CYCLING TEAM "TEUTA "KUMANOVO MACEDONIA

Parku i qytetit të Kumanovës – një premtim i tradhtuar
Mos-përfundimi i parkut të qytetit të Kumanovës është një turp institucional dhe një dëshmi e qartë e papërgjegjësisë së Këshillit Komunal të mandatit të kaluar. Për vite me radhë pamë vetëm fotografi, postime propagandistike dhe lavdërime boshe, ndërsa në terren nuk u pa as vullnet e as përgjegjësi për ta përmbyllur këtë projekt madhor.
Pyetja kryesore mbetet pa përgjigje: ku përfunduan paratë e këtij projekti? Ku u tret i gjithë ai buxhet i dedikuar për parkun? Me kë u ndanë ato mjete që sot ky projekt ka mbetur i ngrirë, i shkatërruar dhe i braktisur? Kush dha pëlqimin që një nga projektet më të bukura, i vendosur në zemër të lagjeve shqiptare dhe vetëm 50 metra nga banesat tona, të lihej në mëshirë të fatit?
Këshilltarët shqiptarë, që kishin për obligim të mbronin interesin publik, na tradhtuan. Për çfarë interesash personale u s**t ky projekt? Pse u sakrifikua një simbol krenarie për lagjen tonë – një hapësirë për shëtitje, aktivitet sportiv dhe rekreacion për të rinj e të moshuar?
Kanë kaluar 3–4 vite, dhe parku nuk u përfundua. Fëmijët tanë sot nuk kanë një vend dinjitoz për të luajtur e për t’u gëzuar. Në vend të gjelbërimit dhe jetës, aty pamë papastërti, gjarpërinj, hardhuca dhe neglizhencë totale – një pamje që më shumë i ngjan Kandaharit sesa një qyteti evropian.
Ky stagnim nuk është rastësi; është rezultat i vendimeve të gabuara, i heshtjes së qëllimshme dhe i mungesës së llogaridhënies. Parku i Kumanovës nuk është luks – është e drejtë qytetare. Qytetarët meritojnë përgjigje, transparencë dhe mbi të gjitha: përfundimin e menjëhershëm të këtij projekti.
Mjaft më me fotografi. Mjaft më me mashtrime. Duam vepra, jo fjalë.
B.Qerimi

Të nderuar bashkëqytetarë,
Ju ftoj me kënaqësi të ndiqni emisionin sportiv të realizuar nga TV Alsat, me titull “RËNDËSIA E ÇIKLIZMIT”.
Ky emision sjell një pasqyrë të qartë dhe shumë të dobishme mbi rolin që ka biçikleta në jetën tonë të përditshme – si një alternativë ekonomike, ekologjike dhe mbi të gjitha e shëndetshme. Në të trajtohen tema të rëndësishme si përdorimi i biçikletës në përditshmëri, përfitimet për shëndetin dhe mënyra e duhur e përzgjedhjes së biçikletës së përshtatshme për secilin prej nesh.
Një vlerë e veçantë e këtij emisioni është edhe prezenca në studio e specialistit të çiklizmit, trajnerit dhe profesorit te çiklizmit Bashkim Qerimi, pronar i klubit ciklistik "Teuta" nga Kumanova, i cili ndan përvojën dhe këshillat e tij profesionale për të gjithë dashamirët e këtij sporti.
Mos e humbisni këtë emision informues dhe frymëzues – një hap i rëndësishëm drejt një jete më aktive dhe më të shëndetshme!

Alsat M 1 like. "Rendesia e ciklizmit | Ditë e Re"

NJE MIRËNJOHJE NGA ZEMRA PËR MËSUESEN TIME TË PARË

Ka disa njerëz në jetë që nuk harrohen kurrë… ata që na udhëheqin në hapat e parë, që na mësojnë jo vetëm shkronjat, por edhe dashurinë për dijen dhe jetën. Për mua, një ndër këta njerëz është mësuesja ime e parë, znj. Regaibe Osmani – pishtarja e arsimit shqip, sot pensioniste, por gjithmonë e gjallë në kujtimet dhe zemrat tona.
Ajo ishte dora që më udhëhoqi drejt botës së dijes, zëri që më mësoi të shqiptoj shkronjat e para shqipe, dhe zemra që na edukoi me dashuri, përkushtim dhe durim të pashoq. Mësuesja Regaibe ishte dhe mbetet një emblemë e arsimit tonë, një figurë që ka lënë gjurmë të pashlyeshme në breza të tërë nxënësish, të cilët sot janë bërë intelektualë dhe kontribuojnë në shoqëri, në komb dhe në shtet.
Sot pata kënaqësinë dhe emocionin e veçantë të pranoj librin të titulluar “NJE JETE, SHUME HISTORI”, dedikuar jetës dhe veprës së saj, shkruar me shumë dashuri nga mbesa e saj, Adelina Beluli, dhe botuar në Prishtinë. Ky libër nuk është thjesht një rrëfim, por një pasqyrë e një jete të mbushur me sakrifica, përkushtim dhe dashuri për arsimin.
Momenti kur vajza e mësueses sonë të nderuar na e dhuroi personalisht këtë libër ishte tejet emocionues. Ai çast më ktheu pas në kohë, në bankat e shkollës, në ditët kur me padurim prisnim të mësonim diçka të re nga ajo. Ishte një rikthim i bukur në nostalgjinë e një kohe të artë, që mbetet e paharruar.
Nga zemra falënderoj autoren për këtë dhuratë kaq të çmuar, që na mundëson të ruajmë përherë një kujtim të gjallë për mësuesen tonë, e cila pati fatin të na mësojë jo vetëm mua, por edhe motrën time – dy fëmijë të së njëjtës shtëpi, që patën bekimin të edukohen nga e njëjta dorë e artë.
Lutem që Zoti t’i dhurojë mësueses sonë të dashur shëndet të plotë, jetë të gjatë dhe pleqëri të qetë e të lumtur pranë familjes së saj.
Me respekt dhe mirënjohje të thellë për familjen Osmani, dhe për gjithçka që kjo familje i ka dhënë arsimit dhe shoqërisë sonë.
Nga Bashkim Qerimi