Moundialito Academy

❓️Γιατί να ασχοληθεί το #παιδί μου με το ποδόσφαιρο;

⚽️ ​Το #ποδόσφαιρο αποκαλείται «ο βασιλιάς των σπορ», και όχι άδικα. Πέρα από τη λάμψη των μεγάλων γηπέδων και των μεγάλων αστέρων, αποτελεί ένα από τα πολυτιμότερα «σχολεία» για τη σωματική και διανοητική ανάπτυξη ενός παιδιού. Αν αναρωτιέστε αν το ποδόσφαιρο είναι η σωστή #επιλογή για το δικό σας παιδί, δείτε μερικούς λόγους για τους οποίους θα ήταν καλό να ασχοληθεί με αυτό:

​1️⃣ Σωματική υγεία και ανάπτυξη

✅️ ​Σε μια εποχή που οι #οθόνες κυριαρχούν, το ποδόσφαιρο προσφέρει την απαραίτητη εκτόνωση και μια απόδραση από την εικονική πραγματικότητα.

✅️ Το ποδόσφαιρο βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και τον συντονισμό των κινήσεων. Παράλληλα το παιδί μαθαίνει να ελέγχει το σώμα του αναπτύσσοντας την ταχύτητα, τη δύναμη, την αντοχή και την ευλυγισία.

✅️ Το σώμα αναπτύσσεται αρμονικά και αποκτά μια αθλητική σωματική διάπλαση.

✅️ Σε μια εποχή που η #παχυσαρκία είναι πρωταθλήτρια στον παιδικό κόσμο, η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο βοηθά στην πρόληψη αλλά και στην αντιμετώπιση της.

​2️⃣ Κοινωνικοποίηση και ομαδικότητα

✅️ ​Το ποδόσφαιρο πέρα απο ενα άθλημα είναι ένα εργαστήρι κοινωνικών δεξιοτήτων. Μέσα στο γήπεδο, το παιδί:
👉 ​Μαθαίνει να συνεργάζεται.
👉 ​Αναπτύσσει το αίσθημα της φιλίας και της αλληλεγγύης και αποκτά καινούργιους φίλους.
👉 ​Κατανοεί ότι η επιτυχία της ομάδας είναι σημαντικότερη από την προσωπική προβολή.

​3️⃣ Πειθαρχία και διαχείριση συναισθημάτων

👉 ​Η τήρηση των κανόνων του παιχνιδιού και οι οδηγίες του προπονητή διδάσκουν στο παιδί την #πειθαρχία και τον #σεβασμό. Παράλληλα, το ποδόσφαιρο είναι μια μικρογραφία της ζωής.Μέσα από τη διαρκή προσπάθεια μαθαίνεις την αυτοπεποίθηση και μαθαίνεις να σηκώνεσαι όταν πέφτεις και να προσπαθείς περισσότερο.

​4️⃣ Στρατηγική σκέψη και λήψη αποφάσεων

👉 ​Το ποδόσφαιρο δεν παίζεται μόνο με τα πόδια, αλλά κυρίως με το μυαλό. Το παιδί καλείται να πάρει γρήγορες αποφάσεις υπό πίεση, να προβλέψει την κίνηση του αντιπάλου και να προσαρμοστεί σε νέα δεδομένα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.

💥 ​Συμπέρασμα: Το ποδόσφαιρο δεν αφορά μόνο το αν θα γίνει κανείς επαγγελματίας αθλητής. Αφορά τη διαμόρφωση ενός υγιούς και υποδειγματικού χαρακτήρα. Είναι ένα παιχνίδι που διδάσκει στο παιδί πώς να ανήκει σε μια ομάδα, πώς να αγωνίζεται με πάθος, πως να συνεργάζεται και πάνω απ' όλα, πώς να διασκεδάζει με την ψυχή του.

🆘️ Σήμερα καλός αθλητής, αύριο καλύτερος άνθρωπος!

