Katrien Debevere - Systemisch Coach

19/09/2026

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐰𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐝𝐫𝐚𝐠𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐤𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭.

Na zwangerschapsverlies wordt het "ineens" opvallend stil. De afspraken stoppen. Het ziekenhuis verdwijnt uit beeld.
De omgeving weet niet goed wat ze moet zeggen.
En jij moet ondertussen weer thuis zijn en naar je werk gaan.

Voor veel vrouwen is net dát een heel eenzame fase.

Misschien herken je dan de reflex: Ik regel het wel. Het lukt wel hoor.
Ik moet gewoon verder. Of dat je voelt dat je niet uitgelegd krijgt hoe je je werkelijk voelt.

In het e-book geven vrouwen elkaar daarom een andere vorm van wijsheid door: je mag mensen kiezen die bij je passen. Mensen die dus "zonder uitleg" er zijn.
Een partner, een vriendin, een vroedvrouw, een doula, een familielid.
Iemand die gewoon naast je kan zitten zonder iets te moeten oplossen.
Of groter maken. Of kleiner maken. Jij mag die mensen kiezen.

Je mag ook grenzen stellen.
Gesprekken vermijden.
Aangeven wat wel en niet helpend is.

Want steun betekent niet dat iemand jouw verdriet moet overnemen. Wel dat jij het niet helemaal alleen hoeft vast te houden.

Dit kan ook raken aan iets dat veel dieper gaat dan zwangerschapsverlies alleen.
Wanneer je gewend bent om jezelf te redden, kan hulp ontvangen behoorlijk ongemakkelijk voelen.
Zelf dragen geeft dan veiligheid.
Maar soms wordt diezelfde strategie na een ingrijpende gebeurtenis een extra laag bovenop het verlies.

Daarom schreef ik mijn traumageïnformeerde e-book. Niet alleen om informatie te geven over wat er gebeurt na zwangerschapsverlies, maar ook om je te helpen zien welke opties, mogelijkheden en vormen van ondersteuning er bestaan.

Zodat je niet alles zelf hoeft uit te zoeken.
Vind het e-book Wanneer het leven stopt voor het begint hier: https://shop.katriendebevere.be/checkout/e-book-wanneer-het-leven-stopt-voor-het-begint

17/09/2026

ZWART-WIT

Soms hé ... is het zoveel beter om even zwart-wit positie in te nemen.
Misschien niet voor "het gemak" of voor "al wie de gang van zaken de max vindt".

Maar wat ik steeds meer herken in wie traumawerk effectief doet en wie haar verantwoordelijkheid neemt om haar traumaresponses te integreren, dat is dat er ook een follow in sluipt.

Een follow van "texte book the bigger person te moeten zijn". Kan heel mooi zijn en volwassen. Kan dus ook een follow worden en autoimmuunziekten creeren.

Choose wisely😉

17/09/2026

ZWART-WIT

Soms hé is de beste manier om je plek en positie in te nemen: ne keer zwart-wit zijn.
steeds meer merk ik op dat "the bigger person" zijn of traumageïnformeerd zijn eigenlijk een nieuwe vorm van "follow" geeft.

Traumabewustzijn is nodig.
Integratie nog meer, ZODAT je terug "gewoon" kunt doen zonder gewicht (en zonder autoimmuunziekten🤣)

www.katriendebevere.be

14/09/2026

𝐖𝐚𝐧𝐧𝐞𝐞𝐫 𝐝𝐞 𝐧𝐚𝐭𝐮𝐮𝐫 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧𝐞𝐫𝐞 𝐩𝐚𝐝𝐞𝐧 𝐭𝐨𝐨𝐧𝐭 𝐝𝐚𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐧 𝐧𝐚 𝐳𝐰𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩𝐬𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬.

Op het internet bestaan filmpjes van walvissen, dolfijnen en aapjes die hun dode kindje, hun gestorven baby, meedragen.

Dagenlang. Soms weken.

