Use Your Voice- Katarzyna Leszczyńska

𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘀𝗮𝗺𝗮 𝗸𝗼𝗻𝘀𝗲𝗸𝘄𝗲𝗻𝗰𝗷𝗮 𝗻𝗶𝗲 𝘄𝘆𝘀𝘁𝗮𝗿𝗰𝘇𝘆?

Jeżeli nauka opiera się wyłącznie na dyscyplinie, może pojawić się:
• zmęczenie,
• znudzenie,
• zwątpienie,
• spadek zaangażowania,
• poczucie wykonywania przykrego obowiązku.

𝗗𝗼𝗽𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮 𝗽𝗼𝗺𝗮𝗴𝗮 𝘇𝗮𝗰𝘇ąć.
𝗞𝗼𝗻𝘀𝗲𝗸𝘄𝗲𝗻𝗰𝗷𝗮 𝗽𝗼𝘇𝘄𝗮𝗹𝗮 𝗱𝗼𝗷ść 𝗱𝗼 𝗰𝗲𝗹𝘂 🎯

Dlatego nie wybieraj między dopaminą a konsekwencją. Wykorzystuj obie mądrze 😊

✅ ucz się regularnie
✅ wybieraj tematy, które naprawdę Cię interesują lub są ci aktualnie potrzebne
✅ śledź postępy i doceniaj małe sukcesy
✅ realizuj plan nawet wtedy, gdy nie masz ochoty
✅ przeplataj trudniejsze zadania przyjemniejszymi, wykorzystuj nowe umiejętności w praktyce od razu
✅ skupiaj się na procesie, a nie na chwilowym samopoczuciu i chęci.

Wykorzystuj pozytywne wyzwalacze i pozwól by dobry plan i konsekwentna praca dały efekty 👍

Jeśli szukasz tej równowagi, napisz 😊

®

Szukamy co raz to nowych rozwiązań- aplikacji, interaktywnych ćwiczeń z muzyczką w tle i🎖 za wykonanie zadania. Klikania zamiast rozmowy i przesuwania palcem po ekranie zamiast regularnych powtórek. Nudzimy się szybko, tracimy skupienie, szukamy kolejnych rozwiązań.

Początek nauki bywa stosunkowo łatwy
nowy kurs→ nowy nauczyciel→ nowy plan → nowy cel → entuzjazm 😊 poczucie, że tym razem się nauczysz lub wytrwasz w procesie dłużej niż poprzednio

Nowość, oczekiwanie postępu i wizja przyszłego rezultatu mogą być świetnym starterem 🚀

W procesie jednak, starter nie wystarczy, bo ile razy można "wychodzić z bloków startowych" kiedy bieg kończy się na pierwszej przeszkodzie?🤔

Po kilku tygodniach proces nie jest już nowy, nie jest tak escytujący jak na początku, a postępy nie są widoczne z dnia na dzień (i to jest normalne).

❗Spadek początkowego entuzjazmu nie jest dowodem na to, że metoda przestała działać. Może po prostu oznaczać, że skończył się etap nowości i zaczęła się właściwa praca, w której konsekwencja, nawyki i automatyzacja odgrywają kluczową rolę.

®

Dawno nie pojawił się cytat ze spotkania z klientem. Ten dodaję z dużą przyjemnością i satysfakcją 😊

Kiedy pracuję z dorosłymi wiem, że wnoszą oni do procesu ogrom swojego dotychczasowego doświadczenia życiowego oraz unikalne spojrzenie na świat, ale również, wcale nie rzadko, trudne doświadczenia.

Czasem dotyczą one przekonań, czasem braku możliwości nauki na wcześniejszym etapie życia, często wynikają ze stawiania innych na pierwszym miejscu i ciągłego odkładania swojego marzenia na później.

