باشگاه رزمی پیک سلامتی

follow this page
https://www.facebook.com/pages/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%DB%8C%DA%A9-%D8%A8%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%85%D9%88%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%DB%8C/674882065919807?ref=ts&fref=ts

اخبار کیک بوکسینگ و موی تای 152

follow this page guys
https://www.facebook.com/pages/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C/698307010253371?ref=ts&fref=ts

اخبار رزمی 152

Donnie Yen(دانی ین)

مادر دانی، به نام بوسیم مارک، استادبزرگ هنر رزمی وودانگ چوان (مشت وودانگ) و پدرش در یک روزنامه به ویراستاری مشغول است. زمانی که دانی دوساله بود، خانواده اش به هنگ کنگ رفتند و پس از اینکه به سن یازده سالگی رسید، برای اولین همراه خانواده اش وارد بوستون آمریکا شد. گفتنی است که خواهر کوچکتر او، کریس ین هم رزمیکار و بازیگر است که در سال 2007 در فیلم ماجراهای جانی تائو بازی کرد .

دانی در دوران کودکی، تحت تاثیر مادرش، به هنرهای رزمی علاقه مند شد و شروع به یادگیری سبک های مختلفی از جمله تای چی و چندین سبک سنتی چینی دیگر نمود. وی پس از اخراج از مدرسه، توان خود را روی یادگیری ووشو گذاشت ولی بدلیل حواشی زیادی که در آمریکا برای او پیش آمده بود، پدر و مادرش او را به پکن فرستادند تا نه تنها از مشکلات دور باشد بلکه دوره تمرینی دوساله ای را تیم ووشوی پکن بگذراند. هنگامی که ین قصد بازگشت به آمریکا کرد، قبل از آن سری به هنگ کنگ زد و در آنجا با کارگردان معروف رزمی، یوئن وو پینگ آشنا شد.

بازیگری

دانی ین ابتدا در دو فیلم شائولین کار مست و تائویسم مست، بعنوان بدلکار عمل نمود. سپس در سن بیست سالگی، اولین نقش بازیگری خود را در فیلم تای چی کار مست، ایفا نمود. این فیلم توانست تاحدودی مهارت های فوق العاده ی دانی را به نمایش بگذارد. پس از بازی در فیلم تای چی کار مست، او در چند فیلم دیگر از جمله "زن و شوهرهای نامتناسب" که یک فیلم کمدی بود و همچنین قفس ببر یک و 2 بازی کرد. او در هر دو فیلم قفس ببر، علاوه بر بازیگری، طراحی صحنه های رزمی را نیز به عهده گرفت.

سکوی پرتاب دانی به سمت شهرت، فیلم روزگاری روزگاری در چین 2، در سال 1992 بود که صحنه زیبا و معروف مبارزه او با وانگ فی هونگ (با بازی جتلی) را همگی به خاطر داریم. دانی ین و جتلی در سال 2002 نیز، دوباره با هم در فیلمی به نام قهرمان همبازی شدند. در این فیلم هم، دانی ین مبارزه ای بیاد ماندنی با شخصیت جتلی داشت. فیلم قهرمان، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم غیرآمریکایی در سال 2003 شد، ولی این جایزه به فیلم آلمانی ناکجایی در آفریقا رسید.

پس از گذشت چند سال از فیلم روزی روزگاری در چین 2، و بازی در فیلم های متعدد از جمله اژدهای سرخ، وینگ چون، و میمون آهنی (که به عقیده بسیاری از فیلم دوستان، بهترین فیلم رزمی در تاریخ است)، وی در سال 1997 شرکت فیلم سازی به نام سیلور بولت (گلوله نقره ای) تاسیس کرد و کار کارگردانی را با ساخت فیلم اکشن افسانه گرگ و بوسه بالیستیک آغاز نمود و درهردوی این فیلمها، نقش اول را نیز بعهده گرفت. دانی سپس سعی کرد مهارتش را در طراحی صحنه های رزمی افزایش دهد و توانست علاوه بر طراحی صحنه های رزمی فیلمهای هالیوودی ازجمله کوه نشین و تیغه 2، نقش های کوتاهی را نیز در این فیلم ها بازی کند.

در سال 2003، دانی ین در فیلم شوالیه های شانگهای، با جکی چان همبازی شد. نقش او در این فیلم، ابتدا به رابین شو (که در فیلم قفس ببر 2، همبازی دانی است) پیشنهاد شده بود ولی وی بدلیل مشغله کاری، این نقش را رد کرده و بدین صورت بازی در این فیلم، به دانی ین رسیده بود.

در سال 2004، طراحی صحنه های مبارزه بازی ویدیویی انیموشا 3، که بازیگرانی نظیر تاکشی کانشیرو ژان رنو نیز جز شخصیت های آن بودند، به دانی ین واگذار شد. دانی در دهه 2000 همچنان بطور فعال به کار خود ادامه داد و فیلم هایی نظیر هفت شمشیر به کارگردانی تسویی هارک و منطقه قتل به کارگردانی ویلسون ییپ را را در سال 2005 بازی کرد. هردوی این فیلمها در جشنواره فیلم بین المللی تورنتو در سال 2005 شرکت داشتند. در همان سال، دانی، اینبار با نیکولاس تسه و شان یوئه در فیلم باشگاه ببر و اژدها به کارگردانی ویلسون ییپ همبازی شد. این فیلم اقتباسی از سری کامیک قهرمانان شرقی از وانگ یوک لانگ بود. دانی ین همکاری اش را با ویلسون ییپ در سال 2007 با فیلم فلش پوینت (نبرد نهایی، یا نقطه اشتعال) ادامه داد. در این فیلم فوق العاده دیدنی، دانی ین نه تنها نقش اول را بعهده داشت بلکه همچنین تولیدکننده و البته طراح صحنه های اکشن نیز بود. این فیلم برای او دوجایزه حاصل کرد: جایزه فیلم اسب طلایی برای بهترین طراحی صحنه های رزمی و همچنین جایزه فیلم هنگ کنگ برای بازی فوق العاده اش در این فیلم.

