AFCA on Tour

Sturm Graz - Ajax

ALYSE
Ajax beleefde in Eindhoven de ultieme vernedering en daarmee een symbolisch slotstuk van een dramatisch voetbaljaar. Opnieuw chagrijn en teleurstelling in Amsterdam, wederom een seizoen zonder prijs. Structureel wanbeleid heerst in de hoofdstad, maar wie grijpt er in?
BEKIJK OOK DE CLUBCOLLECTIE:
AJAX
Naar de complete collectie
De totale ontmaskering. In negentig minuten tijd kwam een inktzwart en dramatisch voetbalseizoen van Ajax afgelopen zondag in Eindhoven aan het oppervlak. Uitgerekend in de kampioenswedstrijd van PSV, na een week waarin alles en iedereen in Amsterdam zich bezig hield met spierballentaal. Het bleef bij woorden. Op het moment dat de bal rolde, straalde Ajax bovenal hopeloosheid uit. Alweer. Het is al lang niet meer een incident. De volle bankrekening ten spijt, de sportieve armoede heeft van de club een kwetsbaar en dolend geheel gemaakt. Ajax zit vastgeroest in zijn eigen vicieuze cirkel, vol machtsspelletjes, met als rode draad dat er van een succesvolle koers of een visie met perspectief al geruime tijd geen sprake meer is.
ZWALKENDE ALGEMEEN DIRECTEUR

Daar stond hij dan, op een lenteavond in Amsterdam. Enkele uren eerder had Edwin van der Sar in Eindhoven vanaf de tribune de wanvertoning van Ajax aanschouwd. Eenmaal terug in de hoofdstad stond een grote groep supporters klaar om tekst en uitleg te eisen. Eerst van de spelers, op het moment dat zij bij de Johan Cruijff Arena terugkeerden en vervolgens van Van der Sar zelf. De algemeen directeur dook allerminst weg en stond de fans te woord, maar tot hoopvolle antwoorden kwam het niet. Dat kon ook niet. Daarvoor is er te veel gebeurd, daarvoor heeft Van der Sar te weinig krediet meer.
Onder leiding van Van der Sar als algemeen directeur is de interne chaos een vast gegeven. Krachtig en machtig leiderschap werd gevraagd, maar daarvoor liet de voormalige topkeeper zich te veel leiden door zijn directe omgeving. Met een zwalkende en dolende houding tot gevolg. De trainerscarrousel stond symbool voor het matige leiderschap. Eerst koos hij voor cultuurbewaker Bergkamp, en joeg hij daarmee Peter Bosz weg, waarna hij voor Marcel Keizer ging. Tot afkeuring van Marc Overmars, die er een ordinaire machtsstrijd van maakte om Keizer in te ruilen voor zijn favoriet Erik ten Hag.
Het slachtofferen van Keizer zorgde zowel binnen als buiten de club, en vooral binnen de spelersgroep, voor onbegrip. Het toonde bovenal een schrijnend gebrek aan empathisch vermogen van zowel Van der Sar als Overmars aan. Na het dramatische leed van Abdelhak Nouri werd Keizer niet de tijd gegund om de ploeg naar zijn hand te zetten. Overmars greep de macht en bond zowel Van der Sar als de raad van commissarissen om zijn vingers. Diep van binnen zal Van der Sar spijt hebben dat hij zich liet overtuigen door de directeur spelerszaken.

