07/09/2026
Soms gebeuren er dingen in je leven waardoor je je bijna verplicht voelt om iets te doen.
Het voelt niet meer als een eigen keuze. Het voelt opgelegd.
Je weet het.
Je voelt het.
Er ontstaat onrust in je hartstreek, spanning in je buik en soms zelfs een beklemmend gevoel. Voor je het weet is de dag die zo goed begon volledig omgeslagen. Niet omdat jij dat wilde, maar omdat je ongemerkt bent meegegaan in de gedachten, verwachtingen en behoeften van de ander.
Je weet niet meer goed wat je zelf wilt. Je voelt je tekortschieten wanneer je niet doet wat de ander van je vraagt. Dus pas je je aan. Niet één keer, maar steeds opnieuw.
Langzaam raak je de draad in je eigen leven kwijt.
De ander bepaalt steeds meer hoe jij je dag indeelt, wat jij moet doen en zelfs hoe jij je zou moeten voelen.
* Ik vind het niet leuk dat je dat zegt.
* Heb je dit al gedaan?
* Waarom doe je niet gewoon wat ik vraag?
Je voelt je op den duur eerder een bediende dan een geliefde.
Dit kan een patroon van emotionele afhankelijkheid worden. Jouw gevoel van veiligheid, eigenwaarde of rust is dan sterk afhankelijk van de aandacht, goedkeuring of aanwezigheid van de ander.
Je richt je voortdurend op de ander. Op diens stemming, wensen, problemen en goedkeuring. Je probeert de rust te bewaren, teleurstelling te voorkomen en alles goed te doen.
Maar de prijs die je daarvoor betaalt, is hoog.
Je verlaat jezelf.
Je grenzen vervagen. Je eigen verlangens verdwijnen verder naar de achtergrond. Het respect dat er ooit was, is er steeds minder en minder. Je wordt vermoeider, je voelt je leeg en onzeker.
Opstaan wordt zwaar, omdat je alweer rekening houdt met alles wat er vandaag van jou verwacht kan worden.
Wat doet het er nog toe wat jij wilt?
Nou......Alles!!
Want jouw leven is niet bedoeld om geleefd te worden volgens de verwachtingen van een ander.
Liefde vraagt niet dat jij jezelf opgeeft.
Verbinding ontstaat niet door jezelf steeds kleiner te maken. Echte verbinding kan alleen bestaan wanneer jij aanwezig mag blijven als jezelf.
Het doorbreken van emotionele afhankelijkheid begint daarom niet bij de ander.
Het begint bij jou.
* Bij opnieuw leren voelen wat jij wilt.
* Bij grenzen aangeven zonder jezelf schuldig te verklaren.
* Bij begrijpen dat jij niet verantwoordelijk bent voor de stemming,
keuzes of teleurstelling van een ander.
* En vooral bij het besluit dat jij jezelf niet langer verlaat om liefde,
waardering of rust te behouden.
# Je mag liefhebben zonder jezelf kwijt te raken.
# Je mag betrokken zijn zonder verantwoordelijk te worden voor
het leven van de ander.
# Je mag weer leren kiezen.
Niet tegen de ander. Maar vóór jezelf.
Herken jij jezelf hierin en ben je klaar om dit patroon niet alleen te begrijpen, maar werkelijk te doorbreken?
Tijdens mijn intensieve persoonlijke sessie kijken we eerlijk naar waar jij jezelf verliest en wat er nodig is om weer vanuit jouw eigen kracht te kiezen.
De sessie staat bij Uitgelicht op mijn pagina.
Wil je weten of deze bij jou past? Stuur me een bericht dan kijken we samen wat voor jou goed is.
Anita