Ο σεβασμός προς τον προπονητή δεν είναι προαιρετικός,είναι το θεμέλιο του περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνει το παιδί σας.
Τα παιδιά δεν ακούν μόνο τι λέμε,αντιγράφουν αυτό που κάνουμε.Αν ένας γονέας αμφισβητεί, επικρίνει ή δείχνει ασέβεια προς τον προπονητή, το παιδί μαθαίνει να κάνει το ίδιο.
Και όταν ο σεβασμός χάνεται,η μάθηση γίνεται δύσκολη,η επικοινωνία διαλύεται και η ανάπτυξη επιβραδύνεται.
Μια δυνατή σχέση προπονητή-παίκτη βασίζεται στην εμπιστοσύνη.Μια δυνατή σχέση γονέα προπονητή βασίζεται στον σεβασμό.Όταν αυτά ευθυγραμμίζονται,το παιδί ωφελείται στο μέγιστο.
Στηρίξτε τη διαδικασία. Εμπιστευτείτε τον προπονητή,eστιάστε στην εξέλιξη του παιδιού σας,όχι μόνο στο αποτέλεσμα.
👉 Συμβάλλετε στο χτίσιμο εμπιστοσύνης… ή το υπονομεύετε;
#ΓονείςΠοδοσφαίρου #ΣεβασμόςΣτονΑθλητισμό #ΑκαδημίεςΠοδοσφαίρου #ΘετικήΓονεϊκότητα #ΕκπαίδευσηΠοδοσφαίρου #ΣχέσηΠροπονητήΠαίκτη #ΑνάπτυξηΠαιδιού #ΚουλτούραΟμάδας #ΣτηρίξτεΤονΠροπονητή #ΜακροπρόθεσμηΑνάπτυξη

Πηγή Enjoycoach

Δεν μεγαλώνουν τα παιδιά αδύναμα και απροστάτευτα.
Μεγαλώνουν όπως τα μάθαμε να ζουν.
Δεν είναι θέμα χαρακτήρα ή προσωπικότητας.
Είναι θέμα συνθηκών.
Τα παιδιά σήμερα δεν στερούνται δύναμης
στερούνται τριβής και ελευθερίας.
Μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου σχεδόν κάθε δυσκολία μπορεί να αποφευχθεί,να λειανθεί ή να μετατεθεί για αργότερα.
Κάθε εμπόδιο γίνεται πρόβλημα προς επίλυση από κάποιον άλλον.
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε,
τους αφαιρούμε την ευκαιρία να χτίσουν αντοχή.
Γιατί η ανθεκτικότητα δεν διδάσκεται με λόγια.
Χτίζεται μέσα από μικρές απογοητεύσεις,
από ήττες που δεν διορθώθηκαν,από πράγματα που δεν ήρθαν εύκολα.
Οι περισσότεροι γονείς δεν θέλουν να μαλακώσουν τα παιδιά τους.
Θέλουν απλώς να τα προστατεύσουν.
Αλλά η προστασία,όταν γίνεται συνεχής,
καταλήγει να μοιάζει με περιορισμό.
Γιατί ένα παιδί που δεν μαθαίνει να πέφτει,
δεν μαθαίνει ποτέ να σηκώνεται μόνο του.
Και κάπου εκεί γεννιέται η μεγαλύτερη αντίφαση.
Θέλουμε παιδιά δυνατά,αλλά τους αφαιρούμε τις εμπειρίες που δημιουργούν τη δύναμη.
Θέλουμε αυτοπεποίθηση,αλλά δεν τους αφήνουμε να αποτύχουν.
Θέλουμε ανεξαρτησία,αλλά είμαστε πάντα ένα βήμα μπροστά για να βοηθήσουμε.
Και έτσι,μεγαλώνουμε ανθρώπους που ξέρουν να αποφεύγουν τον πόνο,αλλά όχι να τον διαχειρίζονται.
Ίσως το ερώτημα δεν είναι αν τα παιδιά αλλάζουν.
Αυτό είναι αναπόφευκτο.
Το ερώτημα είναι,εμείς τι τους δείχνουμε ότι σημαίνει να ζεις.
Γιατί στο τέλος,
τα παιδιά δεν γίνονται αυτό που τους λέμε
γίνονται αυτό που τους επιτρέπουμε να είναι.

