Eindpunt Santiago de Compostela

Momenteel wordt Shirley’s Eethuys omgebouwd naar een waar frietpaleis!
Komen onze nieuwe loaded’s proberen🤩
Fijne kermis 🎡

Dag 31
Hoeveel veren kan je hebben ? , ben niet zoveel gewend dus, zijn het er wel een beetje veel.
Mooi tochtje, wel lang maar het zit erop.
Toch maar weer even terug naar gisteren, naar de Auberge (jeugdherberg), omdat het zo druk is op de route zit alles vol en blijft er niets anders over dan de Auberge, gewoon een gebouw met stapelbedden, zeg maar, ik mocht als eerste op de 2de verdieping een bed uitzoeken, zoek maar uit, zei ze , “want het wordt toch niet druk”, deze had ik stiekem opgenomen met mijn telefoon, om haar straks mee te confronteren als het weer eens niet zo liep ! , na 1 x naar de wc lagen er al 2 Portugezen bij, langzaam kreeg ik al wat uitslag, maar besloot wijs het pand te verlaten en een biertje te gaan drinken.
Omdat het hier altijd te vroeg is om te gaan eten, besloot ik mezelf te gaan do**hen en wat op bed te gaan liggen, komen er zomaar 6 pukkelkoppen met rugzak binnen ! WTF. lag het toch weer vol (zou ik haar gaan confronteren met mijn bewijs ?)
Als de zon hier ondergaat en wij in NL de hond nog een keer voor de laatste keer uitlaten, gaan ze hier eten, ik zou deze keer meedoen, zit ik aan mijn hoofdgerecht komen mijn 6 roommates
mooi aangekleed alsof ze in Chersonnisos gaan stappen voorbij, 😡, ik zag de bui al hangen.
Lig ik in mijn 4de slaap komt Chersonnisos binnen, moet zeggen redelijk rustig, Vroeger gingen wij dan een of ander cowboy boekje(hollister) lezen, nee nu gaan ze tot diep in de nacht op hun # # iPhone vanalles doen, nooit de lessen “ licht en geluiden bij nacht” gehad bij Defensie denk ik.
Terwijl alles nog slaapt , sluip ik de kamer uit en incl helm fiets ik om 0700 het dorp weer uit, het eerste dorp wat ik dan aandoe is Arzuro, de Wedren in Nijmegen is hier niets bij, leraren staan klassen te verzamelen, parkeerplaatsen die vol staan met mensen die met de auto komen staan vol, The Cats zingen The end of the show, mooier kan eigenlijk niet.
Rond 12 uur gaat de zon schijnen en ik pak mijn laatste 3 heuvels alvorens Santiago binnen te rijden, of moet ik zeggen Valkenburg in augustus x 5, en dat terwijl de paus morgen pas komt, op het plein voor de Kathedraal staat een heuse (gospel) band te spelen , waarbij heel veel mensen meedeinen als zijnde Snollebolleke, maar dan langzamer.
Voor de beeldvorming;
- Azië is leeg, iedereen met kniekousen loopt hier
- Je ziet hier mee skiestokken dan in de winter in Saalbach Hinterglem
- Iedereen is gek en loopt zo hard mogelijk van hier naar daar, of ze in een soort doolhof zitten
In die chaos probeer ik eerst maar mijn trouwe 2 wieler in te checken dat die weer zsm naar NL mag, bij het fietsverzamelpunt staat toevallig de chauffeur die de fietsen komt ophalen (toeval) binnen 15 min staat mijn vriend in de bus, en mag hij na bewezen diensten lekker weer naar NL.
Na een hotel te hebben gereserveerd, tijd voor een biertje en wat overwegingen, ja ik ben blij dat het erop zit, zomaar even fietsen, over deze route zit er niet in, (als het van de paus mag) Jezus wat was het zwaar, ik wist niet dat er zoveel heuvels waren, sterker nog, na Den Hout is het niet meer vlak geweest.
Maar zo in je uppie dan; dat is prima bevallen, ik heb zoveel bijzondere mensen ontmoet met bijzondere verhalen, dat ik die mogelijk niet had ontmoet met zijn tweeën, ik weet alleen niet of ik dit nog een keer op deze manier zal doen, voor de beleving, en duurt net zo lang, zou ik vanaf St Jean Pied de Port gaan wandelen, dan beleef je het denk ik nog mooier en zie je veel dingen waar je als fietser aan voorbij gaat, maar het was zeer zeker de moeite waard.
Terwijl Barry White - I ll see you when I get there, zingt, ga ik er toch maar vanuit Santiago een eindje aan breien.