Kiedy trafia do mnie taka osoba, która po kilku tygodniach procesu, mówi takie słowa, to ja czuję, że tworzę naprawdę bezpieczne i przyjazne środowisko do rozwoju i cieszę się, że mogę w tym procesie towarzyszyć moim klientom 😊

®

Kojarzysz taką sytuację?

Jesteś na spotkaniu, w którym uczestniczy kilka osób. Jedna z nich odpowiada na pytania niemal natychmiast. Mówi bez większego zastanowienia, nie robi pauz, masz wrażenie, że odpowiedzi po prostu z niej "wypływają".

Nie rozumiesz wszystkiego, co mówi, ale zakładasz, że to dlatego, że mówi tak szybko i że twój poziom kompetencji jest jeszcze zbyt niski. Dochodzisz do wniosku, że skoro tempo jest tak wysokie, to musi świetnie znać język.

Jesteś pod wrażeniem tego, że on/ona w ogóle się nie zastanawia i mówi swobodnie. Myślisz sobie "Ja też chciał(a)bym tak mówić."

𝗔 𝗰𝗼 𝗷𝗲ś𝗹𝗶 𝗖𝗶 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲𝗺, ż𝗲 𝘀𝘇𝘆𝗯𝗸𝗼ść 𝗺ó𝘄𝗶𝗲𝗻𝗶𝗮 𝘄𝗰𝗮𝗹𝗲 𝗻𝗶𝗲 ś𝘄𝗶𝗮𝗱𝗰𝘇𝘆 𝗼 𝗽𝗼𝗽𝗿𝗮𝘄𝗻𝗼ś𝗰𝗶 𝗶 𝗽𝗿𝗲𝗰𝘆𝘇𝗷𝗶 𝘄𝘆𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲𝗱𝘇𝗶?

Z perspektywy niewprawionego jeszcze słuchacza, bardzo łatwo odnieść wrażenie, że osoba mówiąca szybko, świetnie radzi sobie z językiem. Jednak gdy przyjrzymy się jej wypowiedzi dokładniej, często okazuje się, że jest pełna nieścisłości, błędów gramatycznych, źle dobranych słów czy niedokończonych myśli. Tempo sprawia jedynie, że trudniej je wychwycić.

Moi klienci często mówią, że chcieliby mówić szybciej ale kiedy zaczynamy o tym rozmawiać, okazuje się, że wcale nie chodzi im o szybkość a o płynność.

𝗣ł𝘆𝗻𝗻𝗼ść, 𝘁𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝘁𝗼 𝘀𝗮𝗺𝗼, 𝗰𝗼 𝘀𝘇𝘆𝗯𝗸𝗼ść.

Płynność to umiejętność sprawnego budowania wypowiedzi. To kontrola nad tym, co chcesz powiedzieć i w jaki sposób. To dobieranie słów adekwatnie do sytuacji i rozmówcy. To tempo, które pozwala drugiej osobie Cię zrozumieć. To również świadome pauzy.
Chwila ciszy nie jest oznaką braku kompetencji. Często jest oznaką tego, że porządkujesz myśli, wybierasz właściwe słowo albo budujesz precyzyjną wypowiedź.

𝗗𝗼𝗯𝗿𝘆 (𝗿𝗼𝘇)𝗺ó𝘄𝗰𝗮 𝗻𝗶𝗲 𝗺ó𝘄𝗶 𝘀𝘇𝘆𝗯𝗸𝗼.

Dobry (roz)mówca mówi tak, żeby osoba, z którą rozmawia chciała go słuchać i bez wysiłku go rozumiała.

❓Zastanów się kogo słucha ci się najlepiej i z jakimi osobami lubisz rozmawiać? Czy chodzi o ich tempo mówienia czy o tę płynność, przejrzystość i przestrzeń, którą budują?

Czasem biorę klientów pod włos😉

Ręka do góry jeśli

• znasz odpowiedzi na wszystkie pytania,
• nie zdarza ci się zawahać podczas rozmowy,
• nie popełniasz błędów językowych,
• nie zapominasz słów,
• nigdy nie potrzebujesz czasu do namysłu podczas rozmowy𝗽𝗼 𝗽𝗼𝗹𝘀𝗸𝘂.

