A Lot Of Complexity

De liefdesdans tussen intensiteit en creativiteit

Niet per se de snelheid van verwerking als wel ontvankelijkheid voor de (prikkels in de binnen – en buiten)wereld broedt creativiteit.

Nieuwe ideeën ontstaan uit ogenschijnlijke irrelevante indrukken.

Hiermee worden verbanden geboren die voorheen ongezien bleven, onzinnig bleken of onder de eerdere afspraken van normaal, gewenst, efficiënt of toepasbaar zwegen.

Een (redelijk) open filter en een actieve binnenwereld is potentieel een melting pot voor frisse perspectieven, als het in de mix met cognitieve complexiteit komt - en deze complexiteit an sich ook voedt.

In het licht van creativiteit is intensiteit ook* als openheid te begrijpen.

Openheid voor ervaring, schoonheid, gevoelens, fantasie, neiging tot absorptie. Misschien te vergelijken met beeldende, sensuele, emotionele, psychomotorische en intellectuele ‘overexcitability’ uit de positieve desintegratie theorie. Misschien denk je met name aan het cerebrale default network of associeer je het met neurodivergentie.

Ontvankelijkheid broedt ideeën, maar is niet per se een secure toetsing van de kwaliteit of een bedding voor en stimulus tot het onderzoeken en uitwerken van ideeën.

Wanneer er veel resoneert en spontane associaties stromen, is de vraag ook hoe dit geïntegreerd wordt. Wat we geneigd zijn disregulatie te noemen, is met een bepaalde intensiteit ("omzettingsvermogen") mogelijk diep scheppend en creatief. Integratie van resonanties en prikkels verloopt dan deels via (creatieve) expressie.

We raken hier de sociaal relevante vraag of er ruimte voor de intense mens is om deze expressie te doorleven en delen.

Intensiteit is een mogelijke bron van piekende creativiteit als lichaam, geest en context artistiek-scheppend met elkaar verweven raken. We worden misschien iemand gewaar die in persoonlijkheid stereotyperingen uitrekt tot naast elkaar bestaande of zelfs in elkaar verweven ‘tegenstrijdigheden’:

“In mij verenigen zich schijnbaar tegenstrijdige krachten. Sensitief slim en kwetsend impulsief. Zoetjes sociaal en ongrijpbaar op mezelf. Extreem zelfstandig en gedurig onzeker. Karakteristiek lief en verontrustend ongenaakbaar. Driftig verveeld en heimelijk bevlogen. Overvloedig attent en argwanend onbewust. Zinderend creatief en gênant onnadenkend. Vurig verongelijkt en smekend toegeeflijk. Beestachtig fier en kleinmenselijk schaamtevol…”

Intens mens, Lotte van Lith
Zie: https://www.alotofcomplexity.nl/boek

Met ruimte, verbinding en stoffen voor eigenzinnige en uitdagende ontwikkeling wordt dit flow: wat we anderszins misschien overprikkeling noemen of als zodanig ervaren is hier de opleving van zingeving, creëren omdat creëren levensonderhoudend & - scheppend is.

Als de intensiteit een bedding en kader inlijft, waar context en levendigheid van persoon elkaar op de contactgrens tussen veiligheid en vrijheid ontmoeten: híer zien we hoe opgedane levensenergie scheppend dissipeert.

Niet eens per se nuttig of gewaardeerd naar culturele standaarden:

Levendig.

*zie: https://www.facebook.com/photo/?fbid=1554820830008886&set=a.550664163757896

Intensiteit

Misschien neig je het te duiden als méér. Meer prikkelbaar.

Of veel. En dan 'te veel'.

"Noem mij maar Lot, want té ben ik toch al", zei ik als puber genaamd Lotte.

Misschien is intensiteit een wijze waarop de wereld in je verschijnt: eerder als een openheid, of voortgaande opening. Een wijze van aanwezig-zijn en verbinden.

Alsof het een soort doorlaatbaarheid betreft - een potentieel zeer veranderlijke stemming waarmee je de wereld ontvangt en de wereld in jou, als jou, zin heeft en beleeft.

Misschien is het een wijze van zijn waarin er minder gedimd wordt, nog voor een specifiek affect die beleving definitief inkleurt en met een vol levensgevoel: het dynamisch geraakt-zijn als gegeven van in-leven-zijn. Als lichtere of minder lichte, soms zware overweldigingen op de contactgrens tussen binnen en buiten.

