ABS Voetbal Dames 1

Wie zien wij donderdag?⚽️

Delen en aanmelden heeeeeel graag🙏🙏

Zondagochtend voetbal of een schoolreisje naar het einde van de wereld? 🌍

Uitwedstrijd naar Wichmond… Niet iedereen haalde de route foutloos en belandde in een side quest ⚔️.
Een paar teamgenoten namen een creatieve afslag en belandden spontaan midden in een LARP-evenement. Voor ze het wisten stonden er mensen met capes, zwaarden en mysterieuze spreuken langs de weg.

Eenmaal aangekomen bleek ook de tegenstander een zware voorbereiding te hebben gehad.
Het eerste gras van het seizoen was namelijk gemaaid… en daar was de avond ervoor blijkbaar uitgebreid op geproost 🍻. De warming-up bestond aan hun kant vooral uit tactische barfjes 🤢. Pure teamspirit.

Met welgeteld 12 vrouwen sterk betraden wij het veld alsof we op teamuitje waren, maar ondertussen vloog de ene aanval na de andere richting hun keeper 💨
De afwerking was soms creatief links, rechts, over of recht op de keeper 🧤maar gelukkig gingen er ook genoeg héérlijk in 😏⚽.

Eindstand: 0-6 winst! 🚀

🖤 🤍 PS:
Wij zoeken nog nieuwe meiden voor ons team!
Kun je een beetje voetballen? Top.
Kun je níet voetballen maar wel lachen, mee schreeuwen langs de lijn en af en toe de juiste afslag nemen? Ook welkom 😂.

Kom vooral een keer meetrainen of sfeer proeven.
Wij hebben voetbal, chaos, gezelligheid en blijkbaar ook gratis avontuur inbegrepen 💪.

Zondag voetbal in Diepenveen… je weet van tevoren eigenlijk al hoe laat het is. 😅

Geen zin, uit naar Diepenveen (toch al niet onze beste vrienden) en dan ook nog dé scheids van dienst. Je kent ‘m wel: fluitje paraat en ogen soms ergens anders.

Hoogtepunt van de middag: een penalty tegen voor “hands”. Volgens de scheids overduidelijk. Volgens ons en waarschijnlijk zelfs de vogels boven het veld: onmogelijk. 🤷‍♂️

Langs de lijn ook genoeg spektakel. Kobus de hond moest verplicht aan de lijn omdat een mevrouwtje bang was dat hij het veld zou overnemen. Ondertussen een krijsend jongetje dat z’n moeder harder nodig had dan wij een doelpunt.

Op het veld was het trouwens meer Diepenveen tegen onze enkels en benen dan tegen de bal. Maar goed, blijkbaar hoort dat daar bij de speelstijl. Wanneer dit andersom gebeurde werd het uiteraard niet gewaardeerd door een aantal.

“Hengel” kan trouwens morgen zo beginnen bij Wolters Keukens in haar blauwe keeperspakje, je vond haar niet terug voor de reclame borden.

En toch nog een pluspunt: prachtig weer. ☀️En het allermooiste moment van de middag?

Het eindsignaal.

Nog nooit zo blij geweest om weer weg te rijden uit Diepenveen.

Xx Kobus. De waakhond die alles en iedereen ziet❤️

ABS Dames vs. Witkampers – De Wedstrijd Die Alles Had (Behalve Passende Shirts)

Zondagmiddag. Zonnetje erbij. Publiek massaal aanwezig (althans… er stonden meer kinderen langs de lijn dan volwassenen, maar details 🤷‍♀️).

De dames van ABS betraden het veld in hun prachtige blauwe shirts — ongeveer 30 maten te groot. Het leek alsof we niet tegen Witkampers speelden, maar tegen een stevige tegenwind in onze eigen kleding. Sommige speelsters verdwenen bijna volledig in hun mouwen. Aerodynamisch? Nee. Iconisch? Absoluut.

De scheidsrechter verscheen ook vol goede moed… alleen was hij z’n zonnebril vergeten. Gezien de zon stond hij waarschijnlijk meer tegen het licht in te knijpen dan buitenspel te beoordelen. We gunnen het ’m.

Wie was die snelle eigenlijk?

Tijdens de wedstrijd hoorden we de tegenstander zeggen dat iemand van ons snel was..🤔

Tot op de dag van vandaag weten we nog steeds niet wie ze in vredesnaam bedoelden. We hebben de beelden teruggekeken (oké, in ons hoofd dan), maar niemand claimt het. Mysterie van de middag.

Onze keeper had opvallend weinig te doen. En dat was voor de verandering eigenlijk ook wel eens lekker. Geen duikvluchten, geen kunst en vliegwerk. Gewoon relaxed toekijken hoe voorin de ene na de andere bal erin vloog.

Doelpuntenfestival

En dat deden ze. Massaal.
Eindstand: 11-2 winst 🎉

Nog nooit hebben zóveel verschillende speelsters in één wedstrijd gescoord. Het leek wel een teamuitje naar het scorebord. Iedereen deed mee, iedereen blij.

Langs de lijn stond de heilige waterzak. Vrij toegankelijk voor iedereen. Speelsters, wissels, kinderen, HONDEN, waarschijnlijk had zelfs de scheids er nog een slok uit kunnen nemen. Hydratatie voor het hele dorp.