⚽️ Ποδοσφαιρικά #όνειρα στο ντουλάπι!

🙏 ​Για κάθε #παιδί που δένει τα κορδόνια του σε ένα ξερό γήπεδο ή σε ένα σύγχρονο προπονητικό κέντρο, το όνειρο είναι κοινό: μια γεμάτη εξέδρα, ένα επαγγελματικό συμβόλαιο και η καταξίωση κάτω από τα φώτα των προβολέων.

🤔 Ωστόσο, η στατιστική πραγματικότητα στο #ποδόσφαιρο είναι σκληρή. Για τη συντριπτική πλειοψηφία, κάποια στιγμή, τα ποδοσφαιρικά παπούτσια μπαίνουν οριστικά στο «ντουλάπι» και το όνειρο της επαγγελματικής καριέρας φτάνει στο τέλος.​ Είναι όμως αυτό μια αποτυχία; Κάθε άλλο.

👍 ​Υπάρχουν κάποια σημαντικά κέρδη πίσω από τις γραμμές του γηπέδου! ​Όταν τα φώτα σβήνουν, ο αθλητής που δεν έγινε « #επαγγελματίας», συνειδητοποιεί ότι η ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο του χάρισε μια εργαλειοθήκη ζωής, που καμία σχολική αίθουσα δεν μπορεί να προσφέρει με τον ίδιο τρόπο!

1️⃣ ​Πειθαρχία και Στοχοθεσία! Η συνέπεια στην #προπόνηση, η υπομονή μετά από ένα τραυματισμό και η προσήλωση στο πλάνο του προπονητή μεταφράζονται σε εργασιακή ηθική και πείσμα στην ενήλικη ζωή.

2️⃣ ​Η Τέχνη της Συνεργασίας! Στο γήπεδο μαθαίνεις ότι δεν είσαι μόνος. Μαθαίνεις να εμπιστεύεσαι τον διπλανό σου, να καλύπτεις τα λάθη του και να πανηγυρίζεις την επιτυχία του σαν δική σου.

3️⃣ ​Διαχείριση της Ήττας! Ίσως το σημαντικότερο μάθημα. Ο αθλητισμός σε διδάσκει να πέφτεις και να σηκώνεσαι, να αναλύεις το λάθος σου χωρίς μεμψιμοιρία και να συνεχίζεις την #προσπάθεια την επόμενη μέρα.

4️⃣ ​Μια #φανέλα γεμάτη #αναμνήσεις! ​Πέρα από τις δεξιότητες, μένουν οι άνθρωποι. Οι #φιλίες που σφυρηλατήθηκαν στα αποδυτήρια, οι κοινές διαδρομές στα λεωφορεία για τους εκτός έδρας αγώνες και οι δεσμοί που κρατούν χρόνια, πολύ μετά τo τελευταίο σφύριγμα.
​
🙏 Το ποδόσφαιρο μπορεί να μην τους έδωσε στην πλειοψηφία ένα επαγγελματικό συμβόλαιο, τους έδωσε όμως κάτι πολυτιμότερο: τη νοοτροπία του νικητή στη ζωή!

