Elke dag een speler van toen

*31*

*Danko Lazovic*

Op 6 juli 2006 kocht Vitesse Lazović voor 1,5 miljoen euro. Hij tekende een contract voor vier jaar in Arnhem, waarbij hij het eerste jaar door Feyenoord verhuurd zou worden en daarna voor een periode van drie jaar definitief zou worden overgenomen. Bij Vitesse werd hij topscorer en werd hij door de supporters verkozen tot Vitesse-speler van het jaar. Lazović verhuisde vervolgens naar PSV, dat circa €7.000.000,- voor hem betaalde. Op 20 april 2008 speelde hij met PSV tegen Vitesse voor de landstitel. Lazović stond nog geen twee minuten in het veld, als invaller voor Koevermans, en scoorde.

Lazović raakte in november 2008 in conflict met toenmalig PSV-trainer Huub Stevens, onder wie hij geen basisplaats had. Nadat hij in een wedstrijd tegen Ajax na een invalbeurt betrokken was bij het enige doelpunt van PSV, schold hij Stevens in het Servisch uit. Als gevolg hiervan kreeg Lazović een boete opgelegd en moest hij zijn excuses aanbieden. Op 3 maart 2010 verliet Lazovic PSV en tekende hij een contract bij FK Zenit Sint-Petersburg.

Erelijst :

Kampioenschap : 2007/2008

KNVB Beker : 2008/2009

30*

* Wim Kieft *

Kieft keerde in de zomer van 1987 terug naar Nederland. De geboren Amsterdammer trok ditmaal alleen geen Ajaxshirt aan, maar dat van titelconcurrent PSV. Kieft speelde in de volgende zeven jaar zes seizoenen voor de Eindhovense club. Alleen in 1990/91 kwam hij twaalf maanden uit voor Bordeaux, in de Division 1. Zijn tijd bij PSV werd de succesvolste in zijn actieve voetballoopbaan. Met de Eindhovenaren won hij in 1988 de eerste Europacup I in de clubhistorie, werd hij in 1987/88, 1988/89 en 1991/92 landskampioen en won hij in 1987/88, 1988/89 en 1989/90 de KNVB beker. Kieft speelde in de aanval van PSV samen met voornamelijk Romário, maar ook met Juul Ellerman en Hans Gillhaus. Verder was hij hier ploeggenoot van onder anderen Hans van Breukelen, Berry van Aerle, Adri van Tiggelen, Ronald Koeman, Erik Gerets, Erwin Koeman, Edward Linskens, Stan Valckx, Jan Heintze en Ivan Nielsen en spelers met wie hij ook bij Ajax al samen op het veld stond, zoals Arnesen, Vanenburg en Lerby, onder de trainers Guus Hiddink, Bobby Robson, Hans Westerhof en ook in Eindhoven De Mos. Kieft speelde op 8 mei 1994 zijn laatste wedstrijd in zijn carrière, voor PSV, uit bij FC Volendam. In 1994 werd Kieft ontslagen bij de club, nadat voorzitter William Maeyer besloten had de bezem door de selectie van de Eindhovense ploeg te halen.Hierna was er belangstelling van diverse clubs. Kieft onderhandelde met KV Mechelen, dat de komst van de spits echter niet kon financieren, en AFC Ajax, waar Van Gaal de transfer blokkeerde uit angst dat de komst van Kieft de ontwikkeling van Patrick Kluivert in de weg zou staan. Hierop besloot hij zijn actieve carrière te beëindigen

Erelijst :

Kampioenschap :

1987/1988 , 1988/1899 , 1991/1992

KNVB Beker :

1987/1988 , 1988/1989 , 1989/1990

Europacup 1 :

