AEK Larnaka History

Ο ΦΕΡΕΝΤΣ ΠΟΥΣΚΑΣ

Ο Φέρεντς Πούσκας, γνωστός ως ο “καλπάζων συνταγματάρχης” και σαν ο πρώτος παγκόσμιος superstar στην ιστορία του ποδοσφαίρου, είχε από μικρός ένα όνειρο που πραγματοποίησε τον Ιούνιο του 1957:
Να φορέσει τη φανέλα του Πεζοπορικού!

…Ας σοβαρευτούμε όμως!
Τα αλυσιδωτά γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την εκπληκτική συγκυρία ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1956 όταν ξέσπασε η Ουγγρική επανάσταση κατά της φιλοσοβιετικής κυβέρνησης της χώρας, ενώ ο Πούσκας βρισκόταν στο εξωτερικό σε ποδοσφαιρική αποστολή. Παρότι, ως συνταγματάρχης και ίνδαλμα των Ούγγρων, έχαιρε των προνομίων του καθεστώτος, μετά την εισβολή των Ρωσικών αρμάτων στην Βουδαπέστη προτίμησε να μην επιστρέψει στη χώρα του.
Τότε ο αδελφικός φίλος και συμπατριώτης του, ο Γκιούλα Ζέγκελερ, ήταν προπονητής στον Πεζοπορικό και τον φιλοξένησε για λίγο καιρό στην Λάρνακα, μέχρι να ολοκληρωθεί η ιστορική μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης.

ΜΙΑ ΜΥΘΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΟ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ

Η πορεία του έχει καταγραφεί σε μουσεία, αγάλματα και τόμους που τον κατατάσσουν σε όλες τις χρυσές ενδεκάδες του 20ου αιώνα, επιγραμματικά με βάση τα ακόλουθα:

- 84 γκολ σε 85 εμφανίσεις με την Εθνική Ουγγαρίας και 740 γκολ σε επίσημους αγώνες
- Στην κορυφή του κόσμου το 1952 με Χρυσό Ολυμπιακό και καταιγισμό τερμάτων
- Καταπληκτικό Παγκόσμιο κύπελλο το 1954 όταν διέσυρε την Γερμανία με 8-3, ενώ ο τελικός και η ήττα με 2-3 από την ίδια ομάδα λίγες μέρες αργότερα παραμένει ο πιο αμφιλεγόμενος στην ιστορία.
- 242 γκολ σε 262 εμφανίσεις με την Ρεάλ Μαδρίτης και 4 φορές πρώτος σκόρερ Ισπανίας
- Αμέτρητοι τίτλοι και Διηπειρωτικό Κύπελλο με την Ρεάλ
- Ο μόνος στην ιστορία που πέτυχε 4 γκολ σε τελικό Πρωταθλητριών Ευρώπης
- Καπάκι άλλα 3 γκολ στον δεύτερο του τελικό Πρωταθλητριών Ευρώπης, δηλαδή 7 γκολ σε δύο συνεχόμενους τελικούς
- Μυθικές εμφανίσεις εναντίον της Αγγλίας, με διασυρμούς 7-1 εντός έδρας και 6-3 στο Wembley, όταν οι Άγγλοι νόμιζαν ότι είναι άτρωτοι και μέχρι σήμερα το θεωρούν το μεγαλύτερο μάθημα στην ιστορία τους.
- Το 1970, σαν προπονητής πλέον, οδηγεί τον Παναθηναϊκό στον τελικό Πρωταθλητριών Ευρώπης, γράφοντας την πιο χρυσή σελίδα της ιστορίας του
- Μετά τον θάνατο του και μέχρι σήμερα, το βραβείο για το καλύτερο γκολ στον κόσμο φέρει το όνομα του.