Het bleef echter niet alleen bij Keizer. Met hem werden ook direct Dennis Bergkamp en Hennie Spijkerman de wacht aangezegd. Een rigoureuze U-turn, veelzeggend voor het hap-snap-beleid in de hoofdstad. Het zorgde overal, niet in de laatste plaats in huize Bosz, voor verbaasde blikken. Hij moest in juni weg bij Ajax omdat hij van Bergkamp af wilde in zijn staf en vond dat er moest worden doorgeselecteerd in het belang van Ajax. Dat was ondenkbaar volgens Van der Sar, want Bergkamp was dé cultuurbewaker, maar enkele maanden later was dat plotseling niet meer aan de orde. Veelzeggend dat vervolgens niemand binnen Ajax de rechtszaak, die Bergkamp aanspande tegen zijn ontslag, oppakte. Daardoor ligt de zaak nog altijd stil en krijgt de voormalige cultuurbewaker nog maandelijks keurig uitbetaald.
In januari kreeg Van der Sar in Portugal tijdens het trainingskamp wat flair terug. Hij had eindelijk een einde gemaakt aan het kibbelende technisch hart, een gedrocht dat al jarenlang niet normaal functioneerde, en met Ten Hag ging hij van de ommekeer uit. ‘Als de progressie uitblijft, moet ook ik in de spiegel kijken’, verwoordde Van der Sar de opvallende switch naar de derde trainer in een half jaar tijd.
Keizer vertrok met vijf punten achterstand, onder de moeilijkst denkbare omstandigheden in de clubgeschiedenis. PSV werd afgelopen zondag landskampioen door Ajax op tien punten achterstand te zetten. Een verdubbeling. Maar dat niet alleen: het spel van Ajax toonde sinds de trainerswissel totaal geen progressie, als team liet Ajax geen stijgende lijn zien, ook individueel is het niet beter geworden en, niet onbelangrijk in Amsterdam, is de amusementswaarde tot ver onder het vriespunt gedaald. De terechte vraag die rest: wanneer komt Van der Sar zijn woorden na en kijkt hij kritisch in de spiegel?
FALENDE TECHNISCH DIRECTEUR

Als Van der Sar kritisch in de spiegel kijkt, kan Marc Overmars niet achterblijven. Als directeur spelerszaken slaagt hij er alweer vier jaar niet in om een selectie samen te stellen die goed genoeg is om een prijs te pakken. Overmars wordt geroemd om zijn verkopende kwaliteiten en zijn handelsgeest, maar dat blijkt onvoldoende om sportief succesvol te zijn. Overmars doet het als financieel beleidsbepaler prima, maar als sportief beleidsbepaler zeer zwak. Op dat laatste vlak is hij in de afgelopen jaren keer op keer afgetroefd door Marcel Brands en Martin van Geel. Twee technisch directeuren die veel minder geld te besteden hebben, maar wel een prijs in de lucht konden houden. Als voetbaltechnische man toont het rapport voor Overmars een onvoldoende en is er allerminst sprake van een incident.

Ajax verkocht, verkoopt en zal altijd de beste spelers verkopen. Het gaat erom hoe de clubleiding, en daar ligt de taak van een technisch directeur, dat weet op te vangen. Het warrige spelersbeleid is al jarenlang een vast gegeven in de hoofdstad. Of het nou de spitspositie, de aanvallende vleugels of de backposities betreft: telkens overheerst de twijfel en uiteindelijk de teleurstelling dat Ajax niet krachtig en adequaat handelt op de transfermarkt.
Ook dit seizoen is het lijstje vol gebreken, met onder meer de klucht rond Amin Younes, het langdurig vastleggen van Siem de Jong en het aantrekken van Luis Manuel Orejuela. Natuurlijk was Nicolás Tagliafico een voltreffer, maar als Ajax daadwerkelijk weer de beste wil zijn, moet een dergelijke aankoop de regel en niet langer de uitzondering zijn. Dat is het wel, en geeft indirect de status van de club op de transfermarkt aan. Het lukt Overmars maar niet om een ideale balans in de selectie te krijgen, waarmee niet de hiaten maar een gewenste mix de overhand heeft.
Vorig jaar begin juni was Overmars gepikeerd dat Ajax voor Bergkamp, en daarmee niet voor Bosz koos. Gekrenkt wist hij het in een paar maanden tijd alsnog om te draaien. Bij het vertrek van Bosz en de aanstelling van Keizer kreeg de gepikeerde Overmars nog te horen dat hij over het spelersbeleid ging en niet over de trainerspositie. Dat bleek geen structurele visie van de club. Overmars liet Keizer opzichtig bungelen en wilde hem al in september weg hebben. Uiteindelijk wist de technisch directeur niet hoe snel hij na de bekernederlaag tegen FC Twente het oordeel moest vellen. Overmars had in het verleden Ten Hag naar Go Ahead Eagles gehaald en was opnieuw de grote roerganger achter de komst van de trainer. Tot op heden is het nog geen succesvolle keuze gebleken, waarbij de inbreng in de trainerspositie aansluit bij de handelswijze van Overmars in het aankopen van spelers. Er zitten zeker weleens positieve punten tussen, zoals bij elke technisch directeur, maar onderaan de streep overheersen te veel missers.
HOOGMOEDIGE HOOFDTRAINER

