Apollon1954 Retro Stories

Τους έκανε όλους με τα ψυχολογικά και τους άφηνε να τα λύσουν μόνοι τους!

Ειδικότερα κάποιους…δεν λέμε ονόματα🤐

Κ.Κ.

Είστε προπονητής στον Απόλλωνα και η ομάδα έχει ξεμείνει από επιθετικούς λόγω τιμωριών και τραυματισμών.

Ποιο παλαίμαχο γηγενή ποδοσφαιριστή που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός θα ενεργοποιούσατε ως σέντερ-φορ για να σας λύσει το πρόβλημα στην κορυφή της επίθεσης;🤔

ΥΓ: Οι φώτο είναι απλά ενδεικτικές.

Κ.Κ.

Ήρθες, μας #γλίτωσες από την κόλαση του Δάντη και έστω και αν φόρεσες τη θρυλική φανέλα για λιγότερο από έξι μήνες, εμείς πάντα θα σε #ευχαριστούμε για την #προσφορά σου αλλά και θα είμαστε #περήφανοι που ένας τέτοιος ποδοσφαιριστής της κλάσης και της εμβέλειας σου αγωνίστηκε στην ομάδα μας...

​ legend forever and ever!
​Α.Π.

Για τον πρωινό καφέ:

Πέραν του Ρούντι Βάτα ποιοι ήταν οι άλλοι 2 ξένοι του Απόλλωνα την περίοδο 1997/98;

Κ.Κ.

Η απάντηση στο χθεσινό μας quiz:

Ο μοναδικός τερματοφύλακας στην ιστορία του Απόλλωνα που έχει περισσότερες συμμετοχές στην Ευρώπη παρά στο θεσμό του πρωταθλήματος είναι ο Άλκης Μάρκου την περίοδο 1997/98 2 συμμετοχές στην Ευρώπη κόντρα στην ΜΥΠΑ Φιλανδίας και 0 συμμετοχές στο θεσμό του πρωταθλήματος.

K.K.

Το καλοκαίρι του 1992, ο Χριστάκης Χριστοφή, ο αγαπημένος «Παπύρας», ύστερα από εισήγηση του Ντίτιλμ Φέρνερ, άφησε τον Άρη και φόρεσε τη φανέλα του Απόλλωνα. Έμελλε να υπηρετήσει την ομάδα μας για τρεις σεζόν, από το 1992/93 μέχρι το 1994/95.

Αγωνιζόταν κυρίως ως επιτελικός μέσος, έχοντας ένα γλυκό αριστερό πόδι και τεχνική που ξεχώριζε. Όμως το μεγαλύτερο προσόν του ήταν η αστείρευτη ενέργειά του. Ο «Παπύρας» ήταν από εκείνους τους ποδοσφαιριστές που έμοιαζαν να έχουν περισσότερα από δύο πνευμόνια. Έτρεχε, πίεζε, κάλυπτε χώρους, βοηθούσε στην άμυνα, έβγαινε μπροστά και, κυρίως, δεν σταματούσε ποτέ να προσπαθεί.

Ήταν ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να μην τραβούσαν πάντοτε πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά τους εκτιμούσαν βαθιά οι συμπαίκτες και οι προπονητές τους. Γιατί ήξεραν πως όταν έμπαινε στο γήπεδο, θα άφηνε εκεί κάθε ικμάδα των δυνάμεών του.

Και στην ιστορική περίοδο 1993/94, ο Χριστάκης Χριστοφή έβαλε το δικό του πολύτιμο λιθαράκι στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος στην ιστορία του Απόλλωνα, καταγράφοντας 16 συμμετοχές.

Ίσως οι αριθμοί να μην αποτυπώνουν ολόκληρη την αξία του. Μα το ποδόσφαιρο δεν μετριέται πάντοτε με αριθμούς. Μετριέται και με χιλιόμετρα, με ιδρώτα, με αυταπάρνηση, με εκείνες τις αθόρυβες προσπάθειες που γράφονται βαθιά στη μνήμη των ανθρώπων.

Και ο «Παπύρας» άφησε ακριβώς αυτό το αποτύπωμα. Ένα αποτύπωμα από έναν ποδοσφαιριστή που του αρκούσε να τρέχει. Να παλεύει. Να υπηρετεί τη φανέλα.

Κι όταν χρόνια αργότερα γυρίζουμε πίσω στις μεγάλες ομάδες και στους πρωταθλητές εκείνης της εποχής, ανάμεσα στα ονόματα θα υπάρχει πάντα μια θέση και για τον Χριστάκη Χριστοφή. Τον δικό μας «Παπύρα» έναν εργάτη του γηπέδου, έναν αθόρυβο μα πολύτιμο πρωταγωνιστή μιας χρυσής εποχής.