Dankwoord;
Als eerste aan mezelf; omdat ik de keuze heb gemaakt om dit teringeind te gaan fietsen,
Ten tweede aan mezelf; omdat ik tegen mijn fiets heb belooft hem goed te behandelen zodat hij weer heel thuis komt, met dank aan Ad Jansen (top)
Ten derde aan mezelf; omdat ik mijn gezin 5 weken bespaart heb van al die overactieve plannen die ik altijd heb.
Ten vierde aan mezelf; omdat ik elke avond aan iedereen mijn verhaal mocht delen en ikzelf dit erg prettig vond.
Morgen wacht de Flix bus om mij rustig aan weer uit Spanje naar NL te verplaatsen, bewust niet het vliegtuig, dit gaat zo snel, het hele leven gaat al zo snel.

Voor de laatste keer Mis Amis,
Het was een mooi avontuur, bedankt voor het lezen, en tot snel.

Buenas noches

https://youtu.be/pHipTOTNptY

Dag 30
Verdeel en heers zeggen ze weleens,
Ik heb de afstand in 2 gedeeld, van de 125, mag ik er morgen nog 60, ben lekker op tijd gestopt in het mooie plaatsje Melide, mijn bedje in de Auberge is inmiddels opgemaakt, laat de Paus maar komen , ik ben op tijd.
Affijn gister, de camping, ik was mooi op tijd en ik kon de plaats uitkiezen, hoppa, onder de bomen, makkelijk om een waslijntje te spannnen, bij een stroompunt, dicht bij de wc en do**he, wat wil je nog meer. Nadat ik geïnstalleerd was naar de kantine, lekker gegeten en uiteraard een 🍺, wel jammer dat ze al om 18:00 sloten! Ik denk dat zou in NL nooit gebeuren.
Na een keer of 5 naar links en naar rechts gelopen te hebben buiten de camping, was ik er wel achter dat het die avond niet veel spannender zou worden. Inmiddels werd het wel drukker op de camping, Spanjaarden hebben geen campers maar omgebouwde transport/ klus bussen, hierin zit eigenlijk hun hele hebben en houden. Ik werd ingesloten door rode, blauwe en witte Vito bussen, de deuren zwaaiden open, vrouw eruit, en hond!, de man ging gelijk aan de slag met waterpas en steunen om de bus te stellen, naast mij stond iemand die het niet had voorbereidt thuis en nu alles voor de eerste keer ging doen terwijl letterlijk alles nog in de verpakking zat, volgens mij hebben ze 4 keer ruzie gehad, omdat zij elke keer zei; dat het niet zo moest, terwijl hij (sukkel 1ste klas) dacht dat het wel zo moest, 3 uur later begon hij aan zijn voortent, en elke keer deed hij de schuifdeur van zijn bus dicht; tering !
Het bleek ook een diervriendelijke camping te zijn, wie had er geen huisdier bij en een bus; Johnnie, Alle maten honden en katten waren vertegenwoordigt, en die praten als ik wil gaan slapen met elkaar, liefst allemaal tegelijk, rond 11 werd het stil, gaat denk ik de bouwvakker naast mij op zijn kleine hondje staan, die geeft een doodsblaf en je raad het al, alle zijn vrienden reageren op zijn blaf. Hoelaat weet ik niet maar toen mijn wekker ging om 06:30 was het stil, ik had nog de neiging om op het hondje te gaan staan, maar ach…,,
Laaghangende bewolking, daar wordt ik mee wakker, om de eerste km te maken is dat prettig, van meet af aan is het druk op de wegen, taxi bedrijven rijden af en aan met bagage wat naar het volgende hotel moet.
Huub van der Lubbe, met zijn bandje, houd me op gang met ; ik kan het niet alleen, en terwijl hij dit zingt zie ik Peter uit Casterlee en het australiesche koppel die 2 jaar aan het fietsen zijn, what a surprise, omdat we nu met zijn 4n binnen de 100 km van Santiago zijn besluiten we dit te vieren met een rode wijn (tis 11 uur!)
Terwijl ik doorga heeft Peter besloten bij de 2 Australiers te blijven, onderweg wordt het steeds drukker, het lijken wel hele school klassen die erop zijn, zonder bagage, alleen met een rugzakje voor een boterham, het lijkt een beetje op het schoolreisje wat ik met mijn dochter had naar Amsterdam waarbij we naar het Rijksmuseum en naar de wallen gingen, nu zie ik juf Hennie lopen met pukkelkoppen die spelletjes doen onderweg naar Santiago, om de tien km staan er schoolbussen en er rijd zelfs een bezembus mee, als ze goed hun best doen krijgen ze een schelp.
Terwijl ik dit type stapt er voor mijn terras een deftig echtpaar uit een Saab, hij leest voor vanaf zijn IPhone wat zij uit de kofferbak moeten halen en aandoen om er als een Pelgrim uit te zien, als dit bij beide is gebeurt, gaan ze te voet verder !
Zo maak je wat mee, door alleen te luisteren en te kijken, mooi toch.
Nog 1 dag, dan zit het erop, waar laat ik dan weer al mijn energie? ( Patries ?)

Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf nog 1 dag Buen Camino
Tot morgen

Ps; vandaag deed onze Fien iets raars, zou ze een voorgevoel hebben ❤️

Dag 29
We zijn weer on the move, vandaag 70 km afgelegd, ik heb de indruk dat ik verkeerd gereden ben, maar ja dat maakt niet zoveel uit, ik mag nog 125 fietsen, dan zit het er helaas op.
Gisteren gestrand na mijn Cruz de Ferro avontuur in Trabadelo in een hotel, bleek achteraf meer een truckerscafe te zijn, maar lekker geslapen, om 06:30 ging de wekker, 07:00 ontbijt en weer op pad.
Het wordt merkbaar drukker op de route, je ziet nu ook taxibusjes rijden met bagage van de lopers, vanaf morgen zit ik binnen de 100 km en zegt men gaat het op Nijmegen lijken, we shall see,
Vandaag alleen maar heuvel op en af, de eerste heuvel zette gelijk Dan Hartman in met Relight my fire, dat was a peace of cake, ik zat zo aan de top, maar dan ben je dus ook weer zo beneden en dan begint het weer van voor af aan .
Halverwege de 2de klim passeer ik een belg, Peter uit Casterlee, hij is ook in België begonnen met de fiets van zijn vader ! echt een oude fiets, hij had al 4 x stukken gehad, nieuwe ketting , derailleur, 2 nieuwe banden en dat was het wel, het was wel even leuk om met hem te kletsen zeker toen hij zei dat ik veel jonger was dan hij, omdat het me zo makkelijk af ging; hoe oud ben jij dan Peter; 58 was zijn antwoord, (hetzelfde bouwjaar) , ik keek even naar boven en zei; ja ik ben ook pas 52 ! dat maakt het verschil Peter. Amei was zijn antwoord. Omdat ik ergens , denk ik, fout gefietst zijn, heb ik hem uit het oog verloren, maar misschien zien we elkaar nog wel.
Vanavond sta ik denk ik voor de laatste keer op een camping, bevalt me goed, wasje doen, lekker rustig, , heb ik net mijn tentje opgebouwd, wordt ik gebeld , vreemd netnummer +397, blijkt het Jorge Mario Bergoglio te zijn, jullie denken nu; who the f**k is ? Jongens das toch de Paus ! , of ik er vrijdag bij kan zijn, ? Waar Jorge ?
Blijkt hij ook naar Santiago te gaan, uiteraard vraag ik hem; ook op de fiets of te voet?, nee hij had niet zoveel tijd, dus kwam hij met de Airbus !
Hij is 3 dagen in Santiago voor wat optredens, ook bij hun heet dat zo, kan ik nog wat voor je doen vraag ik hem, nou, misschien bloemen ? Was zijn antwoord.
Het schijnt dus zo te zijn dat morgen veel jongeren instromen , om de laatste 100 km te lopen in 3 dagen zodat ze vrijdag gelijk met de Pope aankomen in Santiago, zo kan het dus ook.
Terwijl we ophangen zet Barry en George, Bombay in, nog 125 km.
Bedankt voor die blumen !

Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 28
Een bijzondere dag, vannacht minder goed geslapen, onrustig, dit lag aan mijn komende etappe, die naar Cruz de Ferro