Vorige week zaten de eerste honderd dagen van Erik ten Hag als hoofdtrainer van Ajax erop. De trainer maakte nog hoopvol de som op, maar dat gevoel is vanuit de achterban en een groot deel binnen de club niet wederzijds. In alles lijkt het erop dat Ten Hag de klus heeft onderschat. Bij FC Utrecht was hij de gevierde trainer, die de hele club naar zijn hand kon zetten. In Amsterdam is er van een zichtbare chemie tussen trainer, club en spelers nog nauwelijks sprake.
En zoals zo vaak op De Toekomst is er weer sprake van zeer uiteenlopende inzichten. Onlangs kwam dit nog tot uiting na de interlandperiode. Ten Hag wilde zo snel mogelijk weer met de spelersgroep aan de slag, maar inspanningsfysioloog Bjorn Rekelhof had de groep nog een extra dag vrij gegeven. Gevolg was dat onder meer Matthijs de Ligt en Justin Kluivert het vliegtuig naar Barcelona namen, wat weer tot irritatie leidde bij Ten Hag. Maar ook binnen de club en de spelersgroep worden de keuzes van Ten Hag betwist. Het slachtofferen van aanvoerder Joël Veltman als rechtsback, om hem tegen FC Groningen opeens als centrale verdediger de voorkeur te geven boven Maximilian Wöber zorgde bijvoorbeeld voor onrust, net zoals de manier van trainen en spelen nog niet op de gewenste steun kan rekenen.

Tegelijkertijd sprak Ten Hag vanaf de eerste dag over het kampioenschap als missie. Hij slaagde er echter geen seconde in om de achterstand kleiner te laten worden. Integendeel. Als excuses kan hij terecht aanvoeren dat hij slechts twee weken de tijd had in januari tot de competitie weer werd hervat en zodoende geen normale voorbereiding had om zijn stempel op de ploeg te drukken. Dat klopt zeker, maar die voorbereiding had voorganger Keizer al helemaal niet. Al in zijn eerste trainingsweek vond het drama met Nouri plaats, waardoor voetbal lange tijd slechts een bijzaak was in de selectie. Op het moment dat Overmars de macht naar zich toetrok en met Van der Sar de trainerswissel toepaste, had Ajax nog de contouren van een team. Met lede ogen moest Ten Hag toezien hoe PSV als team kampioen werd, en Ajax als een groep losse individuen fungeerde in Eindhoven.
Ten Hag sprak vooraf nog hoogmoedig over het gegeven dat PSV angst zou hebben voor Ajax. Om na afloop de conclusie te trekken dat vooral de jonge spelers het pijnlijk lieten afweten. Wat voor Ten Hag pleit is dat hij geen concessies doet aan zijn werkwijze. Zijn aanpak is niet anders dan dat hij hanteerde bij Go Ahead Eagles, Bayern München II of FC Utrecht. Alleen waar zijn visie in de Domstad nog terug was te zien op het veld, is dat bij Ajax slechts sporadisch zichtbaar. Ten Hag werkte als hoofdtrainer bij clubs van een heel ander statuur en onder andere omstandigheden dan bij Ajax. Hij is opgegroeid in een totaal andere omgeving en leert nu de ongeschreven wetten en regels van Amsterdam kennen.
Van een goede match is nog geen sprake, waardoor de tussenbalans voor hem na zijn eerste honderd dagen negatief uitvalt. De vraag is terecht waarom hij er tussentijds is ingestapt en daarmee zijn eigen afbreukrisico creëerde? Ten Hag begint in juni aan zijn eerste volledige seizoen in Amsterdam met een flinke achterstand en beperkt krediet.
RVC-KLIEKJE