Γιατί κάποιες φανέλες δεν τις βαραίνουν τα στατιστικά. Τις βαραίνει η αγάπη με την οποία φορέθηκαν. Και ο «Παπύρας» τη φανέλα του Απόλλωνα την τίμησε μέχρι την τελευταία του σταγόνα ιδρώτα.

Κ.Κ.

Δεν ήταν μόνο ο τρόπος που χειριζόταν την μπάλα. Ήταν ο τρόπος που καθοδηγούσε, απαιτούσε και ενέπνεε τους συμπαίκτες του.

Με μια ματιά, μια χειρονομία ή μια κουβέντα, ο Κιντέρος έβγαζε εκείνη την ξεχωριστή προσωπικότητα του νικητή. Ποδοσφαιρική σκέψη, αποφασιστικότητα και ψυχική δύναμη συνέθεταν έναν παίκτη που στα δύσκολα δεν κρυβόταν αντίθετα, έβγαινε μπροστά.

Δεν χρειάστηκε να μείνει πολλά χρόνια στον Απόλλωνα για να αφήσει το αποτύπωμά του. Τίμησε τη φανέλα, κέρδισε τον σεβασμό και έμεινε στη μνήμη του κόσμου ως ένας ξένος με χαρακτήρα, ηγετικές ικανότητες και πραγματική απολλωνίστικη ψυχή.

Ντάνιελ Κιντέρος… κάποιοι φορούν τη φανέλα. Κάποιοι, όμως, αφήνουν πάνω της το αποτύπωμά τους για πάντα. 🩵🙏🏼

Κ.Κ.

«Αναμφίβολα αυτό το υλικό που έχει φέτος η ομάδα μας σπάνια το ξαναείχε. Τα παλιά της στελέχη έχουν βρεί τον εαυτό τους οι νέοι δείχνουν διάθεση και προσφέρουν σ΄ αυτήν. Για τους τελευταίους θα ήθελα να αναφερθώ λεπτομεριακά για να τονίσω ότι: Ο Πιερήs δείχνει αναμφίβολα να είναι άξιος αντικαταστάτης μου και αυτό με κάνει πραγματικά να νιώθω ευτυχής, έχει πείσμα, θέληση, αγωνιστικότητα.

Ο Κισσονέργης έχει σαν μεγάλο του προσόν την μακροχρόνια προσφορά του στο ποδόσφαιρο, την τρομερή εμπειρία που απέκτησε στους αγωνιστικούς χώρους.

Ο Τίτι Νιάσσε είναι πολύ καλός ποδοσφαιριστής ενώ ο Κέννυ αποδείχθηκε το κάτι άλλο της ομάδας. Κοντά σ΄ όλους αυτούς τους κατά κάποιο τρόπο «βασικούς» θα πρέπει να αναφέρω και τους Ερμογένους - Νεοφύτου και γενικά όσους φέτος έχουν την τιμή να είναι μέλη της Απολλωνίστικης οικογένειας.

Ο κάθε ένας από το πόστο του προσφέρουν στην ομάδα και αυτό είναι που μετρά πάνω από όλα».

Ηλίας Χρυσοστόμου
Δεξιός μπακ, 1978-1988
Πηγή: Eφημερίδα «Κυανόλευκος Θρύλος» ημερ. 28.01.1984

K.K.

Βασικά « #γρανάζια» της αρμάδας του στο δρόμο προς το πρώτο τίτλο πρωταθλήματος την σεζόν 1990/91!

Ο Αντώνης Ηλία #Αντρελλής στο δεξί άκρο της οπισθοφυλακής, παθιασμένος αλλά κυρίως άψογος τακτικά, βοηθούσε και στην ανάπτυξη της ομάδας με τα γνωστά overlaps του, τις σέντρες του στην καρδία της αντίπαλης άμυνας, ενώ όπως τόνισε κάποτε και ο τόσο ο ίδιος όσο και διδάχτηκαν πολλά από τον υπαρχηγό τους κυρίως σε τακτική και αντίληψη.

Όσο για το πολωνικό « #πουλί» ταχύτατος με την μπάλα στα πόδια, (ειδικά μέσα στη μεγάλη περιοχή), με καλή αντίληψη τόσο του χρόνου όσο και του χώρου, τολμηρός, ήταν πανταχού παρών στην μεσοεπιθετικη γραμμή σκοράροντας μάλιστα και 11 γκολ!

Δυο που δικαιότατα συμπεριλαμβάνονται στους #κορυφαίους, που φόρεσαν την «κυανόλευκη» φανέλα...

Α.Π