31/12/2025
این همه رنج کشیدیم و نمیدانستیم
که بلاهای وصال تو، کم از هجران نیست...
«ابتهاج»
سالهاست خیالی خاموش اما پابرجا در حریم خلوت ذهنم خانه کرده؛ شبیه شمعی نیمسوخته، اما جاودانه، آرام و پیوسته میسوزد.
نه در غبار فراموشی گم شد، نه در سنگینی تردید خاموش؛ در سکوت شبها قد کشید، بیآنکه دیده شود، اما من در هر تلخیِ شکست، با چشم دل دیدمش، در هیاهوی خاموشیها، صدایش را شنیدم؛ نرم، نجیب، ماندگار...
هرگاه جهان بر من تنگ آمد و صداها درونم خاموش شدند، او نوری بود که از درون میتابید، نه از بیرون.
بینیاز از تأیید، بیواهمه از خاموشی.
و اگرچه گاهی در شلوغی زندگی گم میشد،
اما برای من، رسالت بود؛ عهدی پنهان میان من و رؤیایی که هنوز نیامده،
اما در جانم ریشه دارد.
من با تمام شکستها و زخمها، هنوز به پای این خیال ایستادهام، چون ایمان دارم، رؤیایی که از دل برخیزد،
بینیاز از اجازهی جهان، راه خود را خواهد گشود...
برای من، شب پایان سال میلادی، نه فقط یک شب، که آمیختهای از خوبترین و تلخترین احساسهاست.
آرزو دارم سالی روشن، آرام و پر از مهر برای همهی انسانهای این کره خاکی و بهویژه برای هموطنان رنجدیدهام آغاز شود.
من باور دارم که تمام کائنات ملک خداوند است و روزهایی را که بشر نام نهاده، میتوان به فال نیک گرفت،
و آن را بهانهای کرد برای نیایش، برای گفتوگوی دوباره با معشوق ازلیما...
با احترام و امید
دارابی
26/11/2025
*زندگینامه، بخشی از هویت انسانیست؛ روایتی از ریشهها، راهها و رویاها.*
در گذشته، برخی دوستان و عزیزان با لطف و محبت، بیوگرافی مرا همراه با تصاویری منتشر کرده بودند که البته با وجود ارزشمند بودن، کاستیهایی نیز در آن به چشم میخورد.
اکنون، تصمیم گرفتهام نسخهای کاملتر، دقیقتر و برگرفته از زبان دل خودم را با شما به اشتراک بگذارم؛ باشد که این روایت، بازتابی شفافتر از آنچه بودهام و آنچه در مسیر شدنم هست، باشد.
محبوب شاه دارابی کیست!
«من طعم تبعیض، جنگ و ظلم را با تار و پود وجودم چشیدهام؛ از حسرتِ دانش تا تحقیرِ هستی، از انکار تواناییها تا سلبِ هویت. آنچه مرا به حرکت واداشت،
نه عطش شهرت بود و نه میل به مقام، بلکه شعلهای بود برآمده از جهانبینیام، که در جانم زبانه کشیده و خاموش نمیشود.»
*زندگینامه محبوب شاه «دارابی»*
محبوب شاه دارابی، فرزند یعقوب شاه، در سال ۱۳۷۱ هجری شمسی، در ولایت کابل و در دامان خانوادهای متدین و روشنفکر چشم به جهان گشود.
تحصیلات ابتدایی خود را در لیسه نمبر دو وزیرآباد آغاز کرد، دوره متوسطه را در لیسه باختر شهر مزار شریف سپری نمود و تحصیلات ثانوی را در لیسه عالی امانی شهر کابل به پایان رساند.
وی پس از فراغت از مکتب، موفق به دریافت مدرک لیسانس در رشته حقوق و علوم سیاسی شد و سپس در ادامه مسیر علمیاش، دومین لیسانس خود را در رشته اداره و تجارت بهدست آورد.
این مسیر نشان از اراده، تلاش و باور او به توانمندی علمی و مدیریتی دارد.
علاقه ژرف محبوب شاه دارابی به ورزش، از سنین نوجوانی او را بر آن داشت تا در کنار مسیر تحصیل، به فعالیتهای ورزشی نیز بپردازد. وی عضو تیم فوتبال نوجوانان کابل بود و در رشتههایی چون کانگفو، آببازی، پرورش اندام، شطرنج، سنوکر و والیبال نیز حضوری فعال داشت.
در سالهای جوانی، آقای دارابی به تدریس زبان انگلیسی روی آورد و همزمان به دنیای مطالعه، بهویژه در حوزه روانشناسی علاقهمند شد. علاقهمندی او به علوم رفتاری تنها به «زبان بدن» محدود نماند، بلکه گستره وسیعی از منابع و کتابهای روانشناسی را مطالعه کرد و به کاوش در ژرفای روان انسان پرداخت.
او بهواسطه استعداد و شایستگیاش، از سوی جامعه ورزشی کشور به ریاست فدراسیون ملی سنوکر و بیلیارد افغانستان برگزیده شد. در دوره مدیریت او، سنوکر که روزگاری ورزشی خیابانی به شمار میرفت، به جایگاهی بینالمللی ارتقا یافت و این تحول، نمود بارزی از رهبری مؤثر او بود.