در سال 2008، دانی ین در فیلم ایپ من، که بر اساس زندگی ایپ من، مربی بروسلی و استاد بزرگ سبک وینگ چون ساخته شد، نقش آفرینی کرد. این فیلم، چهارمین همکاری دانی ین با ویلسون ییپ بود. فیلم ایپ من (که در ایران گاها با نام مردی به نام ایپ هم شناخته میشود) همچنین پرفروش ترین فیلمی است که دانی ین نقش اول آن را بازی میکند. فروش این فیلم، 25 میلیون دلار هنگ کنگ در هنگ کنگ و 100 میلیون یوان در چین بود.

طراحی صحنه های رزمی

دانی ین علاوه بر اینکه بازیگر و رزمیکار فوق العاده ماهری است، در طراحی صحنه های رزمی هم شهرت جهانی یافته. این مهارت او به تنهایی تا کنون چندین جایزه را نصیب او کرده است.

در سال های اخیر، دانی ین موفق به انجام شاهکاری شده که تا کنون بسیاری از طراحان رزمی دنیا از انجام آن عاجز بوده اند، بکارگیری هنرهای رزمی تلفیقی (MMA) در فیلم ها. نقطه اشتعال یا همان فلش پوینت (که عکس هایی از آن را در اینجا مشاهده میکنید)، نمونه بارز این شاهکار بود. پس از دیدن این فیلم کاملا متوجه خواهید شد که مبارزات آن با هرآنچه در فیلم های بازیگرانی نظیر فرانکی، استیون سیگال، بروسلی، جتلی و ... دیده اید، متفاوت است. نمونه دیگر چنین شاهکاری فیلم اس پی ال، یا منطقه قتل است.

در سال 2010، دانی ین این بار طراحی صحنه های رزمی فیلم افسانه مشت: بازگشت چن زن را بعهده گرفت. او گفته برای این فیلم، از تکنیک های جیت کاندو نیز برای یادبود و بزرگداشت بروسلی (که نقش چن زن را در سال 1972 در فیلم خشم اژدها بازی میکند) استفاده کرده. او همچنین از فنون هنرهای رزمی تلفیقی (که اشاره ای به آن شد) و وینگ چون نیز در این فیلم استفاده میکند. هنرهای رزمی تلفیقی (MMA) سبکی مبارزاتی است که در آن فنون جوجیتسوی برزیلی، جودو، کاراته، بوکس، کیک بوکسینگ و کشتی دیده میشود که کاملا در فیلم قابل مشاهده است. ین اعلام کرده که مفهوم جیت کاندوی بروسلی، شبیه به هنرهای رزمی تلفیقی است و بهمین خاطر بکارگیری فنون رزمی مختلف در این فیلم، اهمیت زیادی دارد.

بخاطر موفقیت دانی در طراحی صحنه های رزمی، طراحی فیلم های آینده نظیر شمشیرزن گمشده و پادشاه میمون نیز به او واگذار شده است.

زندگی شخصی

دانی ین در سال 2003، در تورنتوی کانادا با سیسیلیا سیسی ونگ ازدواج کرد. ونگ در سال 2000، در مراسم بانوی چینی در کانادا، برنده دو جایزه، "بانوی سرزندگی" و "بانوی خوش اندام" شده بود. حاصل زندگی آنها، یک دخت

***كاتانا(شمشير سامورايي)***




کاتانا (یا کِتانا) (در ژاپنی: 刀، انگلیسی: Katana) نام یک نوع شمشیر ژاپنی است که از قرن ۱۳ میلادی مورد استفاده سامورایی‌های ژاپن بوده‌است. لغت «کتانا» در زبان ژاپنی باستان به معنی «شمشیر» است.

یک کاتانا مربوط به سده‌های 16 و 17 به‌همراه سایا.

از ویژگیهای بارز کتانا شکل زیبای آن و استحکام خارق العاده‌اش است. در طول تاریخ شکل آن تغیرات مختصری یافته ولی اصول پایه آن همچنان بدون تغیر مانده‌است. از جمله ویژگی‌های کتانا می‌توان به شکل منحنی تیغه آن اشاره کرد. همچنین یک طرف شمشیر (لبه داخلی آن) بسیار تیز است و اصولا قسمت عقب سطح شمشیر از قسمت تیز و برنده آن کلفت‌تر است.

کتانا اصولا برای بریدن اجزا بدن طراحی شده تا زخمی کردن دشمن، به همین دلیل هر تیغه آن به شکل خاصی طراحی شده‌است تا قدرت برندگی آن هر چه بیشتر اثرگذار باشد.

تقسیم بندی شمشیرهای ژاپنی

شمشیرهای ژاپنی اصولا بر چهار پایه طبقه بندی و تقسیم می‌شوند.