Εκεί που τελειώνει η φιλοσοφία και αρχίζει η αλήθεια.
Υπάρχει μια λεπτή,σχεδόν αόρατη γραμμή ανάμεσα σε αυτό που δηλώνουμε και σε αυτό που πραγματικά πιστεύουμε.
Στον χώρο των αναπτυξιακών ηλικιών,αυτή η γραμμή γίνεται συχνά χάσμα.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι λέξεις,υπομονή, διαδικασία,ανάπτυξη,ομαδικότητα.
Από την άλλη,η συμπεριφορά,ανυπομονησία, σύγκριση,απαίτηση,έλεγχος.
Και κάπου ανάμεσα,ένα παιδί.
Όχι ως πρωταγωνιστής αλλά ως αποδέκτης.
Η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση δεν είναι ότι οι γονείς δεν γνωρίζουν,είναι ότι πιστεύουν πως αρκεί να συμφωνούν θεωρητικά με κάτι για να το υπηρετούν και στην πράξη,ομως η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται στις συζητήσεις,αποκαλύπτεται στις στιγμές έντασης,εκεί όπου δεν υπάρχει χρόνος για σωστές απαντήσεις.
Εκεί όπου μιλά το ένστικτο και το ένστικτο συχνά λέει,γιατί όχι το δικό μου παιδί.
Αυτό το ερώτημα δεν είναι απαραίτητα εγωιστικό,είναι ανθρώπινο,αυτό που το κάνει προβληματικό είναι όταν δεν αναγνωρίζεται.
Όταν ντύνεται με επιχειρήματα περί δικαιοσύνης ή αξιοκρατίας,ενώ στην ουσία εκφράζει κάτι πολύ πιο απλό,την ανάγκη να δούμε το παιδί μας να ξεχωρίζει και μέσα από αυτό,να νιώσουμε και εμείς ότι αξίζουμε.
Εδώ βρίσκεται η πιο δύσκολη αλήθεια,
πολλές φορές δεν πιέζουμε το παιδί επειδή πιστεύουμε ότι μπορεί περισσότερα,αλλά επειδή εμείς δεν αντέχουμε λιγότερα.
Και τότε,το παιδί παύει να ζει την εμπειρία. Αρχίζει να τη διαχειρίζεται,να προσαρμόζεται.
Να παίζει όχι για να μάθει,αλλά για να ικανοποιήσει,όχι για να χαρεί,αλλά για να μην απογοητεύσει.
Σε αυτό το σημείο,το ποδόσφαιρο ή οποιοδήποτε άθλημα χάνει την ουσία του.
Γιατί η ουσία δεν είναι η διάκριση,είναι η διαμόρφωση.
Η πραγματική ανάπτυξη δεν φαίνεται όταν όλα πηγαίνουν καλά,φαίνεται όταν το παιδί δεν παίζει. Όταν κάνει λάθος,όταν νιώθει ένα από τα πολλά. Εκεί χτίζεται η ανθεκτικότητα,η αυτογνωσία,η εσωτερική δύναμη,όμως για να συμβεί αυτό, χρειάζεται ένας ενήλικας δίπλα του που να αντέχει να το βλέπει να περνά από αυτές τις φάσεις χωρίς να παρεμβαίνει για να τις ακυρώσει.
Και αυτό απαιτεί κάτι που δεν διδάσκεται εύκολα σε σεμινάρια και είναι η προσωπική ωριμότητα.
Ίσως τελικά το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι τι χρειάζονται τα παιδιά από το ποδόσφαιρο,αλλά τι χρειάζονται οι γονείς από τα παιδιά τους.
Αναγνώριση,επιβεβαίωση,δικαίωση.
Αν δεν απαντηθούν αυτά με ειλικρίνεια,τότε κάθε φιλοσοφία θα μοιάζει σωστή αλλά θα μένει ανενεργή,σαν μια ιδέα που δεν βρίσκει ποτέ εφαρμογή.
Η σιωπηλή ειρωνεία είναι ότι τα παιδιά δεν ζητούν πολλά,δεν ζητούν να είναι τα καλύτερα. Ζητούν να είναι αποδεκτά,να νιώθουν ότι η αξία τους δεν εξαρτάται από το αν ξεχώρισαν σήμερα ή όχι.
Και όμως,αυτό το απλό αίτημα συχνά χάνεται μέσα στις προσδοκίες.
Ίσως,λοιπόν,η πιο ουσιαστική πράξη στήριξης να μην είναι μια οδηγία από την εξέδρα ή μια συζήτηση μετά τον αγώνα.
Ίσως να είναι μια εσωτερική σιωπή,μια παύση.
Εκεί όπου ο γονέας αναρωτιέται,αυτό που νιώθω τώρα αφορά πραγματικά το παιδί μου ή εμένα.
Αν αυτή η ερώτηση απαντηθεί με ειλικρίνεια, τότε ίσως αλλάξουν πολλά χωρίς καμία θεωρία, χωρίς καμία παρέμβαση.
Γιατί στο τέλος,η διαφορά δεν την κάνει το τι ξέρουμε.
Την κάνει το τι είμαστε έτοιμοι να παραδεχτούμε.

