26/09/2026
Manosphere of gewoon geen opvoeding?
Vandaag gebeurde me iets bij de supermarkt waar ik nog steeds over nadenk.
Ik liep met mijn boodschappenmandje door de supermarkt toen een jongen, naar schatting eind twintig, me tegemoetkwam en vrij hard riep:
“Zo, wat zie jij er lekker uit!”
Ik was even flabbergasted, maar herstelde me en zei dat ik dit nogal ongepast vond en me er erg ongemakkelijk bij voelde.
Zijn reactie? “Ik vind je gewoon een mooie vrouw.”
Toen ik aangaf dat ik me ongemakkelijk voelde bij zijn gedrag, antwoordde hij dat híj het ongemakkelijk vond dat ik er zo bij liep.
Vervolgens liep hij achter me aan, vroeg hoe oud ik was en zei dat hij zelf ook nog niet zo oud was. Ik vertelde hem dat ik getrouwd was.
Zijn antwoord: “Alles kan stuk.”
Ik had zijn moeder kunnen zijn. Ik droeg een heel normale outfit, deed mijn boodschappen en voelde me lekker in mijn vel.
En toch vond deze jongen het blijkbaar nodig om mijn uiterlijk luidkeels te becommentariëren, mijn grens te negeren en vervolgens de verantwoordelijkheid voor zijn ongemak bij mij neer te leggen.
Ik vond de situatie ronduit ongemakkelijk en ongepast.
En laten we eerlijk zijn: ik ben een vrouw van 50 met de nodige levenservaring. Zo'n jochie maakt op mij geen indruk. Ik kan mijn grens aangeven en mijn eigen positie innemen.
Maar wat als dit een meisje van 16 was geweest?
Wat als zij niet had geweten hoe ze moest reageren? Wat als ze zich geïntimideerd had gevoeld, was gaan twijfelen aan zichzelf of was gaan denken dat dit gedrag er nu eenmaal bij hoort?
En precies dát maakt dit voor mij een onderwerp dat aandacht verdient.
Ik heb er inmiddels met mensen van verschillende leeftijden over gesproken. De reacties liepen uiteen, maar iedereen vond het gedrag vreemd.
Dus ik vraag me af:
🔸 Is dit gewoon een kwestie van slechte opvoeding?
🔸 Heeft dit te maken met de manosphere en de manier waarop sommige jongens leren kijken naar vrouwen en hun grenzen?
🔸 Is dit een generatiekloof? Of speelt er iets anders?
Misschien was het een uitdaging of een grap, maar ik zag geen telefoon en weet het dus niet.
En nee, het probleem is niet dat iemand mij mooi vindt. Een compliment kan prima zijn. Maar een compliment is geen vrijbrief om iemand na te roepen, achterna te lopen of een uitgesproken grens te negeren.
Dit is precies waar Leven, Liefde & Vrijheid over gaat.
Over seksuele vrijheid, persoonlijke grenzen, respect en de ruimte om jezelf te kunnen zijn zonder dat iemand anders bepaalt wat jij moet accepteren.
Ik wil hierover met jullie in gesprek.
💬 Wat vinden jullie? Wat denken jullie dat hier aan de hand was? En hoe zorgen we ervoor dat dit soort gedrag niet als normaal wordt gezien?
Voor seksuele vrijheid. Tegen seksueel geweld.
Leven, Liefde & Vrijheid
