Leen Van den Abeele, bemiddeling en begeleiding

💛 Mag een plusouder iets zeggen over jouw kind?

Het is misschien wel een van de gevoeligste thema’s in een samengesteld gezin.

Als ouder is het niet gemakkelijk wanneer je partner iets zegt over je kind. Dat voelt al snel persoonlijk. Je kind raakt aan je hart, aan je loyaliteit en aan alles wat je voor hem of haar wil betekenen.

En toch…

Een plusouder leeft mee in het gezin. Ziet wat er gebeurt. Voelt de sfeer. Draagt mee de gevolgen van bepaald gedrag. Dan is het niet vreemd dat hij of zij daar soms iets over wil zeggen.

En net daar ontstaat vaak spanning.

De ouder voelt zich aangevallen.
De plusouder voelt zich niet gehoord.

Vaak gaat het dan niet meer over het gedrag van het kind, maar over erkenning, vertrouwen en de plaats van de plusouder binnen het gezin.

Misschien is de belangrijkste vraag daarom niet:

“Wie heeft gelijk?”

Maar wel:

“Hoe kunnen we hierover met elkaar in gesprek blijven, zonder elkaar kwijt te raken?”

💬 Herkenbaar? Ik ben benieuwd hoe jullie hiermee omgaan.

Je plek als plusouder mag je zelf bepalen.

Wanneer je in een nieuw samengesteld gezin terechtkomt, lijkt het soms alsof er al een rol voor je klaarstaat.

Je moet betrokken zijn, maar niet te veel.
Je moet meedenken, maar niet alles overnemen.
Je moet flexibel zijn, maar liefst zonder jezelf kwijt te raken.

En ondertussen heeft iedereen daar wel een mening over.

Maar plusouder zijn is geen vaste rol die iemand anders zomaar voor jou kan invullen.

Je mag zoeken.
Je mag aftasten.
Je mag voelen wat klopt.
Je mag grenzen hebben.
Je mag betrokken zijn op een manier die bij jou past.

Niet vanuit wat anderen vinden dat je zou moeten zijn, maar vanuit wat klopt voor jou, je relatie en jullie gezin.

Want in een nieuw samengesteld gezin gaat het niet over zo snel mogelijk de juiste plaats innemen. Het gaat over stap voor stap een weg vinden waarop iedereen kan ademen. 🌿

🌸 Ook een nieuw samengesteld gezin heeft tijd en ruimte nodig om te groeien.

Als plusouder neem je een bijzondere plaats in. Je wilt betrokken zijn zonder de ouderrol over te nemen. Je wilt grenzen kunnen stellen zonder afstand te creëren. En ondertussen probeer je rekening te houden met je partner, de kinderen, de andere ouder én jezelf. Dat is soms best veel.

Als plusoudercoach begeleid ik plusouders die zoeken naar hun plaats, botsen op verschillende verwachtingen of verlangen naar meer rust en verbinding binnen hun gezin.

Er bestaat geen perfect recept voor een samengesteld gezin. Wel helpt het om stil te staan bij wat er speelt, verwachtingen uit te spreken en samen te zoeken naar wat voor jullie werkt.

Herken je jezelf hierin? Je bent welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. 🌿

Nieuw samengestelde gezinnen vragen onderhoud.
Geen perfectie.
Wel aandacht, afstemming en af en toe even kijken wat opnieuw bijgesteld moet worden.

Mijn auto ging vorige week op jaarlijks onderhoud.
Bij gezinnen wachten we soms langer, tot er iets begint te haperen.

Terwijl kleine bijsturing onderweg vaak veel kan voorkomen.

Herken je dat?

In een nieuw samengesteld gezin zit je soms midden in veel tegelijk.

Een kind dat stil wordt na een weekendwissel.
Een plusouder die niet goed weet wat hij of zij mag zeggen.
Een ouder die probeert iedereen tevreden te houden.
Afspraken die logisch lijken, maar toch spanning geven.

Dan zie je vooral wat moeilijk loopt.

Even afstand nemen helpt om opnieuw te kijken.
Wat heeft ieder nodig?
Waar loopt het telkens vast?
En welke kleine afspraak kan vandaag al wat rust brengen?

Daar begeleid ik gezinnen in.
Niet om alles perfect te maken, wel om samen terug houvast te vinden.

De zee.
Voetsporen in het zand.
Schaduwen die mee bewegen.

Nieuw samengestelde gezinnen voelen soms ook zo.
Zoekend.
In beweging.
Maar toch samen onderweg.

Nieuw samengesteld gezin zijn is samen onderweg zijn.
Met liefde, goeie bedoelingen… en soms ook met tegenwind.

Je hoeft niet altijd op hetzelfde tempo te zitten om toch samen te blijven.
Kleine stappen tellen ook.

Waar zitten jullie vandaag: wind mee of tegenwind?

Soms ben je even je richting kwijt.
Thuis. Op het werk.

En toch…
stilstaan mag.

Je plek zoeken in een gezin en je plek zoeken op het werk raken vaker dezelfde laag:
ruimte, erkenning, erbij horen.

Wat helpt jou op zo’n moment om weer te landen?

Dit beeld toont geen chaos, maar zorg.

Sneeuwkanonnen die bijmaken wat ontbreekt, zodat er weer geskied kan worden.

In organisaties en gezinnen werkt het vaak net zo.
Als het stroef loopt, is samen bijsturen vaak sterker dan afwachten.

En soms verschijnt er net dan een regenboog door de mist.

Iedereen kiest zijn eigen latten.
Wat voor de ene werkt, past niet altijd bij de andere.

En toch staan ze hier samen.
Klaar om dezelfde piste op te gaan.

In gezinnen of relaties is dat vaak moeilijker.
Dan verwachten we soms dat iedereen hetzelfde tempo volgt, dezelfde bochten maakt, dezelfde richting kiest.

Maar samen onderweg zijn vraagt geen identieke uitrusting.
Wel afstemming, ruimte en respect voor verschil.