13/09/2026
Soms zegt één mail genoeg
Een loopbaantraject afsluiten blijft bijzonder.
Je loopt een tijdje met iemand mee in een periode waarin er veel speelt. Twijfel over werk, gesprekken voeren, keuzes maken, vacatures bekijken, jezelf opnieuw leren vertrouwen en voelen welke richting echt past.
En soms stopt het traject niet helemaal bij de laatste sessie.
Soms is er daarna nog even mailcontact.
Een update over een sollicitatie.
Een gesprek dat goed ging.
Een functie die toch niet helemaal passend voelt.
Of juist de twijfel: is dit nu echt wat ik wil?
Ik vind dat oprecht mooi.
Niet omdat iemand afhankelijk moet blijven van mij — juist niet. Mijn doel is altijd dat iemand uiteindelijk voelt: ik kan weer zelf verder.
Maar als iemand mij tijdens zijn zoektocht nog even meeneemt in gesprekken, afwegingen en stappen richting een nieuwe baan, voelt dat voor mij als een waardevolle afronding. Dan mag ik soms nog één keer meedenken of sparren: past dit echt bij jou, of kies je weer voor iets wat vooral veilig voelt?
Deze week kreeg ik weer zo’n fijne update van een klant. Over de gesprekken die hij had gevoerd, de keuzes die hij had gemaakt en hoe zijn zoektocht uiteindelijk steeds duidelijker werd.
En eerlijk? Daar word ik echt blij van.
Niet alleen omdat het fijn is om te horen hoe het verdergaat, maar vooral omdat het voor mij betekent dat een traject geslaagd is. Dat iemand weer zelf kan voelen wat wel en niet past. Dat er weer richting is. Vertrouwen. Beweging.
Dat is precies waarom ik dit werk zo graag doe.
Voor mij voelt dat als:
missie volbracht.
En als ik dan ook nog een “top-wijf” word genoemd, is mijn dag helemaal goed.