Misschien is intensiteit iets heel wezenlijks: de ervaring van verschil nog voordat het een precieze duiding kent. Misschien wel heel intens realistisch en daarmee paradoxaal genoeg potentieel heel intens creatief.

Misschien is het een soort hyperaandacht. Misschien is intensiteit zo ook een vaardigheid, opgevat als te oefenen vermogen om aandachtig te zijn.

Misschien is het het opwellen van de onzekerheid, de vergankelijkheid, de raakbaarheid, de kwetsbaarheid van het Leven. Hier, in dit directe lijfelijke beleven en de diepe doorwerking daarvan in geweten.

Misschien is intensiteit zoiets als altijd dialogiserend, openend, open in verbinding staan. Immer in verbinding, continu resonerend. Kwetsbaar in die zin dat openheid misschien ook dichtheid en gemis aan diepte heel voelbaar maakt. Daarin kan existentiële vervreemding ontstaan, want een herhaaldelijk onbeantwoorde resonantie roept vragen over eigen bestaansrecht op, wellicht.

"Mag ik intens zijn?" wordt snel "Mag het leven geleefd worden?"

Deze existentiële laag is misschien wel de essentie van intensiteit.

Zin om samen te onderzoeken?
https://www.alotofcomplexity.nl/mini-retraites

Foto: Karlijn Goossens

Hoe leer je elkaar tot "the roots" kennen?

En hoe is onze aanwezigheid bij elkaar een getuige van vertrouwen, een uitnodiging tot ontdekken en een speelveld waarin veel kan en ieders anderszijn - ieders creativiteit - bedding en inkadering voor eigenzinnig stromen en afstemmend scheppen vindt?

Openheid, nieuwsgierigheid, observatie, invoelen, vragen en luisteren. Met deze vaardigheden in de mix komen we een heel eind en ontstaat er iets interessants:

We herinneren iets van de veelzijdige levenskracht die in ons leeft. Wie of wat en hoe we óok zijn, misschien gevoelsmatig 'buiten' de veelal gejaagde waan van de dag. En die trekkende "roots" blijken hierin werkelijk worteling voor - en niet alleen als ongewenst geduide weerstand tegen -

de groei die we voor ogen hebben.

We hoeven niet hoogover doelen te blijven projecteren. De doelen blijken als zingeving allang door ons heen en belichaamd in ons op te leven.

Onthalen we dit hele levendige zijn met nieuwsgierigheid en openheid, dan komen die doelen uit de veronderstelde diepte aan de oppervlakte als levenslange verlangens, speelse verbeelding en een curieuze samenhang tussen momenten, acties, woorden en keuzes, die precies voor jezelf zin heeft en zó, hardop gedeeld,

van momentum
een in zichzelf voortgaande beweging creëert.

Dat is een fijne relatie met Leven.

https://www.instagram.com/p/Dc0jkO6SS1u/

Hoe leer je elkaar tot "the roots" kennen? En hoe is onze aanwezigheid bij elkaar een getuige van vertrouwen, een uitnodiging tot ontdekken en een speelveld waarin veel kan en ieders anderszijn - ieders creativiteit - bedding en inkadering voor eigenzinnig stromen en afstemmend scheppen vindt? Openheid, nieuwsgierigheid, observatie, invoelen, vragen en luisteren. Met deze vaardigheden in de mix komen we een heel eind en ontstaat er iets interessants: We herinneren iets van de veelzijdige levenskracht die in ons leeft. Wie of wat en hoe we óok zijn, misschien gevoelsmatig 'buiten' de veelal gejaagde waan van de dag. En die trekkende "roots" blijken hierin werkelijk worteling voor - en niet alleen als ongewenst geduide weerstand tegen - de groei die we voor ogen hebben. We hoeven niet hoogover doelen te blijven projecteren. De doelen blijken als zingeving allang door ons heen en belichaamd in ons op te leven. Onthalen we dit hele levendige zijn met nieuwsgierigheid en openheid, dan komen die doelen uit de veronderstelde diepte aan de oppervlakte als levenslange verlangens, speelse verbeelding en een curieuze samenhang tussen momenten, acties, woorden en keuzes, die precies voor jezelf zin heeft en zó, hardop gedeeld, van momentum een in zichzelf voortgaande beweging creëert. Dat is een fijne relatie met Leven.

