11/05/2026
არ მინდა იფიქროთ, რომ ჭკუას გასწავლით ან რამე მსგავსი. უბრალოდ ბოლო დროს ჩვენი სპორტის გულშემატკივრებში ერთი რაღაც შევამჩნიე, რაც შეიძლება მხოლოდ MMA-ს არ ეხებოდეს, მაგრამ ეს MMA გვერდია და რაც ვიცი, იმაზე ვილაპარაკებ.
მგონი, სათანადოდ არ ვაფასებთ მებრძოლებს ახალგაზრდობაში ან კარიერის/ჩემპიონობის ადრეულ პერიოდში. ახლა რთული წარმოსადგენია, მაგრამ ოდესღაც ადამიანებს ალექსანდრ ვოლკანოვსკი ეზიზღებოდათ. რატომ და იმიტომ, რომ ჰოლოუეიში მაყურებელთა ფავორიტი ზედიზედ ორ ახლო ბრძოლაში დაამარცხა. ვოლკანოვსკის წლები დასჭირდა იმისთვის, რომ ფანების სიყვარული დაემსახურებინა, ხოლო როცა დაიმსახურა, ფიზიკური ფორმის პიკში აღარ იყო და ამ ახალშეძენილ გულშემატკივრებთან ერთად უფრო მეტად მარცხებთან შეგუება მოუწია, ვიდრე ტრიუმფების აღნიშვნა. მართალია, ალექსანდრ “დიდმა” ეს მარცხებიც გადაიტანა და დღეს კვლავ ჩემპიონია, მაგრამ ისიც იმიტომ, რომ უნიკალურად ნიჭიერი სპორტსმენების რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებიც თაობაში ერთხელ თუ იბადებიან. არადა ალბათ შეიძლება ვიდავოთ, რომ თავის დროზე უფრო მეტ სიყვარულს იმსახურებდა.
ბოლომდე იდენტური არა, მაგრამ მსგავსი პარალელი შეიძლება გავავლოთ ალეშანდრე პანტოჟასთან. უმსუბუქესი წონა რომ MMA-ის ყველაზე დაუფასებელი დივიზიონია, ჩემზე უკეთ კი იცით. ასეთი დაუფასებელი იყო მისი ჩემპიონი, ალეშანდრე პანტოჟაც, რომელმაც ქამარი მაყურებელთა ფავორიტ ბრენდონ მორენოს წაართვა. ტიტულის ზედიზედ ოთხი დაცვის მიუხედავად, რეპუტაციულად ყველაზე "კარგი" რამ, რაც პანტოჟას კარიერაში მოხდა, გასულ დეკემბერს ჯოშუა ვენთან ტრავმის გამო წაგება იყო. დღეს ვისაც არ უნდა ჰკითხო, "კანიბალზე" უკეთესი მებრძოლი შერეულ ორთაბრძოლებს არ უნახავს. რაც, თავისთავად, ცუდი არაა, მაგრამ...
სამაგიეროდ, ახლა არ გვიყვარს ჯოშუა ვენი. იმიტომ რომ 24 წლის ასაკში (თუნდაც არაოპტიმალურ ვითარებაში მოპოვებული) UFC-ის ჩემპიონობა იმაზე უფრო ხმამაღლა აღნიშნა, ვიდრე საჭიროდ ჩავთვალეთ. არადა ბიჭმა ბოლო წელიწადში 3 ბრძოლა ჩაატარა, საიდანაც 2 - ამ დივიზიონის ისტორიის ყველაზე სანახაობრივ დაპირისპირებათა სიაში შევა. დღესაც ვენი UFC-ის აბსოლუტური ლიდერია მნიშვნელოვანი დარტყმების მაჩვენებლით - წუთში მეტოქეს საშუალოდ 8.43 დარტყმას უყენებს, რაც საჩემპიონო კალიბრის მებრძოლისთვის აბსოლუტურად გიჟური სტატისტიკაა.