Een topclub wil heersen op alle vlakken, domineren en prijzen pakken. Alleen het beste is genoeg. Bij Ajax lijkt deze insteek al langere tijd niet aan de orde. Kliekjes en onderlinge lijntjes winnen het van een topsportklimaat. De cruciale vraag de komende tijd is of Ajax genoegen neemt met de huidige zwalkende koers of het allerbeste nastreeft. Na alle ingrepen in de technische staf is het ongeloofwaardig om nu alweer een trainer te slachtofferen. Daarmee wordt het diepere probleem ook niet aangepakt. Toch blijft het de vraag wie moet ingrijpen bij Ajax?
De club is een wespennest zonder natuurlijke autoriteit. De raad van commissarissen bestaat uit leden die verknocht zijn aan hun zetel en bovenal geen enkel voetballend vermogen bezitten. Binnenkort zal Danny Blind dit onderdeel moeten gaan waarborgen in de rvc, maar de schade is al geleden. De rvc had een jaar geleden het nakijken, nadat het pas in de laatste fase was geïnformeerd door Van der Sar over de onrust binnen de technische staf van het eerste elftal. Ingrijpen was te laat, waarna de rvc bij Keizer wel vooraan stond om het vernietigende oordeel te vellen, beïnvloed door Overmars. Met misplaatste arrogantie kwam dit eind december nog tot uiting, toen rvc-leden een paar dagen na het ontslag van Keizer lieten weten dat alleen het kampioenschap telde en dat met deze ingreep wel zou lukken.
De rvc en ook de bij Ajax machtige bestuursraad functioneert uit ijdelheid, eigen belang en onder invloed van vriendjespolitiek. Met Blind binnenkort als voetbalman in het controlerend orgaan, is het de vraag of hij al direct harde maatregelen durft te nemen en de bezem door de falende machthebbers durft te halen? De vraag stellen, is hem beantwoorden.
KWETSBARE SPELERSGROEP

Totale chaos en wanbeleid in de clubleiding heeft altijd invloed op de prestaties op het veld. Maar dat niet alleen. Na één trainingsweek kreeg de spelersgroep een mokerslag te verwerken. Nog altijd is het leed rond Abdelhak Nouri nooit als excuses gebruikt. Maar de impact is nog altijd heel groot. Dat de buitenwereld dit niet op waarde kan inschatten, wordt door de spelers geaccepteerd. Ze konden het echter totaal niet begrijpen dat de clubleiding dit niet inzag en Keizer slachtofferde. Een beslissing waar geen enkele speler begrip voor kon opbrengen. Wat restte was een seizoen waarin de spelers met zichzelf worstelden en de wisselvalligheid heerste. Zowel het individu als het team is niet beter geworden. Een pijnlijke, maar alleszeggende conclusie van een verloren voetbaljaar.

De vraag is: hoe nu verder? Accepteert de rvc dat Ajax financieel de beste is, maar sportief de vaste nummer twee van het land? Wijzen naar het perspectief voor komend seizoen zal voor veel twijfels zorgen. Los van de overtuiging dat Ten Hag komend seizoen wel weet te imponeren, zullen de beste spelers zoals elk jaar vertrekken. Andre Onana en Hakim Ziyech hebben intern hun transferwens al duidelijk kenbaar gemaakt. Ook Joël Veltman denkt na over een vertrek. Matthijs de Ligt is nu al het onderwerp van de scoutingsoverleggen bij de grootste Europese clubs, terwijl ook Justin Kluivert nog altijd niet bijtekent en zo mogelijk Amsterdam achter zich laat. Al sinds november hoopt Ajax op zijn handtekening, maar met de dag lijkt die kans kleiner te worden. Doorselecteren in de spelersgroep is noodzakelijk. Ajax zal weer grondig gerenoveerd moeten worden, maar dat moet gebeuren met een leiding, met een dolende algemeen directeur en een sportief falende technisch directeur, die keer op keer aantoonbare fouten maken.
Wijzen naar een lange voorbereiding waarin Ten Hag het team naar zijn hand kan zetten, gaat alweer niet op. Door de voorronde van de Champions League zal het opnieuw een race tegen de klok worden. Zo zullen Lasse Schöne en mogelijk Kasper Dolberg (Denemarken) en zeker Nicolás Tagliafico (Argentinië) door het WK pas aan hun voorbereiding beginnen als Ajax al bijna moet spelen in de voorronde van het miljoenenbal. En zo begint alles weer in juni van voren af aan, zoals dit in de afgelopen vier jaar het geval was. Met grotendeels telkens weer hetzelfde script, gevolgd door de kansloze vicieuze cirkel. In Rotterdam en Eindhoven worden de prijzen verdeeld. In Amsterdam heerst vriendjespolitiek, list, bedrog, maar bovenal bestuurlijke onkunde en sportieve onmacht

