Nigdy Nie Ufaj Chudemu Kucharzowi

Rowerowe Karkonosze
Rowerem na Szrenicę 2026

Trochę sentymentalnie… bo i jakieś takie osobiście symboliczne te zawody😉

Dokładnie 8 lat temu, wziąłem pierwszy raz udział w zawodach.
Z racji, że miałem wtedy duże problemy z chodzeniem (kręgi lędźwiowo-krzyżowe), groziło mi …unieruchomienie. Jakimś przypadkiem odkryłem, że jazda na rowerze jakby niwelowała problemy z kręgosłupem, jednocześnie wzmacniając plecy, tak jak i brzuch…
Trochę bałem się słomianego zapału, …no i spróbowałem do tej rehabilitacji dodać jakiś cel, żeby po miesiącu mieć nadzieję, że „chodzenie pozostanie ze mną” …

Pierwsze zawody - było to Rowerem na Szrenicę 2018...
Dwa tygodnie po zakupie roweru MTB i próbie przejechania kilku ścieżek Wielkopolskiego Parku Narodowego udało się przeżyć coś niesamowitego😍😂, co stało się głównym motorem napędowym, z czego wtedy jeszcze nie zdawałem sobie sprawy. A była to mordęga straszna. Powiedziałem, że to pierwszy i ostatni i raz… po 5 minutach zmieniłem zdanie 🤭😉
Wtedy na 126 osób, udało się zająć 114 miejsce🙂 i uzyskać czas 2:11:49

Dziś po ośmiu latach podjeżdżania (ogólnie, bo Szrenica nie zawsze się odbyła) udało się uzyskać czas 1:18:57 i po raz pierwszy uścisnąć dłoń najmocniejszym w stawce stojąc na samym pudle🤩😍 i zajmując piękne 🥉 miejsce, a w open 4.

Jak zawsze dziękuję Krzysztofowi B, bez którego to wszystko by się nie odbyło.

Paweł Życki - dzięki niemu rehabilitacja zamieniła się w piękną przygodę 🍻

I co bardzo ważne - dziękuję kibicom - tym, którzy byli ze mną u góry, jak i tych z dala od Szklarskiej Poręby✊

Do zobaczenia 🚵‍♂️😎

Biegałem w temperaturze dochodzącej do -30
…i jeździłem dziś w warunkach ze zdjęć 🥵😎

Dla normalnego (amatora) organizmu, odczułem, że są to wartości około graniczne… zaczynasz zupełnie inaczej czuć otoczenie. To co wczoraj było żółto - pomarańczowe, dziś wrze czerwonością.

W przeciągu 2 godzin, oprócz jedzenia, wypiłem niecałe 6 litrów wody. Minęło trochę czasu i nadal nie czuję potrzeby, by się wysikać… 🙃 cała ta woda wychodzi przez skórę…

Z ciekawych odczuć, a wręcz dziewiczych, to fakt, gdy wiało np z lewej, czyli od pola wiatr zdawał się być dziwnie chłodny z racji dochodzenia do punktu maksymalnego nagrzania ciała… ale to co się działo, gdy droga zmieniła swój kierunek i jechałem pod wiatr - tam się działy CUDA…. Wyobraź sobie, że siedzisz przy ognisku, a ty nagle ktoś włącza na przeciwko Ciebie wiatrak i dostajesz tym ogniem po całym ciele🥵😱 🤭 z tej „radości” idzie się rozpłynąć 😂

Można, wszystko można. Trzeba tylko to poczuć… i mieć świadomość, kiedy uspokoić trening, zamiast go piłować 😍🥳😎

Paweł Życki by mi pewnie w ogóle zakazał, jakbym powiedział, że jadę o 13:00😂🍻

Na dworze pada… czas na małą zmianę…

…ciężko …nawet bardziej ciężko, niż mniej, założyć te opony… ale to jedne z ładniej prezentujących się opon asfaltowych pod MTB 🙂
Miały być na zawody na Śnieżkę 🚵‍♂️, ale tam pomysł inny…

Dzień dobry 🙂

…klucz do dobrze rozpoczętego dnia 🙂

Teneryfa.
Udany przejazd świąteczny, by podziwiać widoki i wymęczyć nogi ile się da😎
Nogi tutaj same jadą…
Taaa… same… 🤭

Jest dwa dni po Calimie. Na niebie widać jeszcze pozostałości piachu, a raczej „cierpkiej mąki” nawianej z Sahary, która osadza się wszędzie i czuć w nosie, ustach…

Zaraz po płynnym śniadaniu, obładowany ciuchami, jedzeniem i wodą (razem 6-8kg), startując z Puerto de la Cruz zdecydowałem się tym razem w pierwszej kolejności na podjazd niecałych 40km w stronę wulkanu Teide, by go ominąć przed szczytem i na koniec trasy podjechać w całości. Przy drugiej próbie podjazdu, bliżej godziny 18/19:00, już na poziomie 1500mnpm należało ubrać trzy warstwy. Teide nie wybacza błędów, szczególnie, gdy na dole wyspy jest jakieś 23 stopnie, a na górze leży śnieg 😈