تقسیم بندی بر پایه اندازه تیغه آن

تمام شمشیرهای ژاپنی بر این پایه تولید می‌شوند. چیزی که شمشیرهای ژاپنی را از یکدیگر متمایز می‌کند طول تیغه آن است. شمشیرهای ژاپنی با واحد شکو (Shaku) اندازه‌گیری می‌شوند. (۱ شکو = تقریباً برابر است با ۳۰٫۳ سانتی متر و یا ۱۱٫۹۳ اینچ) همچنین برای دقت بیشتر هر «سان», «بو» و «رین» (به ترتیب برابر با یک دهم, یک صدم و یک هزارم شکو) مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال:

•

o تیغه کمتر از یک شکو (۳۰ سانتی متر) یک تانتو (خنجر) نامیده می‌شود.

o تیغه بزرگ‌تر بین یک تا دو شکو (یعنی بین ۳۱ تا ۶۱ سانتی متر) شوتو (شمشیر کوتاه) نامیده می‌شود. معروف‌ترین انواع شوتو شمشیرهای واکیزاشی و کوداچی هستند.

o تیغه بلندتر از دو شکو (۶۱ سانتی متر) دایتو (شمشیر دراز) نامیده می‌شود. شمشیرهای کتانا در این بخش قرار می‌گیرند که متداول‌ترین نوع شمشیر ژاپنی هستند.

o تیغه بلندتر از سه شکو (۹۰ سانتی متر) آداچی و یا نوداچی خوانده می‌شوند. اینگونه شمشیرها کاربرد کمتی دارند و استفاده چندانی ندارند.

تقسیم بندی بر پایه نوع سبک رزمی مدرسه سامورایی و استان سازنده آن

از نوع شمشیر ژاپنی، می‌توان به محل ساخت و مدرسه سامورائی که شمشیر در آن ساخته شده‌است پی برد.

در واقع هر شش مدرسه معروف و صاحب سبک سامورائی، یعنی مدرسه سوشو، مدرسه یاماتو، مدرسه بیزن، مدرسه یاماشیرو، مدرسه مینو و مدرسه واکیمونو که هر کدام در استان‌هایی به همین نام متمرکز بودند، به خاطر خواص منحصر بفرد شمشیرهای خود مشهور بودند. برای مثال شمشیرهایی که در استان مینو ساخته می‌شدند به خاطر قدرت بسیار بالای برندگی و یا شمشیرهای استان یاماتو به خاطر خسته نشدن دست و سبکی شمشیر معروف بودند.

همچنین هر یک از این مدارس امضاء مخصوص مدرسه خود را بر روی شمشیرهایشان حک می‌کردند.

تقسیم بندی بر پایه سیر و زمان ساخت آن

o تا قبل از سال ۹۷۸ میلادی: در این سال‌ها شمشیرهای «چوکاتو» و یا «جوکوتو» که دارای تیغه‌ای صاف و شکل‌های غیرمعمول و عجیب بودند، رواج بسیار داشتند.

o از ۹۷۸ تا ۱۵۹۷ میلادی: در این سال‌ها شمشیرهای موسوم به «کوتو» متداول گشت. در این دوره تاریخی هنر شمشیرسازی ژاپن به شکوفایی قابل توجهی رسید. گونه‌های اولیه «کوتو» شکل‌های نامناسبی داشتند، به طوری که دسته‌های شمشیر شکلی منحنی‌وار داشت. این شمشیرها همچنین در ابتدا در دست کمی سنگین بودند ولی بعدها اشکالاتشان بهبود قابل توجهی یافت و تغییراتی اساسی در شکل کوتوها ایجاد شد.

o از ۱۵۹۷ تا ۱۷۶۰ میلادی: در این سال‌ها شمشیرهای موسوم به «شینتو» که به زبان ژاپنی به معنای «شمشیر جدید» بود متداول گشت. اما از لحاظ کیفیت، این شمشیرها در مقام پایین‌تری نسبت به شمشیرهای «کوتو» قرار داشتند و سامورایی‌های متمول همچنان از شمشیرهای «کوتو» استفاده می‌کردند.

o از ۱۷۶۰ تا ۱۸۷۶ میلادی: در این سال‌ها نوع جدید و بهبود یافته شمشیرهای «کوتو» طراحی و ساخته‌شد که اصولا «شین شینتو» یا «شمشیرهای جدید جدید» نام گرفتند. این شمشیرها از شمشیرهای «شینتو» کیفیتی بالاتر داشتند اما همچنان شمشیرهای «کوتو» حرف اول را می‌زدند.

o از ۱۸۷۶ تا امروز: بعد از وضع قانون هایتوره‌ای که حمل سلاح و شمشیر در میادین شهر را ممنوع می‌کرد, تیغه‌هایی که به صورت کارخانه‌ای ساخته می‌شدند را به صورتی استهزاء آمیز «گانتو» نامیدند. «گانتو»ها که بیشتر به شمشیرهای سواره نظام کشورهای فرانسه و انگلیس شبیهه بودند تا کتاناها (اگر چه «گانتو»ها شکل شمشیرهای کتانا را نیز تا حد زیادی حفظ می‌کردند) اندازه‌ای کوتاه‌تر از شمشیرهای «شینتو» و «شین شینتو» داشتند.

• ماسامونه

• هاتوری هانزو

• موراماسا

• آماکونی

• مونه چیکا

ماسامونه همچنین معروف به گورو نیادو (Goro Nyudo) به عنوان بزرگ‌ترین و معروف‌ترین شمشیرساز ژاپنی در جهان شناخته شده است. تاریخ دقیقی از سال تولد و وفات وی در دسترس نیست ولی افسانه‌های زیادی در این زمینه وجود دارند.

اما تاریخ نویسان جمیعاً معتقدند که وی بیشتر شمشیرهای خود را در اوایل تا نیمه قرن سیزدهم میلادی ساخته است. وی برای اولین بار شمشیرهای کتانا را در سبک سوشو ابدا و تولید کرد.

هاتوری هانزو (در ژاپنی: 服部半蔵) (تولد:۱۵۴۲- وفات:۱۵۹۶), را شاید بتوان پرآوازه‌ترین شمشیرساز و استاد هنرهای رزمی ژاپنی تا به امروز نامید. از زندگی وی داستان‌های زیادی روایت شده‌است که بیشتر مبنایی تخیلی دارند، در این داستان‌های حماسی وی رییس گروه بسیار معروفی از نینجاهای ژاپنی بوده که برای مردم فقیر می‌جنگیدند.

