Praktijk De Bergpas

12/09/2026

𝔼𝕟 𝕨𝕚𝕖 𝕧𝕣𝕒𝕒𝕘𝕥 𝕖𝕣 𝕙𝕠𝕖 𝕙𝕖𝕥 𝕘𝕒𝕒𝕥 𝕞𝕖𝕥 𝕕𝕖𝕘𝕖𝕟𝕖 𝕕𝕚𝕖 𝕖𝕣𝕟𝕒𝕒𝕤𝕥 𝕤𝕥𝕒𝕒𝕥?

Deze week werd er veel gesproken over suïcidepreventie. Over durven vragen, luisteren en nabij blijven.

Maar nabij blijven kan ook ontzettend veel vragen.

Van de partner. De ouder. Een broer of zus. Een vriend. Iemand die probeert mee te dragen wat eigenlijk niet over te nemen valt.

Ook zij kunnen bang zijn. Machteloos. Boos. Verdrietig. Uitgeput. Ze kunnen voortdurend alert zijn en tegelijkertijd proberen hun gewone leven verder te zetten.

En vaak gaat de aandacht begrijpelijkerwijs naar degene om wie iedereen zich zorgen maakt.

“Hoe gaat het met hem?”
“Hoe gaat het met haar?”

Veel minder vaak klinkt de vraag:

“En hoe gaat het met jou?”

Ook degene die nabij blijft, heeft nabijheid nodig.

Een plek waar niet meteen oplossingen gezocht worden. Waar ook tegenstrijdige gevoelens uitgesproken mogen worden. Waar iemand even niet sterk hoeft te zijn voor de ander.

Want je kunt iemand ontzettend graag zien en het tegelijkertijd ontzettend zwaar vinden.

Ook dat mag naast elkaar bestaan.

10/09/2026

Je hoeft het niet te begrijpen om nabij te blijven.

10 september — Werelddag Suïcidepreventie.

Een thema dat ons heel nauw aan het hart ligt. Omdat we weten hoe dichtbij het kan komen. Hoe machteloos het kan voelen om naast iemand te staan die het leven op dat moment zo anders ervaart dan jij.

Misschien kun je niet begrijpen hoe iemand geen uitweg meer ziet. Hoe het leven zo zwaar kan worden dat er gedachten komen aan er niet meer willen zijn.

En misschien hoeft dat ook niet.

Je hoeft iemands wanhoop niet te begrijpen om ze ernstig te nemen.

Je hoeft niet te voelen wat de ander voelt om te kunnen luisteren.

Je hoeft geen oplossing te hebben om nabij te blijven.

Soms willen we zo graag helpen dat we zoeken naar redenen waarom iemand wél verder moet. We willen geruststellen, perspectief geven, het donkere een beetje lichter maken.

Terwijl nabijheid misschien soms iets anders vraagt.

Durven horen dat het écht niet goed gaat. Niet onmiddellijk relativeren of oplossen. Geen oordeel over wat iemand voelt. Maar ruimte maken voor wat op dat moment misschien bijna niet uit te spreken valt.

En durven vragen.

Ook rechtstreeks.

“Denk je er soms aan om er niet meer te zijn?”

Die vraag stellen brengt iemand niet op ideeën. Ze kan juist een deur openen naar iets wat iemand misschien al heel lang alleen draagt.

Wij weten hoe moeilijk het kan zijn om naast iemand te staan wanneer je niet kunt wegnemen wat pijn doet. Hoe graag je soms zou willen begrijpen, oplossen, beschermen.

Maar misschien hoeft nabij zijn niet te beginnen bij begrijpen.

Misschien begint het bij:

Ik hoor je.
Ik neem je serieus.
Je hoeft dit nu niet alleen te dragen.

🤍

Heb je zelf gedachten aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand? Bij Zelfmoordlijn 1813 kun je anoniem terecht via telefoon of chat. Bij acuut gevaar: bel 112.

08/09/2026

Soms zit er achter een praktische vraag een veel groter verhaal.

Dit weekend kreeg ik telefoon van een vrouw die even wilde polsen naar een workshop rond levend verlies.

Haar vraag was heel concreet:
“Is er in zo’n workshop ook ruimte voor het verlies dat je ervaart wanneer je geen contact meer hebt met je kind?”