En alsof dat nog niet genoeg was…

Deze glorieuze overwinning werd ook nog eens gepresenteerd als het perfecte verjaardagscadeau voor W***y. Beter dan sokken. Beter dan een cadeaubon. 11-2 op je verjaardag dat pakt niemand meer af.

Kortom:
Te grote shirts.
Zonnebril-loze scheids.
Een mysterieuze snelle speelster.
Een ontspannen keeper.
Een kindertribune.
Een open waterbeleid.
En een historische 11-2 overwinning

Oh en het belangrijkste van alles, wij zoeken nog steeds zieltjes die met ons willen voetballen❤️
Dus wees welkom!!

Op deze koude mistige Zondag ochtend mochten wij richting Vaassen.

Het begon allemaal veelbelovend. Lynn en Zoë stonden oprecht te juichen toen het bericht kwam dat de wedstrijd was afgelast. Tot bleek dat dit “officiële bericht” afkomstig was van Meike… die nog geen 15 uur op Nederlandse bodem was en de lolbroek weer aan had getrokken.

We startten dapper met 11 man, maar besloten de tweede helft voor de afwisseling met 10 af te maken. Spannend houden hè.

Dan de pupil van de week. Groot moment. Kerel van 2 meter kwam hand in hand met de scheids het veld op. Onze keeper had alleen één klein detail gemist: je moet die bal laten gaan. In plaats daarvan hield ze ’m keurig tegen. Regels zijn ook maar suggesties.

Meike had intussen haar eigen show. Ze schoot een tegenstander prachtig door de beentjes, technisch hoogstandje… om vervolgens door exact diezelfde tegenstander haar veters gestrikt te krijgen. Pure kunst.

Met een 2-0 ruststand gingen we de kleedkamer in, waar we collectief besloten onze kwaliteiten en inzichten daar achter te laten. Lynn stond zichtbaar op pauze, mentaal al in het weekend. De rest had zijn kruit al verschoten, figuurlijk én letterlijk.

Bij 7-0 was zelfs Hengel er wel klaar mee. En eerlijk? Begrijpelijk. De wedstrijd kabbelde voort, de energie was weg, maar het verhaal was compleet.

Geen winst op het scorebord, wél een overwinning voor de teamanekdotes. En eerlijk is eerlijk: daar spelen we ook een beetje voor 😉⚽️

Ook zoeken wij nog vrijwilligers voor de zondag die graag met ons mee voetballen, zodat ook wij af en toe een wissel kunnen toepassen. Dus bij deze, voel je welkom🥳

Wedstrijdverslag – kersteditie

Alsof het al zo had moeten zijn, begon onze wedstrijddag in de legendarische spelersbus van W***y, liefkozend Sparky genoemd. Een bus met zeeën van ruimte, kerstverlichting die meer sfeer bracht dan de kantine, en genoeg plek om zowel benen als zenuwen te strekken. De toon was gezet.

Die toon bleek helaas niet direct sportief door te klinken in de eerste helft, die ronduit bar slecht was. Iedereen leek net een halve minuut te laat wakker, te laat in de duels en te laat bij elke bal. Alsof dat nog niet genoeg was, had de scheidsrechter zijn warming-up er al volledig op zitten toen wij voor het eerst het veld betraden: een zompig, hobbelig, golvend natuurverschijnsel dat vaag op een voetbalveld leek.

Het dieptepunt van de eerste helft kwam toen Anoek haar enkel kapot schopte tegen de onderkant van de schoen van een tegenstander. Een actie waar niemand beter van werd, behalve misschien het blessureformulier. Cindy deed nog dapper een halfje mee, terwijl Jette haar officiële debuut maakte en direct kon ervaren dat seniorenvoetbal niet altijd elegant is.

In de rust zochten we warmte, letterlijk en figuurlijk. Cathy gebruikte de theepot als voetenwarmer, een inventieve oplossing die waarschijnlijk niet in de KNVB-richtlijnen staat, maar wonderbaarlijk effectief leek.

De tweede helft was van een heel ander niveau. Met hernieuwde energie – of misschien gewoon warmere voeten – waren wij ineens de betere ploeg. Extra bijzonder: Marisja maakte haar debuut als spits, een positie waarvan niemand wist dat ze die in zich had.

Verdedigend blonk Inge uit met een fantastische sliding op de bal, een sliding waarvan ze zelf niet precies wist hoe ze die voor elkaar had gekregen, maar die perfect was getimed. Meike ging zo fanatiek een duel in dat ze haar eigen enkel bijna brak, maar dat was niet haar enige moment: even later lanceerde zij een schot dat een tegenstander bijna onthoofdde, vol in het gezicht. Een bal met overtuiging, laten we het daarop houden.

Het harde werken werd beloond: Cathy en Meike scoorden, terwijl de tegenstander sportief besloot er ook één voor ons in te leggen. En alsof dat nog niet genoeg was, was Cathy nóg bijna trefzeker met haar gezicht, toen ze de bal vol in het gezicht geschopt kreeg — millimeters naast (of net niet ín) het doel.

Al met al: een wedstrijd met een dramatische start, debuten, creatieve rustoplossingen, kerstverlichting, onverwachte spitsen, bijna-onthoofdingen en een ijzersterke tweede helft. Geen perfecte pot, maar wel eentje die niemand snel zal vergeten. ⚽🎄

Merry Christmas