زندگی هاتوری هانزو

هاتوری هانزو در حوالی 1542 در استانMikawa در یک خانواده نینجا در منطقه ایگا متولد شد. او در پی رشد خانواده و گروه هاتوری برامد و همچنین به مقام جونین در گروه هاتوری رسید - گروهی که به یکی از گروه‌های مهم بین " ایگا ریو نینپو " تبدیل شد. او يك رهبر بزرگ و يك سازمان دهنده زيرك بود و زماني كه اوياسو دولت فئودال خود را در ادو (edo) برقرار كرد. در تاریخ ژاپن ، هاتوری را بیشتر به علت کمک و وقف کردن خود به شوگون ایاسو توکوگاوا ، به وجود آورنده (حکومت) توکوگاوا شوگونته که ژاپن را بین سال های 1603 تا 1867 اداره کرد ، می‌شناسند. او یک شمشیر باز فوق العاده ماهر و برای خاطر خداوند بود.در کوه‌های محیط Iga موسسه‌های بزرگی برای آموزش مهارت های نظامی بود. در حقیقت هاتوری هانزو فرمانده تاکتیک های نینجا شوگون و مشاور نظامی ارشد او بود .در بوهبوحه جنگ سويل (civil) که یکی از مهمترین جنگ های زاپنی ها بود هزاران نينجا در هر دو منطقه كوگا و اويگا وجود داشتند . بواسطه ارتباطات خويشاوندان و منافع ناحيه اي ائتلافي ميان اين نينجاها شكل گرفت . نينجا ها طي دوران جبارانه پاياني عصر موروماچي (muromachi) به طور كامل توسط دايميو (daimyo) (يكي از اشراف فئودال) به خدمت گرفته شدند. اين روش در سراسر كشور رواج يافت. به عنوان يك حقيقت بعد از اينكه كوگا وايگا توسط ادانوبوناگا (odanobunaga) يكي از اربابان جنگي پر قدرت آن زمان فتح شد نينجاهاي زيادي بودند كه ميخواستند زير نظر يك دايميوي ويژه داخلي فعاليت داشته باشند . هاتوري هانزو (hattori hanzo) يكي از خدمتكاران توكوگاواياسو (tokugawaheyasu) طي دوران جنگي سويل بود كه هنوز در توكيو از او ياد مي شود هانزو را در مقر حکومتش در دروازه عقبی قلعه ادو به کار گرفت مقر حکومت درگوشه سمت راست جاده‌ای که به یاماناشی (yamanashi) ختم می‌شد قرار داشت . ایاسو هانزو را به عنوان محافظ دروازه منسوب کرد . هرچند که دیگر اثری از قلعه ذکر شده وجود ندارد ولی امروزه ناحیه‌ای که قلعه در آن قرار داشت ناحیه هانزومون (hanzomon) نامیده می‌شود . بعد از آنکه دولت ادو (edo) مستحکم و قوی شد دیگر نیازی به ادامه دست به دست شدن میراث نینجا و آموزش محارتها به صورت ویژهو موروثی نبود . به تدریج با تولد هر نسل جدید محو و محوتر شد . هنر نینجوتسو که در سرزمین کوهستانی سوزوکامتولد شده و طی جنگ سویل توسعه یافته بود در دوره صلح ادو (edo) محکوم به محو شدن بود

مرگ

هاتوری هانزو افتخارات جنگی بسیاری دارد ولی مرگ خود را به دلیل یک حقه نینجا ملاقات کرد! او به وسیله شوگان برای نابودی فوما کاینین ، یک گروه دریایی نینجا ، فرستاده شده بود. گروه به فرماندهی هاتوری آنها را پیدا کرد و آنها را به شلیک توپ های سنگین بست ، در همین حال آنها مشاهده کردند که یکی از قایق های صدمه دیده در حال آمدن به طرف آنهاست . هاتوری هانزو که می‌دانست کلک آتش گرفته می‌تواند باعث شعله ور شدن کشتی آنها شود ، دستور به عقب نشینی داد . اما چیزی که او متوجه نشده بود این بود که افراد فوما کاینین به زیر کشتی آنها رفته بودند و پروانه‌ها را از کار انداخته بودند . در نتیجه این امر کشتی قادر به حرکت نبود و بنابراین افراد از ترس خود به درون آب پریدند ، و آنجا بود که متوجه شدند کله منطقه آغشته به نفت است . اما این بسیار دیر بود ، نفت مشتعل شد و کلیه افراد توکوگاوا که هاتوری نیز در میان آنها بود ، در شعله‌های آتش سوختند ! او در کار با یاری ( نیزه ) بسیار ماهر بود و امروزه یاری او در معبد ساینن جی ژاپن نگه داری می‌شود . علاوه بر مهارت ها و رهبری او که باعث به زنده ماندن نام او شده است ، نباید این نکته را که او به سیستم حکومتی نیز نزدیک بوده و توسط تاریخ نویسان نیز نامش ثبت شده ، را نادیده بگیریم. و امروز مصنوعات هانزو میراث باقی مانده است. در زاپن موزهٔ مخصوصی برای شمشیر های هاتوری وجود دارد که از خانوادهٔ او به جا مانده است. تکه کلام هانزو این بوده است : من واقعاستاره یاغی هستم اماهرگزدوست نداشتم

