11/09/2026
Soms heb je gewoon een ander mens nodig.
~~
Best vaak zitten er mensen tegenover me die al ontzettend over zichzelf weten. Ze kennen hun patronen, weten waar ze vandaan komen, hebben gelezen, gepraat, gevoeld, gewerkt,….
Wat zijn we behoorlijk goed geworden in het idee dat we aan onszelf moeten werken. Dat we verantwoordelijkheid moeten nemen voor onze stukken. Ons innerlijk kind verzorgen. Onze grenzen bewaken. Onszelf leren geven wat we vroeger gemist hebben.
En veel daarvan geloof ik ook.
Én niet alles hoeft van binnenuit opgelost te worden.
Sommige dingen ontstaan tussen mensen. En sommige dingen veranderen daar ook.
Omdat iemand naast je zit en luistert. Omdat iemand blijft wanneer je niet op je best bent. Omdat je jezelf soms anders gaat zien door hoe iemand anders naar je kijkt.
Yes, dat klinkt bijna te eenvoudig.
Zeker in een wereld waarin we voor ongeveer alles wat moeilijk is een methode, podcast, boek of therapeutische term hebben.
Don’t get me wrong: ik geloof in therapie. Heel erg zelfs.
Maar ook therapie werkt niet alleen omdat iemand de juiste techniek kent.
Er zit een ander mens tegenover je.
En vaak onderschatten we wat alleen dát al kan doen.
Niet alles zelf uitzoeken of oplossen.
Niet alles eerst in jezelf op orde moeten hebben voor je je naar een ander mag richten.
Omdat de diepste heling misschien wel daar ontstaat.
Tussen mensen. In de aanwezigheid van de ander 🤍.
📷 op mijn trouwdag, met mijn heerlijk vriendinneke. Al jaren dichtbij, in ongeveer alle versies van mezelf ♥️
💌 Een kleine gedachte en daarmee nooit dé waarheid dus neem mee wat raakt en laat de rest gerust liggen.