ფსიქოლოგი ანრი სავინოვსკი

გუშინ ღამე კარავში დავრჩი.
ტყეში. მარტო. ახლომახლო არავინ.
უბრალოდ ბუნება.

დავწექი და დაიწყო — სიბნელე, ხმები, შრიალი…
მერე შორიდან სროლები გავიგე.
ვიფიქრე: „რა ჯანდაბაა?..“
ყოველი შრიალი — ვითომ ვიღაც მოდიოდა. ან დათვი. ან მგელი.
მეშინოდა? კი …

მაგრამ საინტერესო ის იყო, რაც შიგნით ხდებოდა.
მუდმივი კითხვები: ვენდობი თუ არა სამყაროს? ვენდობი თუ არა საკუთარ თავს?
მგონია, რომ საფრთხეა, მაშინაც კი, როცა სინამდვილეში არაფერია.

დილით ყველაფერი სხვანაირი იყო.

ღამით შიში მქონდა, დილით — სიმშვიდე.
და მივხვდი:
ბუნება არაა საშიში. საშიში ისაა, რაც თავში გვაქ.
და ზოგჯერ, კომფორტიდან რომ გახვიდე, მაგ დროს ხვდები, ვინ ხარ.

როცა სვანეთში მოდიხარ მოტოციკლით, და ბენზინგასამართი სადგურების ძებნას ფეხით აგრძელებ ✌️😂

მენტალური ჯანმრთელობა ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორ ყოველდღიური ცხოვრების სხვა ასპექტები. თუ გვინდა ჯანსაღ სამყაროში ცხოვრება, საკუთარ კეთილდღეობაზე ზრუნვა დაგვეხმარება!