ศาลา R5

#ดำท่าอากาศยาน

เนื้อเรื่องในวันนี้อาจจะทำให้ผู้อ่านเศร้าซึ้งระทมพระมหาบรมบรรทมบนเตียงนอนได้นะครับ แนะนำเตรียมทิชชู่ไว้ข้างๆตัวเลย เอาล่ะที่นี้เรามาฟังเรื่องราวของชายฉกรรจ์ในภาพกันดีกว่า

ชายในภาพที่คุณเห็นนั้น มีชื่อว่า “ซึเนโอะ” ครับ ซึ่งการที่ซึเนโอะกับพวกเราได้มาเจอกันครั้งแรก เหตุการณ์ตอนนั้นคือ ขณะนั้นเวลาใกล้บริเวณสามทุ่มกว่าได้ โปรโปเต้ เกิดลงแดงหิวกาวและทินเนอขึ้นมา จึงกะว่าจะเดินเท้าไปทางทิศตะวันใต้เฉียงออก เพื่อไปเจอกับเด็กเดินยาบริเวณพุ่มไม้ พอโปเต้ไปถึงก็ได้เจอกับเด็กส่งของซึ่งยืนอยู่ตำแหน่งเดิม แต่ผิดสังเกตนิดนึงตรงที่วันนี้เด็กส่งของนั้นใส่หมวกกันน็อกเต็มใบสีดำทำให้มองไม่เห็นใบหน้าที่อยู่ภายใต้หมวกกันน็อก โปเต้ฉุกคิด “วันนี้มันคงเซฟใบหน้าตัวเองเผื่อไว้มั้ง เพื่อจะได้ใช้ชีวิตประจำวันได้ไม่มีคนรู้” โปเต้ไม่รอช้าตรงดิ่งเข้าไปหาเด็กส่งของและบอกกับเด็กส่งของว่า “พี่ๆ กาวงูเห่าหางกระดิ่งกระป๋อง ติดตังค์ไว้ก่อนนะ เดียวมีเงินละมาให้” จากนั้นเด็กส่งของได้ยินของที่โปรเต้สั่งจึงตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคียดแค้นหมายจะเอาชีวิต “งูเห่าหางกระดิ่งไม่มีให้หรอกโว้ย มีแต่หมาหยอกไก่ วะฮ่าๆๆๆ !!” และได้ชักคัตเตอร์ยี่ห้อ OLFA ขนาด 3ฟุต ส่วนตัวใบมีดเป็นของสำนัก Stanley ลงออฟชั่นสนิมไว้ที่ปลายใบมีด มาจ่อที่คอโปเต้ โปเต้ตกใจเป็นอย่างมากและได้บอกให้ชายสวมหมวกกันน็อคใจเย็นๆ จากนั้นชายสวมหมวกกันน็อคจึงบอกความจริงว่า “กูไม่ใช่คนส่งของกูมาดักปล้นคน” พอโปเต้ได้ยินดังนั้นถึงกับเยี่ยวราดออกมา แต่โปเต้นั้นไม่มีตังให้มัน มันจึงเอาคัตเตอร์จี้คอโปเต้ออกมาจากพุ่มและตรงไปศาลา ร.5 เพื่อหวังที่จะเรียกค่าไถ่ พอไปถึงบริเวณศาลา ไอหนุ่มหมวกกันน็อกตะโกนว่า “ท่าพวกมึงไม่อยากให้ไออ้วนนี้โดนเสียบคอส่งตังและของมีค่าของพวกมึงมาให้หมด!!” แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัดไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนไม่รักหรืออะไร ทุกคนในที่นั่นไม่มีใครสนใจต่างล้อมวงคุยเล่น ก้มหน้าก้มตาเล่นสเก็ตอย่างปกติ ไอหมวกงงไปพักนึงกับเหตุการณ์ที่ตัวเองเห็นและได้ตะโกนเหมือนเดิมอีกครั้งพร้อมกับคราวนี้เอาปลายมีดสะกิดคอโปเต้ไปด้วย หลังจากนั้นก็......
ยังเหมือนเดิมไม่มีใครสนใจ ต่างทำกิจกรรมตามปกติ พอโปเต้เห็นดังนั้นจึงร้องไห้อย่างเสียใจที่คนไม่ช่วยตนนึกว่าเป็นเรื่องเล่น แต่ที่แปลกกว่านั้นคือชายหนุ่มคนนั้นก็น้ำตานองออกมาเช่นกัน และได้ปล่อยแขนที่รัดคอโปเต้ โปเต้ซึ่งร้องไห้อยู่ไม่ได้หนีออกจากโจรเพราะเสียใจที่คนไม่รักมากกว่าจึงถามโจรว่า “ทำไมถึงร้องไห้ แล้วปล่อยเราทำไม” โจรบอกว่า “จริงๆแล้วกูไม่ได้อยากทำแต่ทำไปเพราะจำเป็น กูมีลูกเมียต้องเลี้ยงดู ทุกวันนี้ต้องหาตังส่งลูกเลี้ยงเมีย” พร้อมกับโชว์สร้อยทองหนัก3บาทที่เพิ่งวิ่งราวมาจากสาวแก่แม่หม่ายแถวตลาดสะพานปลา โปเต้ได้ยินถึงกับซึ้งและสงสารจึงชักชวนให้มาเล่นสเก็ตและแนะนำให้รู้จักกับพ่อค้ากาวรายใหญ่ เพื่อฝากฝังงานให้กับโจรผู้นี้แถมยังเป็นโปรสเก็ตประจำทีม ร.5

