Coach Reyhan

📍Amannn! Buradaki tuğla koyma metaforu sizi, sanki çocuğu biz ortaya çıkarıyoruz gibi bir yanılgıya sokmasın.

Çocuklar boş bir sayfa değiller. Hepsi kendi mizacı ile geliyor dünyaya.

Bizim koyacağımız tuğlalar bu mizaca göre onu desteklemek, zor zamanlarda, zorlayıcı duygular yaşadığında yanında olmak, gelişimi gereği hata yaptığında yargılamadan sevgimizi geri çekmeden sınır çizebilmek..

Bunların her biri bizim bir süreliğine onun hayatına eşlik etmemiz anlamına geliyor.

Bunun için 2 önemli şeye ihtiyacımız var;

📌1. Bunu sağlıklı bir şekilde yapabilmek için önce çocukların karakterlerini olduğu gibi kabul etmek

📌 2. Bir çocuğu ne kardeşiyle, ne akranlarıya kıyaslamadan ondaki güçlü ve geliştirilmesi gereken yanlarına odaklanmak

Doğan Cüceloğlu’nun dediği gibi kendi duygularını hissedemeyen birinin etrafındakilerden haberdar olması mümkün değil. Bu ebeveynlik yolculuğunun en sevdiğim yanı, çocuklarımıza iyi gelmeye çalıştığımızı düşünürken kendimizi emek emek örgülüyoruz.

Onlar bize önce bizi bulduruyor, sonra alabileceğimiz en büyük hayat derslerini almamıza bir kapı oluyorlar.

Birlikte yapacağımız 8 haftalık çalışmadaki amacım da tam olarak buraya birlikte dalmak.

Bilmenin yetmediğini hep birlikte görüyoruz. O zaman bildiklerinizle adım adım hayata geçirebileceğimiz, bir grup insanla güvenli bir ortamda yol almak size de çok iyi gelebilir.

İlginizi çekiyorsa yoruma “kılavuz” yazın, detayları size ulaştıralım.

Pazartesi yeni grupla başlıyoruz. Aramızda olmak istersen

👉Duygu👈 yazman yeterli!

Ceza kısa vadede işe yarıyor gibi görünse de uzun vadede çocuğa çok derin yaralar bırakabilir.

Ceza bir disiplin yöntemi değildir.

Ceza vermek bir ebeveynin ben başka türlü seninle başa çıkamıyorum demesinin ifadesidir.

Çocukları kurtarmak istiyorsak ceza değil, alternatif yapıcı yöntemler öğrenmeliyiz!

Siz de ceza verir misiniz? Ya da korkutma? Gerekirse tehdit etmek gibi?

Bunun yerine ne yapmalıyım bilmiyorum diyorsanız bu atölye tam size göre..

Şimdiye kadar binlerce ebeveyn katıldı, Harika ilerlemeler kaydetti.

Belki de bu sefer sıra sizdedir 💜

Postu faydalı bulduysanız sevdiklerinizle paylaşmayı unutmayınız!

#

Uzun zamandır yazdığım kitabı teslim etme vaktim yaklaştığı için iyice kapandım. Mümkün olduğunca tüm dikkatimi ve enerjimi buna veriyorum.

Sizinle muhabbet eder gibi…
Sizi duyar gibi…
Aynı masada oturup dertleşir gibi…
İçimden geldiği gibi yazıyorum.

Uzun süre bilgisayar başında oturmaktan sırt ağrılarım arttığında, yere sırtüstü uzanıp biraz esneme hareketleri yaparak geçiriyorum bu son haftalarımı.

Yazmanın sağaltıcı tarafını, ilk kitabımın sonlarına gelirken keşfetmeye başladım. İçimde düşündüğüm şeyi, düşündüğüm gibi; doğru, özveriyle ve dolu dolu ifade edebilmek her ne kadar sırtıma bir ağırlık yüklese de, onu da yere uzanır gibi kendimi şefkatle dindirmeye çalışıyorum.

Arzum ve niyetim, bana iyi gelen şeyleri arayan başka insanlara da ulaştırabilmek. Bunu yaparken kimseyi suçlu hissettirmeden; bilakis suçluluktan çıkıp harekete geçmesine destek olma niyetiyle kaleme almaya çalıştım.

Bugün uzun bir süre yazdıktan ve düzenleme yaptıktan sonra esen rüzgâr tenime değince dikkatimi dağıttı.

Durdum.

Balkondaydım, başımı gökyüzüne kaldırdım.
Biraz gökyüzünü, biraz ağaçları izledim.

Sonra birini aramak, konuşmak istedim. Çok sevdiğim, sesini duymaktan mutlu olacağım çok insan var hayatımda, şükürler olsun.

Ama “Şu anki ruh halimle kimi arasam derin derin muhabbet ederim?” diye düşündüğümde, beni benden başka anlayacak birini bulamadım.

Yalnızlaşmak mı bu?

Yoksa daldığın yerlerde kaybolmayı bilinçli olarak seçmek mi, bilemedim.

Bildiğim bir şey var…

Sizi çok seviyorum.

Ve bu kitap, kendime anlatır gibi anlattığım bir hikâyeyi sizin için de kelimelere dökme çabam.

Bu yazıyı yazarken arkada dinlediğim müziği, bu posta ekledim, çok severim.

Heyecanlıyım…

Sevgilerimle..

Reyhan

📍ÜCRETSİZ ÖFKE YÖNETİMİ 📍(90dk birlikte geçirelim, öğrendikleriniz bakış açınızı değiştirecek)

👉“Sakin kal” yazın, ücretsiz kayıt linkini ulaştıralım.

Kendimizi etiketlemek alıştığımız ve kolay olan, kızgın etiketini kaldırınca altından karşılanmamış ihtiyaçlarımız çıkar.

Önemli olan “benim neye ihtiyacım var? Bu ihtiyacı bir başkasından gelip karşılamasını beklemek yerine ben kendime nasıl veririm?” diyebilmek..

Sevgiyle

Reyhan 🌿