No Labels Inc

***Mijlpaal***

Vandaag zijn de eerste 9 certificaten van het No Labels e-learning programma online uitgereikt aan MT leden van ProRail.

Met dit programma hebben zij gewerkt aan bewustwording en het ontwikkelen van hun inclusieve vermogen. Om zo bij te dragen aan de bevordering van inclusie en diversiteit binnen hun eigen business unit van ProRail. Met dank ook aan !

Ook werken aan het ontwikkelen van jouw inclusief vermogen? Het e-learning programma is ook beschikbaar voor jou. Zie link in bio voor meer informatie.

Elke zomer check ik online even helemaal uit. De zomer is voor mij een goed moment om niet alleen op te laden, maar ook te reflecteren.

Want als ik echt RUIMTE wil maken voor diversiteit en bij wil dragen aan een inclusieve arbeidsmarkt dan begint dat met Reflecteren, één van de vaardigheden uit het No Labels RUIMTE-model™ (zie ook link in bio). Wat heb ik geleerd en meegekregen van huis uit als het gaat over normen en waarden? Wat ben ik normaal gaan vinden, dingen waarvan ik onbewust denk dat het zo hoort voor iedereen? En waardoor ik soms onbewust dingen zeg of doe die onbedoeld een uitsluitende of discriminerende uitwerking kan hebben op anderen?

Voor reflectie heb ik tijd, rust en afstand nodig, zodat ik mijn gedachten kan laten gaan en ongestoord zelfonderzoek kan doen.

En daarnaast ga ik deze zomer vooral ongestoord genieten van mijn kinderen, zonder dat ik nog half mijn werk aan het doen ben en m'n online posts bijwerk.

Fijne ontspannend zomer gewenst!

Paar leestips voor deze zomer (zie link in bio):
- Interview met Aminata Cairo
- e-book 'Inclusie kent geen labels'
- Cook Ross blogs



📷 Caleb Oquendo

Herken jij ook de 'bij-ons-zit-het-wel-goedmentaliteit' waar Bas van der Veldt (directeur AFAS) het over heeft in het artikel in MT? (link in bio)

"Tweederde van de Nederlandse ondernemingen vindt inclusiviteit geen topprioriteit, blijkt uit onderzoek dat we samen met Berenschot deden onder ruim 2.000 HR-professionals. En het zou wel prioriteit moeten zijn. Want institutionele discriminatie is niet alleen een overheidskwestie. Als Nederlands bedrijfsleven vertegenwoordigen we ook een bepaalde macht."

"Nú is de tijd om kritisch en eerlijk naar onszelf te kijken."

Zo waar wat hij zegt. En helemaal als je weet dat jij aan de kant van de meerderheid staat en daarmee dus voldoet aan de 'norm'.

Als witte vrouw heb ik misschien last van sexisme, maar mijn kansen op de arbeidsmarkt zijn nog altijd groter dan een vrouw van kleur met dezelfde achtergrond qua opleiding en ervaring. Dus waar zit mijn blinde vlek als het gaat om gelijkwaardige kansen, niet alleen voor vrouwen in het algemeen, maar voor vrouwen van kleur in het bijzonder?

Het 'nieuwe normaal', een veelgehoorde term in het kader van COVID-19. Ik zeg liever het 'tijdelijke abnormaal'!

Maar wat betreft racisme pleit ik juist wel voor het nieuwe normaal. Het nieuwe normaal waarbinnen we met elkaar het gesprek over racisme aan durven gaan. Het nieuwe normaal waarbinnen we onze witte blinde vlekken ontrafelen. Het nieuwe normaal waarbinnen we ongelijkheid en racisme niet langer ter discussie stellen. Het nieuwe normaal waarbinnen we echt luisteren naar elkaar. Het nieuwe normaal waarbinnen we een mix van mensen zien met diverse huidskleuren en afkomsten op alle niveaus binnen organisaties.

Dat we terugkijken op dat wat we nu zo abnormaal zijn gaan vinden en ons afvragen hoe we toch ooit konden leven in een maatschappij waar mensen van kleur vaker werden aangehouden door de politie, vaker bij de douane eruit werden gepikt, vaker werden afgewezen of überhaupt niet werden uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. En dat we elkaar aankijken en zeggen: gelukkig leven we nu in het nieuwe normaal! Een tijdperk waar iedereen ongeacht huidskleur en afkomst daadwerkelijk gelijke kansen en mogelijkheden hebben!

