Evangelos Stellakis

Πολλές φορές εξηγώ τι σημαίνει το «να μην απογοητευτείτε σε περίπτωση που δεν γίνει κάτι». Κατανοώ τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις γενικώς σε συναισθηματικό επίπεδο, όμως το κατάλοιπο που αφήνουν (ιδίως τα αρνητικά συναισθήματα) μοιραία οδηγούν (σχεδόν) τα πάντα στο συγκριτικό. «Καλός παίκτης ο Χ μωρέ αλλά δεν θα 'ναι σαν τον Μάικ Τζέιμς», είναι μια τυπική φράση που το αποτυπώνει. Κι έτσι η αξία του α' (που μπορεί να είναι ήδη πολύ καλός) πέφτει στα μάτια μας γιατί μπαίνουμε στην φαύλη λούπα των συγκρίσεων όπου ο β' υπερτερεί. Ο Σπανούλης χθες το έθεσε ωραία:

«Ακούω για Μάικ Τζέιμς, για Κέβιν Πάντερ… Μην λέμε ότι θέλουμε και να ζούμε στην πραγματικότητα και να μην υποβαθμίζουμε αυτούς που θα έρθουν. Επειδή τους είχα στη Μονακό δεν σημαίνει ότι θα έρθουν και στον Άρη επειδή είμαι εγώ. Να ζούμε στην πραγματικότητα. Δεν μπορείς να σκέφτεσαι ότι επειδή ο Άρης ήταν αυτός που ήταν, θα έρθει ο Μάικ Τζέιμς. Αυτό το χτίζεις χρόνο με τον χρόνο για να φτάσεις εκεί που ονειρεύεσαι».

Η ατάκα - κλειδί είναι προφανώς το «να ζούμε στην πραγματικότητα και να μην υποβαθμίζουμε αυτούς που θα έρθουν». Γιατί ο Άρης κινείται ήδη για καλούς παίκτες...

Ξέρουμε εδώ και χρόνια πως εκφράζεται ο Βασίλης Σπανούλης. Πάντα με σοβαρότητα, συγκροτημένα, χωρίς υπερβολές και φανφάρες, πάντα πατώντας στη Γη και σεβόμενος το άθλημα και τον οργανισμό όπου εργάζεται.

Σήμερα στη συνέντευξη Τύπου, μου άρεσε πολύ η εύθυμη διάθεση του, αλλά και το γεγονός πως δήλωσε ότι δεν έχει πίεση ή άγχος. Και δεν το είπε για να το πει. Ήταν χαλαρός και ήρεμος. Κοιτούσε όλους τους δημοσιογράφους στα μάτια, προσπαθούσε να καλύψει πλήρως με τις απαντήσεις του τα ερωτήματα που του τέθηκαν και γενικώς έκανε έναν περισσότερο εποικοδομητικό διάλογο θα έλεγα, παρά μια κλασική (ενίοτε και ξύλινη) συνέντευξη Τύπου.

Νομίζω ότι τα μανίκια έχουν ήδη σηκωθεί και τις επόμενες μέρες θα περιμένουμε αρκετή ουσια όσον αφορά τον θερινό σχεδιασμό…

Αν το συζητούσαμε τρεις μήνες πριν, θα ακουγόταν απίστευτο, ουτοπικό, τρελό, αλλά τώρα είναι απλά η πραγματικότητα.

✈️ Σήμερα ο Βασίλης Σπανούλης "πατάει" Θεσσαλονίκη για να σηματοδοτήσει κι επίσημα το νέο, ελπιδοφόρο, φιλόδοξο ξεκίνημα του Άρη.

Καλή αρχή προκαταβολικά.

Το χθεσινοβραδινό live για όσους το έχασαν:

Υποδοχή της νέας εποχής | #yellowjacketz by @betssongreece Powered by ⁨ 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝ...

💥 Γράψτε μου ΕΝΑΝ παίκτη από παλαιότερα -πρόσφατα- ρόστερ του Άρη που πιστεύετε ότι θα μπορούσε να σταθεί στη νέα εποχή. Ενεργό μπασκετμπολίστα θέλω να μου πείτε, όχι Μπόνι και Μάσεϊ και Στακ ξέρω 'γω.

Εμένα μου άρεσε πολύ ο Ντέιβιντ Ντε Τζούλιους. Στον οποίο ευχόμαστε και περαστικά, καθώς πρόσφατα τραυματίστηκε σοβαρά και θα μείνει εκτός για τρεις μήνες.

Σας ακούω ⬇️⬇️⬇️

Έπειτα από μια σεζόν και 46 αγώνες με τον Άρη, ο Μπράις Τζόουνς αποχωρεί από τη Θεσσαλονίκη. Ο 32χρονος γκαρντ βρίσκεται πολύ κοντά στην Τουρκία και τη Τόφας, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των τελευταίων ωρών.

Η επόμενη χρονιά θα είναι η 3η του σε επίπεδο EuroCup (η ομάδα της Προύσας αναμένεται να ανακοινωθεί σύντομα από τον διοργάνωση στο πλαίσιο του expansion της) κι η 9η επαγγελματική του στην Γηραιά Ήπειρο γενικότερα.