Ik herinner me nog dat ik jaloers was.
Jaloers op die zeedieren. Jaloers op een aap! Je leest het goed.

Ik wilde deze beelden zien, de dag nadat ik mijn (dode) dochtertje in het ziekenhuis had achtergelaten. 8 jaar geleden was dat ook “hoe het ging”.

En dus zat ik huilend bij die filmpjes. Strontjaloers.

Want zij mochten hun natuurlijke instinct volgen.

Door biologen werden zij begrepen:

𝘝𝘰𝘰𝘳𝘢𝘭𝘦𝘦𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘢𝘮𝘢 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘬𝘪𝘯𝘥𝘫𝘦 𝘥𝘦𝘧𝘪𝘯𝘪𝘵𝘪𝘦𝘧 𝘭𝘰𝘴𝘭𝘢𝘢𝘵, 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘻𝘦 𝘮𝘦𝘵 𝘩𝘦𝘦𝘭 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘭𝘪𝘫𝘧 𝘻𝘦𝘬𝘦𝘳 𝘻𝘪𝘫𝘯. 𝘡𝘦 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘯𝘦𝘮𝘦𝘯. 𝘌𝘯 𝘻𝘦 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵 𝘰𝘮𝘳𝘪𝘯𝘨𝘥 𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘩𝘢𝘢𝘳 ‘𝘨𝘳𝘰𝘦𝘱’, 𝘥𝘪𝘦 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘵𝘦𝘭𝘬𝘦𝘯𝘴 𝘰𝘱𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸 𝘴𝘱𝘪𝘦𝘨𝘦𝘭𝘵: 𝘫𝘦 𝘬𝘪𝘯𝘥𝘫𝘦 𝘪𝘴 𝘥𝘰𝘰𝘥.

Hoe verdrietig deze filmpjes ook zijn: wanneer je het zelf meemaakt, kan je er jaloers op worden.

Omdat die bewegingen, hoe verdrietig ook, zo helpend kunnen zijn om daarna het leven weer te kunnen oppakken.

Acht jaar later worden die instinctieve noden nog steeds amper gehoord en vertaald in het menselijke herstelpad.

Het kindje blijft soms in het ziekenhuis achter. Of wordt nog te vaak volgens een klassieke wijze begraven, zonder dat je het kan verzorgen, zien of laten opnemen in je familie.

Of ouders krijgen geen toegang tot informatie over hoe het ook anders kan.

Het verlies vraagt om rouw als herstelpad.

Maar al die gemiste kansen om je instincten te kunnen volgen, vragen óók om traumaintegratie als herstelpad.

Dat is precies waarom ik een traumageïnformeerd e-book schreef: om vrouwen na zwangerschapsverlies op een zachte manier meer inzicht en meer opties te geven voor hun herstel.

📖 𝐖𝐚𝐧𝐧𝐞𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐨𝐩𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐭
Een zachte, traumageïnformeerde gids na zwangerschapsverlies.

𝐕𝐢𝐧𝐝 𝐡𝐞𝐭 𝐞-𝐛𝐨𝐨𝐤 𝐯𝐢𝐚 𝐝𝐞 𝐥𝐢𝐧𝐤 𝐢𝐧 𝐛𝐢𝐨.

https://www.youtube.com/watch?v=2g6OlGo7vyo

A grieving mother dolphin carried her dead calf through the Indian ...

12/09/2026

𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐬𝐧𝐞𝐥 𝐰𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐬𝐥𝐢𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐣𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐫𝐨𝐥𝐞.

Wanneer een zwangerschap eindigt, kan je plots voor keuzes komen te staan waar je nooit over hebt nagedacht. Ook waar je het liefst van al niet over wíl denken. Maar het moet!

Wil je deze of andere medicatie?

Wil je een verlies afwachten of is een curretage nodig?

Wil je je kindje zien?

Wil je het vasthouden?

Wil je een echo of foto's?

Wil je herinneringen verzamelen?

Wie wil je bij je?

