Tomasz Lipiński - Trener Sportów Przeszkodowych

Weekend upłynął mi na szkoleniu instruktorskim zorganizowanym przez stowarzyszenie OCR Polska, które powoli przeradza się w Polski Związek Sportów Przeszkodowych 😊. Co ciekawe, ja już od kilku miesięcy posługuję się terminem "Trener Sportów Przeszkodowych". Całe przedsięwzięcie logistycznie nie było dla mnie łatwe ponieważ nie chciałem rezygnować z realizacji mojego planu treningowego 🤫.

Cała sobota od rana była potężną dawką wiedzy i czułem, że z przyjemnością ją pochłaniam - jak wąż biedną myszkę. 🤤
Zajęcia skończone po 18, leje i okropnie wieje. Wróciłem na nocleg i bez litości dla siebie zealizowałem bieg spokojny 10 km... Biegłem wzdłuż ulic, żeby się nie zgubić. Następnie pochłonąłem fragment książki Roberta Karasia i udałem się do śpiulkolotu.

Niedziela to również duża dawka wiedzy, ale też praktyki! Od 6 lat biegam w OCR'ach i wiele rzeczy widziałem, kojarzyłem i znałem więc znowu nauka była przyjemna. Zakończyliśmy egzaminem, który faktycznie wymagał sporej wiedzy. Zorganizowany w takiej formule, że można być pewnym o uczciwość uczestników. Wyników jeszcze nie znamy ;). Do domu wróciłem o 22... Jeszcze rollowanie przedemną 😅.

Dziękuję prowadzącym Dariusz Stokowski, Piotr Tartanus, Magdalena Jaskółka, Miłosz Jarczok, Adrian Piórkowski za przekazanie wiedzy w tak zrozumiały sposób! 😍 wykorzystam ją nie tylko do nauki innych, ale również w swoim treningu.

Nie trzeba długo czekać na sprawdzenie nowo zdobytej wiedzy. Moi wspaniali młodzi Ninja już we wtorek poczują na sobie to szkolenie 😍.

Jedyne co zdążyłem uwiecznić przez 18 h to te 14 sekund z poniższego filmu 🤣. Działo się!

Nie przepadam za zimowymi biegami, ale po dzisiejszym Runmageddon Modlin nie mogę tego powiedzieć. Treningi z moimi podopiecznymi podniosły mój poziom przeszkodowy! Dobrze mnie tam trenują moi Ninja 😅.

Dystans 21 km, ciepło, przyjemnie i spokojnie. Króciutka rundka z kłodziunią, trochę biegu, jakieś wilcze doły i 6 km za mną 😅. Od początku trasy towarzyszy mi kamyczek, który wpadł do buta.

Następnie ścianki, latający i parę innych przeszkód. Tournee w murach Twierdzy Modlin 🧱.

Zmęczenie życiem zaczęło wychodzić w okolicach 15 km. Kilkanaście minut później w okolicach 18 kilometra doganiam zawodnika, który sapie, dyszy, krzyczy? i wydaje przeraźliwe dźwięki 😱.

Wyprzedziłem go na wspinaniu na linę, a zza pleców słyszę jego rozmowę z innym zawodnikiem:

- Hej, masz astmę? Co się dzieje?
- To stwardnienie rozsiane... daję radę.

Zamurowało mnie. To ja, póki co zdrowy czuję się powoli wyczerpany. Myślę ciagle "Co musi czuć tamten zawodnik? Tomek z szacunku do Niego i Jego wyczynu, nie możesz tu wymiękać. Niewiele mu zabrakło żeby ukończyć ten bieg przed Tobą, z takim obciążeniem." A ja martwiłem się, że na mój wynik wpłynie 39 stopniowa gorączka kilka dni wcześniej. A pfff.... Zmieniam podejście...

👉 Całkiem możliwe, że zostałem wyprzedzony na miasteczku zawodów przez wspomnianego zawodnika!

Wielki szacunek za siłę i charakter. Podziwiam i dąże do takiego charakteru! 😍

Ostatnie 3 kilometry to najtrudniejsze przeszkody do których podchodzę z należytym im szacunkiem i kończę na 32 pozycji z ponad 600 elitarnych. Jestem mega zadowolony ze startu, okoliczności i wyniku 😊.