کسب مقام نایبقهرمانی جهان توسط صالح محمد محمدی و عنوان بهترین بازیکن آسیا، تنها بخشی از افتخارات چشمگیر دوران رهبری اوست که اعتبار و نام افغانستان را در عرصه جهانی پرآوازه ساخت.
آقای دارابی، چهرهای مقاوم و استوار در برابر بیعدالتی و فساد است؛ او بارها در مسیر اصلاح و بهبود باشگاههای ورزشی با تهدیدها و برخوردهای فیزیکی مواجه شد، اما هرگز از راه عدالت و بازسازی فرهنگی کوتاه نیامد.
تلاشهای خستگیناپذیرش موجب شد تا از سوی رئیس سازمان جهانی سنوکر، آقای شیخالمبارک (الخیارین)، به عنوان بهترین رئیس و مدیر لقب بگیرد؛ عنوانی که نشان از عظمت و تأثیرگذاری نقش او در ورزش کشور دارد.
*برخی از افتخارات برجسته او عبارتاند از:*
- کسب امتیاز قهرمانی جام آسیایی ۲۰۲۱ در کنفرانس سال ۲۰۱۹ در کشور قطر برای افغانستان، که افتخاری بزرگ برای ورزش کشور به شمار میرود.
- عضویت فعال در کمیسیون جوانان شورای عالی مصالحه ملی به ریاست داکتر عبدالله عبدالله، جایی که صدای نسل جوان را در تصمیمسازیهای کلان به گوش جهانیان رساند.
- انتخاب به عنوان سفیر صلح در لویه جرگه مشورتی صلح، نشان از تعهد عمیقش به همبستگی و امنیت ملی دارد.
- بیش از ۳۰۰ مصاحبه در رسانههای ملی و بینالمللی که باعث انتقال پیامهای امید و تغییر به سراسر جهان شد.
- دریافت تقدیرنامههای متعدد از ارگانهای دولتی و نهادهای مدنی، به پاس خدمات برجسته و تأثیرگذار او در حوزههای مختلف.
او به چهار زبان دری، پشتو، انگلیسی، هالندی و اردو تسلط کامل دارد و روابط گسترده و مستحکمی با رهبران ورزشی، سیاسی و فرهنگی جهان برقرار کرده است. زندگینامه او توسط تلویزیون ملی هلند و نشریه DOCU-REEKS در اروپا منتشر شده و به عنوان نامزد فستیوال جهانی ورزشی ۲۰۲۳ شناخته شده است.
اما آنچه بیش از همه او را متمایز میکند، رسالت انسانی و قلبی بزرگ اوست که او را به عرصهای فراتر از ورزش کشانده است؛ جایی که تلاش برای عدالت، صلح و پیشرفت جامعه هدفی والاتر برایش رقم زده است.
در سال ۲۰۲۳، آقای دارابی با ارادهای استوار و ایمانی راسخ به حق، وارد میدانی شد که هدفش نه سیاست بود و نه قدرت؛ بلکه دفاع از حق مشروع انسانیاش بود. تلاش برای احقاق حقوق قانونی همسر شرعیاش، مأموریتی که او را به مسیر سخت و پرمخاطرهای کشاند.
با آگاهی کامل از خطرات، به افغانستان بازگشت، اما آنچه در انتظارش بود، شکنجه، تهدید و توهین بیرحمانه بود. در برابر بیش از دو هزار فرد مسلح، با شجاعتی بینظیر ایستادگی کرد. فشارهای طاقتفرسا، شکنجههای روانی و جسمی، و تهدید مکرر به مرگ، بخشی از بهای سنگینی بود که برای عدالت پرداخت.
این داستان تلخ، وقتی به اوج رسید که گروه طالبان برخلاف همه ارزشهای انسانی و اسلامی، همسر شرعی و قانونی او را به نکاح اجباری فرد دیگری درآوردند؛ حادثهای تکاندهنده که نماد بربریت و تحقیر انسانیت بود.
با افشای این جنایت، نهادهای بینالمللی به سرعت وارد عمل شدند و درخواست فوری نجات جان او مطرح گردید. محبوب شاه دارابی با حمایت سازمانهای جهانی، از کشور خارج شد و امروز، نه تنها به عنوان سفیر مظلومیت شناخته میشود، بلکه صدای عدالت و مدافع بیبدیل حقوق بشر، بهویژه حقوق زنان در جامعهای پر از درد و رنج است.
اکنون، پروندهی محبوبشاه دارابی زیر چتر حمایت و رسیدگی نهادهای معتبر جهانی قرار دارد؛ از دادگاه بینالمللی، ریاست المپیک جهان و سازمان ملل متحد گرفته تا سایر نهادهایی که با حمایت کامل و قاطع خود، صدای عدالتخواهی او را شنیدهاند و به آن پاسخ دادهاند.
این ماجرا، تنها فریاد یک فرد نیست، بل پژواک دردها و آرزوهای فروخوردهی ملتیست که سالها در هیاهوی خاموشی، عدالت را زمزمه کرده و امروز، این صدا در گوش جهانیان طنین انداخته است.
29/10/2025
دنــیا به شاســـتگـــے هایـت پاسخ میدهـد نه به آرزوهایـت
پـس شایســـته آرزوهایـــت باش
دریا برای " "تفریح بیش نیســـت
ولی برای " "زندگیســـــت
