Stilbegin coaching

Hoe gaat het met je?

“Hoe gaat het met je?”

Zomaar een vraag.
Een vraag die je soms al beantwoordt voordat je er echt over nadenkt.

“Ja, goed.”

Maar diep vanbinnen denk je misschien:

Ja doei. Helemaal niet goed.
Maar ik heb geen zin om erover te praten.

Dus je zegt dat het goed gaat.
En je gaat verder.

Terwijl je eigenlijk voelt dat het helemaal niet goed gaat.

Als je even eerlijk in de spiegel kijkt en jezelf opnieuw die vraag stelt:

Hé… hoe gaat het eigenlijk met je?

Dan komt er misschien een ander antwoord.

Verdrietig.
Eenzaam.
Hopeloos.

Maar die woorden hardop zeggen, voelt misschien te groot.

Want er zijn ook dagen waarop het wél goed gaat.
Je zit lekker in je energie.
Je hebt zin in dingen.
Je kunt weer lachen.

En dan kan het zomaar weer omslaan.

Dat heen en weer bewegen kost veel.

Misschien ziet niemand aan je wat je hebt meegemaakt.
Maar jij voelt iedere dag wat het met je doet.

Pril verlies laat vaak weinig zien aan de buitenkant.
Toch kan het een grote impact hebben op je dagelijks leven.

Op je energie.
Op je relatie.
Op je werk.
Op hoe je je voelt.

En soms weet je gewoon niet meer hoe je kunt ontspannen.

Ongeveer 1 op de 4 zwangerschappen eindigt in een miskraam.

Toch wordt er rondom dit prille verlies vaak maar weinig gesproken.

Veel verdriet blijft stil.

Maar stil verdriet betekent niet dat het geen aandacht nodig heeft.

Pril verlies vraagt om ruimte.
Om erkenning.
En soms om professionele specialistische begeleiding.

Daarom is Stilbegin Coaching er.

Specialistische begeleiding, gericht op pril verlies.
Warm, persoonlijk en zonder oordeel.

Heb jij een verlies meegemaakt?
Langer geleden of nog maar kort?

Je hoeft niet te wachten tot het erger wordt.
Je hoeft ook niet precies te weten wat je nodig hebt.

Je mag gewoon vertellen hoe het echt met je gaat.

Je bent welkom.

Misschien is dit het moment om jezelf nog één keer die vraag te stellen:

Hoe gaat het met je?

En als het antwoord anders is dan “goed”…

Weet dan dat je er niet alleen mee hoeft te blijven lopen.

Je mag contact opnemen.

Stilbegin Coaching is er voor jou.

Warme groetjes
Annemarie

Voelt het alsof iedereen verder is gegaan… behalve jij?

Na een miskraam of stilgeboorte kan het voelen alsof je een stukje van jezelf bent kwijtgeraakt.

Je hoeft dit niet alleen te dragen.
Er is hoop.
Er is herstel.

Benieuwd of deze coaching vanuit Stilbegin Coaching|verlies in zwangerschap| Annemarie aansluit bij jouw situatie? Een belletje is al heel helpend.

Ik luister, denk met je mee en geef je alle informatie die je nodig hebt.

Neem een kijkje op; https://www.stilbegincoaching.nl/miskraam-en-stilgeboortebegeleiding-gericht-op-krachtig-herstel

Lieve groet,
Annemarie

Hartstochtelijk huilen én moed vinden om op te staan. Cody Gakpo en vriendin zijn al rouwend een voorbeeld

Vandaag belde het Nederlands Dagblad voor een interview.

Lees je mee?

Stilstaan, huilen én moed vinden om op te staan. Cody Gakpo en vriendin zijn al rouwend een voorbeeld ‘Met gebroken hart delen wij dat ons zoontje is overleden gedurende de zwangerschap’, schreef Noa van der Bij, de vriendin van Oranje-international Cody Gakpo, op Instagram. Een gezond rouwproces begint bij het delen van verlies, zegt coach Annemarie de Bruin. ‘Heling begint bij erkennen dat e...

Je hoort dat zij een miskraam heeft meegemaakt.
Wat doe je dan?

Je hebt ervan gehoord.
Je vindt het verdrietig.
Je leeft met haar mee.

Maar als je haar ineens tegenkomt in de supermarkt, voel je spanning.

Wat moet je zeggen?
Moet je erover beginnen?
Of juist niet?
Straks zeg je iets verkeerds.

Dus kies je ongemerkt voor het andere gangpad.

Liever geen ongemak op deze zonnige dinsdag.

Herkenbaar?