Βοήθησε τον Άρη αρκετά σε κάποια παιχνίδια, ήταν αρκετά τίμιος, είχε σωστό mentality ως προς την ιδιοσυγκρασία του οργανισμού, σε άλλες (πρόσφατες) εποχές ενδεχομένως να ζητούσαμε επιτακτικά την ανανέωση του, αλλά πλέον νομίζω είναι ξεκάθαρο πως τα δεδομένα κι η δυναμική έχουν αλλάξει.

Πολλές φορές στην διάρκεια της χρονιάς έλεγα μέσω των εκπομπών ότι ο Άρης δεν έχει vets κι ότι του χρόνου, για να πάει μακριά στην Ευρώπη, θα χρειαστεί βετεράνους παίκτες.

Μετρούσα πριν λίγο τους αγώνες καριέρας του Μπιρτς και μου προκύπτουν 565 σε συλλογικό επίπεδο, εκ των οποίων οι 399 είναι στο NBA και την Ευρωλίγκα. Υπάρχει κάποιος που να μην πιστεύει ότι οι "Μπιρτς" της αγοράς δεν έχουν δει σχεδόν τα πάντα; Ξέρουν πότε να κάνουν φάουλ, πότε όχι, πότε να ρισκάρουν, πότε να παίξουν συντηρητικά. Ειδικά στα κλειστά παιχνίδια και τις νοκ-άουτ φάσεις, αυτό είναι τεράστιο. Είναι τέτοια η δομή του EuroCup που χωρίς vets είσαι καταδικασμένος.

Επίσης λέμε "ο Μπιρτς καλός αμυντικός" κτλ. Πως φαίνεται αυτό με βάση την εμπειρία του; Από την επικοινωνία στο παρκέ φυσικά. Πολλές καλές άμυνες ξεκινούν από την επικοινωνία. Οι βετεράνοι μιλάνε στην άμυνα, φωνάζουν τα σκριν, οργανώνουν τις περιστροφές, διορθώνουν συμπαίκτες.

Ένα βήμα παραπέρα είναι το mentorship. Οι νεότεροι μαθαίνουν από τέτοιους παίκτες επαγγελματισμό, να κάνουν καλύτερη προετοιμασία, αποκτούν συνήθειες προπόνησης, αλλά και συμπεριφορά στα αποδυτήρια. Ακριβώς επειδή ο βετεράνος έχει περάσει τις διαδικασίες πολύ καιρό πριν...

Τέλος, ψυχραιμία και διαχείριση καταστάσεων. Όταν μια ομάδα χάσει τρία παιχνίδια στη σειρά, τον λιγότερο έμπειρο μπορεί να τον επηρεάσει αρκετά. Ο βετεράνος θα σου πει "έχω περάσει πολύ χειρότερα." Ένας Μπιρτς θα σου πει "έχω χάσει δύο Ευρωλίγκες σε τελικό κι έχω μείνει έξω πόσο καιρό με τον μηνίσκο". Αυτό το συστατικό κρατά ισορροπίες μέσα στη σεζόν, ενώ ενισχύει και την κουλτούρα νίκης. Το να ξέρει ένας παίκτης αυτών των παραστάσεων τι απαιτείται καθημερινά, πόσο σημαντικές είναι οι λεπτομέρειες και πώς χτίζονται οι επιτυχημένες ομάδες είναι κάτι που μεταδίδεται.

---

Υγ. Ως προέκταση της τελευταίας παραγράφου, λέγαμε συχνά μέσα στη χρονιά ότι οι vets τέτοιων ρόλων μπορούν να διαχειριστούν ακόμη και πιο "χοντρά" πράγματα. Το κόψιμο τους από ένα ματς πρωταθλήματος από την εξάδα των ξένων. Ένα DNP. Ένα ματς που αντί για 22 λεπτά έπαιξε μόνο 12. Έχουν περάσει από όλες τις φάσεις στην καριέρα τους.

Ο Μπιρτς είχε σεζόν που ήταν βασικός σε ομάδα, χρονιές που ερχόταν από τον πάγκο, έχει περάσει τραυματισμούς, έχει βιώσει ανταγωνισμό για τη θέση του, αλλαγές προπονητών
διαφορετικούς ρόλους. Έτσι, όταν προκύψει ένα DNP ή μείωση λεπτών, δεν είναι η πρώτη φορά που του συμβαίνει.

Έχει δει ομάδες να κερδίζουν και να χάνουν και ξέρει ότι δεν είναι κάθε βράδυ δική τους υπόθεση, κάποια βράδια ο άλλος συμπαίκτης είναι πιο χρήσιμος και κάποια ματς απαιτούν απλώς διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτό βοηθά στην αποδοχή του ρόλου και στο να μην παίρνεις τα πάντα προσωπικά.