Δύσκολες αλήθειες που δεν αρέσουν.
Coach Ernald Ιωάννης Χόντιας The Motivation Hub

⚽️ Κώδικας Συμπεριφοράς Γονέων:

​1️⃣ Η Κερκίδα είναι για χειροκρότημα, όχι για οδηγίες!

✅️ ​Αφήστε τον προπονητή να προπονεί: Όταν δίνετε #οδηγίες («σούταρε», «πάσαρε»), το παιδί μπερδεύεται ανάμεσα σε εσάς και τον προπονητή.
✅️ ​Ενθαρρύνετε την #προσπάθεια: Χειροκροτήστε μια καλή ενέργεια, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό.

​2️⃣ Σεβασμός σε όλους τους συμμετέχοντες!

✅️ ​Διαιτητές: Είναι άνθρωποι και κάνουν λάθη. Διδάξτε στο παιδί σας τον #σεβασμό στους κανόνες παραμένοντας ψύχραιμοι.
✅️ ​Αντίπαλοι: Χωρίς αυτούς δεν υπάρχει #παιχνίδι. Αναγνωρίστε την αξία τους.

​3️⃣ Το Παιχνίδι ανήκει στα #παιδιά!

🚫 ​Η πίεση σκοτώνει τη χαρά: Αποφύγετε την κριτική μετά τον αγώνα. Η πρώτη ερώτηση μετά τον αγώνα ή την προπόνηση ας είναι: «Πέρασες καλά;»

✌️ ​Δικαίωμα στο λάθος: Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι αποφάσεων. Αφήστε τα παιδιά να κάνουν λάθη! Μόνο έτσι θα μάθουν.

🆘️ Θυμηθείτε: Τα παιδιά μπορεί να μην ακούν πάντα τι τους λέτε, αλλά μιμούνται πάντα αυτό που κάνετε. Γίνετε το #πρότυπο που θέλετε να ακολουθήσουν.

Αγαπητέ προπονητή,
Κάποια μέρα θα το καταλάβεις.
Στον αθλητισμό θα δώσεις πολλά χωρίς να ξέρεις αν θα πάρεις ποτέ κάτι πίσω.
Θα δώσεις χρόνο από τη ζωή σου,ώρες από την καθημερινότητά σου και κομμάτια από την ψυχή σου.
Θα πιστέψεις σε παιδιά που πολλές φορές ούτε τα ίδια δεν πιστεύουν στον εαυτό τους.
Θα χαρείς με την πρόοδό τους σαν να είναι δικά σου παιδιά.
Θα πονέσεις στις αποτυχίες τους περισσότερο από όσο θα δείξεις.
Και ίσως κάποια μέρα φύγουν.
Ίσως κάποιος αποφασίσει ότι ο δρόμος συνεχίζεται αλλού.
Και ίσως να μη σου πουν ποτέ ευχαριστώ.
Για μια στιγμή θα αναρωτηθείς αν άξιζε όλο αυτό.
Και τότε θα θυμηθείς κάτι βαθύτερο.
Ότι ο προπονητής δεν χτίζει μόνο αθλητές.
Χτίζει χαρακτήρες.
Χτίζει ανθρώπους.
Χτίζει αναμνήσεις.
Και μπορεί τα παιδιά να φύγουν από την ομάδα σου,αλλά ποτέ δεν φεύγουν πραγματικά από όσα τους έδωσες και δίδαξες.
Γιατί κάποια μαθήματα δεν μένουν απλά στις 4 γραμμές του γηπέδου.
Αλλά μένουν πάντα μέσα στην καρδιά.