1987/1988

29*

* Frank Arnesen *

Eind november 1985 werd Arnesen door PSV gekocht, dat Ajax te snel af was. In oktober 1985 was er een akkoord tussen Arnesen, RSC Anderlecht en Ajax, maar doordat Anderlecht met een blessure te maken kreeg, wilden ze geen afstand meer doen van Arnesen. Arnesen maakte tegelijk weer een topindruk wanneer hij speelde, en zijn terugkeer bij Ajax, ruim 4 jaar na zijn vertrek half 1981, leek van de baan. Even later mocht Arnesen toch alsnog weg, maar toen sloeg PSV eind november 1985 snel toe vóór Ajax (Arnesen: "Ik kan er ook niets aan doen dat PSV sneller handelt dan Ajax."). In Eindhoven kende Arnesen drie zeer succesvolle seizoenen. Zowel in 1986, 1987 en 1988 werd het landskampioenschap behaald. In 1988 won hij ook de KNVB beker en maakte hij deel uit van het team dat de Europacup I veroverde. De finale in mei 1988 tegen Benfica moest Arnesen wegens een blessure missen.

Na zijn actieve carrière werd Arnesen eerst assistent-trainer bij PSV (1991-1993). In 1993 werd hij op non-actief gezet na een vernietigend interview over hoofdtrainer Hans Westerhof. In 1994 kreeg hij de functie van technisch manager aangeboden. Een functie die hij tien jaar, tot 2004, bekleedde. In deze periode ontdekte hij spelers als Ronaldo, Jaap Stam, Ruud van Nistelrooij en Arjen Robben.

Erelijst :

Kampioenschap :

1985/1986 , 1986/1987 , 1987/1988

KNVB Beker :

1987/1988

Europacup 1 :

1987/1988

28*

* Stan Valckx *

Hij begon in het seizoen 1983/84 zijn loopbaan bij FC VVV, waar hij vijf seizoenen speelde, waarvan de laatste drie in de Nederlandse Eredivisie. PSV zag wel wat in Valckx, en trok hem aan voor het seizoen 1988/89. Valckx speelde hier tot 1992, waarna hij tekende bij Sporting Lissabon. Hier voetbalde hij twee seizoenen, en verkaste tijdens zijn derde seizoen in Portugal weer terug naar PSV. Valckx bleef tot het eind van zijn carrière bij PSV spelen. In zijn gehele loopbaan speelde hij 436 wedstrijden in nationale competities, waarin hij 30 keer tot scoren kwam.

Erelijst :

Kampioenschap :

1988/1989 , 1990/1991 , 1991/1992
1996/1997 , 1999/2000

KNVB Beker :

1988/1989 , 1989/1990 , 1995/1996

Johan Cruijf Schaal :

1996/1997 , 1997/1998 , 1998/1999

27*

* Mateja Kezman *

Kežman begon als voetballer op zestienjarige leeftijd bij FK Zemun, waarna hij zijn carrière voortzette bij Radnicki Pirot, FK Loznica, Sartid Smederevo en Partizan Belgrado. Hij tekende begin 2000 bij PSV, waar hij de opvolger moest worden van Ruud van Nistelrooij. De Eindhovense club betaalde €14.000.000,- voor hem, een clubrecord.[1] Kežman speelde in totaal vier seizoenen voor PSV, waarin hij driemaal topscorer van de Eredivisie werd. In het seizoen 2002/03 maakte Kežman 35 doelpunten, waarmee hij - samen met Luis Suárez - op de gedeelde vijfde plaats staat in de all-time topscorerslijst van de Eredivisie.

In het seizoen 2003/04 slaagde Kežman erin om in de eerste vijf speelronden van de Eredivisie telkens minimaal één keer te scoren. Recordhouder op dit gebied is de IJslander Pétur Pétursson die in het seizoen 1979/80 namens Feyenoord in de eerste acht competitiewedstrijden doel trof.

PSV verkocht Kežman in 2004, evenals zijn ploeggenoot Arjen Robben, aan Chelsea.

