18/08/2026
Co by tu...
MCM Margolin znany także jako pi****et Margolina
Państwo - ZSRR
Producent - Iżewskij Miechaniczeskij Zawod
Rodzaj - pi****et samopowtarzalny
Historia
Produkcja - od 1948
Dane techniczne
Kaliber - 5,6 mm
Nabój - .22 LR i Short R***e .22
Magazynek - pudełkowy - zwykle 7 lub rzadko 10 nab.
Wymiary
Długość - 245 mm
Wysokość - 140 mm
Długość lufy - 152 mm
Długość linii celowniczej - 220 mm
Masa broni - 900 g
Inne
Prędkość pocz. pocisku
305–510 m/s (zależy od typu amunicji)
Energia pocz. pocisku
121–273 J (zależy od typu amunicji)
Zasięg skuteczny - 25 m
Siła spustu - stała, 1,0 kg
– radziecki pi****et samopowtarzalny na amunicję bocznego zapłonu 22 LR przeznaczony do prowadzenia szkolenia strzeleckiego i amatorskiego uprawiania sportów strzeleckich. Skonstruowany w latach 40. XX w. przez Michaiła Margolina i produkowany w Iżewsku. Działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Przyrządy celownicze są regulowane (szczerbinka w poziomie, muszka w pionie). Michaił Margolin był konstruktorem broni, który stracił wzrok po postrzeleniu w 1924 roku. Mimo niepełnosprawności uczestniczył w pracach konstrukcyjnych nad bronią sportową, a jego pi****et małokalibrowy trafił do produkcji seryjnej w 1948 roku. Jest to broń o dość prostej konstrukcji, ze względu na niewysoką cenę bardzo popularna na strzelnicach i w klubach sportowych w Polsce. Choć Margolin zwykle określany jest raczej mianem broni szkoleniowej niż wyczynowej i pod wieloma względami ustępuje współczesnym konstrukcjom krótkiej broni sportowej, ma w Polsce liczną rzeszę zwolenników wśród strzelców wyczynowych. Do zalet Margolina można zaliczyć celność, trwałość, długą lufę, sporą tolerancję błędów podczas strzału, niską cenę, dużą tolerancję dla amunicji różnych producentów. Do wad – brak regulacji mechanizmu spustowego, kontrowersyjny, nieco niebezpieczny sposób regulacji muszki, zbyt małą masę (choć dostępne były dodatkowe obciążniki i rękojeść anatomiczna) , nie blokowanie zamka w tylnym położeniu po ostatnim strzale co zmusza do liczenia strzałów gdyż oddanie strzału "na sucho" może spowodować pęknięcie iglicy, wybijanie komory nabojowej, pękanie drobnych części jak pazur wyciągu lub łącznik zamka.
Produkcję pi****etu Margolina rozpoczęto w 1948 roku w Iżewsku od modelu MC 1. Pi****ety produkowano w wersji z długą (180 mm) i krótką lufą (140 mm). Inna była też długość linii celowniczej w obu modelach, 203 mm dla wersji z długą lufą i 190 mm dla wersji z lufą krótką. W 1969 roku do produkcji weszła unowocześniona wersja MCM. Pi****et otrzymał lufę długości 152 mm i długość linii celowniczej 220 mm. Pi****et Margolina występował też w wersji MCU na nabój .22 Short, przeznaczony do konkurencji ISSF „pi****et szybkostrzelny”, a produkowany był od 1952 roku. Następną wersją produkowaną w Iżewsku była skrócona wersja MCM-K o nazwie Margo, co było skrótem od słowa Margolin. Pi****et Margo ma lufę długości 97 mm. Na bazie tego pi****etu skonstruowano pi****et Dryl na nabój 5,45 × 18 mm PSM oraz jego wersję eksportową MP-449 na nabój .25 ACP
Zaczerpnięte w obszernych fragmentach z Wikipedia