𝑬𝒏 𝒎𝒊𝒔𝒔𝒄𝒉𝒊𝒆𝒏 𝒘𝒊𝒍 𝒋𝒆 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒂𝒍 éé𝒏 𝒅𝒊𝒏𝒈: 𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒎𝒂𝒂𝒍 𝒛𝒐 𝒔𝒏𝒆𝒍 𝒎𝒐𝒈𝒆𝒍𝒊𝒋𝒌 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒊𝒔.

Dat is begrijpelijk. In een situatie waarin zoveel (te veel) uit handen valt, kan 𝘴𝘯𝘦𝘭 𝘣𝘦𝘴𝘭𝘪𝘴𝘴𝘦𝘯 een manier worden om toch iets van controle te ervaren. Tegelijkertijd is net "het snelle willen" een signaal van druk.

Maar één van de dingen die vrouwen elkaar doorgeven uit ervaring is: je hoeft niet elke beslissing op één moment te nemen.

Je mag vragen om informatie opnieuw uit te leggen.

Je mag iemand meenemen naar een gesprek.

Je mag vragen wat er gebeurt als je nog even niets beslist.

En bovenal: 𝑱𝒆 𝒎𝒂𝒈 𝒗𝒂𝒏𝒅𝒂𝒂𝒈 𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒃𝒆𝒔𝒍𝒊𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒎𝒐𝒓𝒈𝒆𝒏 𝒗𝒂𝒏 𝒈𝒆𝒅𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒆𝒏.

Dat is belangrijker dan het op het eerste gezicht lijkt.

Want wanneer je midden in verlies zit, werken hoofd en hart niet altijd netjes samen.

Ook gebeurt er bij zwangerschapsverlies zoveel in je lijf dat je je letterlijk ook 1 dag later een ander mens vóelt, met bijhorende andere beslissingen.

Daarom is weten welke opties er überhaupt bestaan zo belangrijk. En de herhaling ervan.

Want onder het verlangen om snel door te moeten gaan, kan ook iets anders zitten: de behoefte om jezelf te beschermen tegen wat op dat moment simpelweg te veel is.

Daarom schreef ik mijn traumageïnformeerde e-book 𝑾𝒂𝒏𝒏𝒆𝒆𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒐𝒑𝒕 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒈𝒊𝒏𝒕.: https://shop.katriendebevere.be/checkout/e-book-wanneer-het-leven-stopt-voor-het-begint

Zodat je, midden in iets wat nauwelijks te bevatten is, toch geïnformeerd keuzes kan maken.

Je mag kiezen. Je mag wachten. Je mag terugkomen op een keuze.

11/09/2026

𝐃𝐞𝐞𝐩 𝐃𝐢𝐯𝐞 𝐑𝐞𝐢𝐬 𝟐𝟎𝟐𝟕
𝐄𝐞𝐧 𝐚𝐟𝐠𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦𝐝𝐞 𝐫𝐞𝐢𝐬 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐞 𝐛𝐞𝐰𝐮𝐬𝐭𝐞 𝐯𝐫𝐨𝐮𝐰 𝐯𝐚𝐧 𝐰𝐢𝐧𝐭𝐞𝐫 𝐭𝐨𝐭 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐡𝐞𝐫𝐟𝐬𝐭 𝐯𝐨𝐥𝐠𝐞𝐧𝐝 𝐣𝐚𝐚𝐫.

Oh jee!

Ik merk aan nieuwsbrieven en mails uit de sector hoe AI alles tot één "mush" vermaakt. Intussen is elke vorm van dieptewerk een "deepdive" of "diving deep" geworden.

Ik vond het indertijd passend voor mij omdat ik steeds de diepere laag zoek waarin ogenschijnlijk tegenstrijdige ervaringen samenkomen. Maar ook simpelweg omdat ik dook.

Ja, duiken. Met pad en loodzwaar zuurstofding op uw rug en zeer lomp achterwaarts de zee in strompelen totdat het water je draagt 😅. In Bali geleerd trouwens, in 2004. Aanrader!