Jak często twój polski jest nienaganny w każdej sytuacji a twoje odpowiedzi są „sharp”, w punkt? Bez względu na ilość snu, poziom zmęczenia czy przygotowania do rozmowy…?

** Jak sądzisz, jak często zdarza się klientom podnosić rękę? 😉

Co zatem sprawia, że od początku swojej przygody z nauką nowego języka czujesz, że musisz być perfekcyjny/a i nieomylny/a? 🤔

To, co na co dzień „uchodzi” po polsku, nagle nie ma prawa bytu kiedy przechodzisz na angielski. Nagle nie masz prawa do zawahania, czasu do namysłu, wątpliwości.

Przechodząc na język obcy, nadal jesteś wartościowym, interesującym człowiekiem, bez względu na to ile razy popełnisz błąd i się zawahasz 😊

Zamiast dążyć do perfekcji i próbować dosięgnąć poprzeczki zawieszonej tak wysoko, że sam/a nie dajesz sobie szansy jej dosięgnąć, skup się na tym, co jest tu i teraz → rób kolejne kroki → dostrzegaj swój postęp → świadomie go doceniaj.

Zamiast dążyć do perfekcji, pracuj świadomie, ucząc się tego, co jest ci realnie potrzebne, w sposób funkcjonalny, który wesprze cię właśnie wtedy, kiedy zapomnisz słowa, będziesz potrzebować czasu do namysłu czy zgrabnej, szybkiej reakcji kiedy nie będziesz znać odpowiedzi na pytanie. 😊

®

𝗖𝘇𝘆 𝗿𝗼𝘇𝘄𝗶𝗷𝗮𝗷ą𝗰 𝗸𝗼𝗺𝗽𝗲𝘁𝗲𝗻𝗰𝗷𝗲 𝘄 𝗷ę𝘇𝘆𝗸𝘂 𝗼𝗯𝗰𝘆𝗺, 𝗿𝗼𝘇𝘄𝗶𝗷𝗮𝗺𝘆 𝗷𝗲 𝗿ó𝘄𝗻𝗶𝗲ż 𝘄 𝗼𝗷𝗰𝘇𝘆𝘀𝘁𝘆𝗺?

Omawiając ostatnio temat radzenia sobie z trudnymi pytaniami podczas spotkań w języku angielskim- strategii i opracowania konkretnych odpowiedzi, klientka zwróciła uwagę, że nigdy nie uczyła się robić tego po polsku. Nikt jej tego nie uczył w języku ojczystym, więc kiedy ten temat pojawił się w praktyce językowej, zrozumiała, że może go przenieść do swojej codzienności👍

Może inaczej zareagować, dać sobie czas do namysłu, przekierować rozmowę na inne tory etc. Wcześniej nie miała do tego narzędzi. Skoro po angielsku może powiedzieć „Let me collect my thoughts” i dać tym samym sobie chwilę na zastanowienie i zebranie myśli, to dlaczego nie robić tego również po polsku czując większy komfort podczas rozmowy?

To naprawdę się zdarza 😉 Czasem rozwijamy pewne umiejętności ucząc się języka obcego, których nigdy nie trenowaliśmy świadomie w języku ojczystym.
Jeśli podczas szkolenia dotykamy realnej potrzeby, może się okazać, że omawiany temat wesprze klienta również w codzien-nych sytuacjach w języku polskim.

Klient często zaczyna dostrzegać między innymi:

• że po polsku również istnieją rejestry języka,
• że jedne słowa brzmią bardziej profesjonalnie niż inne,
• że istnieją idiomy,
• że można mówić bardziej lub mniej precyzyjnie,
dzięki czemu język ojczysty może również stać się świadomie używanym narzędziem 😊

®