Bron;
“Vanaf León (800 meter) ga je eerst geleidelijk naar 900 meter en daarna volgt (vanaf Astorga) een klim naar 1505 meter hoogte. Deze col heet de Cruz de Ferro, het hoogste punt in de hele Camino. Daar staat een lange houten p**l met een ijzeren kruis er bovenop. Onder aan de p**l ligt een gigantische berg stenen. Het gaat erom dat je vanuit huis een steen(tje) meeneemt op reis en dat je die steen toevoegt aan de grote hoop die er al ligt. Deze steen is de belichaming van alle lasten (zonden zeggen sommigen) die je tijdens je leven op je schouders hebt gekregen en die je daar achter laat. Hoe je er ook over denkt, het is erg indrukwekkend en heel speciaal om zelf de steen die je al weken in je bagage hebt zitten, daar neer te leggen.
Op de route over de eenzame Montes de León tussen Rabanal del Camino en Molinaseca komt de pelgrim langs het Cruz de Ferro, hét monument voor de pelgrims naar Santiago. Op een reusachtige hoop stenen staat een boomstam van 5 meter hoog, met daarop een ijzeren kruis (in correct Castellano een Cruz de Hierro geheten). Op deze plek werd al sinds de Romeinen door oogstwerkers een steen neergelegd als offer waarmee ze een goede oogst aan de Goden vroegen. Na de oogstwerkers namen reizigers het gebruik over om een behouden tocht door dit ruige gebied te vragen en later zetten pelgrims deze traditie voort. Door de eeuwen heen gooien pelgrims hier een steen neer die ze van thuis hebben meegebracht, als symbool van de last die ze met zich meedragen en waarvan ze zich hier kunnen bevrijden om daarna opgelucht de tocht naar Santiago af te maken. Het is een symbolische daad waarbij de pelgrim probeert los te komen van schuldgevoelens die hij van uit zijn verleden met zich meedraagt. Een moment van bewustwording in ruimte en tijd waarin hij besluit verwerkte problemen 'achter te laten' en verder te gaan met zijn leven. Ook zijn er pelgrims die een steen achterlaten als uiting van hun dankbaarheid voor wat het leven hen te bieden had en voor het feit dat zij in staat waren om deze tocht te maken. Het Cruz de Ferro is daarmee een indrukwekkend monument dat symbool staat voor alle intenties, verwachtingen en gedachten van al die miljoenen pelgrims die hier door de tijd langskwamen...”

Sinds 6 augustus 2020 en 3 januari 2021, ben ik op zoek naar een mooie plek om stil te staan bij het verlies van mijn vader en moeder. Op deze plek denk ik dat ik vandaag gekomen ben, na viereneenhalve week fietsen (alleen) heb ik tijd genoeg gehad om herinneringen aan deze 2 mooie mensen weer naar boven te laten komen, fijne herinneringen, uitspraken, momenten.
Na 2 uur stoempen sta ik dan bij dat kruis, en dan……..
Onderweg heb ik nog een blikje Radler gekocht, pa vond dat de laatste jaren heel lekker.
Daar gaat ie; het is net een soort chemische reactie; as & as & Radler, als ze dit boven zien zullen ze er om lachen; kik dieje gek van ons pa, Ja moek, laat hem maar.
Hij zal vanavond wel een piske pakken.

Vanuit Cruz de Ferro
Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 27
Ook dat moet je een keer doen als Pelgrim, slapen in een Auberge, oftewel een grote slaapzaal, stapelbedden enzo, noem maar op, ik had geluk, want met mij sliepen er 5 mensen, het zouden er 40 kunnen zijn, liever doe ik dit niet , maar ik vrees dat de campings op zijn ! Omdat ik om 2100 meestal spontaan in slaap val heb ik niet gemerkt dat de andere naar bed gingen, men zegt dat iedereen s’nachts scheten laat en snurkt! dat heb ik dus niet gehoord, alleen vanochtend toen ik wakker werd, 0630, snurkte er wel iemand, ik weet niet wat ik allemaal voor geluid heb geproduceerd die nacht, maar dat lees je op hun facebookside denk ik.
Tegenwoordig maak ik me niet zo druk meer over het ontbijt, als je de deur uitgaat lijkt het wel op een jaarmarkt van mensen die iets willen aanbieden, dus geen probleem, Bob Marley, deed om 0700, me uitgeleide met de lange versie van No woman, no cry, dit was ideaal, want naarmate de reis duurt, merkje het wel, zeker de opstart, dus lekker een klein verzetje en Bob doet de rest. Als ik toch besluit te ontbijten heb ik een leuk gesprek met een man uit Australië en een jongen uit Pijnacker ! ze lopen samen op en de man uit Australië complimenteert me met mijn fiets en zegt dat ik een keer in Australië moet komen fietsen, dat is de 2de keer, want mijn vriend uit Denemarken nodigde mij ook al uit om daar te komen fietsen, ik zal het thuis eens in de groep gooien 😭, de jongen uit Pijnacker had opdracht gekregen van zijn moeder om vanavond een keer in een hotel te slapen en een keer goed te eten ! Zij betaalde zei hij, dus dat zat wel goed.
De dorre korenvelden verdwijnen en het wordt steeds groener; Heb je even voor mij - zingt vrolijke Frans, en de stemming zit er bij mij en mij fiets 2 wieler/maatje alweer snel in, dat kan Franske wel.
Dan volgt 5 km onverhard, het pad van de wandelaars, voor hun is dat peace of cake, voor mij is dat een soort Dakar,
kijken waar je rijd, oppassen voor de bandjes.
Na 107 km kom ik aan in Astorga, hier blijkt een feest 4 daagse aan de gang, over het ontstaan van het dorp vanuit de Romeinse tijd, de dorpelingen lopen verkleed als romein, of romeinnerineke , en er wordt vanalles georganiseerd ( soort carnaval),
Tussen al dit wapengekletter heb ik dus een kamer gevonden om morgen weer vroeg op pad te gaan.
Het eind komt is zicht !

