In mijn achtertuin

Startpagina
Nederland
Laar
In mijn achtertuin

Praktijk voor inspiratie en coaching

15/08/2026

🌿 Bankje 6

Vanmorgen ging ik wandelen.

Niet omdat ik zo heerlijk rustig was.
Integendeel.

Mijn hoofd zat vol.

Dus nam ik mezelf mee op een bankjeswandeling.

Niet om iets op te lossen.
Gewoon lopen. Zitten. Ademen. Even niets hoeven.

En ergens onderweg gebeurde er iets.

De gedachten werden stiller.
Er kwam ruimte.

Ik voelde weer hoe fijn het is om niet alles vast te hoeven houden.

Niet alles te regelen.
Niet overal een antwoord op te hebben.

Gewoon even zijn.

Mijn leven is niet ineens perfect.
Mijn hoofd loopt nog steeds weleens over.

Maar misschien is dát wel mijn achtertuin.

Niet de plek waar alles perfect is.

Wel de plek waar ik steeds opnieuw mag thuiskomen bij mezelf. 🌿

Bankje 6:
Ik hoef niet alles vast te houden.

11/08/2026

✨ Vandaag ben ik jarig.

En dit jaar voelt mijn verjaardag een beetje anders.

Niet zozeer als een moment om terug te kijken naar wat er allemaal bereikt is, maar vooral als een klein rustpunt om vooruit te kijken.

Naar 2027.

Naar een jaar waarin ik nog meer wil leven vanuit wat mij energie geeft.
Meer buiten.
Meer verwondering.
Meer ruimte.
Meer voelen.
Minder moeten.

De afgelopen tijd leer ik steeds beter dat niet alles sneller, groter of beter hoeft.

Soms is het mooiste cadeau gewoon even niets hoeven.
Een boek.
De zon.
Een wandeling.
Een plek om te landen.

Dus… wie jarig is, trakteert. 🤍

Niet op taart 😉
Maar op een kleine uitnodiging:

Geef jezelf vandaag eens 15 minuten waarin je helemaal niets hoeft.

Ga naar buiten.
Leg je telefoon weg.
Ga zitten.
Kijk om je heen.
Adem.

Misschien ontdek je, net als ik steeds meer ontdek, dat er juist in die ruimte iets nieuws ontstaat.

Op naar 2027. 🌿

09/08/2026

Vandaag liep ik met een grote glimlach.

Een rondje hardlopen dat ineens makkelijk voelde.

Ontspannen.
Licht.
Geen gevecht.

Ik merkte dat ik weer kon genieten van het lopen. Van mijn lichaam dat beweegt. Van buiten zijn. Van onderweg zijn.

Misschien komt dat ook doordat ik steeds meer leer om niet alles te hoeven forceren.

Vasthouden aan wat belangrijk is.
Blijven gaan.
Maar niet altijd harder.

En ergens onderweg kwam het plezier terug.

Ik voelde me fitter.
Sterker.
Maar vooral… vrijer.

En ondertussen gebeurde er iets anders.

Ik kom tijdens mijn wandelingen en hardlooprondjes steeds vaker dieren tegen. Vandaag een eekhoorn, een koe en een hond.

De eekhoorn bleef zelfs even midden op mijn pad staan. Keek me aan en maakte een klein geluidje.

Toeval natuurlijk.

Maar soms vind ik het gewoon mooi om me af te vragen:

Wat wil de natuur mij vandaag vertellen?

Misschien hoef ik niet altijd het antwoord te weten.

Soms is kijken al genoeg. 🌿

14/07/2026

🌿 Mijn favoriete moment van de dag

Steeds vaker trek ik ’s ochtends als eerste mijn wandelschoenen aan.

Niet omdat het moet.
Niet omdat ik een bepaald aantal stappen wil halen.

Maar omdat het de toon zet voor de rest van mijn dag.

De frisse ochtendlucht.
De stilte.
De natuur die langzaam wakker wordt.

En misschien wel het mooiste…

De dag moet dan nog beginnen.

Juist in de zomer voelt de ochtend zo anders. De warmte van de dag moet nog komen, de wereld is nog rustig en er is even niets anders dan het pad voor me.

Soms denken we dat we eerst alles gedaan moeten hebben voordat we tijd voor onszelf mogen nemen.

Voor mij werkt het juist anders.

Door mijn dag buiten te beginnen, ontstaat er ruimte.

Ruimte om mijn gedachten te ordenen.
Ruimte om te voelen hoe het écht met me gaat.
Ruimte om bewust te kiezen hoe ik de rest van mijn dag in wil gaan.

Niet omdat daarna alles makkelijker is.

Maar omdat de dag minder voelt als moeten en meer als ruimte.

🌿 Misschien is een goede dagstart niet iets wat je ergens tussendoor hoeft te plannen, maar juist het begin van alles.

Wat is jouw favoriete manier om de dag te beginnen?

07/07/2026

Sommige gesprekken blijven nog een tijd met je meelopen.

Dat merkte ik na het laatste Mamacafé.

Natuurlijk ging het over de dagelijkse dingen. Over voeding, basisscholen, bevallingen en alles wat er bij het moederschap komt kijken.

Maar wat me vooral is bijgebleven, ontstond pas aan het einde van de ochtend.