Mijn dochter (10) stond gisteren op het plein in ons dorp Diemen mee te demonstreren tegen racisme. Zelf heeft zij, als meisje van Moluks-Nederlandse afkomst, gelukkig nog niet te maken gehad met racisme. Maar zij weet dat dit wel bij leeftijdsgenootjes gebeurd. Het is overigens niet sinds gisteren dat zij zich hard maakt om racisme uit te bannen.

Jaren geleden schreef ze een brief naar de burgemeester van Diemen of hij alsjeblieft de zwarte pieten niet meer zwart wilde maken, omdat dat zo kwetsend was voor een heleboel leeftijdsgenootjes in het dorp. Zo jong als ze was, keerde zij letterlijk haar rug toe naar elke zwarte piet die zij tegenkwam.

Toen ik gisteren met haar bij het kinderprotest stond, georganiseerd door 5 andere moedige meiden van 10 en 11 jaar, besefte ik mij hoeveel wij volwassenen kunnen leren van deze generatie! Een generatie die hun stem durft te laten horen als het erop aan komt!

Wat kun jij leren van de jongere generatie op jouw werk, voorbij de labels 'te jong', 'onervaren' en 'nog niet volwassen genoeg'?



📷 Het Parool (vooraan Op de eerste foto mijn dochter met vierkant wit bord met 3 teksten ) https://www.parool.nl/cs-be1290b7

Er lopen 2 mannen voor mij, hand in hand. Waarom valt het me überhaupt op?

Misschien omdat ik nog steeds niet vaak twee mannen hand in hand zie lopen. Het is nog geen 'normaal' straatbeeld. En hoe 'normaal' is het eigenlijk op de werkvloer? Hoeveel mensen ken jij op je werk die niet alleen open durven zijn over hun seksuele oriëntatie, maar ook openlijk hand in hand durven te lopen met hun partner op een bedrijfsuitje? Of hun partner überhaupt mee durven nemen naar dat uitje?

Gelukkig veranderd de wereld wel, langzaam maar zeker. Ik werk onder andere voor Stichting Challenge Day Nederland (bekend van Over de streep).

Eén van de vragen bij het onderdeel 'over de streep' gaat over homo-, bi- en transseksualiteit. In de 30+ jaar dat Challenge Day nu bestaat, zien we wereldwijd, dat er steeds meer mensen de streep overgaan. Niet omdat er opeens meer mensen homo-, bi of transseksueel zijn. Maar omdat het stukje bij beetje veiliger wordt om er eerlijk voor uit te durven komen.

Maar zolang een collega van mij nog steeds bang is om hand in hand over straat te lopen met zijn man, is er werk te doen!

Door verbinding te zoeken met een ander mens, zonder oordeel, zonder labels ...

Op 19 juni wordt in Amerika de afschaffing van de slavernij gevierd. Het lijkt misschien ver van onze bedshow hier in Nederland, maar Nederland heeft wel degelijk een rol gespeeld in die slavernij.

Laten we nooit vergeten wat er gebeurd als we groepen mensen dehumaniseren ... tijdens de slavernij, tijdens de holocaust, maar ook vandaag de dag nog: door labels te plakken op groepen mensen en ze als minder-waardig (minder mens?) te behandelen. Op de arbeidsmarkt, de huizenmarkt, belastingdienst, politiesysteem, douane en ga zo maar door.

Dat kan al in het klein: nodig je bijvoorbeeld liever Piet of Mohamed uit voor een sollicitatiegesprek ...? Begin met het ontrafelen van je eigen onbewuste vooroordelen!

"Een sympathiek boek. Open en hoopvol, met een belangrijke
boodschap. Een nuttig boek bovendien."

Aldus emeritus hoogleraar Sociologie Anneke van Doorne-Huiskes over mijn e-book 'Inclusie kent geen labels'.

11 juni was ik jarig en gaf ik het e-book kado.
Heb jij nog geen kans gezien het e-book gratis te downloaden of had je dit bericht gemist?

Download het e-book dan vandaag nog gratis via http://eepurl.com/g6QLq9. Vanaf 19 juni is hij weer voor €8,99 te downloaden via de website https://nolabelsinc.com/ebook/

De boekbespreking van Anneke van Doorne lees je via https://nolabelsinc.com/wp-content/uploads/2020/06/TvHRM__.pdf.

Als vrouw heb ik op de arbeidsmarkt nog steeds minder kansen en mogelijkheden dan een man. Tegelijkertijd heb ik als witte vrouw weer meer kansen dan een vrouw van kleur. Ik heb heel veel fysieke en psychische mogelijkheden wat mij een voorsprong geeft op vrouwen met minder fysieke en/of psychische mogelijkheden. En als heteroseksuele vrouw word ik sneller geaccepteerd dan een vrouw die zich identificeert met de LHBTQI+ gemeenschap.

