Ringo sportkolekcja

02/10/2026

24/09/2026

Józef Grudzień (ur. 1 kwietnia 1939 w Piasku Wielkim, zm. 17 czerwca 2017 w Pułtusku) – polski bokser, mistrz i wicemistrz olimpijski.
Życiorys
W rodzinnej wsi krótko i amatorsko uprawiał siatkówkę. Potem uczęszczał do Technikum Budowy Wagonów przy wrocławskim Pafawagu (wyjechał ze wsi z biedy, małe gospodarstwo nie mogło wyżywić rodziny, a szkoła we Wrocławiu oferowała internat). Już wówczas fascynował się sportem, a jego ulubieńcem był Leszek Drogosz. Brat Józefa, Władysław wcześniej wyjechał do pracy w Dzierżoniowie i uprawiał pięściarstwo w lokalnym klubie „Włókniarz”, co wpływało na niego inspirująco. W wieku szesnastu lat sam zajął się boksem – jego pierwszym trenerem był Wacław Krupiński, wrocławski pięściarz wagi półciężkiej. Rok później skończył technikum i zaczął pracować w Pafawagu jako brakarz. Mając osiemnaście lat zadebiutował w bokserskiej drużynie narodowej podczas meczów w Jugosławii.
Był zawodnikiem Pafawagu Wrocław i Legii Warszawa. Boksował w wadze lekkiej. Największy sukces odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Tokio (1964), kiedy to został mistrzem olimpijskim, zwyciężając w finale Wiliktona Barannikowa (ZSRR). Cztery lata później w Meksyku zdobył srebrny medal.
Z powodzeniem startował w mistrzostwach Europy. W Moskwie (1963) odpadł w ćwierćfinale, ale w Berlinie (1965) został wicemistrzem (przegrał z Wiliktonem Barannikowem), a dwa lata później mistrzem Europy w Rzymie, będąc najlepszym zawodnikiem turnieju. Był też trzykrotnie mistrzem Polski (1965, 1967 i 1968).
Po zakończeniu kariery przez pewien czas pracował jako trener, następnie jako technolog. Laureat Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1991), a także odznaczony Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1998). Działacz PKOl.
Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010 oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku. W roku 2015 roku wystąpił we własnej osobie w powstającym filmie dokumentalnym o polskim boksie pt. Ring Wolny. Zmarł 17 czerwca w Pułtusku. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-tuje-7).

17/09/2026

Marek Sebastian Leśniak (ur. 29 lutego 1964 w Goleniowie) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika – zawodnik m.in. Pogoni Szczecin i Bayeru 04 Leverkusen, na przełomie lat 80. i 90. występował w reprezentacji Polski.
Kariera
Marek Leśniak zaczynał karierę klubową w klubie Pomorzanin Nowogard w rodzinnym Nowogardzie. W 1982 przeniósł się do Pogoni Szczecin. W tym okresie występował również w młodzieżowej reprezentacji Polski, z którą zdobył 3. miejsce na młodzieżowych Mistrzostwach Świata w 1983. W sezonie 1983/1984 został powołany do pierwszego składu Pogoni i stał się jej czołowym napastnikiem. 7 października 1986 zadebiutował w drużynie narodowej seniorów, w towarzyskim meczu przeciwko Korei Północnej zremisowanym w Bydgoszczy 2:2. W 1987 wywalczył z drużyną wicemistrzostwo kraju i został królem strzelców ligi z 24 bramkami w 30 meczach.
Przebywając na zgrupowaniu olimpijskiej reprezentacji Polski na terenie Danii, w dniu 20 maja 1988 oddalił się z hotelu w Aarhus, po czym nie powrócił z ekipą do kraju. Wyjechał do RFN, aby rozpocząć w pełni profesjonalną karierę piłkarską. Jego pierwszym klubem był Bayer 04 Leverkusen, zdobywca Pucharu UEFA 1988. P***k szybko stał się podstawowym zawodnikiem „Aptekarzy”. W czterech sezonach rozegrał większość meczów ligowych, strzelał również bramki w Bundeslidze i pucharach. W sezonie 1989/90 był najlepszym strzelcem Bayeru Leverkusen (8 goli). Jego kariera reprezentacyjna nie była bogata w sukcesy. Karierę w kadrze zakończył 17 maja 1994 meczem z Austrią w Katowicach (3:4). Wcześniej przeszedł z Leverkusen do grającego w ll lidze SG Wattenscheid 09 z Bochum. W klubie tym grał przez trzy sezony. W tym czasie w plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna” wybrany został Piłkarzem Roku 1993. W 1995 był zawodnikiem TSV 1860 Monachium, zaś wiosną 1996 występował w KFC Uerdingen. Latem 1996 wyjechał do Szwajcarii, gdzie strzelał bramki dla pierwszoligowego Neuchâtel Xamax. W 1997 powrócił do niemieckiej Bundesligi, w której po raz ostatni grał w zespole Fortuna Düsseldorf. W 1999 przeniósł się do niższej ligi, do zespołu Preußen Münster. Karierę zawodniczą kończył w SSVg Velbert oraz w SV Hilden-Nord.
W sezonie 2012-13 był trenerem szóstoligowego niemieckiego zespołu TuSpo Richrath. Od czerwca 2015 do kwietnia 2018 prowadził szóstoligowy SpVg Olpe.

28/08/2026

Jakub Żurek – polski żużlowiec urodzony 20 maja 2007 roku w Śremie, to wychowanek Unii Leszno, uważany za jeden z talentów młodego pokolenia w sportach żużlowych. Kariera klubowa: Licencję żużlową zdobył w kwietniu 2023 roku. W sezonie 2025 z powodzeniem reprezentował Polonię Piła, z którą wywalczył awans do Metalkas 2. Ekstraligi.Sezon 2026: Przed rozpoczęciem rozgrywek w 2026 roku podpisał kontrakt jako zawodnik formacji juniorskiej zespołu INNPRO ROW Rybnik. Inne ligi: W sierpniu 2026 roku ogłosił także dołączenie do niemieckiej drużyny MC Nordstern Stralsund, aby zbierać doświadczenie w rozgrywkach Speedway Bundesligi.

28/08/2026

Jesper Knudsen (ur. 11 lipca 2004 roku w Ribe) to duński żużlowiec, uznawany za jeden z większych talentów młodego pokolenia w tym sporcie. Najważniejsze informacje o zawodniku
Kariera w Polsce: Występuje na pozycji zawodnika U24 dla drużyny INNPRO ROW Rybnik w rozgrywkach Metalkas 2. Ekstraligi. W przeszłości reprezentował barwy m.in. Unii Leszno, Stali Rzeszów oraz Startu Gniezno.Kariera w Danii: Regularnie startuje w rodzimej lidze, reprezentując zespół Sønderjylland Elite Speedway (SES).
Największe sukcesy: Do jego najważniejszych osiągnięć należą tytuł Indywidualnego Mistrza Świata w klasie 250cc wywalczony w 2019 roku oraz złoty medal Indywidualnego Mistrza Europy Juniorów z 2022 roku. Żużlowe tradycje: Pochodzi ze sportowej rodziny i jest młodszym bratem innego duńskiego żużlowca, Jonasa Knudsena.