Flow in samenzijn

Misschien is flow in samenzijn een diep doorleefd - ingelijfd- besef van ons menszijn als stroom, anders dan staat.

In deze stroom van Zijn is...

flow misschien het onderzoek waarin we openstaan voor de continue veranderlijkheid die we belichamen.

Misschien is flow hier niet een ontmoeting tussen gelijkgestemden, maar een opening en heropening van wat we in onszelf net daarvoor nog dicht kenden, of waarvan we een dichtheid leren kennen. En leeft hier een intrigerende afstemming tussen uitdaging en moeiteloosheid op - die we flow kunnen noemen. Misschien zijn we hier zacht en zoet als rozenwater, ferm en fier als mythische helden, nietig als wegglippende zandkorrels en wonderlijk als de ondergaande zon.

Misschien is in flow samenzijn als samen buitenspelen in binnenwerelden die daarin vrij blijken van binnen óf buiten.

Misschien is er intieme, uitgelaten opleving van levendigheid en weldra het rouwend loslaten van eerder nog geborgenheid biedende zelfbeelden.

Misschien is flow aftastend én diep innemend, gevoelsinhalerend. Misschien is er intellectuele droogte en gemarineer in levendige divergente denksprongen. Misschien is er emotioneel hak op de takken en secure emotionele synchronisatie, misschien is er luchtig lekker geestig porren en dan ironie evengoed tot stevige existentiële ernst ontleden. Misschien is er in toegewijde aanwezigheid volle eigenaarschap van een opborrelende, pietepeuterige sensatie én volledige ontleding van dit "ik" versus dat "jij" in een veld van intiem verweven prikkels die tezamen meer een muzikale onderdompeling dan te onderscheiden noten opmaken.

Heb je zin om zo'n flow in samenzijn intens te ontrafelen en verweven?

Zie:
https://www.alotofcomplexity.nl/samenzijn

https://www.instagram.com/p/DcqCEHlSp2e/

Flow in samenzijn Misschien is flow in samenzijn een diep doorleefd - ingelijfd- besef van ons menszijn als stroom, anders dan staat. In deze stroom van Zijn is... flow misschien het onderzoek waarin we openstaan voor de continue veranderlijkheid die we belichamen. Misschien is flow hier niet een ontmoeting tussen gelijkgestemden, maar een opening en heropening van wat we in onszelf net daarvoor nog dicht kenden, of waarvan we een dichtheid leren kennen. En leeft hier een intrigerende afstemming tussen uitdaging en moeiteloosheid op - die we flow kunnen noemen. Misschien zijn we hier zacht en zoet als rozenwater, ferm en fier als mythische helden, nietig als wegglippende zandkorrels en wonderlijk als de ondergaande zon. Misschien is in flow samenzijn als samen buitenspelen in binnenwerelden die daarin vrij blijken van binnen óf buiten. Misschien is er intieme, uitgelaten opleving van levendigheid en weldra het rouwend loslaten van eerder nog geborgenheid biedende zelfbeelden. Misschien is flow aftastend én diep innemend, gevoelsinhalerend. Misschien is er intellectuele droogte en gemarineer in levendige divergente denksprongen. Misschien is er emotioneel hak op de takken en secure emotionele synchronisatie, misschien is er luchtig lekker geestig porren en dan ironie evengoed tot stevige existentiële ernst ontleden. Misschien is er in toegewijde aanwezigheid volle eigenaarschap van een opborrelende, pietepeuterige sensatie én volledige ontleding van dit "ik" versus dat "jij" in een veld van intiem verweven prikkels die tezamen meer een muzikale onderdompeling dan te onderscheiden noten opmaken. Heb je zin om zo'n flow in samenzijn intens te ontrafelen en verweven? Zie: https://www.alotofcomplexity.nl/samenzijn

"We horen regelmatig méér in stilte. In stilte is horen niet alleen een registratie, maar ook een potentiële diepe doorleving. In stilte kan wat er verstaan wordt losser staan van de normen en ideeën die ons van jongs af aan getoond, verteld en vaak geïnternaliseerd zijn als goed of fout. In stilte verstaan we veelal met meer gevoelde ruimte en ontvankelijkheid wat we daar in die ideeën gehoord hebben, omdat we het opnieuw horen met ons hele lijfelijke weten, misschien een vrijer soort denken en ontspannen van de druk er direct iets mee te moeten, er iets mee te doen of het nuttig en gewenst te maken."