Vanuit Espana
Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 26
Vandaag niet zo’n spannende dag, weer veel vlak, eentonig, wel meer wandelaars gezien.
Vanaf morgen wordt het weer wat groener, dan hoop ik ook dat het wat mooier wordt, ik ga richting Galicië.
Gisteren nog met een Deen zitten praten in een Auberge, dit is een slaapgelegenheid speciaal voor Pelgrims, de ene mooier als de ander, maar hij liet me zien waar hij sliep, daar kan een hotel niet tegenaan, en dat voor €10,-, soms is het iets duurder als je een kamertje voor je alleen wil hebben, ik heb voor vanavond zo’n kamer en betaal €15,-, daar ga ik mijn tentje niet voor opzetten, soms is een camping zelfs duurder!
Vanmorgen begon koud, dus het jasje het eerste uur maar aangehad, na gister de mp3 gereset te hebben had ik vandaag gewoon weer muziek op de fiets, dus kon ik elke plaat weer aan en afkondigen, ik heb toch weinig luisteraars onderweg, ondertussen het landschap afspeuren naar mijn Deense vriend, maar helaas.
Je merkt in de dorpjes waar je door heen fiets dat ze helemaal zijn ingesteld op wandelaars en fietsers naar Santiago, het worden kleine bevoorradingsplaatsen en iedereen probeert er op zijn eigen manier iets aan te verdienen, iedereen heeft aanbiedingen, mooie terrassen en ga zo maar door, ze leven hier van de “Camino” de Aziaten die in grote getallen ook lopen zijn thuis allemaal eerst door de windtunnel gegaan, strakke leggings, strakke bovenkleding! In niets lijken ze op een oldskool Pelgrim, hoeft ook niet trouwens, iedereen bep**lt zelf hoe ze het doen.
Janis Ian - Fly to High, begeleid me op de route. Omdat behalve fietsen ik verder niet zoveel te doen heb , ga eens op het schoeisel letten van de pelgrims, ik ben de enige op Jezusslippers, de rest doet het op Nikes en andere moderne sportschoenen. Het landschap lijkt meer op Afrika dan op wat ik verwacht had, elk moment verwacht ik een van de big 5 tevoorschijn te zien komen, een giraffe of zo, zou zo maar kunnen denk ik.
Omdat het windje weer lekker in de rug blies , kom ik vandaag weer aan 102 km, dat scheidt lekker op, er was ook weinig reden om onderweg te stoppen.
Ik hoop dat ik het morgen iets spannender kan maken beste lezers.

