Kuba Grzybowski - Trener Personalny

Zostaw komenatrz „BADANIA”, a wyślę Ci jak wyciagam z nich samo „mięso” 🫡.

Twój kręgosłup nie boli z braku masażu. Boli, bo brakuje mu wsparcia.

Skończ z leczeniem objawowym. Masaż da Ci chwilową ulgę, ale to odpowiednio dobrane ćwiczenia zabezpieczą Cię przed bólem na długo.

Potrzebujesz silnych mięśni, które utrzymają Twój szkielet w ryzach. Żaden masaż tego nie zastąpi. I żeby nie było, nie mówię że masaż jest zły ale powinien on być drugorzędny.

Jesteś gotowy na konkretną pracę nad swoim ciałem?

Napisz do mnie ZDROWIE, a powiem Ci, od czego zacząć.




fizjoterapia | masaż | ból pleców | trening personalny | Kraków | trening medyczny Kraków

Czy wynik rezonansu magnetycznego determinuje Twój stan zdrowia?

Wynik badania MRI nie zawsze koreluje z odczuwanym bólem.

Badanie Tonosu et al. z 2017 roku, przeprowadzone na grupie ponad 1200 osób, wykazało, że zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa są powszechne również u pacjentów całkowicie bezobjawowych.

Obecność wypuklin czy degeneracji krążków międzykręgowych często stanowi element fizjologicznego procesu starzenia się tkanek, a nie patologię wymagającą zaprzestania aktywności. Interpretacja wyniku w oderwaniu od badania klinicznego może prowadzić do efektu nocebo – nieuzasadnionego lęku przed ruchem.

W procesie usprawniania kluczowa jest ocena funkcjonalna i przywrócenie kontroli motorycznej, a nie leczenie zapisu obrazowego. Jeśli nie występują objawy neurologiczne, odpowiednio dobrany ruch jest wskazaną formą terapii.

Zapraszam na konsultację diagnostyczną w Krakowie lub współpracę online. Zostaw komentarz „ZDROWIE”, a odezwę się do Ciebie. .





Trening medyczny | ból pleców | trening personalny | Kraków | kręgosłup

„Boję się, że zrobię to krzywo i będzie gorzej”.

To jeden z najczęstszych powodów, przez który ludzie z bólem rezygnują z aktywności. Przekonanie, że trzeba mieć idealną technikę, perfekcyjnie napięty brzuch i prosty kręgosłup, bo inaczej zrobimy sobie krzywdę.

Ustalmy więc jedną, fundamentalną rzecz, bo to zmienia całe podejście do leczenia.

Musimy oddzielić świeżą kontuzję od bólu przewlekłego.

Jeśli wczoraj skręciłeś kostkę, naderwałeś mięsień albo dźwignąłeś coś i poczułeś nagły, ostry ból – pełna zgoda. Musisz uważać, pilnować techniki i dać tkankom czas na regenerację. To jest faza ostra.

Ale jeśli Twoje plecy czy biodra bolą od miesięcy, a w badaniach nie ma „świeżych” uszkodzeń, sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

Wtedy Twoje tkanki są zazwyczaj już dawno zagojone. Nie ma tam nic, co mogłoby się nagle zerwać przy zwykłym wiązaniu butów czy spacerze.

Dlaczego więc boli? Bo Twój układ nerwowy zapamiętał ten ból. Stał się nadwrażliwy. Reaguje obronnie na ruch, który jest całkowicie bezpieczny, tylko dlatego, że kojarzy mu się z zagrożeniem.

Dlatego w bólu przewlekłym idealna technika schodzi na drugi plan.

Tutaj celem ćwiczeń nie jest „naprawianie” struktury ani budowanie wielkiej siły. Celem jest pokazanie Twojej głowie, że ruch jest bezpieczny i nie powoduje zagrożenia.

Nazywamy to odwrażliwianiem.

Możesz ruszać się nieidealnie, iść na spacer bez analizowania każdego kroku. Paradoksalnie, to właśnie to ciągłe napięcie i pilnowanie "poprawnej pozycji" często podtrzymuje Twój ból, bo wysyła do mózgu sygnał: „Uważaj, jest niebezpiecznie!”.

Więc zluzuj.

Twój kręgosłup to solidna konstrukcja, a nie szklana wieża. Zacznij się ruszać w taki sposób, jaki jest dla Ciebie dostępny dzisiaj. To wystarczy.

Boli? Idź na spacer.

Wiem, co sobie teraz myślisz. "Człowieku, ledwo wstaję z krzesła, a ty mi każesz iść na spacer?".

Tak. I powiem Ci dlaczego opierając się na tym, co wiemy z fizjologii.

Najgorsza rzecz, jaką robimy, gdy dopada nas przewlekły ból, to ucieczka w "bezpieczeństwo". Kładziemy się, przestajemy się ruszać, bo boimy się, że coś uszkodzimy.

Wyobraź sobie zawias w drzwiach, którego nikt nie używa przez lata. Co się z nim dzieje? Rdzewieje i zastyga. Dokładnie to samo dzieje się z Twoim ciałem.

Twoje stawy są specyficzne – w środku nie mają swojego ukrwienia (chodzi o chrząstkę stawową). One "jedzą" i regenerują się TYLKO wtedy, gdy pracują. Podczas spaceru następuje kompresja i dekompresja – to działa jak p***a, która tłoczy odżywczy płyn do stawu i "smaruje" go od środka.

Gdy leżysz – staw głoduje i sztywnieje. Ból rośnie.

Jest jeszcze druga sprawa – twoja głowa. Mamy twarde dowody na to, że rytmiczny, spokojny marsz działa na mózg jak naturalny środek przeciwbólowy. Nazywamy to analgezją wysiłkową. Kiedy idziesz, Twój organizm zaczyna produkować własne "leki" (endorfiny i kannabinoidy), które wyciszają układ nerwowy. Dosłownie "znieczulasz się" ruchem.

Dlatego, jeśli zmagasz się z przewlekłym bólem nie musisz robić treningu życia.

Wystarczy 15-20 minut spokojnego spaceru. Takiego, przy którym możesz swobodnie rozmawiać. Poczujesz dyskomfort na początku? Pewnie tak. Ale gwarantuję Ci, że po powrocie poczujesz ulgę, której nie da Ci kolejna godzina na kanapie.

Ruch to najlepszy i najtańszy lek, jaki możesz sobie przepisać. Nie bój się go.

Jak to wygląda u Was? Czekacie, aż przestanie boleć, żeby wyjść, czy wychodzicie właśnie po to, żeby przestało boleć?