Wat begon als een praktische vraag, werd gaandeweg een heel open gesprek. Ze deelde meer dan ze zelf had verwacht.

En onder die eerste vraag bleek vooral iets anders te liggen: een groot verlangen naar herkenning en verbinding.

Naar mensen die begrijpen hoe het is wanneer je kind nog leeft, maar er geen contact meer is.
Naar ruimte om te mogen spreken over het gemis, zonder dat het meteen over conflict, schuld of gelijk moet gaan.
Naar een plek waar je niet alles hoeft uit te leggen.

Ze zei op een bepaald moment:
“Ik kan toch niet de enige zijn?”

Die zin bleef bij mij hangen.

Want ook dit is levend verlies.

Het verlies van contact.
Van nabijheid.
Van wat was.
Van wat je misschien nog hoopte dat er zou zijn.

En tegelijk is er geen duidelijk afscheid, geen moment waarop de omgeving vanzelf begrijpt dat er iets te dragen valt.

Achter één praktische vraag zat dus vooral een diepe behoefte om niet alleen te hoeven dragen.

Misschien is dat ook waarom zulke gesprekken zo belangrijk zijn: omdat er soms pas ruimte ontstaat voor wat werkelijk onder de vraag ligt, wanneer iemand voelt dat er zonder oordeel geluisterd wordt. 🤍

08/09/2026

Achter iedere naam op een grafsteen schuilt zoveel meer dan een begin- en einddatum.

Een leven. Een mens.
Met kleine gewoontes, typische uitspraken, mooie en misschien ook grappige momenten.
Met verhalen die het waard zijn om verteld te blijven worden.

Want ook daarin kan troost zitten:
in samen herinneren,
in opnieuw vertellen,
in dat eenvoudige “weet je nog…” ❤️

Daarom deel ik deze mooie oproep van gemeente Oostkamp en Reveil heel graag.

Misschien is er iemand over wie jij graag iets wilt vertellen.
Een herinnering die je wilt bewaren.
Een stukje van wie die persoon was, dat je graag wilt blijven meenemen. 💛

Verhalen om nooit te vergeten ❤️

Iemand verliezen die je dierbaar is, doet pijn. Maar herinneringen blijven. De kleine momenten, bijzondere anekdotes en verhalen die jullie samen deelden, verdienen een plek om bewaard te blijven.

Als Troostgemeente roept Oostkamp inwoners op om een verhaal over een overleden dierbare te delen via de Verhalenbank van Reveil. Zo blijven herinneringen levend, ook voor volgende generaties.

📝 Deel jouw verhaal en voeg eventueel een foto toe via de Verhalenbank.

Op 1 november brengen we tijdens het Reveil Troostconcert op de begraafplaats van Oostkamp enkele van deze verhalen tot leven. Misschien krijgt jouw verhaal daar wel een stem, gebracht door een artiest of woordkunstenaar. Uiteraard beslis je zelf of je dat wenst.

💛 Samen geven we herinneringen een blijvende plek.

👉 Dien jouw verhaal in via de Verhalenbank: www.reveil.org/producties/verhalenbank

03/09/2026

Vanmiddag in het asielcentrum. 🤍

Even tijd voor zichzelf.
Aan tafel, tussen wol, touw, kleur en gesprekken.

Vandaag maakten we wandhangers. Voor sommigen een eerste kennismaking met macramé, voor anderen vooral een moment om helemaal op te gaan in het maken.

En soms krijgt zo’n creatie onderweg nog wat extra betekenis.
Een wandhanger die volgende week mee verhuist naar Spanje — als herinnering aan hier, en misschien ook een beetje als geluksbrenger voor wat komt.

Een ander werk werd één en al kleur. Om straks een plekje te krijgen in haar kamer. Iets eigens, gemaakt met haar handen, om trots op te zijn.

Dat is wat ik zo mooi vind aan deze namiddagen:
het hoeft niet groots te zijn.
Even zitten. Maken. Kiezen. Praten of net stil zijn.
En naar huis gaan met iets dat een stukje van dat moment vasthoudt. 💛

Fedasil Poelkapelle Ellen Desloovere

31/08/2026

Morgen is het 1 september.