Vanuit Espana
Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 25
111 km vandaag, wind mee, redelijk vlak, wat wil je nog meer, oja, goed geslapen in een goed hotel, met prima ontbijt en vriendelijk personeel.
The evening before, goed mooie kamer, mooi optijd binnen , dus ik dacht, mooie korte broek aan, blouse aan , hup de binnenstad in! Wat denk je niks open, wel terrasjes open, maar niks te eten, de restaurants gingen pas om 2000 open, en da’s eigenlijk te laat voor mij, dan wil ik eigenlijk al in de badkamer staan om naar bed te gaan.
Maarja, ik het terras op, zitten er alleen maar oudere dames, en het werden er steeds meer, en Johnnie met zijn blouske, ik zie me lopen, iedereen kijken , ze dachten dat ik mogelijk de stripper was.
Na een goede nacht en een perfect ontbijt in het hotel fiets ik om 07:15 weg, richting Burgos, Stephanie Mills doet me uitgeleide met Never knew love like this before, onderweg bereidt ik mijn vlog voor want volgens de redactie in Nl valt er nog wel wat te verbeteren, dus ik pas dat gelijk toe, de rit op zich was vandaag niet spannend, alhoewel ik denk dat Theo Koomen er wel een mooie draai aan had kunnen geven al was het maar dat halverwege de rit mijn MP3 speler uitviel en ik toen pas hoorde hoe ik aan het hijgen was berg op, trouwens dit was er eentje van 14%, dan mag je een beetje hijgen.
De wind deed het goed vandaag en soms leek het erop dat ik aan het zeilen was op de wind, hoeveel wind kan je vangen door je bovenlichaam te draaien? Geen idee , ik had de indruk dat het mij vandaag wat hielp, of kwam dat van bovenaf, het landschap werd er niet mooier op, windmolens tellen ook niet, want het waren er honderden, misschien is dat niet voor niets hier, wat dan wel leuk is als je toch op een heuvel staat met sterke wind is kijken hoe ver je kan pi**en, das best een eind😜
inmiddels heb ik Burgos ook aangedaan, en voor alle jonge lezers ! Mocht je ooit een mooi kerkje zoeken om te trouwen, doe het in Burgos.
In de verte zie ik een Joshua Tree(of hij lijkt erop) alleen Bono doet niet mee omdat mijn Mp3 speler nog steeds niet mee werkt, en terwijl het toch stil is ga ik op dingen letten die ik normaal niet doe, mijn voeten, deze lijken inmiddels op voeten van inboorlingen die vanaf hun geboorte al door Namibië dwalen als Nomaden, tijd voor een pedicuurde denk ik.
Rond 1 uur fiets ik door het dorpje Iglesias, het zal toch niet he, dat hier de wieg van die 2 hebben gestaan, helaas kan ik het aan niemand vragen want het is siesta tijd, terwijl ik door het dorpje glijd, hoor ik uit een opengetrokken rolluik; Me olvidé de vivir klinken, zal het dan toch, denk ik?
Neergestreken in het dorpje Castroneriz, heb ik nog een leuk gesprek met een Deen en 2 leuke mensen uit Amsterdam die op doorreis naar Portugal, ach ja je moet wat op een dag.

Vanuit Espana
Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 24
Inmiddels ingecheckt in een hotel, met een bad waar ik in pas, nergens in de buurt van Belorado een camping, vandaag was weer goed voor 85 km, redelijk vlak, dus weinig geleden vandaag,
Gister stond ik dus op een camping en had een Engels stel als buren, zij waren nu 2 maanden onderweg voor een fietstocht van 2 jaar! Ze maakten eindelijk een wereldreis op de fiets en gingen nu naar Santiago, daarna via Portugal, de oversteek naar Marroko en zo door, heel leuk stel.
Uiteraard 07:00 vertrek en ik had een 1 half uur de indruk dat ik de verkeerde kant op fietste, aan de zon te zien kon dit niet, maar ik had gister een cirkel op de kaart gezet en dacht nu dat ik daar al was, niet dus , ik moest daar nog naartoe, en daar zat de fout, gelukkig niet teveel gefietst, er stond vandaag veel “tegen” wind, vrij snel kon ik mijn ontbijt scoren, wat uit koffie, verse Jus en een stokbroodje gebakken ei ! bestond, heerlijk, 30 minuten later stond mijn trouwe 2 wieler weer op de standaard en werd een rioga wijnboom verblijft met een gebakken eitje, voor de kenners zal de rioga mogelijk dit jaar wat voller smaken😇
Vandaag weer meer wandelaars op de route, je merkt dat je het doel nadert, morgen passeer ik Burgos en dat is weer een plaats waar veel Pelgrims “instappen”, dus ik ben benieuwd, trouwens je ziet veel verschil tussen de voet pelgrims, de goed voorbereidde (10%) en diegene die het gister hebben besloten , slechte schoenen, geen goed afgestelde rugzak, geen wandelkleding enz, iedereen loopt met hiking stokken, sommige gebruiken ze goed, andere slepen ze gewoon mee.
Terwijl in naar sommige stumpers kijk, doet Nancy Sinatra met These boots are made for walking een extra duit in het zakje, onderwijl passeer ik een tankstation, landgenoten en zie dat de euro super hier €1,36 kost, hoe ken da ?
Als ik aankom in Santo Domingo de la Calzada, een typische Camino plaats, blijkt dat hele dorp ervan leeft, het wordt steeds erger, op elke gevel een schelp, op elk kopje koffie een schelp, alles ruikt Camino, als ik weg wil fietsen uit het dorp zie ik een horde mensen aankomen, ik denk dat ze op de vlucht zijn voor een tsunami, maar ze blijken een gids met een vlaggetje te volgen die vertelt over de Camino, het lijkt wel of er net een cruiseboot is aangekomen.
Het landschap is wel verandert, of moet ik zeggen maanlandschap, zo ver je kunt kijken afgemaaide graanvelden, de NASA doet proeven met maanlanders en testen wagentjes uit, sommige evenementenbureau’s zijn aan het kijken welk festival hier gehouden kan worden, want de komende 50 km heb je geen last van geluidsoverlast, mijn mp3 speler wel, of is het een fout van de DJ? ineens komt Mariah Carey voorbij met All I want for christmas, het zal de warmte zijn, maar ik zie ze al lopen door de korenvelden in haar kerst niemendalletje 🎄. Tijdens een kopje koffie kwam ik een Duitse Santiago veteraan tegen en ik sprak hem aan met ; Sie; U in het NL, dit was uit den boze op de Camino, we waren allemaal gelijke, allemaal pelgrims, oud, rijk, jong, arm, hier waren we allemaal ; Du,
Mooie les denk ik, en geeft ook wel een saamhorigheidsgevoel weer.
The Beatles sluiten vandaag af met Let it Be.
Nog 600 km Folks