Ειδικά σε σεζόν 50-60-70 αγώνων πλέον στην Ευρώπη, θες παίκτες που να κάνουν το δρομολόγιο "25 λεπτά -> 14 λεπτά -> 10 λεπτά -> 19 λεπτά" και πάει λέγοντας χωρίς σώνει και καλά να ταυτίζουν λιγότερο την αξία τους με τα λεπτά συμμετοχής.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Λιθουανία του χρόνου θα έχει και 3η ομάδα στο EuroCup, μετά τις Νεπτούνας και Λιετκαμπέλις. Ισχυρότερη υποψήφια φαίνεται να είναι η Σιαουλιάι, 4η του λιθουανικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 2025-26.

Από την Βαλτική το ρεπορτάζ περιλαμβάνει το όνομα μιας ακόμη ομάδας ως υποψήφιας για είσοδο στην διοργάνωση και κατ επέκταση το άνοιγμα σε μια νέα χώρα: την Ρίγκας Ζέλι ως εκπρόσωπο της Λετονίας. Πέρσι ήταν στην ENBL.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ιταλικά εισιτήρια, καθώς πέραν των Βενέτσια και Τρέντο που στηρίζουν χρόνια την διοργάνωση αποτελώντας μέλη της, οι Νάπολι, Ντερτόνα και Ρόμα (νέα ομάδα) είναι δυνατά φαβορί για να αποτελέσουν κομμάτι του expansion της διοργάνωσης.

Οι Γερμανοί επίσης αναμένεται να είναι περισσότερο, καθώς εκτός των Hamburg Towers, Κέμνιτς και Ουλμ, οι Rostock Seawolves διεκδικούν δυνατά την παρουσία τους στο νέο σχήμα των 32 ομάδων.

Το Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται να διατηρηθεί στον Λίγκα με εκπροσώπους τους London Lions, η Ρουμανία με την Κλουζ Ναπόκα, η Πολωνία με την Σλασκ Βρότσλαβ και το Μαυροβούνιο με τη Μπουντούτσνοστ.

Περισσότερα νέα αναφορικά με το σύνολο των ομάδων της διοργάνωσης για τη σεζόν 2026-27 αναμένονται σύντομα.

Πως μπορεί ο Ντιμιτρίεβιτς να κάνει μάγκες επιθετικά του ψηλούς του Άρη...

Φυσικά με περισσότερα εύκολα καλάθια στο pick & roll.

Ο Neno είναι άσος που διαβάζει πολύ καλά το πότε θα περάσει την μπάλα στον roller. Βλέπει το κενό πίσω από την άμυνα, το βήμα του ψηλού, τη στιγμή που ο weak side αμυντικός καθυστερεί, τέτοια πράγματα, και δίνει την πάσα την κατάλληλη στιγμή. Έτσι προκύπτουν περισσότερα άνετα layups, περισσότερα καρφώματα και γενικώς πολλές high-percentage φάσεις.

Επίσης ο Σκοπιανός πρεσβεύει το "better timing = better finishing". Προφανώς δεν είναι μόνο η πάσα. Είναι το timing της πάσας. Πολλοί γκαρντ χαμηλότερου επιπέδου δίνουν την μπάλα αργά, πολύ νωρίς ή σε λάθος σημείο κι ο ψηλός αναγκάζεται να κάνει άλλα πράγματα κι όχι ένα εύκολο τελείωμα. Δηλαδή να σταματήσει, να κατεβάσει τη μπάλα, να δημιουργήσει μόνος του. Ο Ντιμιτρίεβιτς συνήθως σερβίρει εκεί που ο ψηλός μπορεί να τελειώσει άμεσα. Αυτό ανεβάζει και τα ποσοστά του ψηλού.

Εμένα ο Ντιμιτρίεβιτς ανέκαθεν μου άρεσε γιατί κάνει τον εκάστοτε ψηλό να σκέφτεται λιγότερο. Αυτό είναι χαρακτηριστικό των καλών δημιουργών, να απλοποιούν δηλαδή το παιχνίδι και τις διαδικασίες των συμπαικτών του. Με αυτόν μέσα ο ψηλός δεν χρειάζεται να ντριμπλάρει, να πάει σε προσωπική φάση, να βρει μόνος του γωνία εκτέλεσης. Το μόνο που θα χρειαστεί να κάνει ο ψηλός είναι roll, seal, τελείωμα.

Ακόμη, μια συνθήκη που θα βόλευε πάρα πολύ τον Κώστα Αντετοκούνμπο, είναι πως ο Neno έχει καλή αίσθηση του χώρου και του χρόνου στον αιφνιδιασμό. Αν ο ψηλός τρέξει σωστά και γρήγορα το γήπεδο (κάτι που κάνει ο Έλληνας σέντερ), θα τον βρει νωρίς και θα τον ανταμείψει.

Τέλος, καλός & ολοκληρωμένος pnr creator χωρίς pocket passes δεν υφίσταται. Ο Ντιμιτρίεβιτς τις κατέχει, δηλαδή αυτές τις γρήγορες πάσες στο κενό ανάμεσα στους δύο αμυντικούς. Αυτές οι πάσες είναι δύσκολες, απαιτούν διάβασμα, απαιτούν timing, αλλά συχνά καταλήγουν σε εύκολους πόντους για τον ψηλό...

Περισσότερα θα ακούσετε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=BPRhv9Pf18M