Voor velen een dag van nieuwe boekentassen, nieuwe klassen, nieuwe scholen en nieuwe stappen. Een dag vol spanning, verwachtingen en verhalen over de voorbije zomer.

Maar niet elke zomer was licht.

Misschien was er verlies, slecht nieuws, ziekte, een verhuis, een scheiding of een andere verandering die nog volop voelbaar is. Misschien gebeurde het verlies al veel langer geleden, maar is het gemis er nog altijd.

En ook voor sommige zorgouders kan 1 september heel confronterend zijn. Omdat er geen passende school gevonden werd. Omdat opnieuw een MFC of internaat start. Omdat lange busritten, ondersteuning en eindeloos gepuzzel opnieuw beginnen.

Wat iemand meeneemt op 1 september, zie je dus niet altijd.

Een kind kan blij zijn om vriendjes terug te zien en tegelijk iemand ontzettend missen. Een jongere kan enthousiast vertellen over de vakantie en thuis iets heel moeilijks dragen. Een ouder kan trots aan de schoolpoort staan en tegelijk voelen hoeveel deze nieuwe start raakt.

Misschien hoeven we morgen daarom niet alleen te vragen:

“Heb je zin in het nieuwe schooljaar?”

Maar af en toe ook:

“Hoe is het écht met jou?”

Want sommige bagage past niet in een boekentas. ❤️

27/08/2026

Wat mag troost of steun brengen?

Dat ik graag woorden en beelden geef aan wat soms moeilijk uit te spreken is, weten jullie ondertussen misschien al.

Vanuit diezelfde gedachte ontstonden deze kaartjes.
Zachte woorden voor momenten waarop het leven wat zwaarder voelt.

Want er bestaan heel wat kaarten rond afscheid en overlijden. Maar soms heb je ook nood aan een kaartje wanneer er niemand gestorven is.

Wanneer je zorgt.
Wanneer je mist.
Wanneer je zoekt.
Wanneer je veel draagt.
Wanneer je even ruimte nodig hebt voor wat raakt.

Daarom maakte ik kaarten die niet proberen op te lossen of beter te maken. Maar die gewoon even mogen zeggen:

ik zie wat je draagt.

Om voor jezelf neer te zetten, ergens bij te houden of te geven aan iemand van wie je voelt: misschien kan dit vandaag wat steun of zachtheid brengen. 🤍

24/08/2026

Waarvoor kun je bij De Bergpas terecht? In deze carrousel neem ik je graag even mee.

Voel je dat je hierin iets herkent of wil je weten wat mogelijk is?
Meer info vind je via de link in bio, of stuur me gerust een berichtje. 🤍

Liefs, Kathleen

20/08/2026

Soms brengt het leven ons op een plek waar we even willen stilstaan.
Bij wat verloren ging. Bij wat veranderde. Bij wat we voelen. En bij wat er nog leeft.

Op zondag 4 oktober mag ik tijdens de Beleefdag in Ieper de voormiddag begeleiden rond levend verlies.

Niet elk verlies heeft een duidelijk begin- of eindpunt.
Soms is iemand of iets er nog, maar is het nooit meer helemaal hetzelfde.

Een partner die verandert door dementie.
Een kind dat worstelt met zichzelf.
Een lichaam dat je niet meer volgt.
Een toekomst die anders loopt dan je had gehoopt.

Het zijn verliezen die vaak weinig zichtbaar zijn voor de buitenwereld. En net daardoor kunnen ze soms zo eenzaam aanvoelen.

Tijdens deze inspiratiesessie wil ik ruimte maken voor herkenning, inzicht en kleine reflectiemomenten. Niet als een klassieke lezing, maar als een voormiddag waarin je even mag vertragen en stilstaan bij wat jij draagt.

De Beleefdag biedt daarnaast ook ruimte voor ontmoeting, een creatieve middagpauze en een namiddagsessie rond liefde en angst.

Je kunt aansluiten voor één sessie of de volledige dag beleven.

Ik kijk ernaar uit om die voormiddag mee vorm te mogen geven. 🤍

Voor info & ticket: https://www.leefjouwpotentieel.be/event/beleefdag/