ΟΙ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥ ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΟΥ

Στην κάτω φωτογραφία οι ποδοσφαιριστές του Πεζοπορικού και της Ανόρθωσης ποζάρουν με τον Πούσκας πριν από αγώνα στις 22 Ιουνίου 1957 στο ΓΣΖ προς τιμή του. Ο κόσμος που ξεχείλισε στις κερκίδες, στα γύρω σπίτια και στα δέντρα δεν άντεξε και δέκα λεπτά πριν το τέλος μπήκε στο γήπεδο για να τον δει από κοντά, έτσι ενώ κέρδιζε με 3-2 ο Πεζοπορικός ο αγώνας διακόπηκε. Αυτός ο παροξυσμός όπου έπαιζε δεν ενόχλησε τον θρυλικό Μαγυάρο, που ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τους Λαρνακείς και σε πολλά οικογενειακά αρχεία υπάρχουν φωτογραφίες του. Αυτό που σχολίασε ήταν ο ραντισμένος με τη νεροφόρα αγωνιστικός χώρος, λέγοντας μας ότι για να προοδεύσει το ποδόσφαιρο μας πρέπει να φτιάξουμε γήπεδα. Ίσως τελικά αυτός να ήταν ο λόγος που προτίμησε το Μπερναμπέου!
Όσοι έζησαν εκείνα τα 6 αξέχαστα παιγνίδια στα ξερά γήπεδα της Κύπρου, τα περιέγραψαν σαν ρεσιτάλ των δύο θρυλικών αρχηγών της Εθνικής Ουγγαρίας, του Πούσκας και του βετεράνου Ζέγκελερ, που έσμιξαν με τη φανέλα του Πεζοπορικού.

Κάθε καλοκαίρι τέτοιες μέρες που ετοιμαζόμαστε για το πρώτο Ευρωπαϊκό ταξίδι της ΑΕΚ θυμάμαι έντονα τον Ρένο.

Είχαμε την τύχη να χαρούμε με την υπέροχη οικογένεια του ένα αξέχαστο ταξίδι όταν πήγε η ΑΕΚ Ιρλανδία στις 26 Ιουλίου 2018 για να παίξει με την Dundalk, μια μικρή πόλη κοντά στο Δουβλίνο. Μας έβαλαν σε ένα φιλόξενο κουτάκι του γηπέδου, όπου μετρηθήκαμε όλοι κι όλοι 20 άτομα. Ανάμεσα τους και ο Ρένος μαζί με την σύζυγο του Σταυρούλα και την κόρη του Σοφία.

Ήξερα για το πρόβλημα υγείας του αλλά ο Ρένος, πρόσχαρος και θετικός όπως πάντα, δεν το άφησε ούτε μια στιγμή να επισκιάσει τις όμορφες στιγμές που περάσαμε. Μου είπε και ιστορίες για τα άλλα ποδοσφαιρικά του ταξίδια, όπως το έπος της Ελλάδας που έζησε στην Πορτογαλία, γελάσαμε και ονειρευτήκαμε ότι μια μέρα ίσως και η ΑΕΚ πάει μακρυά.

Έφυγε τέτοια μέρα πριν 5 χρόνια χωρίς να προλάβει να δει όσα ακολούθησαν. Η “οικογενειακή εκδρομή” σε εκείνο το χωριό ήταν το ξεκίνημα μιας απρόσμενης πορείας που μόνο όταν περάσουν χρόνια θα καταλάβουμε πόσο τυχεροί είμαστε όσοι τα ζήσαμε.

Στο επίκεντρο της ιστορίας μας είναι οι άνθρωποι της Λάρνακας. Όπως τότε ο Ρένος έτσι και ο αδελφός του Μιχάλης, είναι πάντα κοντά στην ΑΕΚ. Όχι μόνο σαν McDonald’s, διότι άνθρωποι σαν αυτούς είναι κάτι πολύ περισσότερο από χορηγοί. Και η ΑΕΚ είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας αθλητικός σύλλογος: Μια οικογένεια με αρχές που πηγάζουν από την ποιότητα των ανθρώπων της πόλης και της επαρχίας μας.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΡΕΝΟ

Οι περισσότεροι κάνουν το πέρασμα τους και γρήγορα ξεχνιούνται.
Οι λίγοι που ξεχωρίζουν, μέσα και έξω από το γήπεδο, δένονται σφικτά με την ομάδα και τον κόσμο, παραμένοντας ακόμα και μετά το τέλος της καριέρας τους ένας από μας.