"Dan moet je de naam veranderen om terug origineel te zijn", hoor ik zeggen?

"Nope." Ik bied Deep Dive dagen aan én in 2027 begeleid ik de Deep Dive Reis.

✨ 11 dagen in een groep van 7 vrouwen, afgestemd als getuigen van elkaars proces. Voor wie begrijpt dat Complex Trauma herstel vindt in relatie.

✨ Op een plek die meer is dan een locatie: een bedding gedragen door Tine Van den Haute: Refuge Kapelleberg in de Vlaamse Ardennen.

✨ Voor vrouwen die zichzelf kunnen dragen, hun patronen begrijpen, hun oververantwoordelijkheid kotsbeu zijn, meer uit hun relaties willen halen en voelen dat ze niet meer mogen wachten op toestemming.

✨ Een reis ZONDER PROGRAMMA. De inhoud ontstaat vanuit wie jij bent, jouw specifieke issues en de professionele afstemming op wat dienend is.

Voor vrouwen die niet meer willen passen in een opgelegd plaatje, maar het plaatje zelf willen co-creëren.

✨ Een reis vol verrijking met wijsheid van het Veld, opstellingen waar nodig, uitwisseling en getuigenis waar voedend — en totale ontzorging.

Op 13/12 is er een ontmoetingsmoment. We starten in februari 2027.

Telkens een 2-daagse, om de 2 maanden, met daartussen een 1-op-1 opvolgsessie om jouw integratie te verzekeren.

(Tot 12/12 geniet je van early-bird korting.)

Interesse? Download de brochure 👉 https://www.katriendebevere.be/deep-dive-reis

Of boek je matchcall 👉 https://go.katriendebevere.be/matchcall

10/09/2026

🍂 𝐖𝐚𝐭 𝐚𝐥𝐬 𝐰𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐠 𝐤𝐨𝐦𝐭, 𝐣𝐞 𝐩𝐚𝐝 í𝐬?

September voelt voor mij als een maand van afronding.

Niet als een helder eindpunt met een strik errond. Eerder als een proces waarin steeds zichtbaarder wordt wat zijn tijd heeft gehad, wat mag worden losgelaten en wat niet langer mee hoeft naar een volgende cyclus.

En hoe meer cycli ik afrond, hoe meer ik merk dat zo’n proces zelden netjes of lineair verloopt.

Er zijn lagen die zich nog tonen. Dingen die opnieuw aankloppen. Soms precies op het moment waarop je dacht: nu kan ik eindelijk weer verder.

Sinds de start van september voelt het zelfs alsof mijn agenda bijna dagelijks wordt gekaapt. Plannen schuiven op omdat iets of iemand mij iets laat zien waar ik niet langer omheen kan.

En steeds opnieuw moet ik denken aan een teaching van traumageïnformeerde mysticus Thomas Hübl:

“ 𝑻𝒉𝒆 𝒐𝒃𝒔𝒕𝒂𝒄𝒍𝒆 𝒊𝒔 𝒕𝒉𝒆 𝒘𝒂𝒚.”

We ervaren wat ons in de weg komt zo gemakkelijk als een onderbreking van onze weg.

Eerst dit nog oplossen. Eerst dit gedoe voorbij. Daarna kan ik eindelijk weer doen waar ik mee bezig was.

Maar wat als?

Wat als datgene wat in de weg komt, net je pad ís?