***چگونه در هوای سرد بدون خطر ورزش کنیم***






فصل زمستان به معنی در پیش گرفتن ملاحظات خاص به هنگام ورزش در هوای آزاد است. قرار گرفتن در معرض هوای سرد می تواند فعالیت خارج از خانه را برای کسی که آمادگی هوای بسیار سرد را ندارد نامطلوب یا حتی خطرناک سازد. آگاهی از علائم هشدار دهنده اولیه قرار گرفتن در معرض سرما و نحوه پیشگیری از مشکلات مهم می باشد.
لرزیدن معمولا اولین نشانه قرار گرفتن در معرض سرما است ، چون بدن تلاش می کند گرمای خود را از طریق انقباض غیر ارادی ماهیچه ها تولید کند. این می تواند اولین هشدار باشد که بدنبال جستجوی یک پناهگاه باشید.
دو تا از خطرناک ترین مواردی که می تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض هوای سرد باشد یخ زدگی و سرما زدگی می باشند.
یخ زدگی انجماد بافت های سطحی صورت ، گوش ها ، انگشتان دست و پا است.
*علائم یخ زدگی عبارتند از :
· درد
· سوختگی
· بیحسی
· حس سوزش
· سفت و سفید شدن پوست
· پوست اندازی یا تاول زدن پوست
· خارش پوست
· پوست سفت ، درخشان و زرد متمایل به خاکستری می شود.
*درمان
برای کمک به بیمار یخ زده ، فرد را به جای گرم و خشک ببرید و لباس هایی را که فشار می آورند در بیاورید. ناحیه آسیب دیده را بالا ببرید و از کمپرس های گرم و مرطوب استفاده کنید. از مالیدن یا بکارگیری حرارت مستقیم در ناحیه یخ زده خود داری کنید.
سرما زدگی پاسخ شدید تر به قرار گیری در معرض هوای سرد می باشد که به صورت افت شدید در درجه حرارت قسمت مرکزی بدن تعریف می شود.
*علائم سرما زدگی عبارتند از :
· لرزیدن
· احساس سرما ، سردرگمی ، بیحسی
· لرز شدید ، فقدان هماهنگی ، کندی
· لرز بسیار شدید ، مشکل در صحبت کردن ، سردرگمی ذهنی ، تلو تلو خوردن ، افسردگی
· سفتی عضلات ،صحبت های نامفهوم ، مشکل در دید
· بیهوشی
*درمان
با مشاهده اولین علامت سرما زدگی فرد را به مکانی خشک و گرم ببرید یا بیمار را با پتو ، لباس اضافه خشک یا با گرمای بدن خود گرم کنید.
*پیشگیری
اولین دفاع در مقابل سرما پوشیدن لباس مناسب با شرایط آب و هوا است. عوامل دیگری که می تواند تاثیر منفی بر توانایی مقابله با درجه حرارت های سرد داشته باشد شامل این موارد هستند : تغذیه نامناسب ، از دست دادن آب بدن، مصرف الکل ، برخی داروها و بیماری ها نظیر دیابت و بیماری قلبی که به طور قابل توجهی می تواند توانایی فرد را برای ورزش در هوای سرد کاهش دهد.
برای بهبود راحتی و ایمنی تان به هنگام ورزش در سرما ، دانشکده پزشکی ورزش آمریکا موارد زیر را توصیه می کند :
·پوشش لایه ای
چند لایه نازک گرمتر از یک لایه ضخیم است. اضافه و کم کردن لایه ها هم آسان است و از این رو درجه حرارت مرکزی تان را بهتر تنظیم می کند.
·سر خود را بپوشانید
به هنگام ورزش در هوای سرد باید سرتان را بپوشانید ، چون اتلاف گرما از سر و گردن می تواند به اندازه 50 درصد کل حرارت تلف شده بدن تان باشد.
· دهان تان را بپوشانید
برای گرم کردن هوا قبل از تنفس ، از شال یا ماسک استفاده کنید. این کار را بویژه زمانی انجام دهید که اگر هوای سرد باعث آنژین ( درد سینه ) می شود یا اگر مستعد ابتلا به مشکلات تنفسی هستید.
·پوشش خود را خشک نگهدارید
لباس خیس و مرطوب ، چه بر اثر تعریق یا بارندگی ، به طور قابل توجهی اتلاف حرارت بدن را افزایش می دهد.
· پاهای خود را خشک نگهدارید
از جنسی استفاده کنید که عرق را از پوست دور کند. پارچه های پلی پروپیلن ، پشمی یا پارچه های دیگر که رطوبت را از پوست دور می کند و خواص عایق کردن را حفظ می کنند بدن را به هنگام خیس بودن گرم نگاه می دارند.
· آب بخورید
کمبود آب بدن بر توانایی بدن جهت تنظیم حرارت بدن تاثیر می گذارد و خطر دچار شدن به یخ زدگی را افزایش می دهد. اهمیت مایعات ، به ویژه آب ، در هوای سرد به همان اندازه اهمیت آنها در هوای گرم مهم می باشد. از مصرف الکل یا نوشیدنی های حاوی کافئین اجتناب کنید ، چون تلف کننده آب هستند.
· از مصرف الکل اجتناب کنید
الکل رگ های خونی را گشاد می کند و اتلاف حرارت را افزایش می دهد در نتیجه احتمال دچار شدن به سرما زدگی بالا می رود. الکل قضاوت را مختل می کند تا حدی که شما ممکن است نتوانید بهترین تصمیم ها را در موارد اضطراری هوای سرد بگیرید.