Ο Ντάνιελ Μοϊσόφ άρχισε να δαγκώνει από την πρώτη στιγμή που πάτησε χορτάρι, τιμώντας την φανέλα της ΑΕΚ για 6 σεζόν και κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου σαν ένας από τους σπουδαίους κρίκους στην αλυσίδα των μεγάλων κεντρικών αμυντικών που δημιούργησαν μια παράδοση που συνεχίζει.
Η φωτογραφία είναι από τον τελικό του 2018 απέναντι στον Απόλλωνα και την κατάκτηση του κυπέλλου, όταν βρισκόταν στο απόγειο της φόρμας του, παίζοντας και στην Εθνική Βόρειας Μακεδονίας. Αν τις τελευταίες δύο χρονιές στην Λάρνακα δεν τον ταλαιπωρούσαν τραυματισμοί θα τον είχαμε για περισσότερο.
Πριν λίγες μέρες αποφάσισε στα 38 του να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και με την αφορμή αυτή του κάνουμε αυτό το αφιέρωμα. Για να του θυμίσουμε ότι όπως αυτός δεν ξεχνά ποτέ την αγαπημένη του ΑΕΚ και παρακολουθεί στενά τα πάντα σαν οπαδός, έτσι και εμείς του κρατάμε πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας.
DANEL MOJSOV: ΕΝΑΣ ΣΚΑΛΙΩΤΗΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΩΣ “THE BOSS”

WINDS OF CHANGE

Τον περασμένο Ιανουάριο λίγο-πολύ μουρμουρήσαμε όλοι.
Σήμερα όλοι ανυπομονούμε να δούμε τη νέα ΑΕΚ.

Ναι, όλοι κρίνονται στο γήπεδο, αλλά ακόμα και να αργήσει να δέσει το γλυκό οι φετινές κινήσεις αποτελούν μια πολύ ηχηρή δήλωση προθέσεων.

1) …Ποιοτικοί ποδοσφαιριστές, όλοι έτοιμοι για δράση
2) …Αισθητή μείωση του μέσου όρου ηλικίας
3) …Προσθήκες Κύπριων ποδοσφαιριστών
4) …Επαγγελματικά Συμβόλαια σε πολλά παιδιά των Ακαδημιών
5) …Πρόσληψη ειδικού φυσικής αγωγής για να ηγηθεί της ιατρικής ομάδας
6) …Όλοι παρόντες στην έναρξη της προετοιμασίας, πιο έγκαιρα από οποιαδήποτε άλλη ομάδα

Προσωπικά νιώθω ενθουσιασμένος όσο ποτέ άλλοτε.

ΥΓ

Έχοντας επίγνωση ότι οι μεγάλες αλλαγές θέλουν χρόνο να μη το ματιάσουμε διότι, ως συνήθως, πήραμε την χειρότερη δυνατή κλήρωση.
Όμως η ΑΕΚ είναι μαθημένη στα δύσκολα, και εμείς το ελάχιστο που έχουμε να κάνουμε είναι να πάρουμε θέση στην Αρένα και να προσδεθούμε για όσα θα ακολουθήσουν.

Απόλυτα διευκρινιστική η χθεσινή ανακοίνωση της διοίκησης του ΑΠΟΕΛ με την οποία εκφράζει σεβασμό στην προσέγγιση της ΑΕΚ για τον Κωνσταντίνο Λαΐφη.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΗΘΟΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΕΚ

Προσωπικά προσθέτω και σεβασμό στην απόφαση του ίδιου του Λαΐφη, ενός ποδοσφαιριστή που η ΑΕΚ επιθυμούσε να εντάξει όχι μόνο για τα αγωνιστικά του χαρίσματα. Η απόφαση του, ότι και να ζύγισε για να την πάρει, ήταν αποκλειστικά δική του και φυσικά ο χρόνος θα δείξει αν θα δικαιωθεί. Θα το δείξει στον ίδιο και όχι σε όσους σχολιάζουν με δικά του κριτήρια ο καθένας.