Als we eerlijk zijn, herkennen we dit allemaal wel.

Misschien niet in deze situatie.
Maar we kennen allemaal wel momenten waarop je niet weet wat je moet zeggen.

En dat is heel menselijk.

Kun je het ongemakkelijke verdragen?

Kun je aanwezig blijven, ook als je niet weet wat je moet zeggen?

Want wat kun je doen voor iemand die een miskraam heeft meegemaakt?

Eigenlijk iets heel eenvoudigs.

Laat weten dat je haar ziet.

Zeg gedag.

Maak even oogcontact.

Geef een knipoog, een glimlach of een schouderklopje.

Zo simpel mag het zijn.

Je hoeft niet met een uitgebreide vragenlijst te komen.
Je hoeft geen perfecte woorden te hebben.

Jouw aanwezigheid is vaak al genoeg.

Durf in het kleine het grote te zien.

Zo simpel mag het zijn.

Lieve groet,

Annemarie van Stilbegin Coaching|verlies in zwangerschap| Annemarie

Een traject om nooit te vergeten🫶

Vandaag sloten we een aantal bijzondere trajecten af.

Er waren prachtige evaluaties.
Mooie afrondingen.
Woorden die binnenkomen.
Ervaringen die raakten.

Eén uitspraak bleef hangen:

“Als ik dit traject niet had gedaan, weet ik zeker dat ik omgevallen was. Ik hield mijn hoofd nog net boven water.”

Er speelde veel in haar leven. Meer dan zichtbaar was aan de buitenkant.

Wat een voorrecht om dan een stukje mee te mogen lopen.
Om ruimte te bieden.
Te luisteren.
Te spiegelen.
Te zijn.
Niet te antwoorden.

En samen stap voor stap weer richting te vinden.

Drie maanden lang.

Er weer vertrouwen is.
Ademruimte.

Aan het einde van de sessie stonden deze twee poppetjes bij elkaar.
Eenvoudig, maar zo veelzeggend.
Twee poppetjes die zorgen voor dankbare tranen!

Dankbaar keken we achterom.
Hoopvol kijken we vooruit.

Welkom bij Stilbegin Coaching|verlies in zwangerschap| Annemarie

Warme groetjes,
Annemarie

Soms zit pijn niet alleen in het verlies zelf…
Maar ook in hoe ermee wordt omgegaan.

Je bent zwanger.
Vol verwachting maak je een eerste afspraak bij de verloskundige. Misschien droom je al voorzichtig vooruit.
En dan gaat het mis.
Een miskraam.

Je belt de praktijk om het door te geven.
De assistente reageert vriendelijk en zegt:
“Dan haal ik de afspraak eruit.”

Praktisch bedoeld.
Maar voor veel vrouwen die ik spreek voelt dit veel meer dan een agendapuntje
Dit is soms een gevoelig puntje
Een paar rake woorden, 6 woorden die je niet wil horen.

Want juist op dat moment wil je misschien gezien worden.
Even gehoord worden.
Even mogen komen.
Niet omdat omdat het iets oplost, dat zeker niet, maar juist omdat er het nieuwe leven is gestopt, omdat je toekomst droom ineens weg is en vul maar in. verloren is gegaan.

Afgelopen week zag ik meerdere vrouwen en een van die verhalen bleef wat hangen.
Ze vertelde hoe alleen zij zich voelde in haar verdriet.
Die zes woordjes die ik hierboven beschreef bleven in haar hoofd rondzingen, waardoor ze tegen mij zei;

“Het lijkt wel alsof het draait erom dat het goed gaat,” zei ze.
“Maar als het niet goed gaat, krijg je een foldertje via de mail.”
Dit is haar ervaring, haar gevoel, het zijn haar woorden.
En dat moest er even uit.

Het raakte haar.
En eerlijk?
Het raakte mij ook.

Gelukkig zijn er veel verloskundigen en praktijken die dit met enorm veel warmte en zorg begeleiden.
Die stilstaan bij het verlies, hoe pril ook.
Maar soms zit pijn juist in de kleine momenten.

Een opmerking die onbedoeld binnenkomt.

Voor iemand die een miskraam doormaakt, kan dat ontzettend confronterend zijn.

Dit is absoluut geen oproep tot verandering vanuit kritiek of zo maar wel een soort een uitnodiging tot bewustzijn.

Welke woorden gebruik je.
Wat zeg je.
En hoe zeg je het.

Want verlies begint niet pas bij een zichtbaar kindje.
Verdriet begint niet pas na een bepaald aantal weken zwangerschap.