Po drodze:
Guachinche. To te miejsca, bez których Teneryfa nie byłaby taka sama. To lokalne bary, w których m.in można się napić „wina domu”, czyli vino de casa, które jest wytwarzane przez właścicieli lokalu. (Lokale mogą być otwarte, tylko, gdy właściciel ma dostępne wino). Jakże bym nic nie napisał, gdybym nie wspomniał o kuchni w owych barach. W dwóch słowach: iście kolarska. (I jedna z najlepszych na świecie) W szczególności ziemniaczki z lokalnymi sosami i co skradło moje serce - escaldon. To danie z mąki gofio, która jest mielona z już uprażonych zbóż. Co lokal - inny smak. Coś, jak u nas z bigosem😎 Trasę, jak zawsze tak długą, wspomogła “bocadillo con queso y jamón” czyli bułka z szynką i serem… coś niesamowicie pysznego🤤

Trasa piękna. Już tęsknię 😎

Paweł Życki
VeloLAB I Fizjoterapia I Bikefitting
WerBike Sklep Serwis Rowerowy Luboń
Orbea Polska
To Nie Piekarnia
Osteo Center
Diet&More

Finlandia - trochę o bieganiu 50 km na północ od granicy koła podbiegunowego, czyli w kręgu polarnym☃️ (opis)

…to miejsce, gdzie można biegać po rzece… i po ścieżkach leśnych wyjechanych przez skutery śnieżne, …albo po ulicy. W innym przypadku śniegu po pas😁

Bieg przy -20st C. i niższych, to już ciekawe przeżycie 🙂❄️
Obciążenie organizmu jest zdecydowanie na wyższym poziomie, niż w warunkach zbliżonych, lub powyżej „zera”.

Jak się ubrać i przygotować?

Ubranie:

- Majtki,
- dobrej klasy legginsy dobrze odprowadzające wilgoć,
- grube skarpety wełniane, na które naklejamy ogrzewacz aktywowany,
- ciepła bielizna termoaktywna na górę,
- ciepła bluza rowerowa(!),
- cieniutka wiatrówka,
- komin, lub dwa (na usta i nos nakładamy jeden, drugi dla bezpieczeństwa gardła),
- czapka,
- bardzo ciepłe rękawice (można dodać aktywowane ocieplacze do środka. Nie wsadzałem, ale następnym razem to zrobię)
- buty przełajowe dobrze się sprawdziły,
- w Finlandii lepiej mieć dodatkowo okulary ze względu na kąt padania słońca i śnieg!😎🌞❄️

Drugiego dnia (byłem ciut osłabiony niewyspaniem po nocnej oberwacji nieba) założyłem jednocześnie kominiarkę i na nią komin. Przy kominiarce i delikatnym kominie jest cieplej i bezpieczniej, ale znika hiperwentylacja prawie całkowicie, co podnosi obciążenie i tym samym tętno… trzeba wybrać 🙂

Wodę do bidonu 300ml (to idealny rozmiar, bo nie sprawia problemu wielkością i się szybko nie wychładza) wlewamy bardziej ciepłą, niż ciepłą i wsadzamy do tylnej kieszeni bluzy rowerowej, pod wiatrówkę. Przez pół godziny woda jest cały czas ciepła, a po godzinie chłodna, ale nie mocno. Każde ciepło zewnętrzne jest na wagę złota.

Dlaczego woda jest ważna? Mam wrażenie, że w tych mroźnych i suchych warunkach organizm potrzebuje jej więcej, niż w temp. w okolicach „zera”.
Podczas biegu (normalnie) tracimy dużo wody, co zagęszcza krew. Gdy temperatura zaczyna być ekstremalna, naczynia krwionośne kurczą się tak, jak nigdy tego nie czuliśmy, co dodatkowo zaburza przepływ krwi i dostarczanie tlenu. Bieg dodatkowo obniża odczuwaną temperaturę. Jeśli na codzień nie biegamy w takich warunkach, to odczucie jest …co najmniej ciekawe🙂. Aby krew jednak dochodziła wszędzie, a w szczególności do mózgu, musimy ją rozrzedzać, w innym przypadku możemy doprowadzić do zawrotów głowy nawet po godzinie biegu. Trzeba pić!!!

….i uważać na zsuwający się komin pod wpływem coraz to większej wagi zmrożonego oddechu🤭 płuca podczas biegu nie lubią tego powietrza dostawać bezpośrednio kanałem gębowym… bardzo nie lubią. Oddychanie przez nos się nie uda. Chwilkę tak, ale potem zbyt zimno zaczyna być w głowie i kurczący się kanał przepływu powietrza do płuc z powodu niskiej temperatury, zmusza nas do oddychania ustami.

Raj. Bardzo specyficzny. Lodowy raj☃️

Tyle to z przemyśleń szolarza rowerowego po bieganiu w Laponii☃️❄️🥶🙂