27/03/2021
Ένας χρόνος χωρίς τον Πέτρο μας…
Σήμερα τελέστεικε στο Λονδίνο, στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης, το πρώτο μνημόσυνο για τον φίλο μας Πέτρο, δυστυχώς μόνο με στενούς συγγενείς και λίγους φίλους λόγω των περιστάσεων…ΟΛΟΙ θα θέλαμε να είμαστε εκεί φίλε Πέτρο…αλλά είμασταν εκεί, νοερά!
Αύριο Κυριακή θα τελεστή και στη Κύπρο το πρώτο ετήσιο μνημόσυνο στον Ιερό Ναό Άγιος Παντελεήμονας στην Μακεδονίτισσα.
ΦΙΛΕ ΠΕΤΡΟ, ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ...
Πιο κάτω λίγα λόγια για τον Πέτρο μας από τον αγαπημένο του φίλο, Νίκο.
Αγαπημένε μας Πέτρο, Φίλε και Αδελφέ
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος που δεν είσαι μαζί μας. ΄Ηταν 31 του Μάρτη πέρυσι όταν ο υπουλος ιός σε πήρε από κοντά μας. Και σε πήρε άδικα φίλε, ενώ εσύ στη ζωή σου ήσουν πάντα δίκαιος... Και δυστυχώς το δίκαιο συνήθως δεν κερδίζει...
Ήταν άδικο γιατί σε πήρε πρόωρα από την οικογένεια σου, την αγαπημένη σου Στέλλα, τον Αντρέα σου, τον Παντελή σου, τις κόρες σου, τ’ αδέλφια σου...
Από μας τους φίλους σου που μας λείπεις και θα μας λείπεις για πάντα...
Αδελφέ, σήμερα μαζευτήκαμε εδώ, στην εκκλησία σου, στην Αγία Αικατερίνη, λίγοι, λόγω των απαγορεύσεων, από τους πολλούς όμως φίλους που έχεις. Ήρθαμε για να σου πουμε το τελευταίο αντίο, που δεν μπορέσαμε να σου πουμε όταν έπρεπε...
Είναι φυσικά εδώ μαζί μας και τ’ αγαπημένα σου αδέλφια, ο Μιχάλης και ο Άντρος μαζί με τις λατρευτές σου νύφες Γκλόρια και Μέλανι και τ’ ανήψια και τα εγγόνια σου, για να σου πούνε κι΄ αυτοί όλα όσα δυστυχώς δεν μπορέσαμε να σου πούμε όταν μας άφησες... Ακόμα νοερά παρευρίσκεται και η λατρευτή σου αδελφή Αγγέλα με την οικογένεια της...
Τι και τι δεν έκανες για την οικογένεια σου... Από νεαρός έφυγες για νάρθεις στην Αγγλία για σπουδές κι΄ έμεινες εδώ για μια καλύτερη ζωή...
Οι γονείς σου, που είχα την τύχη και τη χαρά να γνωρίσω στο σπίτι σας στον Άγιο Παύλο, ο κύριος Παντελής και η κυρία Αντριάνα, σε καμάρωναν και ήταν περήφανοι για σένα, οπως και τ΄ αδέλφια σου, που έστω κι’ αν μεγάλωναν τους είχες πάντοτε υπο την προστασία σου, μια επιθυμία του αγαπημένου σου πατέρα που τήρησες...μέχρι που έφυγες...
Φίλε Πέτρο, σ’ αυτό το χρόνο που πέρασε, σωματικά δεν είσαι μαζί μας, όμως ψυχικά και πνευματικά σε έχουμε και σε νοιώθουμε μαζί μας.
΄Ολες οι σκέψεις μας κινούνται γύρω από σένα...κι αυτό αγαπημένε μας αδελφέ έτσι ίσχυε για πάντα.
Μιλούσαμε και μας καταλάβαινες...Σκεφτόμασταν κάτι και το αντιλαμβανόσουν προτού σου το πούμε. Έκανες πάντα αυτό που ένοιωθες, προλαμβάνοντας μας...
Έτσι φίλε μου νοιώθουμε ... Σε χάσαμε, σε αναζητούμε σε ψάχνουμε... Για πολλούς ήσουν ο μεγάλος αδελφός, ο σύμβουλος, ο προστάτης, ο εμψυχωτής για τούτη τη δύσκολη ζωή...
Μας λείπεις και θα μας λείπεις, όμως να ξέρεις ότι είσαι πάντα εδώ, δίπλα μας...
Πέτρο μου είχες πολλές αγάπες στη ζωή σου...
Πρώτη και καλύτερη και πάνω απ΄ ολα ήταν η αγάπη στην οικογένεια σου. Οι γονείς σου, τ' αδέλφια σου, η Στέλλα σου, τα παιδιά σου, τ΄ ανήψια σου και οι συγγενείς σου. Μαζί μ΄αυτούς και οι φίλοι σου...
Δεύτερη αγάπη η δουλειά σου, που πάντα εύρισκες τρόπους νάσαι το αφεντικό, παρά τις οποιεσδήποτε δυσκολίες παρουσιάζονταν...
Άλλη μεγάλη σου αγάπη Πέτρο μου η όμορφη ζωή που περνούσες και διασκέδαζες, πάντα στα μέτρα της λογικής μαζί με τους αγαπημένους σου συγγενείς, φίλους και ακόμα με απλούς γνωστούς, που τους κέρδιζες με την πρώτη γνωριμία...Κι΄ οπου σε προσκαλούσαν, κυρίως για φιλανθρωπικούς σκοπούς, ήσουν εκεί...Δεν έλεγες ποτέ όχι...
Είχες επίσης φίλε την άλλη σου αγάπη, τη μπάλα και το ποδόσφαιρο, απ΄όπου έδειξες από μικρός το μεγάλο σου ταλέντο.
Άφησες τον αγαπημένο σου Ολυμπιακό στη Λευκωσία, όπου και διέπρεψες ενώ πρωτοστάτησες και εδώ στη Παροικία για τη δημιουργία του παροικιακού ποδοσφαίρου, του ΚΟΠΑ, αγαπημένων σου ομάδων, όπως της Ομόνοιας και της Σαλαμίνας και φυσικά της ΠΑΝΤΕΛ και άλλων, όπου υπηρξες παίκτης, προπονητής και διοικητικός παράγοντας.
Πρωτοστάτησες ακόμα και με το περιοδικό σου το ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, που μέχρι και σήμερα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και μας φέρνει ακόμα πιο κοντά σου, και δεν μας αφήνει να σε ξεχάσουμε...
Μέχρι και λίγες μέρες πριν μας φύγεις έκανες τον αγώνα σου για να στηρίξεις οικονομικά τον ΚΟΠΑ και έτρεχες δεξιά και αριστερά, από δικές σου επαφές και γνωριμίες να πάρεις εισφορές για το παροικιακό μας ποδόσφαιρο...
Καλό σου ταξίδι Πέτρο μας. Ειμαστε σίγουροι ότι εκεί ψηλά που βρίσκεσαι έχεις συναντήσει τους αγαπημένους σου γονείς και τον λατρευτό σου ανηψιό Παντελή ενώ θα βλέπεις και ολους εμας τους φίλους σου και δικούς σου ανθρώπους...
Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε μας Πέτρο και ελαφρύ νάναι το χώμα που σε σκεπάζει...