Erelijst :

Kampioenschap :

2001/2002 , 2002/2003

Johan Cruijf Schaal :

2000/2001 , 2001/2002 , 2003/2004

26*

* Gheorghe Popescu *

Popescu begon als profvoetballer bij Universitatea Craiova in 1985. Van 1990 tot 1994 speelde hij voor PSV en bij de club uit Eindhoven won Popescu twee keer de landstitel (1991, 1992). Via Tottenham Hotspur FC (1994-1995) kwam de Roemeen bij FC Barcelona terecht. Zijn eerste seizoen bij Barça beschouwt Popescu zelf als het beste uit zijn carrière, zoals hij ooit aangaf in een interview met De Telegraaf. "Het eerste jaar onder Cruyff bij Barcelona was het beste uit mijn carrière. Het was de ultieme combinatie tussen voetbal en plezier." Over zijn toenmalige trainer Johan Cruijff zei hij verder: "Johan Cruijff is de nummer één van de wereld, de nummer twee van de wereld en ver daarna komt de rest. Als hij een vrouw was geweest, had ik elke ochtend geroepen: ik hou van jou". In 1996 werd Cruijjf echter ontslagen en opgevolgd door Bobby Robson. Als aanvoerder won Popescu in 1997 de Copa del Rey en de Europa Cup II met FC Barcelona. Na de komst van Louis van Gaal als coach van de Catalaanse club vertrok Popescu naar het Turkse Galatasaray. In 2000 won hij met deze club de UEFA Cup door in de finale Arsenal FC te verslaan na de beslissende strafschop gemaakt te hebben tijdens de penalty's. In augustus 2001 volgde de winst van de UEFA Super Cup door winst tegen Real Madrid. Na zijn periode in Turkije speelde Popescu bij US Lecce (2001-2002), Dinamo Boekarest (2002) en Hannover 96 (2003).

Erelijst :

Kampioenschap : 1990/1991 , 1991/1992

Supercup : 1992/1993

25*

* Jan Vennegoor of Hesselink *

In de zomer van 2001 ging Vennegoor of Hesselink naar PSV. Even daarvoor had hij met FC Twente de Amstel Cup gewonnen door in de finale na strafschoppen PSV te verslaan.

In zijn eerste seizoen bij PSV scoorde Vennegoor of Hesselink 22 doelpunten, dat was er één meer dan in zijn topseizoen '98-'99 bij FC Twente. In de daaropvolgende twee seizoenen scoorde hij respectievelijk 8 en 12 keer voor PSV.

In het seizoen 2004-2005 speelde Vennegoor of Hesselink 28 wedstrijden. In die 28 wedstrijden scoorde hij 19 doelpunten. In dit seizoen liep hij zijn eerste blessure op. Hij viel met zijn arm op de bal en zat daarna een aantal weken aan de kant. In de Amstel Cup scoorde hij ook eindelijk in de finale (0-4 winst op Willem II), iets dat hem in voorgaande jaren niet lukte. In de Champions League haalde hij met PSV de halve finale. Daarin was AC Milan de tegenstander, die Vennegoor of Hesselink het grote gevaar vonden. PSV kwam één doelpunt tekort en ging niet door naar de finale tegen Liverpool. Het werd uiteindelijk 3-1, en Vennegoor of Hesselink was bij alle doelpunten van PSV betrokken.

