28/10/2026
Wat vroeger handig was, zit nu soms in de weg
Gedrag dat vandaag een valkuil is, was vroeger vaak je beste overlevingsmechanisme. Er zijn talrijke voorbeelden. De aanval als beste verdediging, alles zelf willen doen of als eerste altijd de criticus zijn.
Neem de situatie de lieve vrede bewaren. Als je jong bent en leert dat conflict onveilig is, ontwikkel je een feilloze antenne voor spanning. Je past je aan en maakt jezelf kleiner om ruzie te voorkomen. Destijds werkte dat prima.
Het probleem is dat we oude strategieën onbewust meenemen naar ons huidige werk. Wat toen een goede oplossing was, is nu een belemmerende gewoonte geworden.
Je spreekt je bijvoorbeeld niet uit, of stelt geen grenzen uit onzekerheid voor de reactie van de ander.
Dit heeft ook impact op je team:
•Problemen blijven sudderen, omdat niemand durft te benoemen.
•Besluiten worden matig onderbouwd, omdat kritische tegengeluiden worden ingehouden om de sfeer goed te houden.
•Er ontstaat onderhuidse frustratie, wat de onderlinge samenwerking kan beschadigen.
•Er komt ruimte voor meer stress
Als trainer en coach zie ik dit regelmatig. We proberen huidige uitdagingen op te lossen met de blauwdruk van vroeger. Dat wringt.
Welke gewoonte hielp jou vroeger, maar zit je vandaag op je werk eigenlijk in de weg?