Foxnov Militaire Vriendenkring vzw

, vlak tegen de Rijkswachtkazerne gelegen. Als 6-jarige begon ik met verkenningstochtjes in de Kazerne, wel of niet onder begeleiding. Daar was ik onder de indruk van de FN voertuigen die toen in 1966 gloednieuw waren. Het Belgische Leger had deze bestelling doorgespeeld naar de Rijkswacht, en zo kreeg de Artillerietrekker van een 105mm Houwitser een nieuwe bestemming als Troepentransporter, of als Radio-commandowagen bij de Gendarmerie. Ook met de Bevrijdingsfeesten van ’69 was ik onder de indruk, omdat er zich in het kader van 25 jaar bevrijding, een enorme troepenmacht had opgesteld vlak in de weide voor onze deur, op bivak voor één nacht. Tijdens mijn legerdienst, in 1979, heb ik tot 3x toe willen bijtekenen, maar wegens omstandigheden ging dit niet door. In de jaren tachtig is mijn interesse voor de sportschutterij gegroeid, en dat resulteerde in een lidmaatschap van verschillende schuttersverenigingen. Er werd al snel gemikt naar een leidende functie ; Schietmeester, Range Officer, Initiator Match 5 en Examinator voor de hanteringsproef. Mijn kaki bloed bleef jeuken en ik zag als enige oplossing de Paintball, waar men zijn schietvaardigheid kan combineren met tactiek, infiltratie en camouflagetechnieken. Niet veel later kwam ik in Kapellen op een terrein waar ik een oude bekende terug zag, de FN stond daar tussen de bomen in kaki/zwarte camouflage. Ik wist wat ik wou en twee jaar later kon ik hem kopen (Mei 1997). Mijn vrouw heeft daarvoor haar C-rijbewijs moeten gaan halen! Ik was ondertussen bij nog meer verenigingen aangesloten ; de Para’s, Simon Stevin Stichting, de Carabiniers, Fort Liezele, Tankmuseum, enz... Als het maar een ietsje militair getint was!!! Toch was mijn jongensdroom maar gedeeltelijk uitgekomen, ik had een militair voertuig, maar kon er nergens mee in colonne rijden of deelnemen aan een militair treffen. Ik heb dan maar mijn stoute schoenen aangetrokken, en ben in mijn nabije vriendenkring gaan ronselen. Eerst waren we een “kliek” scherpschutters. Maar toen ik mijn vrienden stelselmatig had aangestoken met het “kaki”virus, kon het niet langer meer uitblijven, zodat wij op 1 april 2002 een militaire vriendenkring geworden zijn, onafhankelijk van de sportschutters-wereld uiteraard. Op één van onze vergaderingen is er toen beslist dat wij geen vzw, of feitelijke vereniging wilden worden. Er werd afgesproken dat wij een vriendenkring bleven, onder de leiding van zijn stichter, mezelf, en medestichter, mijn vrouw

(ex-beroepsmilitair). Als vriendenkring hadden wij op een kleine vier jaar tijd eigenlijk al héél wat bereikt! Met Bob Cools als erelid, 11 voertuigen, 26 leden en 8 steunende, stonden wij al hoog in aanzien en waren wij altijd welkom op één of andere officiële herdenkingsplechtigheid! Als “Commandant” bleef ik er evenwel op toezien dat alles vlotjes verliep, en onze leden onze gedragscode respecteerden in de rol als re-enactment. Bij een plechtigheid is ons gedrag, en ons uniform onberispelijk!!! De steunende leden mogen op verzoek hieraan deelnemen, als toeschouwer, of als actief persoon. Weet wel dat deze ceremonieën altijd in militaire stijl zijn. Dus in uniform, en een degelijke kennis van de militaire drill is dus een vereiste! Ons streven is de ABL-periode van tussen de jaren 1960 en 1980. Daarom dragen wij de nu verouderde linnen werkkledij. De graden zijn in het leven geroepen om met ons Militair demonstratiekamp de juiste “Chain of Command” te creëren en orde op zaken te stellen, “the show must go on”! We hebben dus twee officieren; een Kapitein-Commandant en een Luitenant. Verder hebben we onze onderofficieren ; een Adjudant-Chef, een Adjudant, CSM (Compagnie Sergeant-Majoor), een Sergeant-Majoor, drie Eerste Sergeanten en twee Sergeanten. Deze mensen hebben allen hun dienstplicht vervuld, dat was de vereiste om onderofficier te worden. Dan hebben we nog twee Korporaal-Chefs en twee Korporaals. De rest is Soldaat en deze mensen zijn zeker niet minderwaardig aan ons, we zijn allen respectabele vrienden op dezelfde golflengte!!! Verder hebben we ons eigen embleem, onze stickers, en zeer belangrijk, onze eigen vlag! De clubnaam is gewoon de twee letters van ons eerste voertuig in fonetisch alfabet:

FN is Foxtrot November. Men neme de eerste drie letters van elk en je krijgt FoxNov, zo simpel is dat, aan elkaar geschreven, grote F, grote N. Het embleem op onze zwarte muts verwijst naar onze oorsprong, de scherpschutterij. De zwarte muts heeft te maken met onze voertuigen, en de rode spiegel verwijst naar de infanterie. In ons clubembleem vind je het telescoopvizier terug, of een stuurwiel. De twee palmtakken zijn het symbool voor de vrede. Bekijk je het in zijn geheel, dan zie je met enige verbeelding een velg met een terreinband erop, 2002 is het jaar van stichting. De wapens die op ons re-enactment gebruikt worden zijn volgens de wettelijke voorschriften onklaar gemaakt, of replica’s, dus nagemaakt. Toch wordt aan nieuwe leden de manipulatie van (onklare) wapens bijgebracht, zodat er zeker géén onregelmatigheden kunnen voorvallen en ons re-enactment realistisch overkomt. Vermits de meeste leden sportschutters zijn, is dat helemaal géén probleem. Intussen werd in februari 2007 besloten om toch een VZW te worden, daar er heel wat evenementen georganiseerd worden, en dus een degelijke verzekering naar derden toe een noodzaak werd. Onze vereniging is nu aangesloten bij een overkoepelende organisatie die geniet van de bescherming van Z.M. Koning Albert II, en de Gouverneur van Antwerpen. Ons bestuur bestaat momenteel uit vier bestuursleden:

De Voorzitter, Secretaris, Penningmeester en onze Technische Adviseur