In 2005/2006 kwam Arouna Koné naar PSV, overgekomen van Roda JC. Vennegoor of Hesselink speelde volgens velen, inclusief de trainer, slecht in begin van het seizoen en moest daarom zijn basisplaats afstaan aan Koné. Koné, eerder al spelend in de Intertoto Cup met Roda JC, mocht echter niet in de UEFA Champions League spelen, waardoor Vennegoor een kans kreeg om zich te bewijzen. In de eerste wedstrijd tegen het Duitse Schalke 04 scoorde hij met het hoofd. Ook had Vennegoor een belangrijk aandeel in de wedstrijd van PSV - AC Milan, waarin hij de assist gaf. Ook in PSV - Fenerbahçe gaf hij de beslissende assist. Hierdoor ging PSV alsnog, voor de tweede keer op rij, door naar de volgende ronde, waar het uitgeschakeld werd door Lyon. In de thuiswedstrijd kreeg Vennegoor twee kopkansen en kopte hij een bal door naar Koné, die de p**l raakte. Het mocht niet baten. PSV ging thuis met 0-1 onderuit en uit werd het 4-0 voor Lyon. Vennegoor of Hesselink zou die wedstrijd niet meemaken vanwege een blessure. Het liep dit seizoen allemaal niet goed. Aan het einde van het seizoen kwam de teller van de nieuwe kampioen op 11, 8 minder dan vorig jaar. In de Gatorade Cup kwam Vennegoor of Hesselink in het seizoen 2005-2006 één keer eerder in actie. Dit was thuis tegen zijn oude club FC Twente in de achtste finale. Hierin zou Vennegoor de Man of the Match worden met één assist en twee goals. Nu was PSV opnieuw de favoriet om de dubbel te pakken. Maar Ajax was PSV te slim af. De landstitel had PSV al op zak. De Gatorade Cup Finale werd in mei tegen Ajax gespeeld. Daar verloor PSV met 1-2 door een goal van Klaas-Jan Huntelaar in de laatste minuut.

Na het WK voetbal keerden spelers langzamerhand terug bij hun club. Bij Vennegoor was het de vraag waar, want volgens diverse media stond hij zeer nadrukkelijk in de belangstelling van FC Porto, toen nog onder leiding van Co Adriaanse. Porto zag uiteindelijk van hem af omdat hij te duur was. Vennegoor bleef voorlopig, maar later was er opnieuw interesse. Bolton Wanderers zat op de tribune tjdens de Johan Cruijff Schaal-wedstrijd tegen Ajax. Deze interesse was minder concreet totdat opeens de naam Celtic viel. Nog op de dag van de eerste Eredivisie wedstrijd (thuis tegen NEC) werd bekend dat Vennegoor zou vertrekken naar de club uit Glasgow. De wedstrijd tegen NEC zou de laatste wedstrijd zijn voor PSV op dit moment. Hij scoorde die wedstrijd één keer en kreeg een publiekswissel. Later in het seizoen werd Vennegoor of Hesselink, samen met Edwin Zoetebier en Theo Lucius, uitgezwaaid tijdens de rust van de wedstrijd PSV - Sparta (7-0).

In 2010 tekende hij een tweejarig contract bij het Oostenrijkse Rapid Wien. Op 10 juni 2011 kwam aan dit dienstverband echter een einde. Hij kwam tot slechts tien optredens, waarin hij twee maal het net wist te vinden.

Vanaf het einde van zijn contract bij Rapid Wien trainde Vennegoor of Hesselink bij PSV mee om zijn conditie op peil te houden. Op aanraden van trainer Fred Rutten werd de spits in november 2011 een eenjarig contract aangeboden. De speler ging hiermee akkoord. Op 6 november 2011 speelde hij zijn eerste wedstrijd. Hij viel tijdens de thuiswedstrijd tegen Heracles Almelo in de 87e minuut in voor Tim Matavž. De wedstrijd werd met 4-1 gewonnen. In april 2012 werd bekend dat zijn contract niet verlengd zou worden en op 15 mei beëindigde hij zijn spelersloopbaan.

Erelijst :

Kampioenschap :

2002/2003 , 2004/2005 , 2005/2006

Knvb Beker :

2004/2005 , 2011/2012

Johan Cruijf Schaal :

2001/2002 , 2003/2004

24*

* Arnold Bruggink *

Bij PSV won Bruggink bij aanvang van zijn eerste seizoen direct de Johan Cruijff Schaal met de club. Zelf speelde hij dat seizoen 25 competitieduels en scoorde negen maal. Ook in zijn tweede seizoen werd de Johan Cruijff Schaal gewonnen. In seizoen 1999/2000 beleefde Bruggink zijn productiefste seizoen bij de club. In dertig wedstrijden scoorde hij 19 doelpunten. Hiermee had de aanvaller een belangrijk aandeel in het behaalde landskampioenschap. Tevens werd hij uitverkozen tot talent van het jaar. Uiteindelijk won Bruggink in zes seizoenen PSV driemaal het Landskampioen Nederland en viermaal de Johan Cruijff Schaal.