Αγαπητοί γονείς,
Προσοχή στις βλέψεις που έχετε για τα παιδιά σας,μπορούν χωρίς να το καταλάβετε,να γίνουν μικρές φυλακές για την ψυχή τους.
Τα παιδιά στις αναπτυξιακές ηλικίες δεν χρειάζονται να γίνουν κάποιοι.
Χρειάζονται χώρο για να γίνουν ο εαυτός τους.
Δεν χρειάζονται βάρος προσδοκιών,αλλά ρίζες ασφάλειας και φτερά ελευθερίας.
Κάθε φορά που ένα παιδί φοβάται να αποτύχει για να μη σας απογοητεύσει,κάτι μέσα του μικραίνει.
Κάθε φορά που νιώθει ότι το αγαπούν μόνο όταν πετυχαίνει,μαθαίνει να κρύβει τον αληθινό του εαυτό.
Τα παιδιά δεν γεννήθηκαν για να πραγματοποιήσουν τα όνειρα των γονιών τους.
Γεννήθηκαν για να ανακαλύψουν τα δικά τους.
Η πιο μεγάλη φιλοδοξία ενός γονιού δεν είναι να μεγαλώσει ένα παιδί επιτυχημένο.
Είναι να μεγαλώσει έναν άνθρωπο που νιώθει ότι αξίζει,ακόμα και όταν πέφτει.
Δώστε στα παιδιά σας κάτι πιο μεγάλο από φιλοδοξίες.
Δώστε τους την ελευθερία να αποτύχουν,να δοκιμάσουν,να αναζητήσουν.
Γιατί ένα παιδί που νιώθει ότι το αγαπούν χωρίς όρους,
μπορεί να φτάσει πιο μακριά από κάθε προσδοκία.
Και τότε οι μεγάλες βλέψεις σας δεν θα μικρύνουν.
Θα μεταμορφωθούν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο,
σε έναν άνθρωπο ελεύθερο.

⚽️ Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά ότι το μεγαλείο δεν έχει να κάνει μόνο με το να βάζεις #γκολ, αλλά με το να επιδεικνύεις ανθρωπιά ακόμα και εν μέσω ανταγωνισμού. Για παράδειγμα αν ο αντίπαλος πέσει κάτω, το σωστό είναι να απλώσεις το χέρι σου και να τον βοηθήσεις να σηκωθεί.

✌️ Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά ότι η #νίκη δεν σε κάνει ανώτερο και η #ήττα δεν σε κάνει κατώτερο. Αυτό που πραγματικά σε καθορίζει είναι το πώς φέρεσαι στους άλλους ενώ αγωνίζεσαι.

❤️ Σήμερα είναι #ποδόσφαιρο, αύριο θα είναι #ζωή. Και ένα παιδί που μαθαίνει να ανταγωνίζεται με #σεβασμό θα είναι στο μέλλον ένας δυνατός, δίκαιος και υποστηρικτικός ενήλικας. Γιατί οι αληθινοί πρωταθλητές δεν ξεχνούν ότι πριν από αντίπαλοι, είμαστε #άνθρωποι!

Why Easy Childhood Creates Hard Adulthood #parenting #psychology #children #parents #usareels