Een paar moeders bleven nog even napraten. Het gesprek ging over jezelf terugvinden nadat je moeder bent geworden.

Hoe lang dat soms duurt.

Hoe verschillend dat voor iedereen is.

En hoe fijn het is om te ontdekken dat je daarin niet de enige bent.

Dat raakte me.

Niet omdat er oplossingen werden gegeven. Maar omdat er ruimte was om ervaringen te delen. Zonder oordeel. Zonder haast. Gewoon luisteren, herkennen en er voor elkaar zijn.

Dat is precies waarom het Mamacafé voor mij zo waardevol is.

Niet omdat ik antwoorden wil geven.

Maar omdat ik geloof dat er iets bijzonders ontstaat wanneer mensen zich veilig voelen om hun verhaal te delen.

Dat je soms ontdekt dat herkenning al genoeg kan zijn.

Misschien is dat wel het mooiste van echte ontmoetingen.

Dat ze niet ophouden wanneer je naar huis gaat, maar nog een tijd met je meelopen. 🤍

Herken jij zo’n gesprek? Eén dat je nog dagen of zelfs weken bijblijft?

21/06/2026

Vanmorgen werd ik vroeg wakker.

Mijn hoofd draaide al op volle toeren.

De week voorbereiden.
Losse eindjes aan elkaar knopen.
Mijn mailbox bijwerken.
Het huis op orde brengen.

En eigenlijk wilde ik ook gewoon weekend vieren.

Ik heb met mezelf afgesproken dat mentale onrust voor mij vaak een teken is om naar buiten te gaan.

Dus na een kop thee en een eerste blik op mijn planning trok ik mijn schoenen aan.

Tijdens mijn wandeling gebeurde er iets opvallends.

Mijn intervaltimer ging af, maar ik hoorde hem niet eens.

Ik was aan het rondkijken.
Genoot van het uitzicht.
Maakte een foto van de ochtendzon.

Alsof de wandeling me direct duidelijk wilde maken wat de opdracht van vandaag was:

Vertragen.

Later liep ik over kleine bospaadjes.
Paadjes die vroegen om rustiger lopen, goed kijken en aandachtig zijn.

En alsof dat nog niet duidelijk genoeg was, kwamen er onderweg ook nog allerlei slakken op mijn pad.

Hun boodschap was helder.

Geen haast vandaag.

Gewoon stap voor stap.

Tegen de tijd dat ik op een bankje zat, voelde ik het verschil.

Mijn hoofd was rustiger.

Niet omdat alle taken verdwenen waren.

Maar omdat ik weer wist wat belangrijk was.

Soms hoeven we niet harder ons best te doen.

Soms mogen we juist wat langzamer gaan.

🌿

08/06/2026

Soms is het fijn om even uit de drukte van alledag te stappen en andere moeders te ontmoeten.

Op donderdag 18 juni is er weer mamacafé.

Een warme en laagdrempelige ontmoetingsplek voor moeders en kinderen. Kom langs voor een kop thee, een praatje, ontmoeting en een ontspannen ochtend samen.

📍 Dorpshuis De Moerkoal
🕙 10.00 – 12.00 uur

Vind je het fijn om erbij te zijn? Meld je dan even aan via https://inmijnachtertuin.nl/mamacafe/ of stuur me een mailtje. Dan heb ik een beetje zicht op hoeveel moeders en kinderen ik mag verwelkomen.

Je bent van harte welkom. 🌿

04/06/2026

Vandaag was zo’n dag waarop mijn hoofd alle kanten op ging.

Een volle werkweek, een nacht gemist door het begeleiden van een bevalling, spanning rondom de kijkers van ons huis en alles wat er verder nog speelt. Ik merkte dat ik moe werd, onrustig in mijn hoofd en niet meer helder kon denken.

Tijdens de wandelcoachopleiding heb ik met mezelf afgesproken: als mijn hoofd vol raakt, ga ik naar buiten.

Niet ver. Niet ingewikkeld. Gewoon wandelen. Ademhalen. Kijken. Voelen.

Dus dat deed ik vandaag ook.

En nee, daarmee is niet alles opgelost. Maar het helpt me wel om weer ruimte te ervaren, mijn gedachten te laten zakken en contact te maken met wat ik nodig heb.

Practice what you teach.

Ook ik blijf oefenen. Want uiteindelijk ben ik niet alleen coach, maar vooral ook gewoon mens. 🌿

31/05/2026

Soms zit inspiratie verstopt op de meest onverwachte plekken.

Tijdens een overnachting bij vond ik vanochtend deze kaart verstopt in de ontbijtmand

“Vandaag besluit ik alleen maar te genieten.”

Een eenvoudige zin, maar voor veel mensen verrassend moeilijk.

We zijn vaak bezig met wat nog moet, wat beter kan of wat er van ons verwacht wordt. Daardoor vergeten we stil te staan bij wat er vandaag al is.

Misschien is genieten niet iets wat vanzelf gebeurt, maar een bewuste keuze.

Dus mijn vraag aan jou:
Wat ga jij jezelf vandaag toestaan om van te genieten? 💚

mindset

Adres

Oud Laar 23
Laar
5258TK

Website

http://www.inmijnachtertuin.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer In mijn achtertuin nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.