INTERVIEW
Na een periode van stilte spreekt Marcel Keizer zich uit. De 49-jarige trainer werd vlak voor kerst door Ajax ontslagen. In gesprek met VI kijkt hij onder meer terug op een turbulente periode.
‘We werden na elkaar naar binnen geroepen: Ik, Hennie Spijkerman en daarna Dennis Bergkamp. We kregen alle drie te horen dat ze per direct geen toekomst meer zagen.’ Marcel Keizer kijkt tegenover VI terug op die bewuste 21 december. Het was de middag na de uitschakeling voor de KNVB Beker tegen FC Twente, en de week nadat Ajax zich op een flitsende manier liet gelden met overwinningen op PSV, Excelsior en AZ. Toch voelde de trainer al langere tijd aan dat de steun vanuit de clubleiding, voornamelijk directeur spelerszaken Marc Overmars, minimaal was.
‘Vanaf Vitesse speelde het al, half september’, herinnert Keizer zich. ‘Sindsdien waren we bezig met overleven. Ik vond het knap van de spelersgroep dat ze het oppakten, dat ze zijn gaan vechten. Volgens mij zegt dat alles. Ze hadden me kunnen laten vallen, direct al. Na Vitesse speelden we uit bij SC Heerenveen. Als ze die hadden laten lopen, al was het gelijk geworden, dan was het klaar. Dat was voor mij een teken: die gasten hebben er vertrouwen in, willen knokken, willen lekker voetballen.’
‘Dat gaf mij een boost, was het enige bewijsmateriaal dat ik nodig had. Dat gebeurde sindsdien steeds meer, we wonnen dik bij Heerenveen (0-4), met 1-4 bij Feyenoord en vanuit het knokken kwam ook het voetballende gedeelte steeds meer in de ploeg. De spelers hebben me nooit laten vallen. Ik kon er dan ook slecht tegen dat ik aanvankelijk door dat plotselinge gesprek op die middag geen afscheid kon nemen van de spelers. Dat heb ik die zaterdag, twee dagen later, maar gedaan. Ik heb direct tegen Edwin van der Sar en Marc Overmars gezegd: “Jullie mogen er van alles van vinden, maar ik wil zaterdag van die gasten afscheid nemen.” Met hen had ik in een paar maanden tijd zo veel meegemaakt. Ze waren en zijn me veel waard.’