Vanuit Espana
Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 23
Ik ben alweer dik 3 weken onderweg, als ik dit type, de tijd gaat snel, ook op de fiets, inmiddels kleurt een groot gedeelte van Noord Spanje oranje en overal waar ik geweest ben weten ze wie Snollebollekes is, dus het gaat snel, ook een goed teken is als je de goede kant op fiets en soms voor iemand een kaarsje opsteekt, dit soms ook nog wel eens een beetje wil helpen, gelukkig, dat eenvoud ook nog bestaat.
Gisteravond dus in een hotel geslapen en gegeten, uiteraard ga ik dan niet het onderste uit de kan voor mezelf vragen, een bed, ze hadden een bad, en aan een tafel eten. Het bed was perfect, het eten klopte ook alleen het bad, waar ik me op verheugd had was er wel maar was voor heeeele kleine mensen, hoe ik het ook probeerde ik kon er niet in, ook niet met opgetrokken knieen, ik heb zelfs geprobeerd mijn benen in mijn nek te leggen, het paste niet, toen ik toch een manier had gevonden, op mijn zij, ik al liggend de kraan open draaide kwam ik erachter dat er geen stoppke was, dus alle moeite was voor niets, dan maar zittend op mijn knieën mezelf wassen, ja jongens, dit is geen snoepreisje.
Huppakee, hotel uit (0700) rechtsaf en de eerste beklimming is weer daar, het noord Spaanse landschap is heel dor en volgens de route beschrijving wordt het er niet beter op, grote graanvelden, welke inmiddels gemaaid zijn en heuvels, zover als je maar kijken kan, op een van die 1000 meter heuvel wordt ik door 2 wielrenners ingehaald, boven op de top zie ik ze weer en ze blijken uit Colombia te komen ! Ze vinden het fantastisch wat ik doe en willen met mij? op de foto, nou vooruit dan maar, na de fotoshoot, doe ik gelijk maar even onderhoud aan mijn fiets vriend, kettinkje smeren, bandjes nalopen, extra buisklopje, en terwijl we wegrijden schud hij zachtjes met het voorspatbord 😉
Vandaag wordt ik ook voorbij gesneld door een Brabander uit Loon op Zand ! Hij was later dan mij vertrokken en we hebben even gezellig gekletst, we zijn elkaar weer uit het oog verloren want zijn accu was leeg !
Het is vandaag ook de dag van de hele rechte lange wegen, zo’n weg die 5 km lang is waarin 5 heuvels zitten en je het begin en het einde kan zien, dit werkt niet echt motiverend., naast je rollen tumbleweeds ( opzoeken) mee en heel in de verte trilt de lucht van de hitte, heel even zie ik palmbomen, knappe serveersters, een tafel met frikandellen speciaal, en een zwembad 😇, prik zei de ballon, en door , the Beatles gaan me voor met I wanna hold your hand en zo komen we langzaam na 90 km op onze eindbestemming.
Vorige week had ik nog last van een meereizende vlieg op mijn fietstas ( Frankrijk) in Spanje pakken deze het anders aan, ze komen gewoon op je zitten, je kent dat wel uit oude Socutera filmpjes, op je lippen , ogen, en ga zo maar door, ik verdenk ze zuignappen te hebben, ze laten zomaar niet los, niet 1 maar ze zijn minimaal met zijn 5n .
Logrono is voor vandaag de eindbestemming, camping La Plaza, volgens de webside aan het water, met restaurant en bar, klopt dat is allemaal in de buurt, althans heel dicht bij achter een hoge muur! maar pelgrims klagen niet.