***آشنایی با نکاتی درباره گرفتگی عضلات ساق پا***





کرامپ عضله هنگامی رخ می‌دهد که یک عضله به طور غیرارادی منقبض می‌شود. این عارضه معمولا هنگامی ورزش یا سایر فعالیت‌های جسمی رخ می‌دهد، اما عضله ممکن است حتی در هنگام خواب دچار گرفتگی یا اسپاسم شود.
برای تسکین یا پیشگیری از کرامپ عضله به این توصیه‌ها توجه کنید:
-فعالیت جسمی‌تان را فورا متوقف کنید، و عضلات را ماساژ دهید یا به آنها کشش ملایمی دهید.
-هنگامی عضله منقبض است از کمپرس گرم استفاده کنید. پس از اتمام اسپاسم برای کاهش درد از کمپرس سرد با کیسه یخ استفاده کنید.
-از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند بروفن برای کمک به تسکین درد استفاده کنید.
-مقدار زیادی آب یا نوشابه ورزشی بنوشید یا قرص نمک بخورید.
-در هنگام تمرین به خودتان برای فراتر رفتن از حد توانایی‌تان فشار نیاورید.
-اطمینان حاصل کنید که مقدار کافی پتاسیم با رژیم غذایی دریافت می‌کنید.
-عضلات‌تان را به طور مرتب تحت کشش قرار دهید.

***چرا ورزشکاران نباید نوشیدنی سرد بنوشند؟***





آب یا هر نوشیدنی دیگری هنگام مصرف باید شرایطی را داشته باشد که انسان از نوشیدن آن به اصطلاح لذت ببرد.
طبیعتا آب هم هنگامی که سرد باشد برای مصرف کننده گواراتر است ولی باید ببینیم که این سردی تا چه حد مطلوب است. نکته دیگری که باید در مورد نوشیدن آب به آن توجه داشت، هدف از نوشیدن آب است. گاهی هدف، لذت بردن از نوشیدنی است و گاهی جنبه تاثیرات تغذیه ای و گوارشی آن. پس جواب دو سوال ضروری است: اول اینکه چرا آب می خوریم؟ و دوم اینکه بهتر است آن را گرم بنوشیم یا سرد؟

ما باید این نکته را بدانیم که نوشیدنی چه سرد باشد و چه گرم وقتی وارد معده انسان می شود، تا درجه حرارت آن به ۳۷ درجه سانتی گراد نرسد، نمی تواند از معده خارج شود و اگر گفته می شود که ورزشکاران نوشیدنی سرد ننوشند به همین دلیل است.

چون وقتی نوشیدنی سرد باشد مدتی زمان لازم است تا این نوشیدنی در بدن گرم شود و به دمای ۳۷ درجه برسد و بتواند از طریق روده جذب بدن شود.
در کل دمای آب مصرفی برای انسان نباید پایین تر از ۴ درجه سانتی گراد باشد ولی این موضوع برای ورزشکاران کاملا متفاوت است. زیرا این افراد از آب برای لذت بردن استفاده نمی کنند و آن را بیشتر برای تامین آب بدن در طول فعالیت های فیزیولوژیکی نیاز دارند.

بنابراین دمای آب نوشیدنی ورزشکاران به خصوص هنگام انجام مسابقات نه تنها باید بالای ۴ درجه سانتی گراد باشد، بلکه در اغلب موارد دمای آن را بالای ۱۲ درجه سانتی گراد در نظر می گیرند.

در واقع ورزشکاران نیاز دارند که آب مصرفی شان در جریان مسابقه به سرعت و با کمترین اتلاف وقت جذب بدن شود تا آب از دست رفته بدن را از طریق تعریق بدن جبران کنند و به همین دلیل هرچه دمای آب به دمای طبیعی بدن نزدیک تر باشد، این فاصله زمانی بین نوشیدن آب تا جذب آن در روده کمتر خواهد بود و در نتیجه ورزشکار در میدان مسابقه عملکرد بهتری خواهد داشت.
در گذشته تصور بر این بود که مصرف آب حین ورزش بازده فرد را کاهش می دهد و حتی ممکن است به وی آسیب بزند ولی آنچه ما امروز به آن معتقدیم این است که فردی که هنگام فعالیت شدید بدنی گاهی یک تا ۴ لیتر آب از دست می دهد، از ۳ ساعت پیش از شروع فعالیت باید مایعات را به صورت تدریجی (حداقل ۲ تا ۳ لیوان) بنوشد و بعد برحسب شدت و مدت فعالیت بدنی، هر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه مایعات نوشیده شود تا به نحوی آب ازدست رفته بدن به این طریق جبران شود. بنابراین نوشیدن آب برای ورزشکاران یک لذت نیست بلکه یک ضرورت است.

برگزاری دوره یوگانیدرا (به روش نوین)
در باشگاه پیک سلامتی
مربی: خانم متین پارسا
تعداد جلسات: 4 جلسه یک و نیم ساعته
روزهای سه شنبه و پنجشنبه
اولین جلسه: پنجشنبه 12 بهمن ساعت 10:30 صبح
تلفن کسب اطلاعات یا رزرو: 34336453 026
مهلت رزرو: تا چهارشنبه 11 بهمن

****تاریخچه والیبال برای علاقه مندان به والیبال****




والیبال ورزشی پرطرفدار است که در آن تیمها که به‌وسیله یک تور از هم جدا شده‌اند توپی را با زدن ضربه میان دو تیم رد و بدل می‌کنند. هر تیم برای رد کردن توپ به سوی دیگر تور تنها اجازه سه بار ضربه زدن را دارد. به هنگام برخورد توپ به زمین حریف یا در اثر خطای یک تیم، امتیازی به تیم مقابل داده می‌شود. واليبال درسال 1895 ميلادي مطابق باسال 1274 شمسي توسط ويليام .ج . مورگان مدير Y.m.c.a در هوليک ايالت ماساچوست آمريکا ابداع شد. درابتدا اين ورزش مينتونت نام گذاري شده بود ودليل انتخاب اين نام براي همگام نامعلوم بود.



