04/09/2026
Sommige dromen vertellen meer dan duizend woorden.
L. is 16 jaar en woont in een Jeugddorp.
Tijdens een oefening vroeg ik haar: “Als jij mag dromen… wat zou je dan later willen?”
Haar antwoord was eenvoudig, maar raakte me diep.
Ze droomt ervan om ooit haar eigen stal of manege te hebben.
Een plek waar mensen hun paard met een gerust hart kunnen achterlaten. Omdat ze weten dat L. liefdevol voor hun dier zal zorgen. Dat er naar het paard gekeken wordt. Dat het geen pijn, verwaarlozing of angst zal kennen, maar aandacht, geduld en liefde.
Misschien is dat wel wat me het meest raakte.
Kinderen vertellen in dit soort oefeningen vaak, zonder dat ze het zelf helemaal beseffen, wat ze nodig hebben. Wat ze missen. Wat ze anderen zo graag willen geven, omdat ze weten hoe belangrijk het is.
En dan zie ik deze foto.
L. en Spirit. Zo dicht bij elkaar. Zo'n intens moment van vertrouwen en zachtheid.
Het lijkt bijna alsof Spirit haar iets teruggeeft wat een kind nooit zou mogen missen: het gevoel dat je veilig bent, dat je ertoe doet, dat je liefde mag ontvangen zonder daar iets voor te moeten doen.
En misschien is dát wel de kracht van paarden.
Ze vragen niet waar je vandaan komt.
Ze oordelen niet over je verleden.
Ze kijken niet naar wat er misging.
Ze voelen je.
En soms geven ze precies datgene wat je woorden niet kunnen vragen.
L. droomt van een plek waar paarden veilig zijn.
En ergens hoop ik dat ze zelf steeds meer mag ervaren hoe het voelt om óók veilig te zijn.
Voor haarzelf. Voor Spirit. En misschien ooit voor dat kleine meisje dat rondloopt met dezelfde grote liefde voor paarden, en altijd dicht bij haar te vinden is.
Deze oefening leert ons iets belangrijks:
als je kinderen de ruimte geeft om te dromen, vertellen ze soms heel zachtjes wat ze eigenlijk altijd nodig hebben gehad.
Liefde.
Veiligheid.
Vertrouwen.
Een plek waar je mag zijn.
En soms vertelt een paard het antwoord nog duidelijker dan een kind dat zelf kan.