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΕΠΟΧΗ

Δεν μπορούσα να μη θυμηθώ και να μη συγκρίνω αυτό τον έντιμο τρόπο προσέγγισης της ΑΕΚ με τον τρόπο που λειτουργούσε η προηγούμενη διοίκηση του ΑΠΟΕΛ, συνεπικουρούμενη και από την τότε ΚΟΠ. Εκείνες οι υπόγειες προσεγγίσεις προπονητή και παίκτη της μοναδικής αντιπάλου στην κούρσα του τίτλου, σε μια άλλη χώρα δεν θα περνούσε στο ντούκου.
Ούτε από Ομοσπονδία ούτε από Μέσα Ενημέρωσης

ΥΓ

Εύχομαι η χθεσινή ανακοίνωση της διοίκησης του Χάρη Φωτίου να εκφράζει ένα νέο τρόπο λειτουργίας που αρμόζει σε ένα σωματείο με την ιστορία του ΑΠΟΕΛ.

Είπαμε για τον Ανδρέα, είπαμε για τον Coach, είπαμε και για το DNA.
Επι του πεδίου όμως τις μάχες τις κέρδισαν οι παίκτες, και τώρα που έκατσε η σκόνη ας θυμηθούμε λίγο το “Number 1”

TAVEION HOLLINGSWORTH

Παραδοσιακά μιλώντας, στο μπάσκετ το νούμερο 1 το φοράει ο οργανωτής της ομάδας. Ο κοντός που κατεβάζει την μπάλα, οργανώνει την επίθεση και ελέγχει τον ρυθμό του αγώνα.

Ο Taveion Hollingsworth τον φοράει κιόλας αυτό τον αριθμό, και του πάει πολύ καθώς είναι ο κορυφαίος στα Κυπριακά παρκέ τα τελευταία χρόνια. Ήρθε το 2023 και δεν κοίταξε πίσω. Ξεπερνώντας ένα πολύ σοβαρό τραυματισμό, κατάκτησε 3 πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και ένα Supercup.
Στον πέμπτο και καθοριστικό τελικό του πρωταθλήματος, σε ένα παιγνίδι χαμηλού σκορ (68-64 ) για γερά νεύρα, ακούστε στατιστικό: 28 πόντοι, 8 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 2 κλεψίματα.

Κρύο αίμα την ώρα που η μπάλα καίει, η επιτομή του “cool” σε κάνει να νομίζεις ότι δεν ιδρώνει το αυτί του. Δεν συζητά, δεν διαμαρτύρεται, απλά συγκεντρώνεται στο παιγνίδι. Το άλλο που ξεγελά είναι οι αέρινες κινήσεις που μοιάζουν σαν πεταλουδα που φτερουγίζει και όταν της φυσήσεις θα εξαφανιστεί…μέχρι να δεις την μπάλα στο διχτάκι.

Το πιο ευχάριστο?
ΘΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΣΕΖΟΝ

Αυτό το δέσιμο που υπάρχει στην μπασκετική ΑΕΚ είναι πολύ σπάνιο.
Το βλέπεις στη σχέση που χτίστηκε με τους παίκτες, που ξεπερνά τα όρια ενός επαγγελματικού συμβολαίου.
Το βλέπεις σε αυτούς που έφυγαν για τις πατρίδες τους, αλλά ξανάρχονται μετά από τόσα χρόνια για να χαρούν μαζί μας.
Το ένα κομμάτι με το άλλο λειτουργούν μεταδοτικά. Ο κόσμος, η ιστορία, τα τρόπαια και στη μέση αυτή η τριπλέτα για την οποία τα είπαμε πολλές φορές.