Sinds het vertrek van Keizer wordt veel duidelijk. Dat Overmars het geen moment zag zitten in de trainer, liever iemand van buitenaf wilde hebben, en al snel een lijntje uitgooide naar Erik ten Hag. De directeur wachtte op het moment om Keizer te slachtofferen en daarmee indirect zijn vete met Dennis Bergkamp in zijn voordeel te beslissen. Toch weigert Keizer zich neer te leggen bij het gegeven dat hij slachtoffer was van een ordinaire machtsstrijd binnen Ajax. ‘Ik ben niet gek, maar ga uit van het positieve van de mens. Dat iedereen bij Ajax in het belang van de club handelt en niet in het belang van zichzelf. Natuurlijk ben ik niet naïef, maar anderen mogen het invullen of de puzzelstukjes op de juiste plek leggen. Dat doe ik niet, niet in het openbaar. Ik heb geen behoefte om mensen te beschadigen, wie dan ook.’
Ik had twee aanvallende vleugelverdedigers nodig
Even terug naar het begin. Keizer dwong vorig seizoen met Jong Ajax veel waardering af. Met prikkelend, aanvallend en doelpuntrijk spel waren de beloften de sensatie van de Jupiler League. Geregeld was De Toekomst uitverkocht bij een thuiswedstrijd van Jong Ajax. Keizer bracht veel teweeg met zijn gedurfde spelopvatting. Het was ook de reden waarom de clubleiding na het vertrek van Peter Bosz bij hem aanklopte om het eerste elftal onder zijn hoede te nemen. ‘De nadrukkelijke wens was half juni om de speelwijze van Jong Ajax naar de Arena te brengen. Ik gaf aan dat dit kon, dat ik daar het volle vertrouwen in had, maar dan had ik wel drie dingen nodig. Twee aanvallende vleugelverdedigers voor mijn speelwijze, en een assistent, waar ik blind op kon vertrouwen en die van waarde zou zijn voor mijn visie. Volgens mij geen gortige eisen. Ze stonden er aanvankelijk achter, maar het gebeurde niet. Tsja, waarom niet? Dat is me nooit duidelijk geworden.’
BERGKAMP

Behalve Keizer, werden ook Hennie Spijkerman en Dennis Bergkamp vlak voor Kerst op non-actief gesteld. Vooral het plotselinge ontslag van Bergkamp was zeer verrassend. ‘Dat was volgens mij wel het allerslechtste wat je als Ajax kon doen’, zegt Keizer, waarna een duidelijke uiteenzetting volgt.
‘Hij is een cultuurbewaker en zorgt voor de kritische noot. Binnen alle geledingen. Tegen mij was het vaak: trainer, waarom doe je dat? Waarom doe je die oefening? Waarom kies je voor die speler? En zo ook in de leiding. Waarom moeten we die speler halen, waarom wel of niet? Hij bewaakte de doorstroming van de jeugdspelers. Dennis hield het nauwlettend in de gaten, bekeek per jeugdspeler goed of ze wel voldoende speelminuten in de verschillende ploegen maakten. Moet een speler nou mee als wissel bij het eerste elftal, of minuten maken bij Jong Ajax? Als hoofdtrainer denk je: neem maar mee. Maar Dennis hield goed in de gaten dat een speler wel zijn ontwikkeling doormaakte door genoeg te spelen. Zoals Frenkie de Jong vorig seizoen heel veel minuten kon maken, zo belangrijk voor zijn groei. Dat was één van zijn taken. Tegelijkertijd had ik enorm veel aan hem als assistent-trainer of spitsentrainer, net hoe je het wil noemen. Het schot van Kasper Dolberg, de diepte loopacties van Justin Kluivert of David Neres, alle individuele zaken van de aanvallers zaten bij hem goed. Hij kon echt de diepte in met die gasten, kon vanuit zijn ervaring op topniveau zoveel gedetailleerd overbrengen. In de analyses van onze eigen spelers kon hij perfect kijken wat wel goed was en wat beter moest. Hij vormde de brug tussen de jeugd en het eerste elftal.’

Keizer spreekt direct de beeldvorming tegen dat hij Bergkamp verdedigt omdat hij een vriendschapsband met hem zou onderhouden. ‘Dat over onze vriendschap hoorde ik vaker, maar ik heb daar nooit zoveel van begrepen. Ik heb dertig jaar geleden twee jaar met Dennis samen in de A1 van Ajax gespeeld. Vervolgens ging Dennis richting de Premier League, ik richting de Jupiler League en onderkant Eredivisie. In de daaropvolgende dertig jaar heb ik Dennis twee keer gezien en gesproken. Pas sinds ze een trainer zochten voor Jong Ajax, twee jaar geleden, zijn we in gesprek gekomen om te kijken of mijn visie aansloot bij de visie van Ajax. Daar vanuit zijn ze, onder wie Dennis, enthousiast geworden. Volgens mij hanteert iedereen bij een vriendschap wel andere maatstaven lijkt me.’
Keizer gist dan eveneens naar de reden waarom ook Bergkamp eruit moest. ‘Geen idee. Kort daarvoor hadden ze zijn contract nog verlengd, dus volgens mij kan niemand die vraag goed beantwoorden. Hij was altijd kritisch, maar wel positief kritisch. Het is volgens mij juist alleen maar goed als iemand binnen de staf en leiding de waarom-vraag geregeld stelt. Dat houdt elkaar toch scherp? Van alleen maar schouderklopjes en ja knikken wordt niemand beter. Helemaal niet bij een club als Ajax, waar alles top moet zijn.’
NOURI