https://www.instagram.com/p/DcfzUoKyZvx/

Voor het ochtendlijke openen van mijn ogen ligt een beleefwereld besloten. Daar in het donker heeft daglicht geen ordenende grip op wie ik voel te zijn en wat er aan verbeelding mogelijk is. De ochtend krijgt hiermee vaak een gloed van veelbelovendheid met zich mee. Dit dimt soms naarmate ik meer van de dag door mijn gesocialiseerde blik bekeken heb. In de nacht is kijken geen aanschouwen maar beleven, overdag dient zicht een nodige en soms beklemmende voorzichtigheid. De beleefwereld die ik in de nacht vertrouwd ben is echter niet ver weg als de zon hoog aan de hemel staat en vaak probeer ik een moment uit mijn agenda te stelen en mijn gedachten te stillen en weldra, daar is de beleefwereld weer waarin ik zelfs in het donker scherp zie. Is het niet gek dat ik met mijn ogen dicht meer zie? Misschien is het net als stilte. We horen regelmatig méér in stilte. In stilte is horen niet alleen een registratie, maar ook een potentiële diepe doorleving. In stilte kan wat er verstaan wordt losser staan van de normen en ideeën die ons van jongs af aan getoond, verteld en vaak geïnternaliseerd zijn als goed of fout. In stilte verstaan we veelal met meer gevoelde ruimte en ontvankelijkheid wat we daar in die ideeën gehoord hebben, omdat we het opnieuw horen met ons hele lijfelijke weten, misschien een vrijer soort denken en ontspannen van de druk er direct iets mee te moeten, er iets mee te doen of het nuttig en gewenst te maken. Stilte bruist van levendigheid zoals mijn ogen sluiten geen wegkijken maar diepkijken is. Stilte en donkerte weerstaan in zekere zin ruis en oppervlakte en tonen daarin de anderszins ontziene bewegingen en dieptes. Nuances, creativiteit en zin leven op in stilte en zij scheppen op hun b***t de scheppende stiltes. Wat zie jij in het filmpje?

Hmmm. Aandachtig samenzijn in een omgeving die zowel waterlijk weids is als in nabijheid de trouwe en toedekkende schaduw van tegen elkaar aan leunende bomen kent.

De tijd nemen en daarin de ruimte ervaren om te 'zijn': rustgevend...

én een springplank en inbedding naar uitingen die ongemak, maar meer nog plezier en een oplevend gevoel van 'jezelf zijn' brengen.

Zoals dansen, briezen, springen, omarmen, samen deinen, in stilte doorvoelen wat is, een ritueel scheppen of samen riant vertragen waar de geconditioneerde looppas versnelling of afronding dicteert.

We duiden zelfonderzoek niet met 'labels' als eindpunt van onderzoek of mogelijkheid. Ze komen op en bestaan in de context van persoonlijke doorleving en (be)grip: taal als bron van afstemming en verkenning. We spelen met de ruimte die concepten geven door tijdelijk een proces te kaderen en deelbare kennis te bieden, activeren en impliceren. En we verhelderen de beleefruimte die sommige duidingen beperken door het ondefinieerbare van ons menszijn veelal impliciet als ongewenst uit te sluiten.

We luisteren.

Naar beweging: wat vertelt spierspanning? Naar Intonatie - als muziek zo vol verhaal. En naar associaties die uit het schijnbare niets komen.

Attent. Vrij stromend. Kritisch vragend. Emotioneel 'in tune'. Humor is ontlading en mag serieus onderzocht worden, boosheid is niet per definitie of socialisatie een grote zonde, verdriet geen ondragelijke zwaarte of uitzichtloos eindpunt: het is verbinding en we zijn ermee in verbinding - zo stroomt het.

We zijn energie in beweging. Soms in rust, hangend op de bank of tijdens een stiltelunch.

Zo experimenteren we met de levendige, belichaamde intelligentie die we zijn.

Omdat ik dit open onderzoeken telkens weer als verankerend voor samen en veranderlijk menszijn ervaar en het snakken naar plekken waar dit opleeft van teen tot kruin intens ken, loof ik de miniretraites hartelijk:

Een context om je creativiteit als menselijk gegeven en bron van wild plezier te herinneren. Waar levensvragen open of dicht beantwoord kunnen worden. Waar elk moment er gewoon 1 is om in aanwezig te zijn, of lekker te dagdromen. En we samen wel merken wat er in het gedeelde menszijn kenbaar wordt - of existentieel onzeker blijft en stilte als een universeel thuis koestert.