تحت تأثير محبوبيت فراوان بسکتبال در بين عامه، مورگان تصميم گرفت براي دانشجويان خود ورزشي را به وجود آورد که بازي ازروي تور انجام گيرد و لذت بخش باشد. مورگان با استفاده ازتوئي توپ بسکتبال که به دليل سبکي وزن به دست ها آسيب نمي رساند بازي را شروع کرد. با وجود اينکه به طور آهسته و کند از Y.m.c.a آغاز شد ولي طولي نکشيد که در کليه شهرهاي ماساچوست و نيوانگلاند عموميت يافت.



ورزش والیبال



دراسپرينگ فيلد، دکتر ت-آهالستيگ با مشاهده بازي، مينتونت را به واليبا ل تغيير نام داد، زيرا قصد اساسي از بازي کردن، فرستادن و برگشت دادن (ردو بدل کردن) توپ از روي تور است که کلمه واليبال در معنا اين نيت را مشخص مي سازد. با اينکه واليبال در آغاز ورزش سالني بود و در محل هاي سرپوشيده بازي آن انجام مي شد و اساسا براي فعاليت هاي سرگرم کننده پيشه وران و تجار اختصاص يافته بود ولي کم کم به زمين هاي روباز کشيده شد و به عنوان يکي از فعاليت هاي جالب توجه تابستاني درآمد و به شدت تعقيب مي شد.



در آغاز براي بازي واليبال قوانين خاصي تدوين نشده بود، هر فرد و در هر کشوري به ميل خود و به طريق مختلف با توپ باي مي کردند. رفته رفته واليبال در مناطق و نواحي مختلف جهان گسترش مي يافت. همچنان که هر ابداع يا اختراعي در آغاز با نواقص همراه بوده و به مرور زمان تکميل و رفع نواقص مي شود، واليبال نيز ازاين قاعده مستثني نبود و کم کم قوانين براي اين بازي وضع شد و روش ها و حرکات تکنيکي جايگزين حرکات قبلي گرديد.

ورزش والیبال



درسال 1900 پذيرفته شد که امتيازات هر ست بازي 21 پوئن (امتياز) باشد.درسال 1912 سيستم چرخش به تصويب رسيد.درسال 1917 پذيرفته شد که هر ست بازي 15 پوئن (امتياز) باشد.درسال 1918 تعداد بازيکنان هر طرف زمين 6 نقر پيشنهاد شد که مورد قبول عامه قرار گرفت.درسال 1921 موافقت شد که هرتيم با سه ضرب توپ را به طرف ديگر بفرستد.درسال 1923 اندازه زمين بازي 9×18 متر تعيين شد.



به مرور در سال هاي بعد، قوانين فراواني براي اين بازي وضع شد و در بسياري از قوانين قبلي نيز تغييراتي حاصل گشت که هنوزهم اين تغييرات (سال2000) ادامه دارد و هر چهار سال يک بار در کنگره بين المللي واليبال تغييراتي در قوانين بازي به تصويب مي رسد و در آخرين کنگره جهاني که درسال 1998 ميلادي (1377 شمسي) هم زمان با برگزاري چهاردهمين دوره مسابقات واليبال جهاني مردان و سيزدهمين دروه زنان در ژاپن برگزار شد با تصويب و تغيير قوانين مانند روش امتياز گيري با برد رالي، امتيازات 25 براي ست هاي اول، دوم، سوم و چهارم و امتيازات 15 براي ست پنجم و همچنين تصويب بازيکن دفاعي ليبرو، به کار بردن روش جديد دگرگوني و هيجان فراواني دربازي واليبال به وجود آورده است.



ورزش والیبال



اولين کشور خارجي که واليبال را پذيرفت، کشور کانادا و به سال 1900 بود. اساسا نهضت Y.m.c.a (سازمان جوانان مسيحي) در معرفي اين ورزش به ديگر کشورهاي جهان و تعميم آن سهم فراواني دارد. بازي واليبال در پايان سال1900 به هندوستان و در سال هاي 1905 به کوبا، 1909 به پورتريکو، 1910 به فيليپين، 1912 به اوروگوئه، 1913 به چين و 1917 به ژاپن و به تدريج ازسال 1914 به بعد توسط سربازان قواي آمريکا و مستشاران و اشخاص ديگر به کشورهاي اروپائي از قبيل فرانسه، چکسلواکي، لهستان، شوروي و بلغارستان و ساير کشورهاي اروپائي معرفي شد و تعميم يافت. ولي بسبب بيگانه بودن اين ورزش براي اروپائيان درابتدا امر قبول آن به کندي صورت مي پذيرفت.



فرانسه، چکسلواکي و لهستان سه کشوري بودند که قبل ازديگران اقدام به تشکيل فدراسيون ملي واليبال در کشور خود نمودند. کشور شوروي که در سال1923 اقدام به تأسيس انجمن ملي واليبال نمود براي پيشرفت و دگرگوني آن فعاليت زيادي به عمل آورد. اصولا شوروي از کشورهائي است که در پيشرفت تکنيک و تاکتيک واليبال و تنظيم قوانين درجهان سهم به سزائي دارد و براي قهرماني در مسابقات است که قدرت بزرگ جهاني به حساب مي آيد. کشورهاي فرانسه، چکسلواکي و لهستان پس از تشکيل فدراسيون ملي مصمم شدند که با کمک کشورهاي ديگر فدراسيون بين المللي را تأسيس نمايند و در سال 1936 بينگام بازي هاي المپيک در برلين آلمان در اين زمينه فعاليت زيادي نمودند ولي با آغاز جنگ بين المللي دوم و طغيان آن در اروپا اقدامات آنان متوقف شد.



