09/07/2026
Ostatnio przeczytałam w komentarzu pod moim postem, że szkolenia BHP muszą być śmiertelnie poważne, a nowoczesne metody związane z grywalizacją i formami zabaw to tylko „popisy” trenera i „psucie BHP”. Bo przecież „BHP to nie zabawa”.
Z mojej perspektywy – jako pracownika służby BHP od 26 lat i trenerki w faktycznym środowisku pracy – BHP oczywiście NIE JEST zabawą. Wiąże się z realnymi zagrożeniami zdrowia i życia. Jednak w przypadku samych SZKOLEŃ BHP nie zamierzam dyskutować z tradycyjnym, "betonowym" podejściem. Wolę oprzeć się na twardej nauce. 🧠
Sięgnijmy choćby do koncepcji Davida Kolba, który wraz ze swoim zespołem prowadził wieloletnie eksperymenty edukacyjne. Jego model cyklu uczenia się jasno pokazuje, że nauka dorosłych zaczyna się od Konkretnego Doświadczenia (którym może być zaangażowanie uczestników w grę, zabawę czy symulację). To ono inicjuje refleksję, daje przestrzeń na zrozumienie teorii i pozwala odnieść wszystko do rzeczywistości.
Bliska jest mi także koncepcja, której prekursorem był Johan Huizinga, historyk kultury. Pisał on o Homo ludens – człowieku, który uczy się i poznaje świat przez zabawę. Kolejni badacze ubogacili tę myśl, opisując tzw. ludyczną przestrzeń uczenia się.
W mojej praktyce z powodzeniem łączę te dwa światy. Przestrzeń na szkoleniach BHP można, a wręcz trzeba ubogacać o gry i zabawy (w odpowiednim kontekście nawet o kalambury!).
Jakie są główne atuty takiej przestrzeni na szkoleniach BHP?
❌ Bezpieczeństwo porażki: W czasie gry czy zabawy uczestnicy mogą popełniać błędy. W warunkach szkoleniowych nie kosztuje to nikogo ani życia, ani zdrowia. To najlepszy poligon doświadczalny.
🙋♂️ Autonomia i wolność wyboru: Uczestnik nie jest biernym słuchaczem. Uczestniczy w procesie, testuje różne ścieżki, a jego zaangażowanie wynika z czystej ciekawości.
🛠 Uczenie przez tworzenie: Pracownicy mają możliwość samodzielnego tworzenia rozwiązań, a dopiero potem sprawdzają, czy są one zgodne z teorią i możliwe do zrealizowania.
🔥 Emocje i neuronauka: Radość, zaskoczenie czy zdrowa rywalizacja to potężne sygnały dla mózgu. Wydzielana wtedy dopamina sprawia, że wiedza trafia prosto do pamięci długotrwałej.
🌊 Dobrowolność i tzw. "Flow": Tutaj wszystko leży w rękach trenera. Angażując ludzi w gry szkoleniowe, potrafię zneutralizować poczucie przymusu (bo przecież wiemy, że szkolenia BHP są obowiązkiem). Na moich szkoleniach uczestnicy po prostu zapominają o tym, że "muszą" – oni chcą i wchodzą w to całym sercem!
Z zalet ludycznej przestrzeni zabawy od lat korzysta świat biznesu, marketingu i sprzedaży. Czas, aby na stałe zagościła na szkoleniach BHP. Nie ujmuje to nic z powagi tematu ani merytoryki – wręcz przeciwnie, drastycznie podnosi ich skuteczność.
Nowoczesne metody trenerskie to nie mrzonka, to rzeczywistość oparta na psychologii i neurobiologii.
🚀 Chcesz dowiedzieć się, jak tworzyć takie szkolenia w praktyce?
Zapraszam na moje autorskie warsztaty w tym temacie! Sprawdź ofertę, dołącz do dyskusji i zaobserwuj mój profil na Facebooku oraz Linkedin.
📚 Dla dociekliwych – literatura, z której korzystam:
David A. Kolb, Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development (Teoria uczenia się przez doświadczenie).
Johan Huizinga, Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury.
Paweł Tkaczyk, Grywalizacja. Jak zastosować mechanizmy gier w działaniach marketingowych, Wydawnictwo Onepress.