Hoeveel vrouwen zijn er binnen jouw organisatie de laatste tijd aangenomen en/of hebben promotie gekregen? En hoeveel van deze vrouwen heeft een biculturele achtergrond, beperkte fysieke en psychische mogelijkheden, identificeert zich met de LHBTQI+ gemeenschap, is niet HBO of WO opgeleid en is jonger dan 30 of ouder dan 55 jaar? (Hetzelfde kun je je afvragen voor de groep mannen binnen jouw team of organisatie).

Op basis van de verschillende dimensies van diversiteit is er nog steeds verschil in kansen en mogelijkheden.
Hoe maak je meer ruimte voor de diverse dimensies van diversiteit? Download de worksheet Intersectioneel Kijken http://eepurl.com/gpbahP, maak de oefening en ontdek op basis van welke dimensies er nog uitsluiting plaatsvindt binnen jouw team of organisatie.

"Imagine a workplace where people of all colors and all races are on and climbing every rung of the corporate ladder. Where those people feel safe, indeed expected to bring their unassimilated authentic selves to work every day. Because the difference that they bring is both recognized and respected.

And imagine a place where the lessons we learn about diversity at work, actually transform the things we think, do and say outside of work."

Hoe je dit bereikt? Met het 3-stappenplan van Janet Stovall, welke zij in haar TedTalk uitlegt (zie link in bio)

En denk je nu: dit geldt voor Amerika, niet voor onze organisatie in Nederland? Dan vraag ik je: kijk eens rond in het directieteam, de trainee-groepen, de high potentials, de uitgenodigde sollicitanten, de groep vrouwen die al wel meer kansen hebben gekregen binnen jouw organisatie en stel jezelf de vraag: hoeveel mensen van kleur zie ik terug in deze groepen? I rest my case ...

Vooral kijken dus!!

Wat ik afgelopen week leerde over mijn eigen witte blinde vlekken.

Donderdag poste ik een quote uit de film van Pocahontas en kreeg daarop de volgende feedback van :

"Je visual zit me niet helemaal lekker. Het bevat de woorden van twee witte mannen die de song geschreven hebben (en die door een witte vrouw vertolkt zijn in een film over een niet witte vrouw). Het betreft daarnaast een karakter die door whiteness (en Disney) is geboetseerd en the legacy van de werkelijke Pocahontas sterk heeft aangepast."

Sharona raadde me aan te heroverwegen waarom ik juist deze quote wil gebruiken.

Ik schrok! Ik bedoelde hier uiteraard niets verkeerds mee. Maar dat was ook niet het punt. Het punt was dat ik niet scherp was op wat hier gaande was, namelijk whitewashing: een uiting van racisme waarbij niet-witte rollen vertolkt worden door witte mensen. En oorspronkelijke niet-witte karakters witter gemaakt worden zodat ze beter in de smaak vallen bij wit publiek. Ik ben me hier meer in gaan verdiepen, zodat ik er de volgende keer scherper op ben. En niet meer bijdraag aan whitewashing.

Ook in actie komen tegen racisme? Verdiep je in wat racisme is en op welke manieren dit zich uit!

Het is vandaag 11 juni 2020. Precies 43 jaar geleden werd ik geboren, op bijna exact hetzelfde moment waarop de treinkaping in de Punt werd beëindigd. Slechts tientallen kilometers van het huis waar mijn moeder mij ter wereld bracht. De treinkapers waren 2e generatie Molukse mensen die in opstand waren gekomen tegen het onrecht wat hun ouders was aangedaan door de Nederlandse regering.

Lange tijd hoorde ik alleen de Nederlandse kant van het verhaal en werden Molukse mensen gelabeld als 'treinkapers'. Tot ik mijn man ontmoette, 2e generatie Moluks, en het verhaal en de mensen achter die labels leerde kennen. Ik leerde dingen waarvan ik niet eens wist dat ik ze niet wist ...

Het is zo belangrijk dat wij als witte Nederlanders ons verdiepen in de Nederlandse geschiedenis van kolonisatie en slavernij. Het is niet onze schuld, want velen van ons waren toen nog niet geboren. Maar het is wel onze verantwoordelijkheid het recht te zetten!

Ik help je daar graag bij! En wie jarig is trakteert ... Dus download vandaag gratis mijn ebook en leer voorbij de labels te kijken, naar wie de mens achter het label echt is! Ga naar http://eepurl.com/g6QLq9