Vanuit Espana
Buenas noches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen

Dag 22
Estamos en España, oftewel we zitten in Spanje, het heeft wel wat voeten in de aarde gehad, om er te komen , maar alla.
Nadat ik gister nog een leuk gesprek had gehad met een echte Bossenaar, die hier ( SJDP) al 4 jaar werkt op het Santiago bureau om iedereen die uit heel de wereld hier begint, van raad en daad te voorzien, en me zij dat het vanaf daar een makkie was en me houdoe wenste( hij had het zelf al 2 keer gedaan), begon het vannacht gestaag te regenen, wat fantastisch is als je in een tentje ligt, wekkertje 30 minuten later gezet, maar toch in de miezer alles ingepakt, iedereen sliep nog, waren ook buiten mij, alleen maar wandelaars, en sommige liepen erbij alsof ze vanuit Reykjavik waren gekomen, opvallend was dat het veel jongeren waren. Sommige maakten hun eigen potje klaar, ooit deed ik dat in dienst ook ! maar sommige waren volgens mij te moe om te eten, andere kwamen net binnen en wilde gelijk de Pelgrim uithangen en begonnen gelijk op hun zelf mee gebrachte gitaar, John Denver te spelen, ( iets aan groepsvorming doen of zo ?)
0630 reveille, als ik in de spiegel kijk vraag ik me af of ik afgevallen ben? Het lijkt of de spiegel bol is getrokken, maar dat lijkt me sterk, goed eten en drinken jongen, zei ons ma altijd !
Bij mijn vertrek uit SJDP kom ik 2 op leeftijd zijnde zussen tegen , de ene uit Duitsland , de andere uit Engeland, zij maken er een traditie van om elk jaar 1 week een stuk te wandelen van hotel naar hotel, waarbij ze hun bagage naar de volgende locatie laten brengen.
Om 08:08 val ik Spanje binnen, Amanda Lear- follow me(wie kent ze nog) begeleid me hierbij, vanaf SJDP regent het konstant, dit zal tot 11:30 duren, komt mooi uit want dan pas ben ik boven, het was bijna de hele ochtend klimmen, mijn trouwe 2 wieler laat geen krimp en zodra de zon doorkomt geef ik hem een klein buisklopje ( goed gedaan jongen)
Tijdens het fietsen heb ik inmiddels mijn vertaalapp omgezet naar het spaans, ik moet me natuurlijk wel verstaanbaar maken, want met dos cerveza kom je niet heel ver.
Tijdens de natte klim waan ik mezelf in een Braziliaans tropisch regenwoud, wat vochtig, degene die er baad bij hebben zijn de naaktslakken, zeg maar gerust naaktzeehonden (zo groot), ze liggen in de berm op rij, ik ga ervanuit om mij aan te moedigen of uitfluiten of te wachten tot er 1 uur geen auto voorbij komt zodat ze rustig kunnen oversteken, zeer vele is dat niet gelukt.
Boven op de top zingt Allison Morrisette- Thank you, of ze weet wat ik er voor heb moeten doen.
Bij het eerste dorpje na de top , Auritz, zie ik een meisje staan, en vraag haar in vloeiend Engels of ze weet waar ik hier mogelijk een stempel kan krijgen, zij antwoord vloeiend terug, dat ze het niet weet, er volgt een kort gesprek; waar kom je vandaan vraag ik haar (in het Engels); the Netherlands, zegt ze, gvrdme, staan we allebei ons best te doen, komen we allebei uit NL.
Ik ga het dorp in op zoek naar een stempel en zij loopt door, even later passeer ik haar weer ( ze blijkt 21) en ik zeg , ik loop even met je mee, al lopende komen we erachter dat we bijna buren zijn, ik uit Made , zij uit Molenschot, op de top bied ik haar een drankje aan, we nemen afscheid, wat is de wereld toch klein.
Om 15:00 rijd ik met Boogie Wonderland van EWF, Pamplona binnen, omdat hier weinig camping zijn kies ik vanavond voor een hotelletje, 85 km in de benen vandaag, het was een pittig dagje.

Vanuit Espana
Buenas niches mi amor
Ik wens mezelf een Buen Camino
Tot morgen