ورزش والیبال



به طور کلي تغييرات و پيشرفت واليبال را ميتوان به سه دوره تقسيم نمود، دوره اول ازسال آغاز تا سال 1918، دوره دوم ازسال 1919 تا سال 1946 و دوره سوم از سال 1947 به بعد که تغييرات و پيشرفت اساسي واليبال در دوره سوم صورت پذيرفته است. پس از جنگ بين المللي دوم، فعاليت هاي فراوان براي حرکت جديد به واليبا ل مجددا آغاز شد و اولين مسابقه بين المللي درقاره اروپا بين دو کشور فرانسه و چکسلواکي در شهر پاريس برگزار گرديد. پيگيري براي تأسيس فدراسيون بين المللي واليبال ادامه يافت. مذاکرات بين سه کشور فرانسه، چک و لهستان منتج به موافقت در جهت تشکيل کنگره ويژه براي تأسيس اتحاديه بين المللي واليبال گرديد.

****ورزش و سکته مغزی****
تحقیقات نشان می دهند که فعالیت بدنی همانطور که از حمله قلبی پیشگیری می کند، می تواند به پیشگیری از سکته ی مغزی ای که در اثر نقص خون رسانی رخ می دهد نیز کمک کند. در یک مطالعه محققان دریافتند که بروز سکته ی مغزی، در افرادی که با شدت متوسط و بیشتر ورزش می کنند، در مقایسه با کسانی که کم ورزش می کنند یا ورزش نمی کنند کمتر از نصف است.
شواهد نشان می دهند که برای دستیابی به منافع ورزش در کاهش خطر سکته ی مغزی به ورزش سنگین نیازی نیست. پیاده روی، دوچرخه سواری، باغبانی، حرکات موزون و انجام کارهای مربوط به گل و گیاهان منزل نیز فعالیتهای مناسبی هستند.
مطالعات نشان می دهند که تداوم فعالیت با شدت متوسط برای پیشگیری از سکته ی مغزی، بسیار بیشتر از شدت فعالیت اهمیت دارد.
تکنیکهای ورزشی مختلفی نیز برای بازگرداندن نیروی حرکتی افراد پس از سکته ی مغزی وجود دارد. این فعالیتها باعث بهتر شدن حرکات عضلانی و افزایش جریان خون شده و تنش، انقباضات عضلانی و سفتی عضلات که در اثر سکته مغزی ایجاد شده اند را تا حد زیادی بهبود می بخشد.
● برخی از این ورزشها شامل:
▪ چی کونگ
▪ شیاتسو (نوعی ماساژ ژاپنی که با فشار روی نقاط خاصی صورت می گیرد)
▪ ماساژ
▪ یوگا
▪ تای چی و .... هستند.
شنا در آب گرم نیز یک ورزش بسیار مفید در بازگرداندن فعالیت حرکتی عضلات محسوب می شود و تا حد زیادی می تواند مانع تحلیل رفتن عضلات آسیب دیده شود.

تمرینات کششی برای رفع خستگی :

1- در حالت نشسته یا ایستاده انگشتان دست را به یکدیگر قفل کرده و دستان خود را به سمت بالا بکشید.(این حالت را می توان به راست و چپ نیز انجام داد).
2- آرنج دست خود را با دست دیگر بگیرید و به آرامی آن را به سمت عقب بکشید.
3- روی زمین بنشینید و یک پا را به سمت جلو دراز کنید و پای دیگر را به سمت داخل جمع کنید، سپس به سمت جلو خم شوید، در این حرکت سعی کنید با دستهایتان مچ پا را بگیرید.(این حرکت را با پای مخالف نیز به همین شکل انجام دهید).
4- روی زمین به روی شکم دراز بکشید و در حالی که باسن خود را در حالت افقی نگه داشته اید به آرامی قفسه سینه خود را از زمین جدا کنید.
5- به پشت روی زمین دراز بکشید و به ترتیب از راست به چپ هر کدام از پاها را به سمت قفسه سینه بکشید.
6- در حالت نشسته مچ پاها را به سمت بدن نزدیک کنید و آنها را با 2 دست بگیرید، در ادامه سعی کنید زانوها را به سمت زمین نزدیک کنید.
7- در حالت ایستاده پنجه پا را از پشت با دست بگیرید وسعی کنید پاشنه پا را به سمت باسن بکشید.
8- در حالت ایستاده به یک سمت خم شوید سعی کنید دستتان تا جای ممکن به قسمت پایین تری از پا برسد، این کار را در سمت دیگرهم تکرار کنید.
9- در حالی که رو به دیوار ایستاده اید، یک پا را به سمت جلو بیاورید و کمی خم کنید و پای دیگر را (پای عقبی) در حالت کشیده از پشت قرار دهید.(دراین حالت باید کف پای عقب کاملا روی زمین قرار داشته باشد و در انجام این حرکت در ناحیه پشت پای عقب کشیدگی را احساس کنید).
10- در حالت ایستاده یا نشسته کف دست خود را بر روی پیشانی قرار دهید و در حالی نباید سر شما به سمت عقب برود، با کف دست سر را به سمت عقب ببرید. فراموش نکنید که این حالت را می توان از نقاط مختلف سر( جلو،عقب، راست وچپ) انجام داد.
لازم به ذکر است که هر یک از حرکات کششی را باید با 30 ثانیه مکث انجام داد و بر روی هر کدام از آنها به خوبی تمرکز کرد.
نکات مهم:
* بروز ناراحتی مختصر یا کمر درد خفیف در شروع حرکات کششی می‌تواند طبیعی باشد اما در صورتیکه دردهای تیز یا شدیدی بروز کرد نرمش را قطع کنید.
* قبل از شروع حرکات کششی بدن را گرم کنید (راه رفتن و …)
* کششها را به آرامی انجام دهید و هرگز سعی نکنید با فشار بیش از حد به بدن خود صدمه بزنید.
* برای انجام فعالیتهای ورزشی در سنین مختلف با پزشک خود مشورت کنید.