LifeLive by Dr Aung Ye Htut

Inspired by .buddhist

ပြောင်းလဲရမှာ
ကြောက်တယ်ဆိုရင်
ဒုံရင်းက ဒုံရင်းပဲ ဖြစ်မှာကိုရော
မကြောက်ဘူးလား…

Image credit:

တကယ်လို့သာ ပြောတဲ့အတိုင်း ဆိုလိုရင်းကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြားအောင် နားထောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ပြဿနာတွေ၊ နားလည်မှုလွဲတာတွေ၊ အထင်လွဲမှုတွေ တော်တော်များများ လျော့သွားမှာ သေချာပါတယ်။ ဒီ့ထက်တစ်ဆင့်တက်ပြီး တစ်ဖက်လူ မပြောဘဲ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကိုပါ ကြားအောင် နားထောင်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ်ဟာ ယုံကြည်ထိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်၊ နားလည်မှုရှိပြီး သဘောထားပြည့်ဝတဲ့လူတစ်ယောက်အဖြစ် တစ်ဖက်လူရဲ့ လေးစားမှု၊ နေရာပေးခံရမှုတွေကို ရလာဖို့ရှိတယ်။

စီးပွားရေးမှာဆိုရင်လည်း အခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီးတိုးလာမယ်၊ လူမှုရေးမှာလည်း အောင်မြင်မယ်။ နောက် ကိုယ်တိုင်ကလည်း အကြောင်းစုံကို နားလည်နေတဲ့အတွက် မလိုအပ်ဘဲ ခံစားရတာ၊ စိတ်တိုရတာတွေ နည်းပြီး စိတ်အေးချမ်းမှုလည်း ရှိလာမှာပါ။

အဲ့တော့ ဒါတွေဖြစ်လာဖို့ဆို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နားထောင်တဲ့ လယ်ဗယ်ကို မြှင့်ဖို့လိုပါတယ်။ Communication ပညာရှင်တွေလက်ခံထားတဲ့ နားထောင်တဲ့ အဆင့် သုံးဆင့် ရှိတယ်။

အဆင့် (၁) ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် နားထောင်ခြင်း

ဒီအဆင့်ကတော့ ကျွန်တော်ရှေ့မှာ ပြောထားတဲ့၊ လူအများစုနားထောင်ကြတဲ့ အဆင့်ပေါ့။ ကိုယ်ကြားချင်တာကိုပဲ ရွေးနားထောင်တာ။ ဘက်လိုက်မှု‌တွေ၊ အတ္တတွေ၊ ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေနဲ့ နားထောင်နေတာ။ ကိုယ့်စိတ်က ပြောတဲ့သူဆီမှာ မရှိဘူး၊ ပြောတဲ့နေရာမှာ မရှိဘူး။ လွင့်ချင်ရာလွင့်နေတာ။ အဲ့တော့ မကြားတစ်ချက်၊ ကြားတစ်ချက်။ ကိုယ့်ဖာသာ မကြားလိုက်တာကို ပြောမသွားပါဘူးဆိုပြီး ငြင်းတာ ဒီလိုနားထောင်နေလို့ပါ။
ပြဿနာပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်ကို ဖန်တီးတဲ့ အဆင့်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ‘Listen to reply’ ဆိုလည်း ဟုတ်တယ်။

အဆင့် (၂) နားလည်အောင် အာရုံစိုက်နားထောင်ခြင်း

ကိုယ်ရောစိတ်ရောက ပြောနေတဲ့ တစ်ဖက်လူဆီမှာ ရှိနေတယ်။ အာရုံစိုက်ပြီး သေချာနားထောင်တယ်။ ပြန်ပြောဖို့ထက် သူဘာပြောနေလဲဆိုတာကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပြီး နားထောင်တာပေါ့။ သင်ယူဖို့ နားထောင်တယ်လို့ ပြောချင်လည်း ရတယ်။ ‘Listen to understand’ ဒါမှမဟုတ် ‘Listen to learn’ ဆိုပါတော့။

အဆင့် (၃) မပြောတာကို ကြားအောင်နားထောင်ခြင်း

ဒါကတော့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပေါ့။
လူတိုင်းက စကားပြောရင် စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း၊ တွေးတဲ့အတိုင်း အကုန်ပြောလေ့မရှိကြပါဘူး။ သွယ်ဝိုက်ပြောတာ ရှိတယ်၊ ဖုံးကွယ်ပြောတာရှိတယ်၊ သကာရည်လောင်းပြီး ပြောတာရှိသလို အလွန်အကြူး ဇာချဲ့ပြီးလည်း ပြောကြတယ်။ နည်းမျိုးစုံပေါ့။ ဒါကြောင့်ပဲ ‘Yes means No’ တို့၊ ‘No means Yes’ တို့ဆိုတဲ့စကားတွေ ပေါ်လာကြတာ။

တကယ်တမ်း ပြောနေတဲ့အကြောင်းအရာအပြင် ကိုယ်အမူအရာ၊ မျက်နှာအမူအရာတွေကိုပါ သေချာအကဲခတ်ပြီး နားထောင်တတ်မှ၊ တစ်ဖက်သား ပြောမသွားတဲ့ စကားတွေကို ကြားတတ်လာမှာ။ ရင်ဘတ်ဖွင့်ပြီး နားထောင်မှ ရင်ဘတ်ချင်းနီးမှာလို့ ဆိုကြပါစို့။ ဒီလိုနားထောင်ပေးတဲ့သူနဲ့ စကားပြောပြီးသွားရင် ကိုယ့်ကိုနားလည်တဲ့သူ ရှိပါလားလို့ ဝမ်းသာရတယ်။ ကိုယ့်ကို မြင်တယ်၊ ကြားတယ်လို့လည်း ခံစားရတယ်။

သိတဲ့အတိုင်း နားထောင်တတ်ဖို့ကလည်း မာမားခေါက်ဆွဲလို သုံးမိနစ်လောက်နဲ့ ချက်ခြင်းလက်ငင်း ဖြစ်လာမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ လချီ နှစ်ချီကြာအောင် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ရတဲ့ skill တစ်ခုပါ။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဖက်သားပြောချင်တဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်အောင် နားထောင်မယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာတွေခြားပြီး ဝေးနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။

ဒီအပုဒ်က ဒုတိယပိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမပိုင်း 'ဘာလို့ ငါတို့ တစ်ယောက်ပြောတာ တစ်ယောက် မကြားကြတာလဲ' ကို ဖတ်ချင်ရင် ကွန်မန့်မှာ လင့်ရှိပါတယ်။

🔹🔹🔹
May we master the game called Life. 💡🌟
See you in the next post! 👋😊