In seizoen 2003/04 koos Bruggink voor een avontuur in het buitenland. Het tekende een contract bij het Spaanse Real Mallorca.

Erelijst :

Kampioenschap :

1999/2000 , 2000/2001 , 2002/2003

Johan Cruijf Schaal :

1997/1998 , 1998/1999 , 2000/2001 , 2001/2002

23*

* Ralf Edstrom *

Edström verruilde Åtvidabergs in 1973 voor PSV. Hiermee won hij in zijn eerste jaar in Nederland de KNVB beker. Hij maakte in de met 6-0 gewonnen finale tegen NAC het vierde doelpunt. In de competitie eindigde hij dat jaar op de vierde plaats met zijn ploeggenoten. Edström werd in de seizoenen 1974/75 en 1975/76 ook met PSV twee keer landskampioen. Hij droeg hier aan bij met 31 doelpunten, waar zijn aanvalspartner W***y van der Kuijlen er in die twee jaar 55 aan toevoegde. In de vier jaar dat ze een koppel vormden bij PSV, maakten ze samen 131 competitiedoelpunten. Edström won in 1975/76 ook voor de tweede keer de KNVB beker met PSV. Deze keer maakte hij het enige doelpunt in de finale, tegen Roda JC.

Edström speelde vier jaar voor PSV, maar kon na een blessure in de laatste twee niet meer zijn niveau van daarvoor halen. Hij keerde terug naar Zweden, waar hij nu voor IFK Göteborg ging spelen.

Erelijst :

Kampioenschap :

1974/1975 , 1975/1976

KNVB Beker :

1973/1974 , 1975/1976

22*

* Stanley Menzo *

Menzo was bijna acht jaar lang eerste keeper van Ajax. Hij verloor zijn basisplaats bij Ajax onder trainer Louis van Gaal in het seizoen 1992-1993 aan Edwin van der Sar na de UEFA Cupwedstrijd tegen AJ Auxerre in maart 1993; hij maakte een eigen doelpunt en had schuld aan een ander. In het seizoen 1993-1994 speelde hij uitsluitend de twee laatste competitiewedstrijden van Ajax, dat reeds kampioen was. Beide gingen verloren. Medio 1994 verhuisde Menzo naar PSV, als opvolger van Hans van Breukelen wiens contract eerder dat jaar niet werd verlengd. Hoewel hij begon als eerste keeper, verloor hij hier al snel zijn basisplaats aan Ronald Waterreus

Erelijst :

KNVB Beker : 1995/1996

21*

*Maxime Lestienne *

Al-Arabi verhuurde Lestienne in juli 2015 vervolgens voor een jaar aan PSV, dat in het voorgaande seizoen kampioen van Nederland werd. De club bedong tevens een optie tot aankoop.[9] Lestienne werd hiermee de twintigste Belg ooit in het eerste team van PSV.[10] PSV heeft met Lestienne opvolger van Depay binnen. De aanwinst mocht zich in 2010 ook al bijna PSV-speler noemen. De Nederlandse landskampioen wilde de aanvaller graag overnemen van het noodlijdende Excelsior Moeskroen, maar Lestienne koos voor Club Brugge.[11]