ปัจจุบัน ซึเนโอะ กลับตัวกลับใจแล้ว และ ส่งของเพื่อหาเลี้ยงชีพเลี้ยงดูลูกเมีย

ปล.ทองที่คอในรูปได้นำไปคืนแก่สาวแก่แม่หม่ายแล้วและทางสาวแก่ก็ไม่ได้เอาความแต่อย่างใด

เรื่องที่จะเสนอวันนี้อาจจะมีสาระและความจริงจัง จนคุณคิดว่าเข้ามาผิดเพจหรือเปล่า ไม่ผิดหรอกครับ นี่คือ ศาลา R5 ในอีกมุมนึง

เนื่องจากก่อนที่ผมจะได้เล่นสเก็ตบอร์ดนั้น ผมมองว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะยากก็แค่แผ่นไม้โง่ๆแผ่นนึง จะไปยากอะไร แต่พอได้มาสัมผัสจริงแล้วนั้นก็ได้รู้ว่ามันยากกว่าที่เห็นมาก ต้องเสียหยาดเหงื่อ เสียเวลาไปมากมายแลกมากับการสำเร็จในท่าหนึ่งท่า จึงทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า การเล่นสเก็ตบอร์ดก็ไม่ต่างอะไรกับการใช้ชีวิตเลย
สำหรับสเก็ตบอร์ด ออลี่ไม่มีขาย คิกฟลิบไม่มีขาย อยากได้ต้องทำต้องฝึกเอาเอง
ชีวิตก็เช่นกัน ความสำเร็จไม่มีขาย อยากได้ก็ต้องทำ
ไม่มีอะไรได้มาหากไม่ทำอะไรเลย ไม่ว่าสเก็ตบอร์ดหรือการใช้ชีวิต

เพจนี้ก็มีสาระนะครับ
วลีเด็ด สเก็ตบอร์ด

เรื่องวันนี้จะเป็นเรื่องที่น่ากลัวนิดนึงนะครับ ใครเป็นคนขวัญอ่อนแนะนำอย่าอ่านนะครับเดียวนอนไม่หลับ

เชื่อว่าทุกคนทราบกันดีอยู่แล้วว่าบริเวณพื้นที่ศาลา ร.5 มักจะเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายประเภทแวะเวียนสัญจรกันมา ไม่ใช่มีเพียงแค่เหล่าสเก็ตเตอร์เท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นคนจรจัดไร้บ้าน ตาลุงที่งกค่าไฟที่เอาแต่นำเครื่องใช้ไฟฟ้ามาชาจแบต ไอเฒ่าหัวงูที่จ้องจับตาสาวๆนิสิตที่มาซ้อมลีด เอเย่นต์ค้ายาที่นัดกันส่งของ ซึ่งการที่ผมมาได้มาเล่นสเก็ตที่นี่ทำให้ผมเห็นอะไรหลายๆอย่าง เจอผู้คนหลากหลายประเภท แต่ผมก็ไม่รู้สึกตื่นเต้นสักเท่าไร จนกระทั่ง...