Onlangs sprak algemeen directeur Edwin van der Sar zich uit over het ontslag van Keizer. Hij stelde onder meer vast dat de thuiswedstrijd tegen Vitesse, half september, een belangrijk meetmoment was. Het was slechts twee maanden na het grote drama van Abdelhak Nouri, waarin een periode aanbrak waarbij voetbal voor veel spelers een bijzaak werd. ‘Ik voelde weinig steun van de clubleiding. Dat er zo snel een oordeel werd geveld, daar mag iedereen zijn mening over hebben. Ik heb geen zin om na te trappen. Zo zit ik niet in elkaar. Maar volgens mij zeg ik niets verkeerd als ik stel dat het ook mij heeft verbaasd. Twee maanden na het slechtst denkbare bericht over Appie. Ik kan me voorstellen dat de media of andere mensen van buitenaf de situatie niet helemaal op juiste waarde inschatten. Zij ervaren niet dag in dag uit wat voor impact het had op de spelers, op de ploeg, op allerlei mensen binnen Ajax. Van de clubleiding verwacht je dat wel.’
Het oordeel was hard en met zeer gebrekkig empathisch vermogen. Inmiddels volgt Keizer zijn voormalige club van een afstand. Het voelt wat vreemd aan. ‘Het is voor het eerst dat ik ontslagen ben en zo onwennig voelt het ook. Alsof er iets van je afgenomen wordt. In het begin viel het nog mee, want er volgde al snel een winterstop. Maar daarna, toen ze op trainingskamp gingen naar Portugal, drong het pas echt tot me door. Ik dacht: potverdomme, ik ben er gewoon niet meer bij. Je had je plannen, je verwachtingen, het gevoel dat er zoveel mogelijk was met deze groep. We waren met een goede serie bezig, hadden net een ijzersterke week met PSV, Excelsior en AZ achter de rug, het spel was goed, dan verwacht je het niet op dat moment.’
‘Het is gebeurd, ik kan er niets meer aan doen. Wat ik bovenal heel jammer vind, is dat ik niet meer dagelijks met die spelers op het veld sta. Het is een heerlijke groep om mee te werken. Stuk voor stuk toekomstige topspelers. In het begin was er geen balans in de selectie. Het lag niet aan de spelers die er waren. De spelers die er waren, waren goed, maar het ontbrak aan een paar type spelers die er niet waren. De balans in de selectie met vleugelverdedigers was mank. Maar met de groep die er was, was het heerlijk werken. Dat gold voor beide kanten, dat heb ik ook dagelijks ervaren.’
Keizer is positief ingesteld en heeft oprecht het beste met Ajax voor. ‘Ik ben op vakantie geweest, maar heb inmiddels al drie duels gekeken. Ik zit zo niet in elkaar, maar mocht ik wel zo zijn, dan nog heb ik te veel meegemaakt om rancuneus te zijn. Deze spelers gun ik stuk voor stuk het allerbeste. De band met hen is sterk, zo sterk, dat het niet in me opkomt om te hopen dat Ajax niet wint. Met alle spelers, jong en oud, was het intensief en bijzonder. Dat pakt niemand van me af. En ik hoop het beste voor hen, en daarmee voor Ajax

DAVY BEDANKT!

Je verwacht het niet. Schandalig.

Beste gemeente Den Haag. Zullen we afspreken dat wij daar volgend seizoen weer zitten.