11/05/2025
Aan mijn moeder en grootmoeder, die beiden liefde en verlies hebben gekend in het moederschap. Aan de mamaβs die ik begeleid(de) binnen jeugdzorg, die teleurstelling of gemis voelen. En aan elke mama die het vandaag nodig heeft:
Moederdag.
Voor sommigen een dag vol bloemen, knutselwerkjes en ontbijt op bed. Voor anderen een dag vol gemis, verlangen, leegte of twijfel.
Vandaag denken we aan:
π wie (schoon/plus/pleeg/β¦)moeder is, in al haar rollen
π wie onverwacht plots mama werd
π wie mama wil worden maar daar nog op wacht
π wie geen moeder kan zijn en het verlies daarvan meedraagt
π wie bewust geen moeder is, maar toch geconfronteerd wordt
π wie haar moeder mist, in leven of in dood
π wie nooit een moeder had die Γ©cht moederde
π wie worstelt met wat βmoederschapβ hoort te zijn
π wie mama is, maar niet kan zijn zoals ze zou willen zijn
π wie twijfelt of ze (ooit) wel mama wil zijn
Moederdag raakt alle diepe lagen, liefde Γ©n rouw, verbinding Γ©n afstand.
Daarom, vandaag: zachtheid voor jezelf.
Voor wat er is. Voor wat er (nog) niet is.
Voor alles wat moederschap kan betekenen.
Niet alleen zij die kinderen op de wereld zetten,
maar ook zij die koesteren, dragen, luisteren,
troosten, eindeloos geven en blijven staan.
Moederschap bestaat in vele vormen.
Soms zichtbaar. Soms verzwegen.
Soms met blije kinderhandjes aan je been.
Soms met leegte waar verlangen woont.
Soms met twijfel, uitputting of schuld.
Maar altijd gedragen door liefde β in welke vorm dan ook. π