22/02/2025
Mόνο το 4% των ακαδημιών παίζουν σε υψηλό επίπεδο...Άρα;
Προ λίγων μηνών ανακοινωθέντα αποτελέσματα μελέτης, διάρκειας άνω των 10 ετών, από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Έσσεξ, σε δείγμα 200 ποδοσφαιριστών ηλικίας 13-18 ετών από ελίτ ποδοσφαιρικές ακαδημίες της Ισπανίας, κατέδειξε ότι μόλις το 4% των εφήβων των ακαδημιών αυτών καταφέρνει να αγωνιστεί σε κορυφαίο επαγγελματικό επίπεδο ενώ ένα επιπρόσθετο 6% συνεχίζουν μετά να αγωνίζονται σε χαμηλότερα πρωταθλήματα.
Στην ουσία, και προφανώς:
Παρά το υψηλότατο επίπεδο αθλητικού ανταγωνισμού που θεωρητικά μεγιστοποιεί το κίνητρο
και παρά ο υψηλότατο επίπεδο απόκτησης ποδοσφαιρικών δεξιοτήτων και αξιολόγησης από κορυφαία προπονητικά και επιστημονικά επιτελεία,
ένα 96% των παιδιών - αθλητών ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ να εισαχθεί – πολλώ δε μάλλον να μακροημερεύσει – σε υψηλών προδιαγραφών επαγγελματικό επίπεδο, και ενώ στο μεσοδιάστημα τα εν λόγω παιδιά – αθλητές ζουν για χρόνια σε ιδιαίτερα αγχογόνα, πιεστικά και απαιτητικά περιβάλλοντα υψηλής έντασης και προσδοκιών.
Τα εν λόγω ευρήματα, αποτελούν γόνιμη τροφή για σκέψη αναφορικά με τον ολοκληρωμένο ρόλο των σύγχρονων αθλητικών ακαδημιών μας.
Καθώς αποδεικνύεται ότι Η ΚΥΡΙΑ ΕΣΤΙΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΝ ΜΕ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ - ΑΘΛΗΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΕ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΝ ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙ Ή ΑΝ ΑΠΟΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ.
Να γιατί είναι σημαντικό να ενθαρρύνονται mental προπονητικές μονάδες στις ακαδημίες που να δίνουν στα παιδιά ερεθίσματα για τη διπλή καριέρα (dual career), για ψυχολογική αποφόρτιση, για πνευματική ενδυνάμωση, για διεύρυνση αθλητικών εμπειριών και δυνατοτήτων, για επαναπροσδιορισμό και εκσυγχρονισμό της έννοιας του ταλέντου, για ενίσχυση της διαπροσωπικής και ενδοπροσωπικής επικοινωνίας των παιδιών - αθλητών, για καλλιέργεια της αθλητικής προσωπικότητας πέρα από στατιστικά και αριθμούς, κλπ).
Ο αθλητισμός δεν είναι πλέον μόνο χαρά και διασκέδαση για τις νεαρές ηλικίες. Είναι και τρόπος και δρόμος αυτοπροσδιορισμού του νέου, καθώς και ένα από τα σημαντικότερα καθημερινά μικρά ή μεγαλύτερα crash tests επιτυχίας ή αποτυχίας του. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, αλλά δυστυχώς είναι.
Και πρέπει να μάθουμε ως ενήλικοι και κυρίως ως γονείς, προπονητές ή αθλητικοί παράγοντες να το αποδεχόμαστε και να το διαχειριζόμαστε, επ’ ωφελεία ΚΑΙ όλων όσοι ΔΕΝ θα φτάσουν σε αθλητικές κορυφές.