ฟ้าววว!!! เสียงลมกระทบหน้าผมอันเกิดจากสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งเคลื่อนที่แหวกอากาศด้วยความเร็วสูง จนทำให้ตัวของผมนั้นเสียหลักเซล้มลงบนบันไดศาลา ภาพที่ผมเห็นนั้น ทำเอาผมมือไม้สั่นไปหมด ไม่คาดคิดว่าจะมีอะไรแปลกผิดพิสดาร ขนาดนี้มาอยู่ที่นี่ได้ สิ่งที่ผมเห็นคือ เด็กชายร่างใหญ่ ได้หยิบถุงพลาสติกขึ้นมาเปิดปากถุงแล้วสูดหายใจอย่างแรงลึก ก่อนที่เด็กชายคนนั้นจะออกอาการเดินเซแกว่งไปมา “ไม่ผิดแน่ เด็กคนนั้นดมกาวชัวร์ “ ผมคิดในใจ ก่อนที่เด็กชายคนนั้นจะโทรลอิ้งบอร์ดลง และ ไถ ฟร้อนลิบใส่ขอบปูนและเค้าก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ตั้งแต่ผมเล่นสเก็ตที่นี่ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอเหตุการณ์น่าขนลุกเช่นนี้ คาดว่าอาจเป็นดวงวิญญาณสเก็ตเตอร์ในตำนานที่สิงสถิต ณ ที่แห่งนี้ไม่ยอมไปผุดไปเกิด อีกทั้งเคยมีสเก็ตเตอร์ประจำ ร.5 ท่านนึงเคยอยู่ๆเกิดอาการเมาหลอนขณะไถทำให้ตกศาลา ฟันหลุดไป 1 ซี่ นี่แสดงให้เห็นถึงความน่ากลัวของดวงวิญญาณนี้ เอาเป็นว่าถ้าไม่เชื่อก็อย่าหลบลู่กันนะครับ

ปล.1 รูปของดวงวิญญาณที่กล้องวรจรปิดตัวที่ 23 ของศาลา ร.5 จับได้

ปล.2 โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

Vans ได้ดรอป Collection ใหม่มาเป็นการทำร่วมกับ AntiHero เรียกได้ว่าถูกใจพ่อยกแม่ยกกันถ้วนหน้า ถ้าอยากได้ก็รอ Shop เอามาขายนะครับแอดมินไม่ได้รับหิ้ว ราตรีสวัสดิ์ครับ

Source : https://sneakernews.com/2019/02/28/vans-antihero-old-skool-sk8-mid-slip-on-store-list/

จำครั้งแรกที่เล่นสเก็ตแล้วเหล่าฝูงpeopleทั้งหลายในสถานที่เล่นสเก็ตหรือparkนั้นบอกได้หรือไม่ จงไถไปเลยจงโดดไปเลย จงอย่ากลัว จงอย่าหยอง จงเหยียบ โอมเหยีบลงๆ โอมจงครบๆ เหล่า peopleเหล่านั้นเขาจะย้ำเตือนและบอกกับเราเสมอว่า "ไม่ล้มหรอกเหยียบเลย ไม่เจ็บหรอก" สิ่งที่ I ได้รับมานั้นคือ รถโรงพยาบาลแอมบูแลนซ์ที่มาจอดรอหน้าบริเวณสถานที่เล่นสเก็ตและรับร่างของมนุษย์ ผู้ที่แด้ขึ้นไปอย่างเงียบสงบ

กว่าจะได้เนี่ยเหล่าpeopleทั้งหลายต้องใช้ความมุมานะ อุตสาหะ นำมาซึ่งความสำเร็จของท่าที่เหล่าเด็กๆลูกเล็กเด็กแดง ว้อนต้องการเนี่ย มันไม่so easyและง่ายเลยทีเดียวเชียว เพราะฉะนั้นจึงฝึก pratice everyday everytime everynight ไม่ว่าจะผ่านไปเป็นทศวรรษ ศตวรรษ สหัสวรรษ เจ้าจงฝึกมัน ทำมัน DO IT and DO IT แล้วเจ้าจะได้มาซึ่งพลัง May the Force be with KICKFLIP
"เตะมาด้วยตัวเอง กูไม่ได้เกาะเสาเต๊ะ"