Hij maakte op dinsdag 11 augustus 2015 zijn officiële debuut voor de club. Die dag begon hij in de basis uit tegen ADO Den Haag, tijdens de eerste competitiewedstrijd van het seizoen 2015/16. Lestienne maakte op 30 augustus 2015 zijn eerste doelpunt voor PSV. In een competitiewedstrijd thuis tegen Feyenoord schoot hij in de 37ste minuut de 1-1 binnen. PSV won de wedstrijd vervolgens met 3-1. Lestienne maakte op 15 september 2015 zijn debuut in het hoofdtoernooi van UEFA Champions League. Die dag won hij met PSV thuis met 2-1 van Manchester United. Hierbij trapte hij de corner waaruit Hector Moreno de 1-1 inkopte en gaf hij ook de voorzet waaruit Luciano Narsingh 2-1 maakte, eveneens met het hoofd. Vijftien dagen later maakte Lestienne voor het eerst een doelpunt in de Champions League. Uit bij CSKA Moskou tikte hij bij een 3-0-achterstand de 3-1 binnen. Even later schoot hij ook de 3-2 op het bord, wat tevens de eindstand was.

Lestienne ontbrak op 4 oktober 2015 in de selectie van PSV voor een competitiewedstrijd uit tegen Ajax. Zijn moeder was plotseling overleden. PSV gaf hem verlof om het verlies te verwerken en bij zijn familie en ernstig zieke vader te zijn. Nog tijdens deze periode stierf in november ook zijn vader.[12] Lestienne keerde op zaterdag 19 december 2015 terug op het veld voor PSV. Hij viel die dag in de 73ste minuut in voor Jorrit Hendrix tijdens een competitiewedstrijd thuis tegen PEC Zwolle. Twee minuten later gaf hij een voorzet waaruit Luuk de Jong PSV op een 3-2-voorsprong kopte, tevens de eindstand. Door verschillende fysieke ongemakken duurde het vervolgens weer tot 24 februari 2016 voor Lestienne opnieuw minuten maakte in het eerste elftal van PSV. Die dag kwam hij in de 86ste minuut in het veld voor Jürgen Locadia tijdens de eerste van twee wedstrijden in de achtste finales van de Champions League, thuis tegen Atlético Madrid (eindstand 0-0). Lestienne werd op 8 mei 2016 landskampioen met PSV. De club begon aan de laatste speelronde van het seizoen met evenveel punten als Ajax, maar met een doelsaldo dat zes doelpunten minder was. PSV won die dag vervolgens met 1-3 uit bij PEC Zwolle, terwijl Ajax uit bij De Graafschap met 1-1 gelijkspeelde.

Roebin KazanBewerken

PSV lichtte de optie tot koop op Lestienne niet, waarna hij terugkeerde bij Al-Arabi. Hij tekende in juli 2016 vervolgens een contract tot medio 2020 bij Roebin Kazan, de nummer tien van de Premjer-Liga in het voorgaande seizoen. Dat nam hem daarmee definitief over van de club uit Qatar

Erelijst :

Kampioenschap : 2015/2016

Johan Cruijf Schaal : 2015/2016

20*

* Giorgi Gachokidze *

Gachokidze werd in 1998 naar PSV gehaald als groot talent, maar heeft die verwachtingen nooit waar kunnen maken. Na 5 seizoenen onder contract te hebben gestaan in Eindhoven, maakte hij de transfer naar FC Twente. In zijn eerste seizoen speelde hij veel in de basis en kwam in 28 wedstrijden tot 3 doelpunten. In het seizoen 2004/2005 werd hij verhuurd aan Metaloerh Donetsk. Omdat hij hier slechts tweemaal speelde, werd hij later dat seizoen verhuurd aan Krylja Sovetov Samara uit Rusland. Hier speelde hij echter geen enkele wedstrijd. Na zijn verhuur speelde hij nog twee seizoenen voor FC Twente, waarna hij in 2006 een punt zette achter zijn carrière.

Door aanhoudend blessureleed besloot Gachokidze op 29 december 2006 zijn voetballoopbaan bij FC Twente te beëindigen. Na het voetbal werd hij spelersmakelaar. Hij vertegenwoordigt vooral Georgische spelers, onder wie Goeram Kasjia.

Erelijst :

Kampioenschap :

2000/2001 , 2002/2003

Johan Cruijf Schaal :

1998/1999 , 2000/2001 , 2001/2002