ΝΤΙΝΟΣ ΛΕΥΚΑΡΙΤΗΣ - ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΕΥΚΑΡΙΤΗΣ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΕΛΛΑΣ

Η σημερινή ανάρτηση δεν είναι για αυτούς αλλά για τον coach που ήρθε πριν 4 χρόνια και ολοκλήρωσε το παζλ.
…4 χρόνια - 3 πρωταθλήματα. Και θα ήταν 4 στα 4 αν στη δεύτερη του σεζόν δεν χάναμε ξαφνικά τον καταλυτικό μας παίκτη πριν τους δύο κρίσιμους τελικούς
…Τον μόνο Κύπριο προπονητή που κοούτσαρε την Εθνική Κύπρου σε EuroBasket
…Και τον μόνο που οδήγησε Κυπριακή ομάδα σε Basketball Champions League με τον Κεραυνό

Μια ήρεμη δύναμη που εμπνέει σεβασμό και σιγουριά χωρίς εξάρσεις.

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ

Μακάρι να μείνει.
Από την άλλη αναγνωρίζουμε ότι του αξίζει να πάει για μεγαλύτερα πράγματα, και αν το κάνει του ευχόμαστε να βρει παρόμοια αγάπη και οικογενειακή αρμονία όπως αυτή που βρήκε στη μικρή μας Λάρνακα.

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΦΕΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΠΕΡΣΙ

Βλέποντας ψες τις σκηνές απείρου κάλλους δεν μπορούσα να μη κάνω σύγκριση με τον περσινό τελικό ΑΕΚ-Πάφου.

24 Μαίου 2025 και οι χιλιάδες οπαδών της Λάρνακας και της Πάφου, πλάι πλάι στον αυτοκινητόδρομο, γελαστοί με πειράγματα και στη συνέχεια περπατώντας μαζί προς το γήπεδο. Μια πραγματική γιορτή χωρίς να σκάσει μύτη.

Ο κόσμος της Λάρνακας, ακόμα και στις πιο απογοητευτικές ήττες, πάντα έτσι συμπεριφέρεται.
Δεν τρέχει να κάψει καθίσματα, να σπάσει αυτοκίνητα, να δέρνει μωρά.
Συμπεριφέρεται Σκαλιώτικα και αλλιώτικα…και από κάποιους χλευάζεται ότι υστερεί πολύ σε νταηλίκια.

ΓΙ’ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ

Συγχαρητήρια στην Πάφο για την κατάκτηση του κυπέλλου.

Τα είπαμε κατά κόρον σε προηγούμενες αναρτήσεις και θα επανέλθουμε σε μελλοντικές.
Aπό τις περιπτώσεις που τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Ποτέ δεν πρέπει να λες μεγάλα λόγια, ειδικά σε τέτοια ηλικία που η εξέλιξη εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το σίγουρο είναι ότι λίγα μόνο αγγίγματα δίνουν το στίγμα για κάτι ξεχωριστό. Τον παρακολούθησα με τις Εθνικές Νέων και χθες, όταν ακόμα και τα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε πιστοποίησαν αρκετά.

Σε αυτή την ηλικία η εξέλιξη εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:
Το περιβάλλον…τις συγκυρίες…τις ευκαιρίες…τον Θεό.
Περισσότερο όμως εξαρτάται από τον ίδιο. Το κτίσιμο της μυϊκής του διάπλασης, την δουλειά σε όσα θέλει να βελτιώσει, το πόσο αποφασισμένος είναι πνευματικά, το πόσο προσγειωμένος θα παραμείνει …

Γεννημένος στις 2 Νοεμβρίου 2009, με τα εφόδια που έχει πριν ακόμα κλείσει τα 17, η επιλογή του πρέπει να είναι μονόδρομος.

ΔΑΥΙΔ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ
Δούλεψε σκληρά και η ανταμοιβή σου θα είναι μεγάλη