28/09/2026
TEAM RUNNERS' LAB - ON THE MOVE
GEERTJE
TOT DRET 2026 FINISHER 💪
"Dinsdag 15/9 was het zover: de start van Tot Dret in de Aostavallei. Het kleine broertje van Tor des Géants, de bekendste 200 mijler in Europa. Met zicht op bekende 4000-ers volgt de race het laatste deel van het parcours: 130 km met 12.000 D+ (in de praktijk iets meer km en iets minder hoogtemeters)."
"De laatste maanden waren moeilijk door sluimerende blessures; we moesten de focus leggen op mijn benen klaarmaken voor de stevige klimmen en afdalingen. Geen grote weekvolumes dus, vooral om ervoor te zorgen dat ik in elk geval aan de start kon staan."
"Di 21:00 - Wo 09:00: De start voelt voor mij altijd een beetje emotioneel. We liepen direct de nacht in naar Col de Pinter. Ik weet van foto's hoe mooi het is, maar door de nacht kreeg ik er niks van mee. Ik begon behouden met 500 man op een smal paadje en kwam over de col heen terug in het de dal. De col erna begonnen de lopers meer te spreiden. In de berghut maakte ik mijn eerste fout maak: spuitwater. Blijkbaar vinden Italianen het een topidee om spuitwater te serveren in blauwe flessen die er uitzien als plat water. Tegen dat ik het besefte was ik al bijna op de col. De nacht voelde erg rustgevend na de drukke start."
"Bij zonsopgang raak ik in gesprek met Alessandro, die voor de 3e keer meedoet. Hij vertelt me voor 18:00 op de grote lifebase te zijn voor de cutoff. We passeren km 50 in Gordza; ik voel me vooral dankbaar dat mijn lichaam pijnvrij meewerkt."
"Wo 09:00 - 18:00: Bij Refugio Maglià hoor ik een Nederlandse stem. Heel fijn om even je eigen taal te spreken. Ook ontmoet ik een ervaren Belgische vrouw. Ik klim verder naar Refugio Cuney en kom op het mooie kale Alpine terrein dat ik zo graag zie. Ik zie lopers zwalpen van de tor330 en leg zelf bij Ref. Cuney even mijn hoofd op tafel voor een microdutje. Een loper wil me wakker maken voor de tijd, maar een vrijwilliger stuurt hem weg met een hoop Italiaans lawaai."
"Omlaag word ik door veel locals ingehaald. Ze klimmen slow&steady en dalen vervolgens heel snel en effortless. Ik maak er een spelletje van om hun technieken te bestuderen en immiteren. Na 1500m dalen staan mijn mama en zus te wachten in Oyace."
"Wo 23:00 - Do 07:00: In Ollomont mislukt een 10'-dutje. Mijn bovenbenen zijn gezwollen en ik merk dat ik wéér spuitwater heb gepakt. Geïrriteerd vertrek ik rond middernacht naar Refugio du Champillon. De zoveelste steile klim. Ik ben zo moe dat ik niet vooruitkom. Een cafeïne-gel en muziek helpen niet; ik zwalp en ga heel traag. Uiteindelijk val ik bijna om en slaap tegen een muurtje voor (ik denk) 10' tot de kou me wakker maakt. Ik ga door en verder omhoog zie ik de hut. Opeens hoor ik iemand op een hoorn blazen en luide koebellen: vanuit de hut moedigen ze iedereen luid aan. De huttenwaard denkt dat Bosses nipt wordt, maar Alessandro staat er (helaas opgegeven) en zegt dat ik het kan halen. Samen met Daniele besluit ik het te proberen. Een vrijwilliger geeft me bouillon met broth ("veel calorieën gaan goed doen"), maar alles komt er direct weer uit. Toch voel ik me wakkerder. Mentaal zit ik er weer goed in. Ik volg Daniele omhoog en in de afdaling. Op het vlakke deel neem ik Daniele op sleeptouw en we komen een half uur vóór de cutoff aan in Bosses. De zon komt op: we gaan finishen!"
"Do 07:00 - 16:00: We vertrekken naar Col Malatrà. De hoogte en vermoeidheid pakken op mijn adem, maar boven zie ik de Mont Blanc, een berg die voor mij altijd speciaal voelt. Elke stap omlaag doet inmiddels pijn aan mijn bovenbenen. Op bekend terrein kan ik weer lopen. De weg naar Bertone biedt continu zicht op het Mont Blanc-massief en is vol met wandelaars van de Tour du Mont Blanc. De laatste downhill valt gelukkig mee. Beneden op het asfalt komt Daniele achter me aan met een high-five: we did it! Met overal applaus en "Bellissimo, bravo!" loop ik de winkelstraat in. Ruim een uur voor de cutoff finish ik in 43 uur, én met het gevoel dat ik nog verder kan."
"Het was een euforisch gevoel, en het is lang geleden dat ik een event met zo’n goed gevoel loop. Mijn doel was finishen en dat is gelukt. Het was een geweldig mooi avontuur. Eén dipje gehad en verder nooit echt diep hoeven te gaan. Finishen met het gevoel dat je verder kan en zonder pijn aan de blessures van de laatste maanden. 24 uur na de race voelde ik me voor een groot deel hersteld, ook al heeft de diepe vermoeidheid nog een weekje nodig. Ik heb oprecht 100% genoten en kom zeker ergens de komende jaren terug voor de hele ronde!"
- Geertje van der Linden
JORIS
2x ZILVER BK 🥈
"Al vijf jaar lang neem ik deel aan het master Belgisch kampioenschap hamerslingeren (7,26kg) en gewichtwerpen (15,9kg). Dit jaar was echter een speciale editie voor mij. Na mijn Belgische titel gewichtwerpen van vorig jaar maakte ik in september 2025 een zware val met de fiets waarbij ik mijn schouder brak en ligamenten afscheurde."
"Zonder enige training besloot ik om toch te proberen te deelnemen aan dit BK. Dat an sich was voor voor mezelf al een succes bij het hamerslingeren. Nadien, bij het gewichtwerpen, voelde mijn schouder helemaal verstijfd aan waardoor ik niet kon doorgooien. Maar ik ben zeer tevreden met wat ik kan na een jaar van afzien met blessures."
Volgende doel; marathon Malaga en teambuildingweek met 😉"
- Joris Sels
WENDY
IN FLANDERS FIELDS MARATHON 🏆
"Vorig weekend was team P**l present tijdens de In Flanders Fields Marathon. Warre was zo goed om mee te lopen, zodat ik mij in de stukken tegenwind achter zijn brede rug kon nestelen. 😉 Hij heeft dit schitterend gedaan. Na 33km moest ik alleen verder, maar dan kan je echt beginnen aftellen en hier en daar nog wat mannen inhalen."
"Als eerste dame kwam ik binnen. Na afloop zijn we nog de overwinningsbloemen gaan leggen bij James Duffy, deze won in 1914 de Boston marathon, maar zou jammergenoeg de Olympische spelen van 1916 niet halen. Hij sneuvelde in 1915."
- Wendy Lenaert
