nim w składzie. Ale On musi się zmienić. Jeśli to zrobi, będziemy bardziej, niż zadowoleni, by postawić na talent pokroju Rashforda. Potrzebujemy tego.

Ale na teraz myślę, że jest to oczywiste - musimy wyznaczyć pewne standardy, to wszystko. Czekamy na Niego jeśli będzie naprawdę bardzo tego chciał.

Próbujecie zrobić z całej sprawy coś bardzo personalnego, a to nieprawda, nie mam nic do tego chłopaka. Dla mnie to bardzo proste muszę wyznaczać odpowiednie standardy dla wszystkich w zespole".

Amad United 🔴

Do szatni zabieram piłkę. Raz, dwa, Trzy bramki w ostatnich 10 minutach na Old Trafford, ot tak. Uporem, pressingiem i walką za klub w każdym zachowaniu.

Kilka dni temu tusz na papierze w formie podpisu. Czyli zapewniona przyszłość najbliższych. Dziś zabawa i zapisywanie najpiękniejszych chwil życia. Dźwięk Old Trafford.

Asysta Christiana w formie wypieku o nazwie Ciasteczko Eriksena. Klątwa Antonyego, do pustej bramki z dwóch metrów w ręce bramkarza. Strzałka do dołu pesa przy nazwisku sędziego.

Drużyna w końcówce potrzebowała odwagi Alejandro, Argentyńczyk kompletnie znikł, gdy trzeba było dźwigać. Kompromitacja była tuż za rogiem, ale na kłopoty prostolinijność chęci Diallo.

Zawsze dobiegnę, zawsze zawalczę, a z tego jak widać biorą się bramki. Jakby kompletne przeciwieństwo słowa gwiazdor. Po prostu ciężka praca, pomimo słabszych warunków fizycznych.

Zabójcza końcówka zmiotką przetarła śladowe ilości kurzu. I tak z uśmiechem na ustach trzymam w dłoniach ten zardzewiały dzban.

Dobranoc

Mecz przełomowy?

Dzięki za dziś United!

Co za smutne czasy. Totalna dominacja Newcastle. Jadą z Nami bez trzymanki, a wszystko na oczach Old Trafford.

Kolejny raz plebiscyt na najgorszą drużynę United, jaką przyszło nam doświadczać. Sroki taśmowo i z frustrującą łatwością kreują kolejną okazję do strzelenia gola, a My zamknięci na własnej połowie oczekujemy, że osamotniony Rasmus coś wyczaruje. 0:2 do 19. minuty.

Nie wiem, czy to kwestia formacji, czy tych piłkarzy, którzy zawodzą po raz kolejny (oczywiście, że to drugie) - wyglądamy, jakby nikt nie wiedział co ma robić - największy pazur do walki za ten herb pokazuje najmniejszy i najbardziej wątły Amad.

Wielcy piłkarze. Opłacani, jak Bogowie, a na boisku prezentują poziom spadkowicza Premier League. I te przebitki na tunel, jacy oni poważni przed wyjściem, jak bardzo skoncentrowani, no herosi, a wychodzą i przynoszą permanentny wstyd. Pozerka.

To co, zwalniamy kolejnego menadżera? No bo to przecież hehe menadżer ustawia taktykę. Większość tych piłkarza zwolniła Jose, Ole, Erika, a zaraz z posadą pożegna się Ruben.

Zirkzee parodysta do tego stopnia, że zmieniony w pierwszej połowie. Casemiro emeryt, obrona nie umie bronić. Te wahadła - ani nie dają dodatkowej ochrony, a o czymkolwiek w ofensywie nie ma tu nawet mowy. Najsłabszy występ Mazraouiego w koszulce United. Dlaczego na miejsce minusowego Diogo nie można dać szansy jakiemuś młodemu z akademii? Przecież jeden i drugi popełniałby tyle samo błędów na mecz.

Bez celnego strzału na bramkę. Bez charakteru. Bez walki. Bez niczego. Dosłownie. Ale spokojnie, może być gorzej. Wejdzie Nasz wybawiciel Rashford, który najpierw przeczłapie spotkanie, a później w wywiadzie powie, że na sercu leży mu dobro tego klubu.

Kiedy kibice w końcu zrozumieją. Że jeśli mamy na kogokolwiek zrzucać presję za wyniki, to ten ciężar ma spoczywać na barkach piłkarzy. Przepłaconych gwiazdeczek, którym na boisku nie chce się wykonywać swojej pracy.

Módlmy się za pewność siebie Rubena.

Huijsen.