Apollon1954 Retro Stories

Ο Daniel Quinteros ήταν καθηγητής στον χώρο του κέντρου. Κεφάλι πάντα ψηλά. Το κοντρόλ βελούδο. Πάσα… κοντινή, μακρινή, κάθετη, διαγώνια, ό,τι ζητούσε η φάση. Και το κυριότερο; Ήξερε ΠΟΤΕ να την κάνει. Αυτό ξεχωρίζει τους μεγάλους από τους απλώς καλούς.

Ένας παίκτης που μπορούσε μέσα στην ίδια φάση να κάνει κλέψιμο, να σηκώσει κεφάλι και να βγάλει αντεπίθεση με μία επαφή. Χωρίς πανικό αλλά με εκνευριστική ηρεμία.

Και κάτι που πολλοί ξεχνούν, είχε ποδοσφαιρικό θράσος. Ζητούσε πάντα μπάλα, ακόμα και όταν «έκαιγε». Δεν κρυβόταν.

Τέτοιοι μέσοι δεν βγαίνουν εύκολα πια. Σήμερα βλέπεις «τρέξιμο», «ένταση», «στατιστικά». Ο Κιντέρος ήταν ο παίκτης που έδινε ισορροπία, ρυθμό, προσωπικότητα και μυαλό στην ομάδα. Ο προπονητής κοιμόταν ήσυχος γιατί ήξερε ότι στο κέντρο είχε άνθρωπο που διάβαζε το παιχνίδι σαν σκάκι.

Και το πιο μεγάλο παράσημο;

Δεν χρειαζόταν να σκοράρει ή να κάνει φαντεζί πράγματα για να καταλάβεις την επιρροή του. Έβλεπες την ομάδα χωρίς αυτόν… και μετά με αυτόν. Άλλη ομάδα.

K.K.

Για τον πρωινό καφέ!

Ποιοι ήταν οι σκόρερ της ομάδας μας στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος 1992/93 κόντρα στην Ομόνοια στο Τσίρειο στον αγώνα που έληξε 4-4.

Κ.Κ.

Η απάντηση στο χθεσινό μας quiz:

Η πιο κάτω φώτο είναι από τον εντός έδρας αγώνα κόντρα στο ΑΠΟΕΛ την περίοδο 2009/10 και το αποτέλεσμα ήταν 2-0 υπέρ της ομάδας μας.

Κ.Κ.

«Η καλύτερη μου στιγμή στον Απόλλωνα ήταν ασφαλώς η κατάκτηση του πρωταθλήματος στη δεύτερη μου χρονιά και ο τρόπος που επιτεύχθηκε στο τελευταίο λεπτό στον τελευταίο αγώνα με την Ομόνοια το έκανε ακόμη πιο γλυκό!

Επειδή πολλοί θα θεωρήσουν ότι η χειρότερη μου στιγμή ήταν όταν ο Απόλλωνας μέσα σε 15 μέρες έχασε πρωτάθλημα και κύπελλο θα πω όχι! Σίγουρα υπήρξε φυσιολογικά απογοήτευση με την απώλεια των 2 τίτλων αλλά επειδή ήταν η πρώτη μου χρονιά στον Απόλλωνα ήμουν σίγουρος επειδή πίστευα στις δυνατότητες της ομάδας ότι την επόμενη χρονιά αν συνεχίζαμε με το ίδιο πάθος και θέληση και είμαστε συγκεντρωμένοι στο στόχο η κατάκτηση του πρωταθλήματος θα ήταν δεδομένη όπως και έγινε!

Χειρότερη μου στιγμή ήταν κάθε φορά που έχανε ο Απόλλωνας!»

Σλάτζιαν Τσέποβιτς

K.K.

«Παίξε ρε #ΘΡΥΛΕ μου για μας τα #παιδιά σου…»!

Α.Π.

Για τον πρωινό καφέ!

Από ποιο αγώνα είναι η πιο κάτω φώτο και ποιο το αποτέλεσμα;

K.K.

Η απάντηση στο χθεσινό μας quiz:

Ο Φέλιξ Οκμπούκετην περίοδο 2010/11 φορούσε τη φανέλα με τον αριθμό 99.

K.K.

Πριν 25 χρόνια…το ΓΣΠ ήταν ένα ηφαίστειο ντυμένο στα λευκά. Ένα ανθρώπινο κύμα που σκέπασε τις κερκίδες και έσπρωξε τον Απόλλωνα στην κατάκτηση του 5ου Κυπέλλου της ιστορίας του.

Ένα λευκό τσουνάμι. Καπνογόνα, σημαίες, φωνές βραχνιασμένες από το πάθος και μάτια που έλαμπαν πριν καν αρχίσει ο τελικός.

Βαλτέ να πιούμε για το Θεό….

Κ.Κ.