Lees verder onder dit bericht

Soms lijkt alles weer “goed” te gaan.
Je cyclus komt terug.
Je lichaam herstelt.
De fysieke klachten verdwijnen langzaam naar de achtergrond.

Maar vanbinnen… voelt het anders.

Na een miskraam kan het bijna verwarrend zijn dat je lichaam verder lijkt te gaan, terwijl je hart nog stilstaat bij wat er gebeurd is.

Misschien merk je dat het je raakt om zwangere vrouwen te zien.
Dat je het moeilijk vindt om enthousiast mee te leven.
Dat je piekert, spanning voelt en tegelijk denkt:
“Ik wil geen last voor een ander zijn, dus ik praat er niet over.”
Of: “Ik wil verder, maar hoe?”

En misschien verlang je heel sterk naar een nieuwe zwangerschap, maar merk je ook ineens onzekerheid en angst.
Onrust.
Voorzichtigheid.
Alsof er ergens iets blijft knagen.

De impact van een miskraam is vaak zoveel groter dan vooraf gedacht wordt.

Herken je dit?

Weet dan: je bent niet vreemd, niet hard en niet ondankbaar. Of wat dan ook.
Verdriet en hoop kunnen naast elkaar bestaan.
Je mag rouwen én verlangen naar nieuw leven.
Je mag bang zijn en toch vooruit willen kijken.

Binnen  is er ruimte voor jouw verhaal.
Warm, professioneel en betrokken.
Kortdurende specialistische begeleiding gericht op herstel, rust en het verweven van verlies — met aandacht voor jou én voor de toekomst die nog zo kwetsbaar voelt.

Je hoeft het niet alleen te dragen.

Wil je vóór de zomervakantie nog werken aan rust en herstel na je miskraam? Neem contact op. Er zijn de afgelopen weken weer veel nieuwe trajecten gestart en ook de komende periode begeleid ik vrouwen en stellen die merken dat ze hier niet alleen doorheen willen gaan.

Je bent meer dan welkom!

Stuur een mailtje naar [email protected] of bel naar 06-13964274.

Warme groet,
Annemarie

Het verlies dat blijft ook als het al langer geleden is.

Misschien is het al een tijd geleden dat je een miskraam meemaakte, dat je een kindje verloor tijdens je zwangerschap.

Voor de buitenwereld lijkt het leven weer verder te zijn gegaan. En ergens is dat ook zo. Maar van binnen kan het anders voelen.

Op de meeste dagen red je je.
Je doet wat er van je gevraagd wordt, je gaat naar je werk, zorgt voor anderen.
En toch zijn er van die momenten waarop het ineens weer dichtbij komt.

Als je een zwangere vrouw ziet.
Als iemand in je omgeving een baby krijgt.
Of op een datum die voor jou betekenis heeft, maar waar niemand anders bij stilstaat.

Soms overvalt het je zomaar.

Een steek in je buik, een brok in je keel.

Alsof je even terug bent bij dat moment van verlies.

Je merkt het misschien ook bij belangrijke keuzes in je leven.
Dat je sneller twijfelt.
Of juist voelt dat er iets blokkeert, zonder dat je precies weet waarom.
Vragen als: Wat wil ik nu echt? of Durf ik deze stap te zetten? kunnen zwaarder voelen dan je zou verwachten.

En misschien denk je:
Het is al zo lang geleden, ik moet dit toch zelf kunnen dragen.
Of: Als ik er mee aan de slag ga, wordt het alleen maar zwaarder.

Dat zijn heel begrijpelijke gedachten. Veel mensen herkennen ze.

En toch kan dat verlies van lang nog invloed hebben, vaak stiller, maar niet minder aanwezig.

Ook wanneer je verlies al jaren geleden is, kan het helpend zijn om er opnieuw naar te kijken.
Op een rustige manier, met iemand naast je die luistert en met je meeloopt.

Niet om alleen weer in het verdriet te zitten,
maar om te begrijpen wat het met je heeft gedaan.
Om ruimte te maken voor wat er nog zit.

En om stap voor stap meer rust te ervaren.

Bij is er ruimte voor jouw verhaal,zoals het er nu is.

De begeleiding is professioneel en betrokken en altijd op maat.

Voel je dat dit je raakt, of herken je iets van jezelf in dit verhaal?

Je bent van harte welkom om vrijblijvend contact op te nemen.

Je hoeft het niet langer alleen te dragen

Warme groetjes, Annemarie

[email protected]

Gisteren zat ik onder de bomen met een kop koffie en keek ik omhoog.
Ik bleef een beetje staren.