და მაინც, ეს პოსტი არც ვოლკანოვსკიზე, არც პანტოჟაზე, არც ჯოშუა ვენზეა. ამ პოსტის მთავარი გმირი ტაცურო ტაირაა, რომელმაც გუშინ, ზემოხსენებულ ვენთან სატიტულო ბრძოლის მეხუთე რაუნდში მწარე მარცხის მიუხედავად, ნამდვილი საჩემპიონო სიმტკიცე გვაჩვენა. შესანიშნავად ჩატარებული პირველი რაუნდის შემდეგ, 26 წლის იაპონელმა მეორე და მესამე რაუნდებში უდიდესი ზიანი მიიღო, მაგრამ ერთი წამითაც არ გაჩერდა, მასზე გაცილებით უფრო დიდი ძალის პატრონთან გაცვლებში შესვლის არ დაუშინდა და, კატასტროფული 7-8 წუთის შემდეგ, მესამე რაუნდი მაინც დომინანტურ პოზიციაში დაასრულა, მეოთხეში კი ისეთი თავდადებითა და სიმამაცით იჩხუბა, თითქოს ბრძოლა თავიდან დაიწყო. კი, ტაცურომ გუშინ ტიტული ვერ მოიგო, თუმცა ჭეშმარიტი საჩემპიონო მენტალობა გამოაჩინა.
და მაინც, დღეს იაპონელის მიმართ უმეტესწილად კრიტიკა ისმის. ეს, ნაწილობრივ, დამსახურებულია: ბევრია სამუშაო დგომში დაცვაზე, უკეთესად უნდა შეურიოს ერთმანეთს სტრაიკინგი და გდების მცდელობები, საჭიროა მეტი ცრუ მოძრაობებიც. მაგრამ არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ტაირა ჯერ მხოლოდ 26 წლისაა და, შესაბამისი მიდგომით და მონდომებით, ამ ყველაფრის გაუმჯობესებაც სრულიად რეალისტურია - იაპონელთა ბეჯითობაზე ლეგენდები ტყუილად კი არ დადის.
ცხადია, არ ვამბობ იმას, რომ ტაცურო ტაირა უცებ უნაკლო მებრძოლად გადაიქცევა, ან რომ ამ ყველაფრის შესრულება მაინცდამაინც ტაირას ჩემპიონობის გარანტი იქნება. მაგრამ ასეთი გამორჩეული სპორტული სიჯიუტე, როდესაც თითო რაუნდის თითო წუთს ცალკე ბრძოლად განიხილავ და ყველა გაცვლაში ისე შედიხარ, ვითომ პირველი და უკანასკნელია… მისი სტაჟის და ასაკის მებრძოლისთვის ასეთი რამ ძალიან იშვიათია.
დგომში დაცვა ისწავლება. გრეპლინგის და სტრაიკინგის ერთმანეთში უკეთ შერევაც. ცრუ მოძრაობების უფრო ხშირად და დამაჯერებლად შესრულების დახვეწაშიც არაფერია ზებუნებრივი.
არ ისწავლება თავდადება. არც ჭეშმარიტი საჩემპიონო მენტალობა. არ იხვეწება მებრძოლი სული და მზაობა, ოცნების მისაღწევად, ჩვეულებრივი ადამიანისთვის წარმოუდგენელ ტკივილს გაუძლო.
ყოველთვის იარსებებენ ფავორიტები. ვიღაცას უფრო მეტად უგულშემატკივრებენ, ვიღაცას - ნაკლებად. ეს ისეთივე ბუნებრივია, როგორც ის ფაქტი, რომ ამ სპორტში მაღალ დონეზე ასპარეზობის “ფანჯარა” უაღრესად ვიწროა და კოშკის სარკმელს უფრო ჰგავს. და, იქნებ, დროდადრო ჩვენს თავებს ეს შევახსენოთ.
შევახსენოთ ისიც, რომ UFC-ის ბოლო დროს გაბერილი, 600-ადამიანიანი როსტერიდან, ვენი-ტაირასნაირ გამორჩეულ ბრძოლებს და დასამახსოვრებელ პერფორმანსებს ერთეულები თუ გვჩუქნიან. ხოლო როცა საქმე სიყვარულს და დაფასებას ეხება, მთელი გულით მჯერა:
ჯობია ადრე, ვიდრე გვიან 🤘
14/05/2026
14/05/2026
13/05/2026
11/05/2026
11/05/2026
11/05/2026
10/05/2026
10/05/2026
10/05/2026