16/09/2026
*GAMEDAG 1: UILENSPIEGEL – EVERGEM*
Uilenspiegel begon niet als een ploeg die het seizoen moest opstarten, maar als een ploeg die het gewoon nooit had stopgezet. Yin & Jasper stond na jaren stilte weer op het slagveld, Bartacus liet zijn gewicht weer los aan de cirkel, Messendag kwam terug uit pensioen voor het ritueel van de pint achteraf, en de Sensei zelf, Jan-Sensei, stond weer aan de zijlijn, klaar om van deze dojo een tempel te maken. 14 namen op de bank die iedereen al kende, dat is geen opstelling, dat is een aankondiging.
Bij de rust stond het al 16-11, ruim voldoende voorsprong voor een clan die het grootste deel van de eerste tien minuten nog aan het uitzoeken was wie waar moest staan. De Kogel schoot door de zestien meter alsof zwaartekracht een gerucht was, en Bartacus hield de poort zoals hij dat al jaren doet met een snor waar naar verluidt nog nooit een bal doorheen is geraakt.
Tweede helft gingen we het zelf even moeilijk maken. We verloren twee keer de bal aan onszelf, een verboden techniek.
Silent J bleef trouw aan zijn reputatie: een kerel die zich tussen verdedigers gooit alsof pijn een gerucht is dat andere mensen overkomt. Deze keer ging de profetie iets te ver in vervulling: een gebroken sleutelbeen was de rekening voor zoveel onverschrokkenheid.
Quin-Ten de Hamer sloot de avond af met zeven binnengehaalde kamers.
Onder de lat verdedigde Stan Lee de tempel alsof zijn leven ervan afhing. Bal na bal bleef plakken in zijn handen alsof hij ze persoonlijk had uitgenodigd en daarna spijt liet voelen. Ninja ster van de week, geen stemming nodig, geen tegenkandidaten toegelaten.
34-25. Wij vroegen niet om een gevecht, we stuurden gewoon een uitnodiging. Nieuwe kalender, nieuwe ambitie: top 3, misschien zelfs de titel. Scalp nummer één heet Evergem en is binnen.
Uilenspiegel, waar de ballen zweven en de koppen rollen.