De takken die een paar maanden geleden nog kaal en dor leken, waren nu gevuld met frisse, groene blaadjes. Het blijft me verwonderen hoe iets dat zo levenloos lijkt in de winter, toch weer tot bloei komt in de lente.

Wat een wonder, elke keer weer opnieuw!

Misschien herken je dat gevoel van “winter” ook in je eigen leven.

Zeker wanneer je een kindje in de zwangerschap hebt verloren, of dat nu heel vroeg was of later in de zwangerschap kan alles zo stil en leeg aanvoelen.
Alsof de kleur uit je leven verdwenen is.

Hoop kan ver weg lijken, en vertrouwen voelt soms zo kwetsbaar of zelfs misschien wel onbereikbaar.

De natuur herinnert jou en mij eraan dat seizoenen komen en gaan.
In de winter gebeurt er meer dan je ziet.
Ook al merk je het nog niet, er kan echt weer licht en ruimte komen anders dan eerst, maar de winter blijft niet voor altijd.

In de Bijbel zien we dat God een God is van seizoenen.
In Prediker 3 staat dat er een tijd is voor alles, ook een tijd van rouw.
Die ruimte voor verdriet is belangrijk.
Het is geen fase die je kunt overslaan of versnellen. Wat je doormaakt vraagt om tijd en aandacht, zonder haast of oplossingen.
En toch is dit niet het enige seizoen dat je leven kent.

Net zoals de bomen niet zelf hun blaadjes terugbrengen, maar afhankelijk zijn van licht, warmte en tijd, zo mogen wij ook ontvangen.
Stap voor stap, gedragen door Gods zorg.

Misschien voelt jouw leven nu nog als winter.
Maar winter betekent niet dat er niets meer komt.
Het betekent dat er iets verborgen groeit.

Er is hoop.
Niet als een snelle oplossing, maar als een belofte dat God er dwars door alles heen bij is en zegt: “Ik zal er zijn.”

Voel je dat je hier niet alleen doorheen wilt gaan, of herken je dit verhaal bij iemand in je omgeving?

Bij is er ruimte voor jouw verhaal, jouw verdriet en jouw tempo.
Je hoeft het niet alleen te dragen.

Je bent welkom, precies zoals je bent, in welk seizoen je ook zit.

Warme groetjes Annemarie

Als je je lichaam niet meer vertrouwt na een miskraam
Soms komt het leven abrupt tot stilstand.

Een miskraam brengt je in een wereld waar woorden tekortschieten.

Waar hoop ineens plaatsmaakt voor leegte.
Waar je lichaam, dat je misschien vertrouwde, ineens voelt als iets dat je in de steek heeft gelaten.

Misschien herken je het wel…
Dat stille schuldgevoel.
De vragen die blijven komen:
Had ik iets anders moeten doen?
Waarom mijn lichaam?

En tegelijk dat diepe verdriet, dat je soms nauwelijks kunt dragen.
Het is intens.
Er gebeurt zoveel waar je je niet op kunt voorbereiden.
dit mag je echt weten:
je mag verdriet hebben.
Je tranen zijn absoluut geen zwakte, het zijn druppeltjes liefde leg ik vaak uit.
Ik ken dat gekke nare gevoel ook.
Na elke miskraam voelde het gewoon koud en leeg.
Vooruitkijken kon beangstigend zijn, alsof er weinig licht meer was om op te vertrouwen. Misschien voel jij dat nu ook.

En toch…
Op een moment, soms heel voorzichtig, soms bijna onmerkbaar, kan er een klein lichtje ontstaan.
In de verte.
En hoe klein het ook is, het betekent dat er hoop is.

Misschien voelt het voor jou alsof er iets is afgebroken.
En dat mag.
Rouw heeft geen haast.
Kent ook niet eens een gebruiksaanwijzing.
Verdriet kent geen vaste vorm.

Laat alle emoties er zijn.
Niets is gek.
Niets is te veel.
Wees mild voor jezelf, juist nu.

En probeer, hoe moeilijk ook, iemand te vinden bij wie je jouw gevoelens kunt delen.
Je hoeft dit niet alleen te dragen.

Bij Stilbegin Coaching|verlies in zwangerschap| Annemarie geloof ik dat ieder verhaal gehoord mag worden.
Er is ruimte voor jouw pijn, jouw vragen, jouw tempo.

Iedereen is welkom, precies zoals je bent.
Misschien zie je het licht nu nog niet.
Maar het kan er wel komen.
Stap voor stap.
Er is hoop.

Ook voor jou.

Warme groetjes Annemarie