Naya Antoniou - Career Consulting & Corporate Training

Στις 16 Μαΐου θα βρίσκομαι στα Coaching Talks, συμμετέχοντας σε ένα panel με θέμα:
Executive & Organizational Coaching: Όρια, αποφάσεις και ευθύνη.

Το executive και organizational coaching συχνά κινείται σε μια λεπτή ισορροπία. Από τη μία πλευρά, ο οργανισμός έρχεται με συγκεκριμένα αιτήματα: απόδοση, αποτελεσματικότητα, αλλαγή συμπεριφορών, ευθυγράμμιση με στόχους. Από την άλλη, ο ρόλος του coach δεν είναι να «διορθώσει» ή να κατευθύνει, αλλά να δημιουργήσει έναν χώρο επίγνωσης, διερεύνησης και αυθεντικής επιλογής.

Πού τελειώνει, λοιπόν, η προσδοκία του οργανισμού και πού ξεκινά η ευθύνη του coach;
Πώς διατηρεί ο coach την ηθική του στάση όταν καλείται να λειτουργήσει ταυτόχρονα μέσα και έξω από το σύστημα;
Και τι σημαίνει, τελικά, να θέτεις όρια — όχι μόνο ως ηγέτης, αλλά και ως επαγγελματίας που υπηρετεί την ανάπτυξη;

Σε αυτά τα ερωτήματα θα εστιάσουμε, ανοίγοντας έναν διάλογο που δεν δίνει εύκολες απαντήσεις, αλλά προσκαλεί σε πιο ώριμη σκέψη και πρακτική.

Σήμερα με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι βρέθηκα στο στοιχείο μου 🧠

💡 Στο σημερινό Business Culture Conference σκεφτόμουν ότι κι εμείς, οι corporate trainers, έχουμε ανάγκη από έμπνευση.

Από νέες ιδέες. Από ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων. Από ουσιαστικές συζητήσεις που μας βοηθούν να εξελισσόμαστε — όχι μόνο ως επαγγελματίες, αλλά και ως άνθρωποι που υποστηρίζουν την ανάπτυξη άλλων ανθρώπων και οργανισμών.

Είναι ιδιαίτερα πολύτιμο να βρισκόμαστε εκεί όπου γεννιούνται συνεργασίες, αμφισβητούνται βεβαιότητες και ανοίγονται νέοι δρόμοι σκέψης.

Γιατί για να μπορούμε να υποστηρίζουμε αποτελεσματικά τις ομάδες και τους οργανισμούς, χρειάζεται να βρισκόμαστε — όσο γίνεται — ένα βήμα μπροστά από την εποχή μας.
Να είμαστε κοντά στις εξελίξεις του , που αλλάζει και μετασχηματίζεται συνεχώς.

Και τελικά, να συνεχίζουμε να μαθαίνουμε. Πάντα.

Κάτι πολύ ουσιαστικό συνέβη πριν λίγες ημέρες!

Είχα τη χαρά και την τιμή να συμμετάσχω για δεύτερη φορά στο Πανόραμα Επιχειρηματικότητας. Αυτή τη φορά σε ένα πάνελ με θέμα το στο εργασιακό περιβάλλον, μαζί με εξαιρετικούς συναδέλφους ψυχοθεραπευτές.

Η συζήτηση κινήθηκε γύρω από ένα θέμα που με αφορά βαθιά, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά: πώς μπορούμε να δημιουργούμε εργασιακά περιβάλλοντα που στηρίζουν πραγματικά τους ανθρώπους — όχι μόνο την απόδοση.

Κατά τη διάρκεια του πάνελ, αγγίξαμε ερωτήματα που συναντώ καθημερινά στη δουλειά μου, αλλά που κάθε φορά ανοίγουν νέες οπτικές, όπως:

🌱 Πώς μπορούν οι οργανισμοί να υποστηρίζουν ενεργά την ευημερία και την ψυχική υγεία των εργαζομένων
🌱 Τι σημαίνει στην πράξη ψυχολογική ασφάλεια στο εργασιακό περιβάλλον
🌱 Πώς οι ηγέτες και οι ομάδες μπορούν να καλλιεργούν κουλτούρες όπου οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς να εκφραστούν, να κάνουν λάθη και να εξελιχθούν

Από όλες τις σκέψεις που αναπτύχθηκαν στη συζήτηση, θα ήθελα να κρατήσω τρία σημεία που για μένα είναι ιδιαίτερα σημαντικά:

💡 Το wellbeing στη δουλειά δεν είναι προνόμιο — είναι προϋπόθεση για βιώσιμη απόδοση.Όταν οι άνθρωποι νιώθουν ότι τους βλέπουν, τους ακούν και τους σέβονται, η δέσμευση και η αποτελεσματικότητα ακολουθούν φυσικά.

💡 Η εργασιακή κουλτούρα διαμορφώνεται από τις καθημερινές συμπεριφορές, όχι μόνο από τις πολιτικές.Η ψυχολογική ασφάλεια χτίζεται σε μικρές στιγμές: στον τρόπο που δίνουμε feedback, στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα λάθη, στο αν υπάρχει χώρος για διαφορετική άποψη.

💡 Η ψυχολογική ασφάλεια συνδέεται άμεσα με την αίσθηση ελέγχου και αυτονομίας.Όταν οι εργαζόμενοι έχουν λόγο στον τρόπο που εργάζονται, που οργανώνουν τον χρόνο τους ή που εκφράζουν τις ιδέες τους, ενισχύεται η υπευθυνότητα, η σύνδεση και το νόημα στη δουλειά.

🌸 Η θέτει πλέον νέα όρια και νέα ζητούμενα στον κόσμο της εργασίας — και αυτό είναι κάτι βαθιά ελπιδοφόρο.

🧠 Ζητά περισσότερο νόημα, περισσότερη ισορροπία, περισσότερη φροντίδα για την ψυχική υγεία. Και μας καλεί, ως επαγγελματίες και ως οργανισμούς, να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει «καλό εργασιακό περιβάλλον».

@ 2026 🌸

Χθες, μέσα από την κοινότητα του Lean In Network, βρεθήκαμε στο WOW Athens.

Και για άλλη μια φορά βίωσα πως η γυναικεία ενδυνάμωση βρίσκει έδαφος όταν οι γυναίκες μοιράζονται τις εμπειρίες τους.

Μοιραστήκαμε ιστορίες, σκέψεις, διαδρομές.
Στιγμές επιτυχίας αλλά κυρίως δυσκολίας. Και κάθε φορά που μια γυναίκα μοιραζόταν κάτι δικό της, ένιωθες ότι έδινε δύναμη και σε κάποια άλλη.

Για μένα, εκεί βρίσκεται η ουσία: στο μοίρασμα, στη σύνδεση, στο «δεν είσαι μόνη» ή «δεν είσαι η μόνη που..»

Έφυγα από εκεί με την υπενθύμιση ότι όταν δημιουργούμε χώρους όπου οι άνθρωποι μπορούν να μιλούν ανοιχτά, τότε πραγματικά βρίσκει χώρο η ανάπτυξη.

Και αν κάτι κρατάω από χθες, είναι αυτό:
η εμπειρία που μοιράζεται, γίνεται δύναμη.