Nieuwsgierig?

https://www.circleoflot.nl/mini-retraite

Foto: hier aan de haven

Zin om met andere existentieel (onder)zoekers een dag lang te filosoferen over samen menszijn, om (onze ideeën over en ervaring van) natuur in haar spontaniteit en maakbaarheid te bevragen en herkennen, poëtische inspiratie te beleven, de mythes met en symboliek van Wilgen te verkennen en te verstillen waar het geen woorden zijn die wijsheid vatten?

Op 16 september komen we met een kleine groep samen aan de Oostvaardersdiep. We wandelen in de groen-blauwe omgeving, rusten uit met lunch en herontdekte vergezichten die van moed en hoop spreken, oplevend in vaak ongeziene kenmerken van onze innerlijke en uiterlijke leefomgeving. En we worden sensitief door oog, oor en tast te hebben voor hoe de ook verwilderende omgeving iets ronduit menselijks spiegelt.

Zie ook: https://www.circleoflot.nl/wandel-je-wijs

Aanmelden kan via [email protected]

Ronde foto op de poster: Karlijn Goossens,
https://benphotography.online/

Samen zijn.

Het klinkt eenvoudig en is tegelijkertijd een 'melting pot' van mogelijke intensiteiten - van intieme zachte nabijheid tot, soms, gevoelsmatig onoverbrugbare verschillen. Verschillen die als frictie en ongemakkelijke onzekerheid voelbaar kunnen zijn én geleefd kunnen worden als processen vol levendigheid, verdieping, fascinatie, nieuwsgierigheid en creatieve ontdekkingen in hoe samen divers mens te zijn.

Laetitia de Haas en ik ervoeren al een langere tijd dat het kloppend voelt om ons werk samen te brengen. Met ieder intense interesse in menszijn, wat het betekent om te leven en hoe we het samenleven beleven en vormgeven. En ieder vanuit verschillende, soms ook overlappende invalshoeken, trainingen en bovenal eigenzinnig belichaamde beleving van en oefening in authentieke verbinden.

We speelden in dialoog en 'live' met verschillende Samenzijn-vormen en contexten. En zo werd 'SamenZijn' geboren: zo eenvoudig als het klinkt een warme en ter plekke helder begeleide uitnodiging om met een kleine groep mede-onderzoekers een dag lang authentiek verbinden centraal te stellen.

Wat ontvouwt er zich in de verbinding? Aan sensaties, emoties, gevoelens, gedachten. Misschien beelden, soms een herinnering, wellicht vaak een beweging, intuïtief voelend of niet.

Hoe ervaar je aanwezigheid en wat wordt er wakker in elkaars aanwezigheid?

Onderzoekend zonder te identificeren met ideeën over juist en onjuist, gewenst of ongewenst. Of wel te identificeren en er hartelijk of heimelijk om lachen en wie weet wat hier in emotie aan vrijkomt, een thuis vindt of een existentiële opening is naar relationeel ingebedde en verder ontvouwende - of oplossende - zelfkennis.

Wat is 'ergens thuishoren' en hoe oefenen we dit?

Wat beweegt er op schijnbaar individueel niveau, in een 1 op 1 verbinding en in de groep - of het veld - waar we ín zijn en die we tegelijkertijd zelf zijn?

Misschien spreken deze vragen en associaties je aan. In de video spreken Laetitia en ik over wat ons fascineert en geven we indrukken van de context die we op vrijdag 11 september creëren om.... Samen te Zijn :).

We komen samen aan het mooie Oostvaardersdiep, een omgeving vermoedelijk vol nèt nog zomers groen.

Via de websitelink lees je wat meer informatie over de dag. Ben je geïnteresseerd? Wees warm welkom contact op te nemen via [email protected] of 06 12 22 42 45.

Mooie dag, ook vandaag!

Lotte

De uitnodigingstekst:
https://www.alotofcomplexity.nl/samenzijn

https://www.youtube.com/watch?v=8bj5MEGWQs4

SamenZijn - uitwisseling tussen Lotte en Laetitia Hoe authentiek samen te zijn? Hoe verbinden we vanuit en gegrond in...