𝑾𝒂𝒕 𝒂𝒍𝒔 𝒅𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒕𝒐𝒓𝒊𝒏𝒈 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒕𝒆𝒌𝒆𝒏𝒕 𝒅𝒂𝒕 𝒋𝒆 𝒗𝒂𝒏 𝒋𝒆 𝒑𝒂𝒅 𝒃𝒆𝒏𝒕 𝒈𝒆𝒓𝒂𝒂𝒌𝒕, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒂𝒕 𝒆𝒓 𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒛𝒊𝒄𝒉𝒕𝒃𝒂𝒂𝒓 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒕 𝒅𝒂𝒕 𝒈𝒆𝒛𝒊𝒆𝒏, 𝒅𝒐𝒐𝒓𝒗𝒐𝒆𝒍𝒅 𝒆𝒏 𝒈𝒆ï𝒏𝒕𝒆𝒈𝒓𝒆𝒆𝒓𝒅 𝒘𝒊𝒍 𝒘𝒐𝒓𝒅𝒆𝒏?

Daarover gaat mijn nieuwe maanbrief van september.

🍂 Over afronden.

🌿 Over wat zich nog aandient in de rommelige helft van een cyclus

✨ En over de aankomende "herstel"helft van deze cyclus.

Wil je deze maanbrief vanavond in je mailbox ontvangen?

Je kunt je inschrijven voor de maanbrieven via de link in mijn bio of via deze link 👉 https://www.katriendebevere.be/maanbrieven/

09/09/2026

𝗗𝗲 𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗱𝗶𝗲 𝘄𝗲 𝗻𝗮 𝘇𝘄𝗮𝗻𝗴𝗲𝗿𝘀𝗰𝗵𝗮𝗽𝘀𝘃𝗲𝗿𝗹𝗶𝗲𝘀 𝘁𝗲 𝘄𝗲𝗶𝗻𝗶𝗴 𝘀𝘁𝗲𝗹𝗹𝗲𝗻.

Dat zwangerschapsverlies rouw met zich meebrengt, daar bestaat voor mij geen twijfel over.

Je verliest een kindje, je zwangerschap, een toekomst, een verwachting, een stuk van je moederschap.

Maar in mijn praktijk, net als in mijn eigen ervaring, merk ik dat rouw niet altijd alles verklaart. Misschien is het net omdat rouw bij mij niet de volledige lading dekte, dat ik anders kijk. Andere vragen stel. Andere verbanden leg.

Want ó𝐧𝐝𝐞𝐫, 𝐚𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫, 𝐭𝐮𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐧𝐚𝐚𝐬𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐫𝐨𝐮𝐰𝐯𝐞𝐥𝐝 kunnen ook andere velden aanwezig zijn:
💥 Hyperalertheid: blijven analyseren, slecht slapen, nachtmerries.
💥 Gevecht: zoeken naar erkenning of toestemming om te mogen rouwen.
💥 Overweldiging: verdriet dat nog niet gevoeld kan worden omdat het té veel is.
💥 Eenzaamheid: het gevoel dat je verdriet te veel is of relaties onder druk zet.
💥 Onveiligheid: in of rond je lijf en wat ermee gebeurd is of moest gebeuren.

Kortom: patronen die soms al veel langer bestaan.
Het verlies veroorzaakt het verdriet. Dat vraagt rouw om te herstellen.
Het verlies veroorzaakt oude pijn niet, maar kan ze wél zichtbaar maken. En die pijn vraagt om iets anders wil je ze herstellen.

Wat als we na zwangerschapsverlies niet alleen vragen:
“Hoe gaat het met je rouw?” maar ook: “Wat is er in jou geactiveerd?”
Dat vraagt om een breder herstelpad, waarin rouw én trauma elkaar aanvullen.

Niet ieder zwangerschapsverlies is een trauma. Maar we mogen die laag niet missen wanneer ze er wél is.

💜 In mijn praktijk begeleid ik vrouwen die voelen: er zit méér onder mijn verlies dan alleen mijn rouw. Of: er zit iets dat maakt dat ik mijn rouw nog niet helemaal kan nemen.
Als je voelt dat dit over jou gaat, of als professional deze laag beter wilt leren herkennen: zie link in bio.

💜 Mijn e-book Wanneer het leven stopt voor het begint is een traumageïnformeerde gids voor wie met zwangerschapsverlies te maken krijgt.

Zie link in bio.